3968 resultaten.
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 door het raam heen naar de toekomst
Proberen deed ze jaren dus nu
kijkt ze toe en terug in stilte
Dit is verdriet, van niemand anders
Wat ik voel als een nieuwe dag begint
Ze kan niemand meer haten
Of haar liefde geven
Het is net zo eenzaam als de ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan en de planten in de tuin…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 de open deuren naar mijn tuin
geven een blik op het groen
handen met die kleur heb ik nooit gehad
er zijn aanverwanten die dat doen
dan wel gaat de natuur de eigen gang
in 't verlengde van mijn karakter
ik voel me daarin thuis
nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend
enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed
die een beschermende…
lentekind - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 toch wel liever
taart gebak en zoete koek
ook jouw eerste echte stage
die jij dit jaar lopen mocht
in voor ouderen een thuis
regelde jij zomaar even zelf
met ogen die stil glinsteren
blijf jij door de jaren heen
ook gewoon wie jij bent
een warme en vrolijke meid
die liefst een ommetje maakt
met in eigen brein te wandelen
als een tuin…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,
iemand vraagt
of ‘k zwemmen kom in een plas
maar ‘k denk aan zee en strand
Eerst naar een vergadering
‘k blijf luisteren, vragen, zeggen
Dan flyeren
Nee Ja op brievenbussen
Nee Nee,
‘k bekijk elk huis
verschillend elke tuin…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Dromen van een tuin met
paden van mos, waar bloemen hun geur
aan de wind toevertrouwen. Daar leg ik mijn rugzak van
herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt.
Een schouder zoeken die
mijn broze ziel omarmt, waar de tranen
mogen rusten, zonder oordeel.…
OUDE BOMEN MOET JE NIET VERPLAATSEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
362 sla het op
werk met studenten lekker jong, sterk en beleefd
en bovenal zeer betaalbaar en ten principale
zo sociaal: kleiner voor groot: voor grote gezinnen
en vergeet niet 'elk nekkie, heeft een plekkie'
tevredenheid huist niet in stenen doch in je ziel
huil gerust je tranen uit je kop bij het afscheid
van dat grote fijne huis met tuin…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Liever dan een hark heeft hij de wind
om de moeë blaren te vergaren
in een verre uithoek van zijn tuin.
Roest wordt rust; het blijft bladstil.
Wat rest, staat niet meer op de kaart.
Is er iemand die daar nog naar vraagt?
Bezinksel, bladerdeeg, röntgen van takken.
Een nieuwe winter, een verse splinter.
JORIS DENOO…
Mens te mogen zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
149 te
maken met elke vezel van ons lichaam
voelen en weten wat het is om mens te mogen
zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven
ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij
de grens van het denken met wortels diep
gepland tot bloei gekomen het tedere wit de
poëzie met het gouden hart in ochtenddauw
rondom nevelig blauw in de sappige tuin…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 zitten in tuin
Schoonzus maakt foto ons kijkend naar foto op smartphone.
' waar kijken jullie naar?…
Pasen
poëzie
2.5 met 10 stemmen
3.546 En 's avonds daalde
Hij op Zijn duintop
En zag de velden
Veelkleurig schemeren -
Nog teder blinken -
Zag hoe de zon zich
Baadde in de golven,
Zag hoe de zee zich
Wond om Zijn aarde,
En al de sterren
Stegen en daalden
Rondom Zijn hoofd.
-----------------------------------
kuras = borst- en rugharnas…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Zo zagen zij elkander
In diepe ouderdom,
De schemering van het leven,
In 't vaderlijk huis weerom.
