Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

Seigneur?

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 10.286
Met mijn voet schuif ik de folders in een hoek. Daar zit geen reis bij die ik zoek. Het is donker in het souterrain. Ik sleep mijn leunstoel naar het raam. Water ruist in buizen om mij heen. De tuin is groen. Zo was het vroeger. Ik oefen dus voor oude man. De bel staat af.…
Robert Anker18 februari 2017Lees meer >

Los

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
En ongelovig keek zij na Hoe haar leven zichzelf leidde Tot het eindelijk ontspoorde En haar voeten haar verlieten Greep zij, net voordat ze viel Haar leven vast. Laat me nooit meer los Smeekte het.…
Mae26 mei 2017Lees meer >

windwiel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
behalve als je stenen naar hem gooit dan staat hij stil, geeft met een lampje aan dat hij niet verder wil en roept met scherpe piep om hulp hij werpt z’n schitterend schaduwspel op onze mooie moestuin lapjes hij hakt de groenten in een niet te tellen aantal tinten groen ik groet hem dankbaar elke morgen een kleine buiging aan zijn voet…

Vallei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
De volgende dag ging ik nogmaals kijken foto's gleden over in elkaar naar besneeuwd met witte tentjes in het dal, naar muildieren die kisten droegen naar blote voeten die het pad beklommen Het scherm bracht me terug naar de omhulling van bergen, solide rotspartijen, stille eenzaamheid naar het leven dat ik leefde de kracht en vanzelfsprekendheid…
Ralameimaar12 augustus 2017Lees meer >

Spreek je nu eens uit

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
jouw ogen ik hoor nu ook weer charme in prachtige volzinnen het leven was even uit jouw handen geglipt omdat je jouw falen niet kon omzetten in excuses na ieder drama voltrekt zich vaak intens geluk jij uitte de schreeuw tot verlossing op het juiste moment daardoor ontstond de doorbraak en nu spreek je je uit je hebt jezelf weer handen en voeten…
Hans Uding15 augustus 2017Lees meer >

Sterrenstof

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
zichtbaar af te lezen al geef je momenteel geen kik we hebben deze avond niks te vrezen genietend van elkaar, van deze idyllische plek de liefde omarmend aan waardering en respect voor elkaar geen gebrek het houtvuur verwarmend als een welkome, warme deken tijdens deze koele, heldere zomeravond van de duizenden sterren nog geen teken onze voeten…
Marieke.8 december 2017Lees meer >

Auvergne

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
helaas is het zo ver gekomen dan mijn rug trekt trekt krom het hout dat vele jaren gedroogd heeft tot een wandelstok uit tegenzin maar niettemin doe ik hem af als onzin en eindelijk mag ik hier weg dan uit het geraas van weelde uit dit goedertierenland weg uit de gedrongen voet van het huis de kinderen wilden nog een stoel in het hoekje…

In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
het hunkeren naar je warm vel voorgoed bemind te zijn in de stilte na de jubelende stemmen op weg naar huis met de ganzenhuid nog op de armen ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels uit de boom niet kunnen vallen door wind en brandend getij terwijl ik de stenen van de tijd hard en ongenaakbaar koud onder mijn voeten…

Lesbos

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 628
beslissing van onze premier Maarja, hij kreeg hier wel zijn achterban mee En nu kunnen wij ons kapot zitten schamen Voor politiek bedreven uit onze namen Vrijwilligers proberen nog te redden wat kan Liefdevol vereende krachten, met macht, vrouw en man Maar alle zakken met sokken, een paar duizend paar Verwarmen niet alle zestig duizend voeten…

In het oog (3)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Liggend aan de oevers van het meer laat ik de golven over mijn voeten spoelen, want in de nacht is water warmer, worden de lijnen die zij in het zand schrijven tot zinnen, die bevrijden van de oude regels en de wind doen verstommen. Zwarte maan wordt volle maan, die mijn duister vrij maakt, als een trouwe slaaf na al die jaren.…
John Loopstra12 februari 2020Lees meer >

Corona

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Dodelijk giftig maar schoonheid suggereert jouw naam Als een rode papaver die we in een wilde tuin zien staan Geschrokken haastten wij ons langs de andere kant Met brandende voeten op 't lichtende pad ontkomen aan drijfzand Scholen en Horeca gesloten kan het nog wel?…

Geploegd land

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Diepe voren in het land, van mijn voeten uit tot waar de einder is, in rechte lijnen, breeduit hier, naar daar alsmaar zwakker, heeft de ploeg zomerkluit gekeerd tot winterakker, klaar voor een vroege kou die nu snel aanstaande is.…
Cees Sleven9 november 2020Lees meer >

Bewogen

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 623
In de kerk viel licht op het hoofd van je geliefde en omkranste het en dat van je dochters Je kist stond in de lengte voor hun voeten Jouw koor zong zuiver Je dochter sprak over je warme handen, dat die er altijd waren, troostten Het donkere hout en geur van de oude kerk, de in zwart geklede begrafenisondernemers omlijstten de dienst…

