Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

De laatste sneeuw

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.036
kijkt ons aan Met moeite vouwt een glimlach om haar mond Lijkt meer met ons dan met zichzelf begaan Want in en om dit huis stormt wanhoop rond Ze had het graag een laatste keer zien sneeuwen Maar elke dag steelt wat van haar gewicht En elke nacht hoort haar in stilte schreeuwen Zo doofde heel gestaag haar levenslicht Nu haar gezicht de schaduw…

Nee...niet loslaten...

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.237
afscheid mag niet voorbij zijn Vol verlangen in elkaar versmolten Nee...mijn god nee...dit mag niet We zijn nog niet klaar die weg te gaan Het afscheid mag niet voorbij zijn We zijn nog niet eens begonnen Onze liefde geeft ons de prilheid Van de eerste zalige kus aan elkaar Het afscheid mag niet voorbij zijn Bij elkaar schuilen als de schaduw…

Door donker omsloten.

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Het licht aan de hemel verschenen maakte schaduwen rondom mij heen, een wonder die ik mocht aanschouwen omdat met het licht, mijn angst weer verdween. Zo doolde ik uren door de eenzame nacht om zonder angst mijn reis te vervolgen, waar ik aan 't eind de zon op zag komen en de nacht door de dag was verzwolgen.…
moeke7 februari 2004Lees meer >

Dit is de tijd

gedicht
3.6 met 56 stemmen aantal keer bekeken 18.121
Dit is de tijd, de tijd om te zorgen, zorgend staan met je rug naar het vuur, bloot aan de dood, in het leven geborgen, lezen de schaduwen van morgen spelender-, spellenderwijs op de muur. Dit is de tijd. God zelf staat zonder zich te verroeren andersom. Dit is de tijd.…
Jan Wit15 februari 2004Lees meer >

ONBEWUSTE AVOND

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.980
Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht Op de vondel staat een late zwaan Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam zich toewaarts als dees' rode beuk Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat - alleen een gipsen garve…

Verzonken land

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.425
over de laagte van het veld glijden mijn vingers naar een schaduw wanneer mijn handen traag bewegen ik schrijf wolken leeg in het ondergelopen veen waar afgestorven bomen het landschap verlaten langs oude baggerputten en het smal begroeide spoor verstomt de avondwind op het dorre blad papier steeds dieper schreeuwt een vogel in…

het nieuwe gebeuren

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 850
het gewicht van dagen in waagschaal van toekomst gravend telkens weer naar bladzij van jouw jeugd wanhopig blind in angst verstaand jouw vreemde taal uitkledend in eigen schaduw stond je daar in breekbaarheid in koude klaarheid en nevels van stilte nam ik jou in mijn armen samen losten we op in deze wereld de wateren van nacht…
klaes22 maart 2006Lees meer >

wacht een wolkje af

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 758
ik zit hier in mijn blote bast wacht een wolkje af maar voel je vingers dartelen op mijn huid eindelijk komt ook de lentezon voor licht en warmte uit we zijn een lange weg gegaan de eerste jaren in vol leven hebben elkaar zoveel gegeven kom kijk niet om zie vandaag de zon die schaduw doet verdwijnen en toekomst laat verschijnen…

Wandeling

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 16.879
Ik hoor ze beiden boven Strelen, hijgen, namen krijgen, zwellen groot En vochtig liggen zij te zoenen en te bijten, geluiden Die schaduwen zoal maken in bed. Ik sta erbuiten En zie ons hangen uit dat raam, gearmd en dood. ---------------------------------------------- Uit': 'Tweedracht', 1992.…

dans een nieuw begin

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 773
knoppen die nu openbarsten vogels die snel uit hun ei verkassen om kleur en geur te voelen van de lente in het land geef mij de hand en dans een nieuw begin van leven winter is voorbij en zomerwarmte hangt op plaatsen die al veel te lang zijn stil gebleven bloesem spruit de bomen uit het groen dolt met de bloemen zal schaduw…

hartslag

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
langzaam slingeren rond de groeven op de grond voordat de winter met verschraalde vlagen de maannacht laat betranen op woorden van steen en de wilde wingerd likt aan het slapend rood mag ik jouw tuin lenen zodat ik laag na laag kan bewegen voelen hoe jij teder mijn aarde bevrijdt met lucht doorwaaide nevels mag het tot mijn schaduw…

