4012 resultaten.
Elke dag vechten om controle
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.779 Een tijd waarin meisjes aangemoedigd worden om af te vallen… ook al wegen ze nog zo weinig.
Voor mij is het laten staan van eten een soort van controle.
Ik eet of eet niet wanneer ik me rottig voel, of wanneer dingen niet lekker lopen
Het is iets wat ik in de hand heb wanneer de dingen om me heen niet gaan
De enige vastigheid die ik heb...…
- Lieve Vader -
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.492 Witte duif, de veren vallen..het kruis weegt zwaar,
het missen van je lieve vader voelt onwennig raar.
Jij nam mensen aan met zoveel liefde, jij zag zoveel leed.
uitvliegen in eeuwigheid,
op je voettochten door het land, voetafdrukken in het zand.
Regelmatig zocht jij eenzaamheid op, wilde jij alleen zijn.…
O Here maak mijn herte sterk
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.047 'k En kan niet meer, zo Gij niet haast
uw sterke geest mij in en blaast:
'k ga vallen, zwichten, zinken;
en U, die eens mijn blijdschap waart,
o God, - wat eendlijk noodgevaart, -
verzaken en... verdrinken!
Ach 'neen' toch!…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 een eerste sneeuwvlok dwarrelt speels
als of het gaat naar een winterfeest
er volgt nog een vlok, meer en meer
ze komen samen op de aarde neer
met elkaar vormen ze een dikke grijze lucht
tot daar de wind komt met een zucht
hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen
toch vallen ze allemaal ten langer leste
en op die dik bedekte winterlaag…
Zaaigoed van Vanille
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
2.617 Tikkend tegen hoge bomen
vallen druppels van smaragd
als witte parels op haar bruidskleed
in verlangen naar beneden
alles duurt zolang het duurt hier
water golft over stenen
zijn de wasvrouwen op weg naar de rivier
een tijd gewacht
totdat de gamelan verstierf
tot het stopte met de regen
Hier zijn kinderen nog kinderen
ze gaan jalan jalan…
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 Er waren feesten en gezangen
Begrafenissen, droevenis
En daartussen ambivalent verlangen
Aan wat er was en niet meer is
Er waren zomers met z’n allen
Er waren winters, alleen en kaal
Je zag vaak in oktober bladeren vallen
Een lentedag met zonnestraal
Ik zucht zonder vals sentiment
Grijp de herinnering in de kraag
Om dat, wat we ooit hebben…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Zachtjes begint het te sneeuwen, gelijk met
het vallen van de vlokken, duiken witte
vleugels op, de dragers van meeuwenlijven
die hun portie krijsend opeisen als waren ze
de heersers van de lucht.…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes
zielen beroert
en terwijl afgesloten vlokken het perron kerven voor de trein
ontsnapt de stroom aan de wachttoren
doorkruist en met grote honger
ik reis samen met zwarte assen
die uit de hoed van onschuld in grachten vallen…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Al was het maar om pijnlijke stilte
niet met klinkend kabaal te laten vallen.
Ik wil deze doodlopende conversatie
in mijn vuist samenballen.
Mijn pogingen lijden echter schipbreuk
en ik zoek vaste grond onder m’n voeten.
Eén ding is nu wel duidelijk;
het is de schuld van het Heilige Moeten.…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 vlakte met helmgras sluimert onder de hemel
duinzand stompt naar de begroeide kam daar achter
nadert zee eeuwig land
soldaten springen af schreeuwen bevelen mannen
krijgen geen tijd om te zien naar leven schouder
aan schouder geweerschoten knallen stilte wijkt
in een veren naar licht dat niet meer is
tolt in het lichaam ze wankelen vallen…
De vogels in de winter.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.561 En de kinderen verblijen
Zich, dat ze braaf kunnen glijen,
Ballen gooien, sleetjerijen
En eens vallen tussenbeiën;
Maar de vogels - ja, zo waar,
Voor die is de winter naar.…
De stilte trekt, op donzen voeten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 .; mijn ogen vallen toe...
En toch, - toch vindt mijn ziel geen ruste!…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 letters vallen
van haar golvende lippen
een branding van woorden
van brede gebaren
iedere zin dringt door tot de kern
ieder ogenblik is een geboorte.
Niets heb ik te zeggen
ieder zintuig steekt in dit uur van leven.…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.300 Want mijn woorden
vallen als de regen stil, zonder wil,
echo van niets dan stilte.
En men is bang voor elk gebod
van de hoge neon god,
en aan alle kanten preken
lichtreclames als een teken
dat de woorden van profeten
op de schuttingen staan als vermaan.
Er rest alleen de stilte.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Harde windvlagen doen
kale toppen van
bomen bewegen terwijl
laatste dorre bladeren vallen
als sneeuw voor de zon
een jogger die
zojuist een glimmende
rotsheuvel beklom
kraaien krijsen - hoog in
de kale eik - met
z'n allen in koor.…
Ezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 Met vallen en opstaan
Heb ik mijn hoofd
Te vaak gestoten
Zo vaak aan dezelfde steen
In mijn eigen voet
Heb ik geschoten
En in zeven sloten
Liep ik daar
Het spoor bijster
Verdwaasd
Kon nergens heen
Ik ben geraakt
Heb het gekregen
De volle laag
Het was kantje boord
Liet mijn oren hangen
Bij hen
Die met twee monden spraken
List en leugens…
Wereldwijd aan duigen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
747 Hardlopers zijn doodlopers, weet
jij wel heel goed te onderstrepen,
ook je collega's vallen bij de vleet,
de bewijzen zijn niet aan te slepen.