Nazomeren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid zo vleugellam laat ze ons achter om te schuilen voor aankomende stormen grote hoogtes zijn genoten om met eerbied te vertrekken nou vooruit nog even dan een laatste keer ontbloten omdat de bomen nog zo groen zijn omdat de vogels nog graag zingen omdat spinnen kunnen wachten nog even met blote voeten…
Erna Kagenaar9 september 2023Lees meer >

september

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 492
dromendroom maakt een begin aan winterse dromendroom er is een weg naar waarheid het liefst uit deze eenzaamheid cultuur mag natuur niet verdringen natuur is de enige weg naar voldoening je ademt jezelf vrij uit jouw sociale positie je maakt contact met zwarte aarde eenzaam, maar zeker niet zielig jezelf, alleenstaande met beide voeten…
mobar1 september 2024Lees meer >

broederschap

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
lijf vol overgave danst hij energiek en vol passie uit zijn traditie de dans met de melodie in verbinding stralen donkerbruine ogen vastberaden jeugdig vuur doordrongen van precisie vloeien zijn bewegingen naadloos naar elkaar over vol van vreugde en trots getuigt een schalkse glimlach zijn opperste concentratie waar zijn voeten…

Gebonden zijn

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 390
begane zonden en weg zouden branden in een hel die nooit bestaan heeft mijn leven aan flarden en het jouwe erbij want ik kan geen aanspraak maken op liefde en tijd want ik dacht aan trouw en eeuwige gebondenheid heb de vrijheid al eerder genomen met rugzakken bepakt de kortste weg naar verlossing genomen ik door moraal aan handen en voeten…
wil melker22 november 2024Lees meer >

Sterveling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Weet je nog hoe we stonden aan de rand van het perron jij met je jas strak dichtgeknoopt ik met mijn handen diep in mijn zakken met de wind die langs ons heen sneed wachtend op de trein die ons naar huis zou brengen Weet je nog dat moment van stilte toen de rails begonnen te zingen een trilling onder onze voeten hoe we elkaar aankeken…
ErikG 6419 maart 2025Lees meer >

De Afgedwongen Stilstand: hij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Hij kan niet uitkijken naar de liefde als ‘t voor z’n voeten ligt te branden; hij kan niet struikelen over dromen als hij nooit verder komt dan een zwart gat; hij kan niet verdwijnen uit z’n leven als de dood niks te vrezen heeft van hem.…
Junior13 april 2025Lees meer >

de beschuldigde vulkaan

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 482
zij wilden zweven in levende lijven zouden blijven als hij als de schuldige vulkaan door ’t leven zou gaan die leugenvleugels als wassen neuzen van zijn verhitte schouders geschud en de veren uit zijn gat geblazen zodat zijn kratermond eindelijk vrijelijk razen kon zijn woorden weer als lava de slaven van de vaste grond onder hun voeten…
R.E.N.S.15 april 2025Lees meer >

Vind de rivier

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Mijn voeten zijn moe, mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat. Lucht hangt laag en blauw, als een zachte belofte die nog niet is verbroken, vogels schrijven hun richting in stilte. Ik ben geen held, geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.…
CB26 april 2025Lees meer >

we noemen hem Kees II

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
eindelijk sterven belachelijk veel gerookt heeft maar hij weet niet wat hij met de leegte en bijbehorende flessen doen moet als glasbakken langs eenzame wegen voeren dan doet zijn onverzoenlijke uiterlijk wellicht het vermoeden aanwakkeren dat hij dat makkelijk zelf aanpakt en doet maar niets is minder waar met zwaar vereelte voeten…
Sjors Boesch21 augustus 2025Lees meer >

Langs de rivier

hartenkreet
1.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 632
Ik adem in en de wereld vertraagt, de stenen onder mijn voeten zijn koud en levend. Het vloeiende ritme van de stroming spreekt zonder woorden, en ik luister naar mezelf in het verborgen licht. Langs de rivier is er geen haast, alleen het wiegende gewicht van zijn bijzondere bestaan.…
CB30 oktober 2025Lees meer >

Fitgirl

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 294
Waar eerst stemmen door mijn kamers dwaalden, stappen nu mijn voeten ritmes in de straat. Ik leg de sigaret neer als een oude huid, adem lucht in die naar onderweg ruikt. In de sportschool worden spiegels geen vijand meer, maar ramen naar een toekomst die ik zelf vorm.…

Verstrengeld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Het geluid van mijn voeten op de sneeuw voert ons naar een plein, waar een beeld verhaalt van de markt - een mand die gevuld wordt met brood. Het brons krijgt een mantel, verandert langzaam van kleur… Achter mij hoor ik nog iemand lopen, ademen, met een zacht ‘hallo’ neemt zij me bij de hand.…

Op hoop van zegen

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 463
Zilte golven gaan wortels drijven op de wind hoop vaart naar morgen De kade kromp tot een dunne streep grijs, terwijl het hout onder hun voeten zuchtte. Ze droegen geen koffers, enkel de zwaarte van een land dat hen niet langer kon voeden. De oceaan is een bijbel vol blanco bladzijden, waarin de wind met ruwe letters schrijft.…
CB7 februari 2026Lees meer >

Het stille ontluiken

netgedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 770
Onder mijn voeten zingt de aarde van groei en begin, een warme adem stijgt op uit het gras, stilte is niet leeg maar gevuld met leven, alsof de wereld zichzelf herinnert.…
CB31 maart 2026Lees meer >

onder de bloemen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 292
dovenetel in dezelfde kleur Zowel ijzerhard als wilde cichorei zouden hier graag bij zijn maar we blijven bij de feiten onder andere geen anjers Wel de netelige kwestie der paardenbloemen bramen brandnetels beminnen de lucht waarvan gevlekt longkruid baalt mijn blaassilene/koekoeksbloem te hoge promillages haalt om hier nog verzoend voet…
Stoker9 april 2026Lees meer >

poème nature

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 249
Ook als wij de vogels zouden verstaan de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven teruggeven aan de aarde onder onze voeten ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels…