Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
gastvrij waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een ander vergezicht van blokkendozen, moeiteloos gaat de wind eraan voorbij, lucht buigt zich over kaal en levenloos terrein, verlaten…
Pama18 juli 2019Lees meer >

Wederkeer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
altoos in wederkeer is 't dan die ene keer waar wij ons op beroemden De tuinman en de dood wat loopt hij hier te zoeken laat hem zijn gang niet gaan ook niet in Ispahaan Gaat heen met uw verdoemden geef ons de zekerheid de vastberadenheid van weerzien zonder spijt Van liefde die niet mijdt maar overgeeft, verblijdt en geen verlatenheid…
Scherzo23 januari 2020Lees meer >

Onderste steen?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 362
jaagt op de overgebleven wolken van beschaving wat dood leek komt tot een wederkerend leven, het kost geduld, en broeit onbegrip op de bakplaat van het licht, een fluisterende stem lijkt van gene zijne te komen, of zit veilig opgeborgen in het brein, hier blijkt de droom in onszelf te zijn vastgelopen, bovendien al eerder in een verlaten…
Pama21 april 2020Lees meer >

BLIJE SPRAAK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Jeruzalem laten Jezus' volgelingen woorden luiden vol laaiend vuur en wilde stormen Joden hierheen gekomen uit verre landen herkennen allemaal hun eigen taal horen eerbiedig verwonderd of spottend toe tijdens alleen afgezonderd bidden of luid tezamen God aanroepen kunnen gevoelens gedachten overtreffen woorden zullen wellicht de lippen verlaten…

ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Laat mij maar nog even roeien vannacht in hoge baren worstel ik tot de overkant Daar word ik straks wellicht opgewacht op ‘t toverachtig golvend hemels strand Hoor de golven zingen in de woeste zee golven stervend op uitgestrekte stranden Achter een verlaten einder wacht er vree dewelke ik omarm met de beide handen Zie de lichtjes dansen…
Ton Rijkers11 februari 2021Lees meer >

Tijd illusie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
De late winterzon verlaat als een rode gloeiende bol het luchtruim en verdwijnt achter de horizon. Wat is tijd wanneer ze verdwaalt in zijn onomschrijfbare universele ijlheid?…

Geen mens weet: hoe lang!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 662
Er is geen hond geen kat, geen paard die weet wanneer ie ‘t leven verlaat er is geen enkel figuur geïmplanteerd met een chip die je zegt: ‘ is gedaan. Slechts een varken opgejaagd zeg maar vermits ie niet ‘t leven liet in ‘n brandende stal kan misschien vermoeden dat: z’n tijd gekomen is!…

Verdraagzaamheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Toch kruisen zich onze wegen, als we onze veiligheid verlaten gaan. We komen steeds elkaar weer tegen, als we buiten onze grensjes gaan. Dan gaan we vergelijken, argwanend zien we elkaar dan aan, willen niet op de ander lijken, zien de ander echt niet staan. Zoeken bij die ander meteen naar een gebrek.…
Antje22 september 2021Lees meer >

ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
het lijf of is het de geest welk ervan beroert de rem het meest alsof een zware slaap op mijn schouder drukt en de kracht van de dag onderdrukt is het bovenaards en onzichtbaar ik zoek en denk en ik verklaar dat het de blaren zijn die de zon verlaten en mijn zomer het najaar inpraten telkens is het onwennig gevoel ieder levend wezen weet wat…

hoe zij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
verschijnen, ze weet het en we converseren in een taal die weinigen begrijpen ze beleefd het samen mediteren als een groet naar de voorbereidende dood ik bespeur geen angst verdriet of leed wanneer ik haar bleek gezicht observeer en zie datgene waar ik nog geen lering uit heb getrokken zij is mijn leraar die weldra haar vaste vorm verlaat…
elze24 maart 2023Lees meer >

Ik neig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
ik neig almaar meer naar 't rustieke in denken, doen en laten ook wel in proeven van 't leven waarbij de kern een lichte schaduw kent zonder voor zuiverheid onder te doen, het oorspronkelijke laat zich niet verlaten het is als een stilte die een kamer vult en al het aanwezige rust in hout, steen of glas alles vertelt zo een eigen verhaal…

GAVE HUID

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Bommelstein zit hij genoegzaam in een stoel rookt vol genot zijn lange pijp die blote bruine berenvacht mag wie dan ook zien een sprong in het water kent geen zwembroek Olivier Berendinus wordt ouder en kuiser draagt meestal een open jas met gele en rode ruiten slechts wanneer de waaghals toverkunst wil uitvoeren of snel zijn woonkasteel verlaat…
Han Messie12 oktober 2023Lees meer >

Feuillemorte rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
wij het minste noch geringst vermoeden van raken wij het leeslint bijster van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels, ondergrond der 's herenwegen spartelen al stribbelend in sluimer van het slinkend schijnsel in het een na laatst kwartier van onze metgezellin maan schimmig in halfduister landschap, desolaat verlaten…

Orfeurydice

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 440
niets van slangebeet dat cobragif bracht jou ten val spoorloos van d'aardbodem verdwenen ten onder in het dodenrijk der kyrgistaanse tartarus ik had geen noot meer op mijn zang hoe lang leef jij zonder mijn kus in d'onderaardse dodenlus word jij van stilte zonder tijd die niet meer is, maar wel verglijdt niet eenzaam en verlaten…
Maxim7 juni 2025Lees meer >