Nu is Rusland door de mand gevallen
en gaan ze de WK in Rio missen,
tja, toon dan maar echte ballen,
inplaats van eerlijkheid uit te wissen.…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Dan denk ik vaak op grond van een
veronderstelling die ik maak:
'die daar ginder zou voor mij wel
eens kunnen vallen'.
Wanneer ik in de nachtjes kijk.
Ik voor dat ik voor de slaap
bezwijk mijn blik nog eenmaal
op die ene ster mag richten.…
Hier en overal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
637 het rotte hout vandaan, in
de hemelse trouw was ik niet bekwaam
sleep het boetekleed over de wortels
van bewogen grond ik mijn eerste stap
telde in woord en liefdesdaad een
nieuwe getijdestroom ontstond waarin
ik schipbreuk leed zonder daarvan te lijden
het lot zichzelf voorspelde als reiziger vermomt
verbonden door verlangens vallen…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 En rennen, vallen en mijn stappen tellen
En hopen kom ik iemand tegen
Die in de scherven van gebroken zinnen
Nog zelveloos een ander kan beminnen
In dorre blaren kleurend in de regen.
Voetstappen, sporen en Kauwen in de toren
En daar een schim, een schaduw,
Op de markt op dinsdag; haring kopen
Appelspijs, selder, prei en zaden van anijs.…
Mijn meisje Patricia,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 geboren
voor het eerst moeder met zo’n mooie dochter als jij
dat was een bijzonder mooie tijd
dag lief klein meisje, dag mijn kleine meid
je kleine knuisjes, jouw lieve lach
gelijk ben je in mijn hart gekropen vanaf het
eerste moment dat ik jou zag
dag lief klein meisje, dag mijn kleine meid
het groter groeien, jouw eerste stapjes
met vallen…
DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 het nieuwbouwhuis modern en fijn
zal in de smaak vallen maar voorlopig
zullen haar jonge muren nog geen
verhalen uitstralen of vertellen
die eeuwenoude kasteelruïne
zal met haar restanten
in sprekende beeldtaal schillen
fantasie bij menigeen afpellen
bij het zien van dat iele boompje
met haar jonge twijgen zal je blik
vaak snel naar…
Willem Engel en Thierry Baudet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 sprak gevraagd en ongevraagd
Ik respecteer die man Willem
En ook zijn gedachtengoed, maar
daar houdt het wel voor mij mee op
Ze zijn gek op die man, die Engel
De volgelingen, de aanhangers
En vooral de vele, vele vrouwen
Hij heeft iets heel aantrekkelijks
Met z’n baardje en z’n paardenstaart
Z’n pretoogjes en z’n mooie tanden
Daar vallen…
Vijfenzestig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 65 is een gouden jaar
zeker in het weten
dat eerst met 66 jaar
het echte leven begint
nog niet eens gestart
ben ik dan al bepakt
met ervaring van liefde
de oogst ook daarvan
die rijker maakt dan rijk
met wijsheid van ervaring
die zich verankerd weet
in het opstaan na vallen
over de struikelsteentjes
die het vindpad plaveien
waarop…
kroketten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 nogal handig sleutel vergeten
gisteren deden heden doen
goed pensioen visionair
literair theatraal tralies
kolder kolibrie polder polderen
dollen afbrokkelen rokkenjager
nulpunt duizendpoot avondrood
koorddanser kousenband sereen
obsceen luchtvochtigheid
eenzaamheid dralen verdwalen
verwateren tranendal waterval
vallen opstaan ontdaan…
oude mensen gaan niet dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 nee hoor geen vlekje te zien
oude mensen gaan niet dood
ze vallen op een dag in slaap…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Hoe je het ook wendt of keert, er komt een moment dat ik
zal vallen, met mijn bewegingloze vleugels nog even dwarrelen door
de lucht, leunend op een onzichtbaar stukje hout om uiteindelijk het kleurrijk
herfsttapijt te vervolmaken, wetend dat in afscheid nemen een nieuwe lente is opgestaan.…
oog op u
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 en zij, vergooide bloem, opschietende te midden het neerzijgende rot, zij voelt de zuren vallen in het hart
van haar vergeefse groei.
alle metamorfe armen breken haar af, en haar brandhout wordt smalend mythisch en hout genoemd.…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Dan hoor ik ze naderen, rustig lopen
ze in de hun vertrouwde omgeving,
kijken, de zachte ogen wijd open,
alert en schichtig om zich heen,
vallen samen met de eigen beweging.…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Dag loopt ten einde, het licht schijnt in de duisternis met
enige kleine puzzelstukjes schaduw tot wanneer nacht zal vallen
Al hebben de wolken iets van onze behoeftes en verlangens verdreven
wij zullen elkander nooit verlaten, wij zijn nog steeds samen, wij zijn altijd één.…