5695 resultaten.
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn
vol dorstige oases
stoffig dor en droog
zou mij het leven zij
als ik jouw liefde niet had
was het leven kleurloos
als bloemen…
Teder wezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 blote vrouwen met suikerspinnen
op hun borsten krioelen haaienvinnen
tussen hun benen wolfspinnen
er valt heel wat te overwinnen
de bloemen zijn nu bazinnen
ik droom van zeemeerminnen
en opgesloten leeuwinnen
zonder arrogante opgeheven kinnen
jij wil zo graag iemand beminnen
maar iedereen is buiten zinnen
niemand laat iemand nog binnen…
Trigger voor ieders blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
551 af
de kin wat
geprononceerd
houdt de armslag
in de schouders
keurig in balans
zonder de nek
met lichte druk
naar beneden
te buigen
geen hoogmoed
is er te bekennen
in de blik die
verder kijkt dan
de horizon reikt
de aanwezigheid
van een goed lijf
is de trigger voor
ieders blik
harmonieus
bewegen zoals
wind bloeiende
bloemen…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
386 Dezelfde vaas
met verse wilde bloemen,
geplukt op mijn verzoek,
staat al dagen tussen
ongebroken fotolijstjes
met mijn dierbaarste
herinneringen.
Die gaan nooit meer stuk -
noch mijn dromen,
uitgesproken,
noch mijn diepste verlangens,
woorden die ik
met heimelijke angst
voor lijf, en af en toe leven,
bijna vergeten was.…
anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
377 …één levenslange ontsnapping
één wervelwind zonder return
één organisch-beschamend stuk
vreten in het tempo doeloe van
de bloem en hymne aan staande
reisgenote nu sommar bezwijkt
één halfslachtige golf autonome
bakenwaanzin in voorgepreekte
slagen im Herzen der filosofen-
dokters- en dokteressenklanken
van onze levensdoelen ranken…
een leeuwerik boven het veld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
421 je wilde
dat het leven
een symfonie zou
zijn zoals de wereld
behoort te zijn
je wilde
dat licht en
duisternis elkaar
als vrienden
zouden omarmen
je wilde
staande sterven
waar dan ook
in een korenveld
in een bos of op de hei
je wilde
staande sterven
in de zon tussen
stilte en klank
in een bloemen veld
je wilde…
Tussen taal en tekens
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
658 Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond
moet licht als een veertje schrijven
meerstemmig zingen met liefdevolle mond
in tijden van nood de liefde eer bewijzen.
Wie in schittering het breekbare toont
wordt met glanzende liefde bekroond.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Een plek waar ik samen met haar
Tussen de bloemen, bedwelmd door gezang
Van vreemde vogels, hemelsbreed voelbaar,
Het perspectief zou richten op elkaar:
Deze hunkering, mijn verlangen plaagt,
Maar mijn liefde is wat dit vers uitdraagt.…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte,
en der bloemen frisse geuren
verspreidden zich door de zuiv're lucht,
tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten.
En wijd van alle valse schijn,
daar we in ons verenigd harte
die gevoelen en bezingen,
bleef de schaduw zuiver als ze was.…
steelse liefde vult
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.202 gepaster
herfst vaarwel
zacht en teer
voor't mooie weer
mijn blom voor altijd luim
is echt de mannequin
zo slank zo steels
zo rank en speels
dat is dan mijn taak
dat ik haar lekker
mollig maak
een dunne fijne spriet
vul ik tot volle griet
--------------------------------------------------
Dit gedicht draag ik op aan Fleur Bloem…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Onze tuin met kamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 In deze tuinkamer vol planten kunnen wij wonen
nagedacht hoe elke plant zou moeten heten
op het ontwerp hebben we onze tanden stukgebeten
plaatsen voor mussen zijn we toonbaar niet vergeten.
Achter mijn bureau gezeten geniet ik ook van het groen
zodra ik ’s morgens de gordijnen weer mag opendoen.
Ook deze ochtend schoven de wolken alweer voorbij…
Muurbloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 In een café
aan de bar
zit een dar
te nippen
aan een honinglikeur
steels kijkend
naar een muurbloem
niet geheel onschuldig
zijn gedachten
gevuld met bijbedoelingen…
Ingehouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
740 groene oase houdt haar adem in
zij wacht op de streling van de zon
die hen zal doen blozen, kleur bekennen
in deze groene wereld
specht moedigt torretjes aan
om tevoorschijn te komen
zodat zijn honger gestild zal worden
in hoeveel bomen hij zal moeten boren
weet niemand…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter een zwarte staf
Daar sloeg zij de zomerse bloemen…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 En 'k minde u. - En zo 'k vele vrouwen heb bemind
sindsdien, met moede geest of smeekende gebaren:
u minde ik; want ik zag uw kinder-ogen klaren
om schuine bloemen in de tuine', en uw aanschijn
om mijn eenzelvig doen en denken troostend zijn,
in 't huis mijns vaders, waar de dagen trage waren.…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Mensen werken voor hun brood
Dat duurt al eeuwen lang
De jacht, werd jacht
en ligt nu in de haven
De boer wordt met uitsterven bedreigd
Toerisme, dat levert op
Wie zaait de kool en bloemen dan
Vakantie, wordt dan, plaats vakant
en langzaam dringt het tot me door
waar leven we nog voor.…
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Achter de sterren in jouw hart verborgen,
is een veld vol met wilde bloemen.
Ze zingen van geluk onder duizend zonnen.
Zoals de zandloper steeds op zijn kop moet staan,
zo is de kosmos ooit geboren,
en kreeg jij een gezicht,
wie je bent al een naam.…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Dronken van al die honing in overvloed,
zingend als een Russische mannenkoor
terwijl ze van bloem naar bloem gingen.
Lang heb ik die morgen daar gestaan,
besefte dat deze natuur voor ons al is verloren,
geen plaats meer voor het Hof van Eden.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Hoe het gezang van vogels aanhoorde,
hoe de odeur van bloeiende bloemen,
door een zachte bries werd meegevoerd,
hoe onze harten diep van binnen waren ontroerd.
Ga jij het ze vertellen hoe het ooit was?
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/796321371638026…
Uitje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 Om na de snelweg met haar files
in die nauwe straatjes terecht,
die ik eigenlijk
zou willen fotograferen,
maar dan alweer voorbij
om dan in wijd platteland te rijden
waar bomen, bossen, bloemen bloeien,
om aan te komen op
adres waar w’ overnachten gaan
om dan terug in auto
op zoek naar volgende locatie
om in een ruime kelder
waar…
ijs en weder dienende mutsen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
720 liever geen bloemen...of toch?…
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Koelte keert nu weer,
Bloemen sluiten traag hun blad,
Rust daalt op het land.
Vogels zoeken rust,
Laatste groet aan het daglicht,
Stilte neemt het over.
De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Godin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.114 Haar golvend haar fonkelt in de zachte wind
haar ogen twinkelen als geen andere
haar volumineuze glimlach is schitterend
uit haar tranen ontstaan de mooiste bloemen.
Ze is beeldig gebouwd, ze is subliem
ze straalt een hemels gevoel uit.…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot
voor jouw intens verlangen
ik plukte bloemen…
smelt kristallen ijs
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.423 het pad geurt
duizendschonen
uit mijn dromen
jouw passen lijken
bloemen te verrassen
in groen blad
een vogelparadijs
de beek is helder
en het water klatert
smelt kristallen ijs
we dansen op het
mos, de zon breekt
door en maakt de
sluiers even los met
warme zachte handen
we wervelen
roze-rood, geen bloot
maar zie het blozen…