Faëton

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.454
vader waarom heb je mij verlaten jij bent de zon waar alles om draait maar draai het nu eens om om mij geef je paardenkrachten aan mij voor één dag ik ben de zoon ik ben de zon ik ben je vader maar dat wordt je ondergang je stort neer en spat uiteen in stukken en scherven en sporen je vlees uiteengereten je bloed verspetterd…

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Wanneer ik de tuin verlaat draag ik mee wat verborgen was, een diepgewortelde levenskracht, die zich niet haast maar wacht op het geheime moment om zacht door mij heen te stromen.…
CB2 januari 2026Lees meer >

De rust van heilige stilte

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
Wanneer ik uiteindelijk weer opsta en mijn stappen de ruimte voorzichtig verlaten, draag ik geen antwoorden met mij mee maar een verstilling, die mij van binnen verder opent dan woorden kunnen reiken.…
CB9 januari 2026Lees meer >

Het kleine spel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Kijk: een kind werpt de bal omhoog alsof hij de middag zelf wil vangen, en even hangt alles stil — de hemel, het stof, de adem — in dat ene, gouden ogenblik waarin het spel de wereld nog niet heeft verlaten.…

‘in de schatkamer van vrede en stilte’

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
Zijn geest mag dan geslepen zijn, hij blijft een rauwe diamant; zijn kern die tot citadel verworden was, gescherpt in historische stormen, brandt al naar gelang het voorgaande, zo zondig dwalend door lege valleien, de verlaten bossen, al loslatend, trots overblijvend, levend met het stille monster van deze tijd.…
Lorenzo M.24 februari 2026Lees meer >

aardigheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 204
Een Gedicht Over Aardigheid In een wereld vol drukte en gehaast, is er iemand die nooit zijn vriend verlaat. Zijn woorden zijn zacht, als een warme bries, met een glimlach zo stralend en lief als een iris. Hij biedt altijd een helpende hand, een baken van licht in het donkere zand.…

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 109
Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad. De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat. De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.…
mobar19 oktober 2026Lees meer >

Het verre Zuiden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
In een verlaten coupé met een blind raam passeer ik een paar keer stations zonder naam. Loom schuift de trein door die leegte en stilte, het zijn uren of dagen, wellicht ook weken, in die wereld van zand als een wazige deken. Mijn gedachten vervloeien, emoties vervagen en langzaam verdwijnen de rails in het zand.…

"Witte-Doek"-syndroom

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Soms waan ik me in een film van Quentin Tarantino zwart, cynisch als "Pulp Fiction"... zo hard en vreemd, nét onwerkelijk genoeg zoekend, tastend langs donkere straten, mijn gevoel is van emoties verlaten; ik beland in een onbekende louche kroeg.…

Consciëntieplein

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 931
wachter op een aarden wal bejaard en weer in nieuwe tooi met aan zijn voet een bloemenpracht als eerbetoon aan zoveel majesteit geen vogel laat zijn stem nog horen ik fluit mijn hond die achterblijft er gaat een rilling door het water: een snoek paait in de waterwortels en aan de overkant bevriest het beeld in pelgrim, die zijn oude huid verlaat…

Sonnet

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 799
Als ick lees den ghedichten van Vondel, van Hooft dan voel ick mij stadigh versincken in tijdt, den daghelijckse dinghen verlaten, bevrijdt. Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft. Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft, ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.…
Erwin Maas31 augustus 2003Lees meer >

November

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.156
In die stille maand november Alles kaal, dor en leeg Sta ik in een verlaten steeg Geen gedender. De regen spat op mijn gezicht Op de kalen bomen Ik hoor het water stromen Doe mijn ogen dicht. Ik sta aan de grond genageld Ben bevroren van binnen Sta te verzinnen Dat het hagelt.…

schemering

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Stil in de kamer bij de koude haard langzaam donkert het om mij heen De avond die lange schaduwen baart Moeizaam priem ik er nog doorheen Ik wil de dag nog niet verlaten De warme zon de vrolijke vreugd De drukte het gepraat op de straten Het lawaai van de uitbundige jeugd Toch wint het donker van het licht Het komt op zijn vastgestelde…

Niemand weet

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.449
streek Niemand weet Dat jij me heel voorzichtig zoende En dat ik me dan als een hulpeloos kindje voelde Niemand weet Van de pijn die ik nu voel En wat ik met mijn onverschilligheid bedoel Niemand weet Van mijn wond die alsmaar bloedt Als ze het vragen zeg ik “alles gaat goed” Niemand weet Dat mijn ziel me tegelijk met jou heeft verlaten…
Tulay27 september 2002Lees meer >

Clowntje

hartenkreet
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.158
Bijt per ongeluk op zijn tong Traantjes rollen, groot verdriet Over clowntjes wangen Verlegenheid verdwijnt wanneer hij ziet hoe zijn streken lachend worden ontvangen Vrolijkheid neemt bij hem toe Clowntje is weer blij Maar langzaamaan wordt hij moe Zijn optreden is voorbij Wuift nog even naar het publiek Wenst hen goedenacht Verlaat…
chiara321 oktober 2002Lees meer >

Verkering

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.595
kreeg Madonna schurend zand in 't katholieke kruis De pater, vader Kees, maar ook Maria's moeder haakten interconfessioneel de vingers vroom in één De Here Jezus kwam om haar voor zin en zonde te behoeden stil zwijgend van zijn kruis en zond mij straffend heen Nu nog bij het bezoeken van zijn reeds half verzakte zerk kijk ik bij het verlaten…