Alle inzendingen over bloemen

5695 resultaten.

Sorteren op:

In memoriam matris (9)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De bloemen zijn verslenst, de tranen reeds gedroogd. Nu komt de droeve tijd dat plots de lege plek het hart beklemt. Of het verlangen naar de woorden die ik niet heb uitgesproken, de niet geschonken tederheid, een pijn verwekt die me merken zal mijn leven lang.…

als ik jouw liefde niet had

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
als ik jouw liefde niet zou geen ster nog schijnen bitter en guur de wind mij de adem benemen koud en diepgevroren zou mij het leven zijn als ik jouw liefde niet had bleven bomen bladerloos was de zee woestijn vol dorstige oases stoffig dor en droog zou mij het leven zij als ik jouw liefde niet had was het leven kleurloos als bloemen…

Teder wezen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 783
blote vrouwen met suikerspinnen op hun borsten krioelen haaienvinnen tussen hun benen wolfspinnen er valt heel wat te overwinnen de bloemen zijn nu bazinnen ik droom van zeemeerminnen en opgesloten leeuwinnen zonder arrogante opgeheven kinnen jij wil zo graag iemand beminnen maar iedereen is buiten zinnen niemand laat iemand nog binnen…

Trigger voor ieders blik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 551
af de kin wat geprononceerd houdt de armslag in de schouders keurig in balans zonder de nek met lichte druk naar beneden te buigen geen hoogmoed is er te bekennen in de blik die verder kijkt dan de horizon reikt de aanwezigheid van een goed lijf is de trigger voor ieders blik harmonieus bewegen zoals wind bloeiende bloemen…

MET PASEN IN ZICHT

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
Je voorhoofd moeder voelde koud Toch heb ik het een kus gegeven Je schonk drie kinderen het leven Werd tweeënnegentig jaar oud Kleurrijke bloemen op je kist We waren allen aangeslagen Ik hoorde ademen bij vlagen Terwijl ik heus wel beter wist Het leek alsof je zo maar weer -Je wilde nog niet weg van aarde Je voelde je geen hoogbejaarde…

Dezelfde vaas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 386
Dezelfde vaas met verse wilde bloemen, geplukt op mijn verzoek, staat al dagen tussen ongebroken fotolijstjes met mijn dierbaarste herinneringen. Die gaan nooit meer stuk - noch mijn dromen, uitgesproken, noch mijn diepste verlangens, woorden die ik met heimelijke angst voor lijf, en af en toe leven, bijna vergeten was.…
S. Struyke16 augustus 2025Lees meer >

anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 377
…één levenslange ontsnapping één wervelwind zonder return één organisch-beschamend stuk vreten in het tempo doeloe van de bloem en hymne aan staande reisgenote nu sommar bezwijkt één halfslachtige golf autonome bakenwaanzin in voorgepreekte slagen im Herzen der filosofen- dokters- en dokteressenklanken van onze levensdoelen ranken…
R.E.N.S.10 september 2025Lees meer >

een leeuwerik boven het veld

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
je wilde dat het leven een symfonie zou zijn zoals de wereld behoort te zijn je wilde dat licht en duisternis elkaar als vrienden zouden omarmen je wilde staande sterven waar dan ook in een korenveld in een bos of op de hei je wilde staande sterven in de zon tussen stilte en klank in een bloemen veld je wilde…
J.Bakx2 oktober 2025Lees meer >

Tussen taal en tekens

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 658
Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond moet licht als een veertje schrijven meerstemmig zingen met liefdevolle mond in tijden van nood de liefde eer bewijzen. Wie in schittering het breekbare toont wordt met glanzende liefde bekroond.…
J.Bakx20 december 2025Lees meer >

‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 140
Een plek waar ik samen met haar Tussen de bloemen, bedwelmd door gezang Van vreemde vogels, hemelsbreed voelbaar, Het perspectief zou richten op elkaar: Deze hunkering, mijn verlangen plaagt, Maar mijn liefde is wat dit vers uitdraagt.…

Koeiersdjak en krijgslied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2
De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte, en der bloemen frisse geuren verspreidden zich door de zuiv're lucht, tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten. En wijd van alle valse schijn, daar we in ons verenigd harte die gevoelen en bezingen, bleef de schaduw zuiver als ze was.…
Piewan29 oktober 2026Lees meer >

steelse liefde vult

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.202
gepaster herfst vaarwel zacht en teer voor't mooie weer mijn blom voor altijd luim is echt de mannequin zo slank zo steels zo rank en speels dat is dan mijn taak dat ik haar lekker mollig maak een dunne fijne spriet vul ik tot volle griet -------------------------------------------------- Dit gedicht draag ik op aan Fleur Bloem…

ZE DOEN WAT ZE DOEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
de geur van een bloem de vlucht van een vogel de warmte van de zon de mens met z’n eeuwige woordengegoochel een spin die in een boek zijn eigen web ontspon ze doen wat ze doen omdat ze het altijd zo deden zij zijn het die het langst zullen overleven ver voorbij de dagen van heden omdat ze altijd dichtbij wat ze zijn zijn gebleven…
catrinus16 maart 2020Lees meer >

