Alle inzendingen

Daar in rottende bladeren ontwaakt de slang die zich, staart in de bek, vermaakt, die zo traag ademhaalt, dat hij geen kind schrik aanjaagt; de dood in zijn slaap aanraakt en toch niets aan leven verliest. Hij vindt zichzelf in stof dat hem aan aarde bindt. Daar in rottende bladeren ontwaakt de ringslang - die lange zinnen verbindt, dat rappe…

Hebt gij nooit de starende ogen, Uit de schaduw der vensterbogen Onder ’t schitterend kronenlicht, Op een maagd, wier lieflijk bloeien Heel ons harte deed ontgloeien, Dol van minnenijd gericht? Voeldet gij uw bloed niet jagen, Als een ander haar dorst vragen Tot de ongestuime wals, En het: ‘ja’ vloog van haar lippen, Zij de tengere vingertippen…

Ik werd rijk, zo leek het leven, elk pad dat ik koos werd zacht. Ik voelde geluk in de liefde, als een zon die voor mij lacht. Geen ziekte kon mij raken, geen zorg kwam nog dichtbij. Ik liep door gouden dagen, En alles voelde licht en vrij. Het stond in de sterren geschreven, een toekomst zonder pijn of strijd. Een wereld vol wonderlijke…

Langzaam verschijnt haar beeld, Dan meteen alle aandacht steelt, Mijn blik op haar als ’t ware fixeert, Zij mij dan binnenstebuiten keert. Dan verteert mij de prangende vraag, Ben ik op haar op slag verliefd geraakt, Een eenzijdig of wederzijds fenomeen, Is d’euforie voor ons beî of mij alleen. Het antwoord op die vraag blijft uit, Zij…

Mijn haven Wil jij de haven zijn Waar ik mijn schip aanleg Mijn vaste bodem Of stuur je me terug naar zee Dan neem ik jou in gedachten mee © 8-9-2018 BvdM…

Heb je al Jordaan-inspiratie? vraagt de eindredacteur van de Jordaan Kroniek! het is al weer de laatste week van de maand! nou dames en heren,  die heb ik die heb ik altijd en eeuwig want vanaf 1973 regelmatig in Amsterdam en al heel veel in de Jordaan en officieel sinds 2019 ben ik die Ramsterdammer want je roots die vergeet je niet…

Stel je een stem voor die fluistert in je nacht, woorden als koude vingers langs de kamers van je hart. Een stem die niet loslaat, ook niet als je dat wilt. Langzaam kantelt je leven, relaties vallen, werk verbleekt, je zoekt uiteindelijk hulp - soms pas veel te laat. Dan begint het andere geluid, een film van menselijkheid en macht die…

het gesprek met de grote baas of een verbreding van functie de oplossing voor toegenomen complexiteit ondervangen kan het symposium in het centrum van to-do-lijsten en de agenda vol overlopende najaarshopen knopen die doorgehakt worden het jaarlijks opkomende ge-app in familie- en vriendengroepen mensen die roepen om matigen verzadigen…

wederom was ik ironisch genoeg met dat paradoxale sarcasmesausje en een vleugje cynisch seniorisme ondeugdelijk aan het verengen tot de heksenketel ronkend rookte de tovenaar dronken van weemoed a-mythisch achterbleef als lyrisch spook echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed noch eenieder met mij in het bloed waartoe hij/zij/hen diende…

De twinkeling in jouw ogen is als vuurvliegjes in een droom. Ongenaakbaar in jouw schoonheid, licht bewogen, zonder schroom. Een ongebreideld verlangen neemt bezit van mijn bestaan. Jouw essentie doet mij smachten naar een leven dat ik durf te ondergaan. Echo’s uit een ver verleden rafelen los als draden van een web. Een opflakkering van…

Ik ben gehaat en Asociaal Maar jaloers waren ze bijna allemaal De burgers instanties voetbal clubs commerciële Media Politie en justitie hebben alles van me afgepakt Maar als je ouder wordt Weet je hoe het leven werkt Want de meeste mensen hebben toch een zwart hart Wie in het leven niet steelt of erft Zal werken tot hij sterft Het is…

Alle mensen in mijn dorp glijden langs mijn huis, als hyena’s over vlaktes, alsof ik enkel botten ben waar tanden in zoeken wat er nog overblijft. Jij zei me ooit: al wat je voelt, al wat je denkt, het bestaat niet — het is lucht, geen waarheid. Maar het bleef in mij als dat ene lied dat zacht begint maar nooit stopt met spelen…

de wolf weet dat het dader wordt als de redeloze prooi vecht, vlucht, bevriest zolang dat het lot van het slachtofferschap niet kwalitatief als waar aanvaard heeft het subject kan zich verstoppen achter de techniek van leven en dood van het zijn of het niet-zijn van dialectiek tot retoriek een object zal nooit weten wat de nasmaak van…

de maan licht koel is in zijn lichte veld begrijpbaar maar als je iets wilt vragen zegt hij laat maar de maan drijft een zwaan hoogmoedig onaangedaan in het meer waar bleke vrouwen met monomane zang zich wassen de maan haalt de wolken uit een mistig verwarde hoop over de grote zee geeft hij de loop van een koers zoals begroot de maan…

voorheen wemelde het buiten van anderen naar binnen in mij waar alles en iedereen zich vrij nestelde op vertakkingen van míjn corpus callosum intussen dus hang ik hier afgedankt zonder lumpsumvergoeding voor iets noch iemand aan de rand van het ravijn een diepere bedoeling zoekend voor dit zijn de doorwoekerende tijd in onbepaaldheid…

