6828 resultaten.
Vader
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 Terwijl ik uit
de helverlichte winkel wankel
het donker in
denk ik aan vader
Dit kruispunt,
druk verkeer
tram, auto's,
fietsers, stoplichten
Toen nog zonder
stak hij hier over vaak
met fiets en met negentig
op weg naar de Aldi
Ik, zoveel jonger,
kachel en waggel
naar buiten met tas
let op stoep en op tegel,
tringelende tram,…
Verwarrende gevoelens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Dit donker maakt mij bang,
het duurt al een tijd, het duurt al zolang.
Weinig wit, heel veel zwart,
het maakt mij onzeker, het maakt mij verward.
Wil je diep in de ogen kunnen kijken,
het liefste niet meer van jouw zijde wijken.
Geef mij mijn verloren licht terug,
dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
Vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Afstand is een weerspiegeling
van verloren tijd in de ruimte
we bezitten een hoop illusies
maar de wind gaat er vandoor
met onze nederige fantasie
vanaf het plafond
van de donkere kamer
is de wereld omkeerbaar
we zien het niet
zoals de mensen het zien
we dwalen, zweven, vliegen
zonder de dweepzucht
van het bestaan
we zijn gevleugeld…
Aarde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 zelfs in de
micro en
macro kosmos
heeft zijn hand
de schepping
toegedekt
met aarde
waar de zomer
gaat tot in de
superlatieven
van geur en
kleur dekt aarde
in de winter
zijn schatten toe
beschermt ze
tegen kou en
snijdende wind
in de lange
donkere nacht
waar soms een
sneeuwdek wacht
dat oplichtend
mens en dier
isoleert…
Kleine angsten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer terug bent…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
Lichtjes
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
592 Ik zie er nergens een
Ik loop in het donker
Waar gaat dit pad heen
Opeens zie ik vuurvonken
Ik probeer me te verstoppen
Ze schijnen licht in het duisternis
Kan nergens aankloppen
Het 's alleen mijn adem waar ik naar luister
Langzaam komen ze dichterbij
En ze dansen om me heen
Nu ik kijk ben ik blij
Vuurvliegjes en wel duizenden…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 ’s Avonds als het koel is
stroomt het hart leeg
in de donkere tuin
beklemd door vrees.
Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Moord aan de Dijl
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
289 Een heks die van zich af slaat
en zich niet laat dwingen
door de zieligheid van een man
of het mes van rovers
De steken doen pijn
het water is koud
en de nacht is donker
in het slijk van de oever
Ik hoopte op sterke dochters
en lieve zonen, verstandig
en behulpzaam, maar
zal ik ze ooit krijgen?…
Waanwereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Aan een vraatzuchtige rups
die geen vlinder wil worden
maak ik geen mooie woorden vuil
ik fladder opgewonden
zoek zonneschijn in jouw hart
en slaap wanneer het donker wordt
vol mooie droomavonturen
op de doorzichtige bladzijdes
van vergeten boekpapieren
dus je zegt nu duidelijk opnieuw
dat jij jouw lieflijke buik vol
van al die dronken…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de naden
van de nacht
lijkt het plots
alsof,
niet ik wakker lig
maar de wereld zelf
-
een eindeloos
interieur, dat
vergeten is
hoe donker…
Gesloten hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
195 Waar vogels zachtjes
in je oren fluisterden,
de wind donzig
langs je roze rui streek,
en het ochtendlicht zich
door donkere stammen sneed.
Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.
Mijn schuilplaats
is nu de dood.
Geen gevoel,
geen geluid,
gewoon niets.…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Wachten op de nieuwe maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
146 De oproepen kammen de wijken uit
Ze maken de huizen leger
en mensen incompleet
Ook zonder gesneuvelden lijden we
al verlies, laden we door
de dag seconden
met tijdloze verlangens
en blijven de nachten donker
hoeveel sterren er ook zijn
We wachten op de nieuwe maan
en het levend terugkeren
van de onzen en hun belagers
Geen gesloten…
DAAGS ERNA
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
67 de rug had toegekeerd
een nieuwe generatie
die niet meer boeren wil
Zon had vrijspel
en spiegelde zich
in de loop
van de Niers
waaraan een reiger
z'n reis
had onderbroken
donker wolken
pakten zich samen
namiddag zei onverwacht
AMEN.…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 Ik ben nog altijd op de vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten…
Kompas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 Er dreigt een storm
en het donker verzandt
in ademnood,
verliest haar grip.
Een eenzame gier aast
blind op niets, geen zicht
geen speling van het licht
en wie is daar
zo verdwalend in de nacht
een ik een jij misschien?
Een licht weerkaatst het ochtendrood
ontwaakt en weerspiegelt de wereld
in het groot.…
Licht Genot
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
819 Donkere kamers met deuren,
wijd open gezet.
Ramen klapperend in lentegeuren
zonder enig verzet.
De ziel ontvangt met open armen
het nieuwe licht;
laat het diepste gevoel verwarmen
en zwicht…
frisse lucht
ogen dicht
diepe zucht
heerlijk licht…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 De avond voor het duister
breekt het zwijgen van de dag
omwoelt haar donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.520 De nacht met z'n geheimen
die niet prijs worden gegeven
donker, koud en kil
verpest wordt iemands leven.
Overdag komen de geheimen
weldra aan het licht
lichaam vol met blauwe plekken
en een opgezwollen gezicht.
Ze durft niet te gaan
en blijft bij die tiran
het is de vader van
haar kinderen, en eens
haar liefhebbende man.…
Donderbui
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
627 Buiten is het donker
terwijl het dag toch is
maar na zo'n goeie donderbui,
is het buiten heerlijk fris.
De Wolkenlucht
verplaatst zich nu, want
ze zitten vol nog en
hebben waterzucht
Ik kijk omhoog en zie
een helderdere lucht...…
niemand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.483 ik was niemand
onbemind kind
genadeloos wezen
menselijke geest
die zegevierde
en niet zou genezen
leven in een verduisterde wereld
overleven van een donker verleden
het zuigt mijn leven op
bij momenten
het borrelt op
een diepe oppervlakte
heel even bestaat er niets
niets anders om me heen
ik houd mijn ogen stijf dicht
herinneringen…
Een traan
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.120 Een traan valt mee te leven
Een traan die hoort erbij
Om hem even weg te vegen
Zo ben je weer even blij
Twee tranen zijn moeilijk
Met dubbel zoveel verdriet
Je krijgt dan een andere kijk
Maar vergeten doe je niet
Een overvloed aan tranen
Die als regen druipen over je gezicht
Ik denk aan de momenten samen
Aan de donkere maar ook degene…
Kracht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.305 Het liefst ben je dan alleen in het donker,
wachtend op een houvast-wonder.
Je vindt geen rust,
je ziel wordt niet gesust.
Je tekent vragen bij een niet-begrijpen
en bidt de hemel om antwoorden
die je misschien niet zal krijgen.…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven
tot het laatste vuur
wegzinkt en de schimmen
in het donkere…