6268 resultaten.
Examen
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
2.843 Hij is het met haar eens en noemt
autorijden een zenuwslopende, tijdrovende onderneming,
alsof je elke keer examen moet doen.
Het meisje beweegt constant haar blonde krullen op
en neer. Ze herkent zich in hem.
Tot dan toe gaat alles eigenlijk heel goed.…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.
Of huiver met mijn lippen aan je hals,
En aan je borsten, de gebenedijde
Terwijl ik in je lichaam vloei,
Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
De verrijzenis
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.866 het lijkt alsof je graf wat
open gaat jij duidelijk weer
op mijn netvlies staat
niet het moment waarop ik
jouw door ziekte weggevreten
lijf de botten zwaar het
lichaam stijf omarmde zei
ik ga een stukje met je mee
op reis
-------------nee-----------
wat ik vandaag onzichtbaar zie
is die blik waarmee je daags
daarvoor een poging ondernam…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden
alsof…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
Waterval
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
979 Jij sprankelende woestheid
dat eerder onbesuisd dan genadig
de aarde kust tot ze blauw ziet,
mijn ogen vurig doen glimmen
alsof het niet genoeg is, druppels
geschenken uit jouw schoot
mijn gebarsten onderlip doet prikkelen
met bijna snode speelsheid en ongemak
dat vragend naar boven pruilt
raak me waar je me raken kunt
en ik…
Ruis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Alsof het gordijn heel even trilde
zo bewogen de dubbele plooien
vluchtig als een zucht
voor mij net waarneembaar
de wind was het niet
want schemer lag stil
onder een luchtige deken
van een warme lenteavond
voelde jij soms het denken
van mijn lachende rimpels
terwijl trillende handen
weerbarstige tulpen schikten
weet je nog, als kind…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Praat zich rond mijn lijf
alsof ik dan meer zichtbaar word. Een onafgemaakte
verklaring.
Ik voel me een vreemdeling
tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur
van stilte moeten zijn. Vanzelf.
Maar voor één keer
wil ik de wereld niet buitensluiten. Het is als een meeuw
in een mens leggen.…
Zwarte hoofden
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.819 Ik houd zo van die lage palissaden,
die van de kust de grote zee ingaan,
alsof veel mensen van de oever traden
en tot hun schouders in het water staan.
De zee, het strand, de lucht, alles is wijd
en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig,
maar zij alleen leven in nederigheid
en praten niet, maar waken, trouw en goedig.…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten
grijpen de hoogte
alsof…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…
Windowdressing
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
583 Waarom anders gedragen
Omdat het meer bekoort
Degene die het normaalst overkomt
Is vaak het zwaarst gestoord
Het is mij opgevallen
Ik heb het zelf ontdekt
Dat ik, toen ik mezelf was
Door niemand werd genekt
Wat heeft het nou voor nut
Om mij anders voor te doen
Mezelf beter te verkopen
Alsof je omkomt in de poen
Een sigaar uit eigen doos…
De amare flow
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
654 in de tuin onder lommerrijke bomen
staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje
het voelt goed om hier te zitten
ja, dat voelt goed
dit componeert gedachten ontwaakt
wanneer je de stilte stil laat
tot een mildere stemming
van het hart waarin je wortelt
gedeeld door liefde
alsof het bankje zeggen wou
ontmoet mij hier, en ik geef je rust…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
weldra wiegt weemoed de bomen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
642 wanneer faal je
in het heengaan
wanneer vertelt iemand mij
over de bloemen of de dromen
die doen vergeten
als een minnaar, dichtbij
want meer, veel meer
verdwijn ik in de dagen erna
in een dag nooit gemaakt
een achtste of een negende
waar het antwoord
slechts bevrucht wordt met verte
en nimmer uit mijn zwijgen glijdt
alsof…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 mooiste gedicht
de zachtheid
van je mond
je neus
je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden
van zo kort geleden
alsof…
Simulant
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.244 Je loopt er nu al jaren mee
Nog steeds is het niet weg
Alsof je niet meer zonder kan
Jij had toch zoveel pech
Misschien voel je je veilig
In de rol die jou zo past
Hetgeen je overkomen is
Is allang geen loden last
Zo ben je met je zielig zijn
Uiteindelijk interessant
Luistert men naar wat je zegt
Toch klopt het van geen kant
Om iets te zijn…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
Lichtende schaduw
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
683 Ik zag een vage regenboog
over een heldere
gebogen
alsof de één de schaduw
van de ander was.
Mijn pas vertraagde,
zilverkleurig vlogen
speelse vogels
voorlangs
en onderdoor
tegen het lichtend
donkergrijs
Ik ondervond
hoe schaduwrijke vleugels
zich spreidden over mij.…
Omstoten.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
519 Een kalmte van uit het niets valt dan over me,
en met een schaamteloze vanzelfsprekendheid
volg ik je, alsof je hier altijd was.…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
Kerst(vrede)licht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
568 ’s Avonds zie ik op straat lichtjes stralen
in vrolijke kleur en vorm overal
als een groet of om warm te onthalen
die eens geboren werd in koude stal
mensen lopen in feeststemming op straat
kopen cadeaus om elkaar te verblijden
alsof in heel de wereld nu om vrede gaat
en niet meer wordt gedacht aan strijden
dan denk ik schijnen al die lichtjes…
mensen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
751 De ene keer zijn ze goede vrienden
en de andere keer doen ze
alsof je hun slaafje bent,
en dan ben je weer hun beste vriend.
Mensen begrijp ik nooit!…
wij twee
gedicht
1.8 met 5 stemmen
8.473 Alsof wij niet gelukkig zijn!'
lopen peinzend verder,
vragen elkaar:
'Wij zijn toch gelukkiger dan wie dan ook?
Dat is toch zo?…
waar te gaan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
789 zoekend naar een zijweg oh kon ik maar vliegen
alsof ik alles maar constant mis
constant tegen mezelf loop te liegen
En dan? terug of gewoon stoppen?
En nu? verder met waar te gaan zonder resultaat?
ergens binnen gaan zonder kloppen?…
Grafschrift
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.738 Zijn geest is ook als rook omhoog gedreven,
Gelijk zijn rif hier is tot as gebleven;
Alsof het maar verbrande toebak was.
---------------------------------------------------------
Mr. F. - Focquenbroch was meester in de medicijnen.
kas - kist
rif - lijk
toebak - tabak…
In pose voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Waarom kiest zij geen leven
doet zij slechts veelal net alsof?
Zij weet, zij wil, maar kan niet
Zij weet dat zij zou kunnen
maar haar onzekerheid verlamt
Helaas slechts doornen…