Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

Met vulpen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
door het raam heen naar de toekomst Proberen deed ze jaren dus nu kijkt ze toe en terug in stilte Dit is verdriet, van niemand anders Wat ik voel als een nieuwe dag begint Ze kan niemand meer haten Of haar liefde geven Het is net zo eenzaam als de ochtend in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan en de planten in de tuin…

Het zonnige feest

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 409
het innerlijke vuur aangewakkerd de lauwheid verdwijnt terwijl een witte wolk verschijnt heel dicht bij jou en mij op het zonnige feest tweeduizendtwintig de Pinkster-Geest de vogels buiten fluiten en een mooie witte duif gevangen achter tralies opgesloten in een kooi die kwijnt rondom de tuin waar bijen zoemen…

de aardse hemel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
de open deuren naar mijn tuin geven een blik op het groen handen met die kleur heb ik nooit gehad er zijn aanverwanten die dat doen dan wel gaat de natuur de eigen gang in 't verlengde van mijn karakter ik voel me daarin thuis nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed die een beschermende…

lentekind - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
toch wel liever taart gebak en zoete koek ook jouw eerste echte stage die jij dit jaar lopen mocht in voor ouderen een thuis regelde jij zomaar even zelf met ogen die stil glinsteren blijf jij door de jaren heen ook gewoon wie jij bent een warme en vrolijke meid die liefst een ommetje maakt met in eigen brein te wandelen als een tuin…

Verlangens versus tevredenheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin dat vredig wuift Op de familie app foto's uit Italy, Jura, Texel, iemand vraagt of ‘k zwemmen kom in een plas maar ‘k denk aan zee en strand Eerst naar een vergadering ‘k blijf luisteren, vragen, zeggen Dan flyeren Nee Ja op brievenbussen Nee Nee, ‘k bekijk elk huis verschillend elke tuin…

Een oase van rust

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 534
Dromen van een tuin met paden van mos, waar bloemen hun geur aan de wind toevertrouwen. Daar leg ik mijn rugzak van herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt. Een schouder zoeken die mijn broze ziel omarmt, waar de tranen mogen rusten, zonder oordeel.…
CB29 oktober 2025Lees meer >

OUDE BOMEN MOET JE NIET VERPLAATSEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 362
sla het op werk met studenten lekker jong, sterk en beleefd en bovenal zeer betaalbaar en ten  principale zo sociaal: kleiner voor groot: voor grote gezinnen en vergeet niet 'elk nekkie, heeft een plekkie' tevredenheid huist niet in stenen doch in je ziel huil gerust je tranen uit je kop bij het afscheid van dat grote fijne huis met tuin…

TUINMAN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
Liever dan een hark heeft hij de wind om de moeë blaren te vergaren in een verre uithoek van zijn tuin. Roest wordt rust; het blijft bladstil. Wat rest, staat niet meer op de kaart. Is er iemand die daar nog naar vraagt? Bezinksel, bladerdeeg, röntgen van takken. Een nieuwe winter, een verse splinter. JORIS DENOO…

Mens te mogen zijn

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 149
te maken met elke vezel van ons lichaam voelen en weten wat het is om mens te mogen zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij de grens van het denken met wortels diep gepland tot bloei gekomen het tedere wit de poëzie met het gouden hart in ochtenddauw rondom nevelig blauw in de sappige tuin…

Op wie lijken wij?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
zitten in tuin Schoonzus maakt foto ons kijkend naar foto op smartphone. ' waar kijken jullie naar?…

Pasen

poëzie
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.546
En 's avonds daalde Hij op Zijn duintop En zag de velden Veelkleurig schemeren - Nog teder blinken - Zag hoe de zon zich Baadde in de golven, Zag hoe de zee zich Wond om Zijn aarde, En al de sterren Stegen en daalden Rondom Zijn hoofd. ----------------------------------- kuras = borst- en rugharnas…

Verzoening

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.739
Zo zagen zij elkander In diepe ouderdom, De schemering van het leven, In 't vaderlijk huis weerom. De oude man zei niet veel, toen zij heen was, Hij zat peinzend in de hoek; Grootmoeder reed zwijgend huiswaarts; Dat was haar laatste bezoek.…

De wandeling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
waar niets verandert trek ik aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het Burgerweeshuis, waar hij opgroeide, kijk door zijn ogen en zie wat hij zag; het is er stil, niets verandert er in het oude gebouw aan de oever van de tijdstroom, verzonken in gedachten loop ik in schemerige…

Uren

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 986
Dit is Uw aard, o uren van 't verleden, Steeds als gij wordt gewenkt, bereid te staan, Om uit Uw rijk van schemering te treden In zonglans of het glinstren van de maan.…

Madame la Marquise

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 941
Een lied ruist ijl en rank; een vrouw speelt aan 't spinet En neurt heel zacht de wijs; de blanke toetsen schreien Hun zoet en simpel leed door 't schemerend salet. Maar wie haar gratie won nijgt aarz'lend haar bezijen En zoekt haar need're blik. Een stille geur verbloeit Van onvervulde drome' en teed're specerijen...…

Aarden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Schemer vervaagt de spiegeling, onder de oppervlakte ontstaat beweging woekerend door de tweede laag grond verliezen de breder wordende wortels hun souplesse. Deze weinig oorspronkelijk laag is achteloos en onderhands en met de moedwil tot veredelen door vele passanten aangebracht.…

Spiegelbeeld

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 748
Slaapdronken tuurt hij naar me, stuurstug voor zich uit, wat schemerig vaag, dromerig stil, zonder enig geluid, zijn blik recht in de mijne, onmiskenbaar mijn dubbelganger.…

Over de regenboog

hartenkreet
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 636
Wanneer namiddag bijna ten einde loopt en nieuwe avond zich aanwendt, wordt het puur licht stukje bij beetje minder en nadert de schemer waar dichte wolkenlucht openbreekt van waaruit een blauw plechtig wordt onthuld waarin enige zonnestralen zich openbaren.…
CB23 februari 2021Lees meer >

Op een mooie zomeravond

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Kijken naar boven de lucht schildert vol vurigheid een nieuwe schemer. Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
CB19 juli 2022Lees meer >

Als de hemel fluistert

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 437
Langzaam vervagen de contouren van huizen en bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis. Klokken rusten in schaduw van vervlogen uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens heen haast.…
CB1 februari 2025Lees meer >

Scharlaken Stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 304
In het scharlakenrood van de schemering waar de avond stil ontwaakt Schaduwen die zich langzaam lengen tot het licht in verval geraakt volgt hij een betreden pad door vergeten straten waar het licht niet langer schijnt Hier klinkt de weergalm van het verleden dat langzaam oplost en dan verdwijnt Herinneringen blijven heimelijk hangen, een…

In hetzelfde vel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
Maar dan in de schemering tussen waken en vallen, waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit, glipt er iets open. In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij, loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn, spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.…

Tussen de jaloezieën door

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.795
Tussen de jaloezieën door, Die wiegen in de wind, Zie ik de fonklende zon In de wuivende tuinen. En maar één dak van de stad Zie ik boven het groen, Eén dak, met een raam - Maar dat is nooit open. Wat is achter dat raam, Achter dat dromende oog? Is dat een lief geheim - Of maar een blinde leegte?…

Mijn schilderspalet

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.683
mijn schilderspalet met tientallen kleuren van donker naar hel spijtig zonder geuren dat zou het nog zijn het schilderen van een roos de geur op kunnen snuiven de blaadjes heel zacht en heel broos spijtig, ik kan je enkel tonen hoe mooi ze wel is ze aanraken niet het zachte gevoel, een gemis maar kom eens kijken in mijn tuin daar…
Claire Aysla1 september 2003Lees meer >

Slacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.564
Onder de ozonlaag van bedorvenheid In een paleis, een huis van pracht en praal In de tuin een boom van de eeuwigheid Onder de nacht en geroep van een nachtegaal Op een zomerse dag met een winterse bui Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht Door hemelse tranen van een pas gesneden ui Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…

Herinnering aan een schildersdorp

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.625
De tuin was een glooiend tapijt waar hij de gids speelde, wijzend naar de zoom van een bos, een vertoning van stervend lover. In het park sliepen eenden op een poot, onder wilgen met buigende, trieste takken, de toppen rustten in het slijk. We trokken naar de beuk zich vertakkend naar het licht, in de grond.…
Wimper29 november 2002Lees meer >

Meelijwekkend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 933
De stakker heeft een donkerbruin beklaagdenbankstel in z'n tuin en klaagpilaren om te huilen. Die noemt-ie zijn reclamezuilen. Hij is op privacy gesteld: omklaagmuurd is z'n uienveld. Z'n tractor is een tranentrekker. Z'n klokje is een deerniswekker. Z'n slaapplaats is een uienbed, dat hem des nachts aan 't huilen zet.…
Aubrey28 september 2004Lees meer >

AFSCHEID VAN HET DORP

poëzie
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.372
de zee en 't bronzen duin die golfden om mijn jeugd versmalden langzaam tot de kleine tuin waarin mijn moeder nu begraven ligt. dit was haar raam, dit is de stille brink waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur. alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur, zij heeft het meegenomen in haar graf. wat doe ik hier?…

Titelroas

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 656
tun sa n tsjep gehiel Titelroas do jowst mei ljocht, yn it betiide foarier, do makkest mei o sa blier, krij fan dy gjin nocht Titelroas ik jow omtinken oan dei, Els foarier wer opnei, Do bist in giele tekken, Gjin ien kin dit ferbrekke Vertaling NARCIS O narcis zo mooi geel, ik wil jou omhullen, niet afkoelen, in mijn tuin…
klaes5 februari 2007Lees meer >

Verstoord geluk

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.381
In mijn tuin een sijsje zat, Dat zo'n aardig nestje had. 't Vleugelde in zijn groengeel pakje Vrolijk in de bomen rond, Van het takje op de grond, Van de grond weer op het takje. In het nestje zat zijn schat, Die drie jonge sijsjes had.…