WATERMERK

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.925
“Weer boog Hij zich voorover en schreef op de grond”(Joh. 8,8) Toen de man in het zand schreef, schreef hij het verleden weg en in zijn gebaar verzamelde hij het spreken en lijden, het zachte zwijgen: dimensie van tederheid je zag het aan de glooiing van zijn rug een vreemd verdriet lag in de schaduw van zijn schouders hoewel het licht…

Onheilvoorspellend

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 641
gedachteloos paden betreed waar ik normaal gesproken angstig bezweet met spoed mijn hielen zou hebben gelicht wervelende wind verwaait zijden herfstdraad als het pad donker en onheilspellend wordt het daglicht in razend tempo verkort en de omgeving gaat ruiken naar onraad vanaf hier is elke stap er één teveel om te verdwalen in grillige schaduwen…
Nina Laverona21 augustus 2006Lees meer >

het zijn slechts poëmen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.021
bracht het rijke land waar jij de sfeer draagt van de beemden mijn liefste ik wacht nu op de regen die in eeuwenkeur ontsnapt is uit 't gevang maar niets is éénder in ons paradijs - met jóu ben ik niet bang - mijn bloed hervult jouw graal wanneer we spreken in gelei en ik je liefdeshart bedek met zuivere opaal, dan herbergt mijn schaduw…
elze19 september 2006Lees meer >

Waalsdorpervlakte

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 648
de schaduw heeft de vlakte niet verlaten hij schrijdt er alle dagen ijzig rond verbonden met de uitgeputte grond hij kent er alle kuilen, alle gaten bewaakt door vreemde zielen van soldaten herstelt de eens gevreesde mastodont van letsel opgelopen aan het front hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten argwanend schuwt hij alle…
Daan de Ligt19 september 2006Lees meer >

maar op kaal beton

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
ik stripte het behang op ieder laag die ik af nam zag ik jouw schaduw de eersten waren fel gekleurd contrasten grof en scherp getekend in confrontatie schreef herinnering voortschrijdende emancipatie het was jouw eerste vrij begin de lagen later hadden weer het zacht désign de wil om bij elkaar te zijn maar op het kaal beton…
wil melker28 september 2006Lees meer >

Winteravond

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.523
Huizen, onregelmatig, blind verlicht, rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber; een kroeglantaren schijnselt op de dicht gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er stil in 't zwijgen een grauw man over straat.…

Kosmosgedicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
In een enkele maand al sterft de Maan voorbij de Aarde, verstilt in sluipende schaduw een goudgloeiend verglijden. Het zonnejaar is als een wereld die onverschrokken voortsnelt in het heelal van lichteeuwen doordraait in een tijdloos zwart. Het uitgeputte leven slaakt een donkerrood verzuchten.…

Asielzoeker

gedicht
2.7 met 75 stemmen aantal keer bekeken 15.656
in de stationsrestauratie Spreek mij van je broers die je ginds hebt achtergelaten die gestorven zijn zij die leven zij wier naam is verdwenen spreek mij van de rode en okeren aarde van de verblindende zon van de almaar opnieuw begonnen dagen van het ploegen van de aarde/haar te laten braken Vertel - de mannen die op een dag op je schaduw…

Spinnenrag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Op de beslagen ramen verschijnt nog eenmaal de wasem van mijn stem, één voorjaarbeurt en de kamer maakt zich vrij van stof of spoor in waar mijn schaduw snel verscheen, in aanwezigheid van mij, een tocht die uit geopende vensters verdween, en teloor ging tussen avond en de nacht, ontsnapt in alle standen, benieuwd naar een ander onderkomen…
pama21 januari 2009Lees meer >

Gebroken beeld

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
tapijt in plooien langs de voeten van de bomen die knikkebollend weg dreigen te dromen door kalm wiegende bries daartoe verleid en waar de knoppen van de rozen schromen het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd in spiegeling van kabbelende stromen de Morgenster is nauwelijks ontloken wanneer een schaduw…
sacrajewa27 januari 2009Lees meer >

De tijd even vergeten…

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
versleten in een straffe tegenwind, verwaaide jaren vol geheimen, liet zich de toekomst niet raden, voorspellende tekens zijn niet te rijmen, in de tweespalt van de ongeplaveide paden, waarvan het gebroken asfalt niet bleek te lijmen, verblindt door zwaluwen in hun onbreekbare vlucht, voor die trektocht vanuit de eigen schaduwen…
pama23 april 2009Lees meer >

bloemen in haar haar

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
maar nu ze dapper overwonnen heeft kan ze loslaten ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier jouw warmte doet me glimlachen in de morgen jouw vertrouwen in mij draagt me door de moeilijkere uren de echo van je stem heeft me verlost van eeuwig durende twijfel ik kan nu alleen zijn en me toch gelukkig voelen samen met jou wandelen in de schaduw…

Ritme van warmte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Waar schaduwen zonnestralen temperen voor koelte tegen middagzon wind zacht tot bries doet slinken strelend water tot kalmte maant stromend naar zee van rustige deining denkend aan ochtendkoele oevers waar warm bruisend water eigen ritme slaat.…

De kruisweg

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 929
aan mij trekken vaak stoeten voorbij ik spreek liever van stille tochten geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen omdat de ziel maar niet wordt bedrogen immers die is al met te veel spagaten gevuld ze zingen het oude…

de Schemering

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 852
Je ziet duidelijk daar de klokkentoren zijn schaduw valt al ver naar voren als hij al vele malen slaat, het verkeer wordt minder intensiever dat maakt de sfeer ook weer wat liever en het wordt stil op plein en straat.…
H.J.Breuren11 januari 2010Lees meer >

Vers gedolven lucht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
Ontgonnen ontstaan er bronnen waarmee men tijd en land wil winnen en oude lagen afgraaft, gestaag beklimt een kind de helling waarboven speelse winden geduldig zand te spinnen staan, slaan vlinders vleugels uit om in de zachte schaduw van een kind een innig lied te zingen over een gedroomde vlucht, ongeduldig, ruisen diepe verlangens…
pama15 januari 2010Lees meer >

Verholen?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Uit de zure regen van hand – gespitte graven waaruit de ochtenden zich laven tot het morgen gloren, worden nieuwe tranen geboren, leggen zon en maan een schaduw over een geleefd gezicht, lucht en water verhangen zich aan nevelringen, de mens wikt en schikt zich in een aantoonbaar gewicht, naar de maat van al die overbodige…
pama3 februari 2010Lees meer >

Ik droomde dat het anders was #4

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
Ik droomde dat het anders was Vrij van geest de dagen lengde De uithoeken des levens verkende In rust volledig van de angsten genas Explosies van verblindend licht Zwepen sloegen in mijn gezicht Implosies van vergaan vertouwen Die muren tussen lichaam en ziel bouwden Flarden mist mijn stad omsloten Schaduwen verdwaalden in het duister…

Er fluistert een traan

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Rebetika om zelf gevonden te worden zoek ik jou omdat ze klinken als de jouwe volg ik voetstappen waar we samen ooit liepen op elke plek de schaduwen volgend die slechts een aftreksel zijn van jou naar mezelf leiden die terug want jij bent er niet meer En ik, ik ben mezelf kwijt en als je nu bij me weg bent zul je nooit bij me…