5945 resultaten.
Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
794 Met mijn scherven dwaal ik zielloos voort,
eet uit de vuilnisbakken bij de Mc Donalds,
koude Cheeseburgerresten, wat patatresten en
soms een halfafgekloven Big Mac. Halfopgegeten
sausbekertjes lik ik uit alsof het truffels
betreft. Ik rook gevonden sigaretten en ik
slaap in een park onder enkele lieve bomen.…
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 Ze kan zich haast niet tegenhouden, vult met kleur en
warmte heel dit koud bestel dat wij nu aarde noemen.
De kinderen zijn uitgelaten als de jonge lammetjes
die grazen vol overgave zoals hun honger hen dicteert.
Niemand durft nu nog te schelden, enkel even grommen,
zo voor zich uit, dat niemand het kan horen.…
Omarming
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Geef toe
heb getracht te leven
nog warm van angst koud en stil
huis als mantel voor mijn vrees
ogen vol dwang
lees vragen uit je mond
kom en hoor mijn poezie
spuug woorden in volgorde
en schrijf teksten op gebouwen
vlecht gedachten samen
gevuld met zuiver bloed
zodat de schubben op mijn lijf
weer tranen
het woord geen pijn meer doet
kom…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Op bergen had de winter hoog
Zijn witte vaan geplant,
En zag met koud en glinsterend oog
Omlaag op 't groene land.
Dáár rustte gouden zonnegloed
Op 't langgepluimde gras;
Dáár toefden warmte en overvloed,
Alsof het zomer was.
Of was de lucht niet blauw en klaar,
Al kromp de blijde dag?…
VERLICHT DALEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Koude rilling? Misschien een krenking
voor ruime geest, die verlangt naar vrijheid.
Je houdt op met peinzen, ervaart verblijd:
"Zoete geur wenkt lager aan de helling!"
Het verjongde hart der hoogte wentelt neer
over rotsen vol roepende bloemen
en weiden rondom een koel, blinkend meer.…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.
Zo vol die huizen - en zo leeg de straat,
Waar, hol en vreemd, nog enkle stappen klinken,
Maar nooit de stap, die tot haar woning gaat!…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Ik ga gebukt,
gedrukt door last en zorg van vele jaren
Ik denk in de verleden tijd, ik denk aan sterven
Laat, voordat een andere lente komt
een zachte dood mij komen werven
dan kan ik rusten, rottend in de koude grond…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 Toen de eerste regendruppels daalden
zuchtte ik gelijk het dorre lover, zacht
Wat had mij toch naar hier gehaald en
waarom trotseerde ik die zwarte nacht
Verre klonk het krijsend schril geluid
van een onheilspellend nachtelijk dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de…
PLANT EN STEEN.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.545 Witbevroren, roodgegloeid,
Heeft de steen het koud noch warm;
Als het fijngevoelig kruid
(Dat maar altoos kiemt en spruit)
Rilt of schroeit.
Van de zoele hemelboog
Regent het op plant en steen:
't Kruid schiet uit in bloesemblad,
Maar de steen wordt enkel... nat...…
Vitterij.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.472 Gij, gij vloekt de koude vitter,
Die, met al zijn geestgeschitter,
Hart noch ziel voor Dichtkunst heeft:
Die, ontrefbaar voor het schone,
In de rozen van Dione
Niet dan vlek en rimpels telt;
Dorens zoekt om aan te haken;
En haar geuren niet kan smaken,
Of van spijt en wrevel zwelt.…
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 in overvolle etalages
Maar ook het ware licht aan het firmament
Je draagt de vraag wat doen we nu met moeder met die dagen
Maar bindt de mensen die graag in liefde samenzijn
Je draagt de meest ontzielde tekst; ja het cliché
Maar ook de woorden die van binnen komen
Je draagt het opgewarmd restant, maar ook het kerstdiner
Je draagt de koude…
Winternacht op Texel
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.184 Alléén de dood is koud.…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 Als ’t koude glas drukte ik mijn hete wangen
Mijn ogen zochten door de mist te turen,
Speurend wie nog zo laat de laan inliep.
En in mijn oren zong mijn oud verlangen
De wijze die in al mijn droeve uren
Niet wilde zwijgen, maar uw namen riep.
-----------------------------------------------
uit: Nalezing I (1907 - 1915)…
Denkend aan haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Hier sta ik dan, en voel een koude wind,
En weet dat ik nooit een antwoord vind.
De jaren, ze trekken veel te snel voorbij.
Hier lig jij dan, als een geknakte roos
Die voor een zelfgekozen einde koos.
En waaróm, het is een raadsel voor mij.
Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf,
het is ’t graf waar mijn moeder in ligt.…
lege handen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.038 Geen handdruk, geen vaarwel,
Geen kus,
Je liet me zomaar in de steek
Je hoofd ziet bleek, jouw lijf zo koud.
Waar is de fonkeling in je ogen?
Ben jij dat in die kist van hout?