Onze tuin met kamer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In deze tuinkamer vol planten kunnen wij wonen nagedacht hoe elke plant zou moeten heten op het ontwerp hebben we onze tanden stukgebeten plaatsen voor mussen zijn we toonbaar niet vergeten. Achter mijn bureau gezeten geniet ik ook van het groen zodra ik ’s morgens de gordijnen weer mag opendoen. Ook deze ochtend schoven de wolken alweer voorbij…

Muurbloem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
In een café aan de bar zit een dar te nippen aan een honinglikeur steels kijkend naar een muurbloem niet geheel onschuldig zijn gedachten gevuld met bijbedoelingen…

Ingehouden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
groene oase houdt haar adem in zij wacht op de streling van de zon die hen zal doen blozen, kleur bekennen in deze groene wereld specht moedigt torretjes aan om tevoorschijn te komen zodat zijn honger gestild zal worden in hoeveel bomen hij zal moeten boren weet niemand…
LadyLove13 april 2022Lees meer >

Mijn haat

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.242
mantel van purper had zij aan En onder die mantel een kleed van rouw Als het slepend gewaad van een weduwvrouw En een kroon van robijn op haar lokken blond En een bittere lach om haar trotse mond En een levende slang om haar middel heen Als een goudgroene gordel van edelsteen Zij droeg in de rechter een zwarte staf Daar sloeg zij de zomerse bloemen…

Het huis mijns vaders

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.533
En 'k minde u. - En zo 'k vele vrouwen heb bemind sindsdien, met moede geest of smeekende gebaren: u minde ik; want ik zag uw kinder-ogen klaren om schuine bloemen in de tuine', en uw aanschijn om mijn eenzelvig doen en denken troostend zijn, in 't huis mijns vaders, waar de dagen trage waren.…

Paradijs.

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 839
Mensen werken voor hun brood Dat duurt al eeuwen lang De jacht, werd jacht en ligt nu in de haven De boer wordt met uitsterven bedreigd Toerisme, dat levert op Wie zaait de kool en bloemen dan Vakantie, wordt dan, plaats vakant en langzaam dringt het tot me door waar leven we nog voor.…
Anne Marie3 januari 2010Lees meer >

Vergezicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 723
Achter de sterren in jouw hart verborgen, is een veld vol met wilde bloemen. Ze zingen van geluk onder duizend zonnen. Zoals de zandloper steeds op zijn kop moet staan, zo is de kosmos ooit geboren, en kreeg jij een gezicht, wie je bent al een naam.…
Gerjo Gerrits25 november 2012Lees meer >

Hof van Eden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Dronken van al die honing in overvloed, zingend als een Russische mannenkoor terwijl ze van bloem naar bloem gingen. Lang heb ik die morgen daar gestaan, besefte dat deze natuur voor ons al is verloren, geen plaats meer voor het Hof van Eden.…

Ochtenddauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Hoe het gezang van vogels aanhoorde, hoe de odeur van bloeiende bloemen, door een zachte bries werd meegevoerd, hoe onze harten diep van binnen waren ontroerd. Ga jij het ze vertellen hoe het ooit was? https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/796321371638026…

Uitje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Om na de snelweg met haar files in die nauwe straatjes terecht, die ik eigenlijk zou willen fotograferen, maar dan alweer voorbij om dan in wijd platteland te rijden waar bomen, bossen, bloemen bloeien, om aan te komen op adres waar w’ overnachten gaan om dan terug in auto op zoek naar volgende locatie om in een ruime kelder waar…

ijs en weder dienende mutsen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 720
liever geen bloemen...of toch?…
Maxim sr.26 oktober 2025Lees meer >

adres vergeten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 175
gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij te bewaren in een doos met andere brieven het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald op zoek naar pure troost tijdens nachten van intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde eenvoudige opgeschreven kale feiten over de kleuren van bloemen en…

Natuurdans van de tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
Koelte keert nu weer, Bloemen sluiten traag hun blad, Rust daalt op het land. Vogels zoeken rust, Laatste groet aan het daglicht, Stilte neemt het over. De zon zakt nu weg, Duister roept de eerste ster, Nacht begint opnieuw.…

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

Godin

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Haar golvend haar fonkelt in de zachte wind haar ogen twinkelen als geen andere haar volumineuze glimlach is schitterend uit haar tranen ontstaan de mooiste bloemen. Ze is beeldig gebouwd, ze is subliem ze straalt een hemels gevoel uit.…

de bomen droomden zomer

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen ik zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen sloot voor jouw intens verlangen ik plukte bloemen…
wil melker4 augustus 2005Lees meer >

smelt kristallen ijs

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.423
het pad geurt duizendschonen uit mijn dromen jouw passen lijken bloemen te verrassen in groen blad een vogelparadijs de beek is helder en het water klatert smelt kristallen ijs we dansen op het mos, de zon breekt door en maakt de sluiers even los met warme zachte handen we wervelen roze-rood, geen bloot maar zie het blozen…