De oude man zei niet veel, toen zij heen was,
Hij zat peinzend in de hoek;
Grootmoeder reed zwijgend huiswaarts;
Dat was haar laatste bezoek.…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
708 waar niets verandert trek ik
aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende
littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het
Burgerweeshuis, waar hij opgroeide, kijk door zijn ogen
en zie wat hij zag; het is er stil, niets verandert er in het
oude gebouw aan de oever van de tijdstroom, verzonken
in gedachten loop ik in schemerige…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Dit is Uw aard, o uren van 't verleden,
Steeds als gij wordt gewenkt, bereid te staan,
Om uit Uw rijk van schemering te treden
In zonglans of het glinstren van de maan.…
Madame la Marquise
poëzie
4.0 met 1 stemmen
941 Een lied ruist ijl en rank; een vrouw speelt aan 't spinet
En neurt heel zacht de wijs; de blanke toetsen schreien
Hun zoet en simpel leed door 't schemerend salet.
Maar wie haar gratie won nijgt aarz'lend haar bezijen
En zoekt haar need're blik. Een stille geur verbloeit
Van onvervulde drome' en teed're specerijen...…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schemer vervaagt de spiegeling,
onder de oppervlakte ontstaat beweging
woekerend door de tweede laag grond
verliezen de breder wordende wortels hun souplesse.
Deze weinig oorspronkelijk laag is
achteloos en onderhands
en met de moedwil tot veredelen
door vele passanten aangebracht.…
Spiegelbeeld
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
748 Slaapdronken tuurt hij naar me, stuurstug voor zich uit,
wat schemerig vaag, dromerig stil, zonder enig geluid,
zijn blik recht in de mijne, onmiskenbaar mijn dubbelganger.…
Over de regenboog
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
636 Wanneer namiddag bijna ten einde loopt en
nieuwe avond zich aanwendt, wordt het puur licht stukje bij
beetje minder en nadert de schemer waar dichte wolkenlucht openbreekt
van waaruit een blauw plechtig wordt onthuld waarin enige zonnestralen zich openbaren.…
Op een mooie zomeravond
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Kijken naar boven
de lucht schildert vol vurigheid
een nieuwe schemer.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.
Klokken rusten in schaduw van vervlogen
uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens
heen haast.…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.
In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij,
loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn,
spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.…
Tussen de jaloezieën door
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.795 Tussen de jaloezieën door,
Die wiegen in de wind,
Zie ik de fonklende zon
In de wuivende tuinen.
En maar één dak van de stad
Zie ik boven het groen,
Eén dak, met een raam -
Maar dat is nooit open.
Wat is achter dat raam,
Achter dat dromende oog?
Is dat een lief geheim -
Of maar een blinde leegte?…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 mijn schilderspalet
met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 Onder de ozonlaag van bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 De tuin was een glooiend tapijt
waar hij de gids speelde,
wijzend naar de zoom van een bos,
een vertoning van stervend lover.
In het park sliepen eenden op een poot,
onder wilgen met buigende, trieste takken,
de toppen rustten in het slijk.
We trokken naar de beuk
zich vertakkend naar het licht, in de grond.…
Meelijwekkend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
933 De stakker heeft een donkerbruin
beklaagdenbankstel in z'n tuin
en klaagpilaren om te huilen.
Die noemt-ie zijn reclamezuilen.
Hij is op privacy gesteld:
omklaagmuurd is z'n uienveld.
Z'n tractor is een tranentrekker.
Z'n klokje is een deerniswekker.
Z'n slaapplaats is een uienbed,
dat hem des nachts aan 't huilen zet.…
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 de zee en 't bronzen duin
die golfden om mijn jeugd
versmalden langzaam tot de kleine tuin
waarin mijn moeder nu begraven ligt.
dit was haar raam, dit is de stille brink
waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur.
alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,
zij heeft het meegenomen in haar graf.
wat doe ik hier?…
Titelroas
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
656 tun sa n tsjep gehiel
Titelroas do jowst mei ljocht,
yn it betiide foarier,
do makkest mei o sa blier,
krij fan dy gjin nocht
Titelroas ik jow omtinken oan dei,
Els foarier wer opnei,
Do bist in giele tekken,
Gjin ien kin dit ferbrekke
Vertaling
NARCIS
O narcis zo mooi geel,
ik wil jou omhullen,
niet afkoelen,
in mijn tuin…
Verstoord geluk
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.381 In mijn tuin een sijsje zat,
Dat zo'n aardig nestje had.
't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…