Twijfel maakt zich meester van de mens Toen hij Medea schreef als een der grootste Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en Toneelscribenten als Aristophanes Tot slot, niet te vergeten, Sophokles Trojaanse vrouwen werden zo beroemd Toch duurde het nog lange donkere eeuwen Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen Terdege nauwgezet gekopieerd…

Heel soms zijn woorden die je leest buitenissig onverklaarbaar al dan niet bestaand je neemt een ouwe krant van internet op de koop toe je leest in Delpher halfverdwenen bijvoorbeeld zwijgrel grijpstuiver of habbekrats voor bijna niks Vooral die deels latijnse composieten of relikwieën uit de franse tijd napoleon, dat was een boon aparte…

Ik denk na wat ik zeggen wil Meer nog, wat wil ik doen Opstaan, mijn routine Droomde dat ik in het buitenland Mijn jas in een grote winkel vrijwillig afgaf Nu zonder geld, identiteit Hoe verder nu, denk ik nu Een dag is het voor de uitvaart Ik denk aan foto bij de vuurtoren in Urk Wij met ons vriendinnen clubje stonden we daar De…

vandaag was de dag ik zou me enkel en alleen in pure poëzie verdiepen ongekende zin in toen belde je me out of the blue een slagaderlijke bloeding onthutsend gutsend bloed handdoek op handdoek jouw verbaasde mompelen 112 ambulance niet jouw dag vandaag wel onze dag om elkaar onbeholpen te helpen een witte frèle vogel beduusd verdwaald…

Haar stem kroop verlegen in mijn linkeroor "mijn lijf," zei ze angstig schroomvallig tot mij "heeft een hele merkwaardige metamorfose transitie aan mijn aangezicht ondergaan lokaal tot medische raadsels geleid onbewoonbaar verklaarde bouwvalligheid - van de oorzaak ontbreekt echter nog ieder spoor Wat je ziet zijn restanten, mutaties…

Als zand verstrooid door vele levens Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen te weerkaatsen terug naar Uw alziende ogen Laat mijn ego leeg worden als een woestijn Verken de dorre plaats Bewoon het en laat de zandduinen zingen Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…

Ik zing dit lied, ik zing het uit ik trommel, spring en dans, ik fluit hé, wie van jullie wil en doet er mee? Kom, kook en eet, bespreek de dag doorbreek de stiltes met een lach dan hebben wij plezier voor twee Leef het leven, Leef het leven Leef het leven, Leef het leven .....Je wilt van alles, dit en dat .....bewandelt links en rechts…

De winter is karaktervol. We eren onze wintervorst, met mutsen over onze oren door ijzig koude wind geraakt. Gezelligheid: een protocol met winterbier en warme worst, en snorrende radiatoren. De vrieskou heeft ons buitgemaakt.…

Wat in de kinderjaren Het harte boeit en tooit, Blijft eeuwig in 't geheugen, En men vergeet het nooit. Als men 't eenvoudig liedje Van mijne kindsheid zingt, Dan denk ik aan de liefde, Waarmede ik was omringd. Dan denk ik aan de stemme, Die 't liedje klagend zong, Wanneer de zonne daalde, Wanneer het maantje blonk; Wanneer de…

mijn woorden maken een wandeling. ongebonden slenteren ze door dit beregende dorp soms stoppen ze even, zoals nu. dan gaan ze weer verder en praten wat met elkaar ze zeggen niet veel of eentje vertelt een verhaal en de anderen luisteren, lachen licht of wenen een beetje achter de hand. -----------------------------------------…

Ik voel de zachte streling van ontluikend bleek maanlicht op mijn naakte huid. Wanneer de nacht mij tot zich roept, in woordloos, verlangend geluid. Voel het kloppen van mijn hart in de diepste krochten, ontdaan van vrees en weerstand. Zie hoe de hemel zich ontvouwt, intens en vol hoop, waartegen niets is dat bestand. Flarden mist die…

Mijn droom droom ik elke nacht, Ik blijf die droom dromen, Mijn dromen zijn nooit onverwacht, Kan mijn dromen dromen. Steeds komt mijn droomvrouw, Zij verwent mij elke nacht, Met hetgeen ik zo zeer van hou, Daarom zo naar smacht. Maar al drie nachten kwam ze niet, Ik heb elke nacht gewacht, Ik vrees dat zij mij voorgoed verliet.…

Oude bomen moet je niet verplaatsen ja, ja, maar dat is een gezegde dat gaat niet voor oude mensen op dus zo'n beetje iedereen boven de 50 alhoewel ook niet altijd voor de bomen de reuzen van Amsterdam bewijzen dat en ik word helemaal warm van de 600 bomen van 't 750 festival op de A10 nu voor de stad maar goed terug naar de mensen…

Als je dicht bij mij bent, wordt alles wat zwaar is lichter. Alsof iemand in het donker een klein lampje aansteekt. Ik voel dan rust, zoals water rustig wordt wanneer de wind gaat liggen. Je woorden hoeven niet groot te zijn— één blik van jou kan al genoeg zijn om mijn dag te dragen. En als het even moeilijk wordt, weet dan: ik sta…

Het is koud zonder journalisten in de schaduwstilte van het land ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel uit het door jou meegenomen boek mijn trouwe ziel breng ik terug naar in zichzelf gekeerde heimwee omdat je de kamers van mijn hart onbewoond in chaos achterlaat nu geluiden weerloos worden in snijdende kalmte van afscheid heb jij mij…