Langzaam besef ik dat jij het bent
met dat rare mutsje op
Ik had je anders niet herkend.…
LIDWINA VAN SCHIEDAM (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 gruwen
Maak dat ze mijn kwetsuren zullen schuwen
Ik zal u loven met mijn stemgeluid
Of kloosterzuster zijn, dag in dag uit
Laat uw barmhartigheid mij steeds omstuwen
Mijn lieve kind, je bent pas twaalf jaar oud
Maar goed, Ik zal je een keer laten vallen
Wanneer je op het ijs aan ’t schaatsen bent
Je breekt een rib en krijgt het aardig koud…
Toen was punk nog heel gewoon!
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 Koude oorlog
in zijn kielzog
oude normen moesten om
Veel plebejers
Patjepeeërs
bogen onze rechtsstaat krom
Ministeries
zo hysterisch
maakten een vervalst gebaar
Deze draaiers
matennaaiers
vonden geld wel Doden waard
Jaren tachtig
allemachtig
wij eisten slechts rechtvaardigheid
Een mooie Aarde
iets van waarde
Punk was…
ONTGOOCHELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 zij niet horen
zij hield van hem..ze praatten maar
Alles wilde zij voor die knul doen
als ze zich gaf dan was ’t helemaal
Ze genoot erna van die tedere zoen
het joch was immers heel speciaal
In het donker gleden zijn handen
over geheel haar rug..en veel meer
Van begeerte scheen zij te branden
derhalve legde hij het meisje neer
Op de koude…
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 Gitzwart draagt het kalend land
de kille, aardse graven
Geërodeerde tekens
trekken sporen in het oog
Het zweemt naar oude stilte
De Dood hangt er verborgen
Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent…
crisis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 vandaag was het crisis
volgens elke krant was het zo
dus zal het wel weer zo zijn
maar het was ook crisis bij mij
toen ik op moest staan en niet
met m'n grote blote voeten
op het koude zeil wilde staan
inmiddels tapijt en vloerverwarming
keek ik met dikke ogen naar de mist
en ik dacht even later:
de crisis is een soort mist…
DE LENTE KOMT !
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
838 De winterse koude waait weg
glinsterende dooi drupt van
katjestakken, wollig glurend
uit opengebarsten bruine velletjes
een summiere geur van lente
vermengt met nog klampende
friskou ijs en sneeuwvermoeden
paalzittend de snelle slechtvalk
muisstaart bungelend uit zijn bekje
borstkast nahijgend van de jacht
ziet op het bospad fietser met…
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Ergens in de diepte
waar het mistig is en koud,
roert zich een stem
donker en oud.
Onder een oude boom,
in vochtige aarde,
staan koningsvarens,
ze staren.
Weggaan is wat ik wil,
naar boven,
naar de gouden zon,
naar de bron.
Kom dichterbij,
wees maar niet bang.
De zon zal schijnen,
warm op je huid.…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Mees, merel, vink en winterkoning
zoeken plek voor geschikte woning
schuchter klinkt hun eerste zang
hun activiteit bekoort onze oren
de koude duurde veel te lang
straks streelt ons weer het zonnegloren
toont de wereld weer een kleurenpracht
’s avonds zingt de nachtegaal zacht.…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 Ik bezit niet de natuurkracht
om jou van bladeren te voorzien
winterse koude heeft al mijn zondes
blootgelegd in stil verdriet
ik praat zelden tegen vreemden
omdat jij niet weggaat
blijft schaduw naast zon
bestaan op hoop van zegen
misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor…
Vietnam, 4 juli 1969
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 het was koud en de zon
liet zich niet één keer
zien, maar de regen
deed dingen met de
lijken die op hun manier
erger waren dan alles
wat de zon had kunnen
aanrichten.
het was zo'n dag waarop
hij zich realiseerde dat
het enige lijk waar hij
niet naar kon kijken,
het lijk was waar hij nu
tegenaan liep!…
Gerucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 de liefde laait even op
terwijl de ronde warmte
zakt achter de zuigende kim
maar hoe kan ik haar
doorgaand loven
als onze stemmen
gedwongen doven
en met een diepe zucht
bij open raam,
de koude van het afscheid
naar voren wordt geschoven
is de stilte
besmet met roest
en dreigt verte allengs
samen te ballen tot een
afgetopte knoest…
Uit de duisternis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
726 overweging,
zou het dan toch zo zijn dacht ik misschien
Dus hef ik verlangend mijn uitnodigende hand
en kom je vertouwend en verward dichterbij
Spreek je onverstaanbaar in een te grote afstand,
tracht ik beter te horen en luister aandachtig opzij
Niet te geloven ik vroeg het je laatst nog,
gaf je me kracht om de wereld te kennen
Ik had het zo koud…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter als verdriet.…
Sliep uit
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.628 Te oud en trouwens zo vroeg in de lente
is het te glad en te koud.
Brom, een klomp portret; een beeld merk.
-----------------------------
uit: 'Ware grootte', 2008.…
Diep en donker dal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Uiteindelijk kon ik mij ontworstelen
Aan deze kille, koude greep.
Dit was jouw dal; niet het mijne.
Ook jij kent dat smalle, steile pad.
Vertrouwend op jouw eigen kracht,
Klom ik schoorvoetend weer omhoog;
Het liefst, had ik van plaats geruild......…