435 resultaten.
Een soort genaamd mens, ‘ z’n odyssee.’
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
574 Ego en hebzucht is een
laatste toevluchtsoord
voor al het falen.
Als je liefde ziet,
hoeft ze jou niet te zien,
maar ze er altijd.
Beste is om van
verleiding af te komen,
is eraan toegeven.
Terughalen van
de jeugd, is herhalen van
(h)eerlijke dwaasheden.…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 Ze falen als vrienden en broeders
als verwanten en hoeders
wiens bier-bevloeide lippen
klatergouden woorden baren
hun herhaalde eden van trouw
blijken lichtzinnig gezworen
de holle wind verklankt
En ja, ik begrijp hen wel
soms ben ik de woeste zee
en tracht ik te tonen
wat in mijn inktzwarte diepten huist
wat gezonken en gebroken…
Heb je het kind gezien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.009 dat door het falen van zijn ouders
door de rest van de familie was verlaten
en dat onbezield en toekomstloos op de wereld stond
Heb je het kind gezien?
dat nooit geaaid of geknuffeld werd
voor wie nooit een extraatje werd bedacht
dat nooit onder warme liefde zal barsten van geluk
Ik heb het kind gezien?…
Sentimental journey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 en namen een hap uit de regenboog
We doolden door het leven
en droomden van een mooie meid
we vaarden op een blind kompas
en de tijd, de tijd leek zo wijd
We gingen naar hogere scholen
sommigen werden intellectueel
anderen vonden een baan
een ieder kreeg zijn deel
We leerden te overleven
en maakten de cirkel rond
tussen succes en falen…
Weekimpressie
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
645 O sterveling, zei Maria Zachea
kom nog eens langs,
kleine poëet met je ziel
nu is er geen tijd meer voor vragen
In laaglandse mijmering
die de ontbrekende tanden
des tijds telt
inzichtelijk inkijkje
in 't eenzame falen
van een 'guess who' rechercheur...…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 zegt
een hand die langer blijft dan nodig
een zon die aan de hemel hecht
een blik die raakt, omdat hij ziet
je hoeft geen bergen meer te trotseren
geen lange lijsten af te werken
je mag het kleine nu begeren
en leren rust in niets te merken
het is geen strijd, geen grote daden
het is een fluisterend bestaan
een ja zeggen, ook in het falen…
Eenzaamheid van weleer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
11 Gedreven door de koorts van ’t samendoen,
— Een oud tuchthuis waarin het falen woont —
ben ik voorgoed in eigen onmacht weggescholen,
nu de gemeenschap aan mijn ziel haar wrede wetten toont.
De brief ligt klaar, het zegel is gebroken,
afscheid van de illusie en de dwaze droom.…
Uitgerekend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Eenendertigmiljoentweehonderddrieënzestigduizend en achthonderdveertig minuten
Met bijna volledige zekerheid alleen de mens kon toen nog falen
Dit dankzij de hedendaags verouderde maar toen juiste attributen
Vijfhonderdéénentwintigduizend en vierenzestig uren
Het klinkt al overzichtelijker
Al heeft mijn brein het nog wel te verduren
Eenentwintigduizendzevenhonderd…
Prestatiedrang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Onder stenen gewelven van eeuwenoud leer,
waar Michaël waakt en stemmen fluisteren langs glas,
zit ik in banken van een vergeten kapel,
in de Domschool, waar de tijd zich geduldig plooit.
Moeders hoop, een fluistering in het duister,
“Doe beter, klim hoger, je kansen zijn geteld.”
Maar cijfers knarsen als molenstenen in je hoofd,…
VOEL MIJN LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.002 worden ons nog gegeven
afstanden vervagen, jaren verdwijnen
zachte muziek, laat ons erop meedeinen
hereniging, dat was mijn verlangen
ik had een intens gedicht opgehangen
het was meer een bede om te smeken
heel veel dagen heb ik er naar gekeken
toen kwam er een einde aan mijn wens
ook een vader is een gewoon mens
behept met zijn fouten en falen…
Goodbye Frank
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
436 Die dreun voor
Em Bap Pé
Maar zielloos
Het gebrek aan lef
En aanvalslust
En fantasie
Het eindeloze
Schaken breien
Tikkie terug
Balletje breed
De schrik sloeg ons
Wel om het hart
Bij Christian Eriksen
Maar het liefst
Verdringen wij
Wijnaldum Memphis Malen
De Pay De Roon De Ligt
De Boer De Jong De Vrij
Oranje's roemloos falen…
Gewoon kind van God...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Momenteel aanvaard ik mijn talrijke teleurstellingen mits ikzelf erg foute kronkels ook falen compleet op persoonlijk passief plaatste/ plaats.
Met de billen bloot gaan vereist steeds overgave totaal ook nederigheid, een erg evidente.…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 het jongetje in mij
is altijd gebleven
naast stil verlegen
vol met fantasie
bang te falen ook
in de verwachting
altijd overal weer
waaraan hij denkt
te moeten voldoen
het jongetje in mij
bereisd de wereld
in menig avontuur
nachtelijk in stilte
dansend dromend
van alle ondeugd
die hij dan begaat
met vrienden daar
die hier er niet…
Degeneratie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.026 mezelf
Word chaotisch van de pijn
Ga dingen vergeten
Ik wil niet emotioneel zijn
Van de tranen raak in paniek
Van het denken word ik ziek
Ik haast maar rond en doe feitelijk niets
Niets is veilig, alles leidt tot niets
Lijden aan niets is dan weer zo sneu
Ik kots van mezelf, ik ben mezelf beu
Waarom geen sterke en krachtige persoon
Ik faal…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 gestild in zijn verlegenheid
met wat formeel nog restte in z’n tijd
van levenslang werk aan gelegenheid
zijn droom van leven samen oud
eeuwig zorgen gelieven met elkaar
dat moet toch kunnen niet waar
waarom ging alles dan in de fout
het gist in zijn gebroken hersenpan
de schrik de angst ‘t vreselijk balen
niet te keren z’n persoonlijk falen…
Zelfportret van mijn buurjongen
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
4.432 Toen hij in de wieg lag was het al bezegeld
Ma las een vergeelde gids over opvoeden
Pa had al een huwelijksspaarplan geregeld
Als kleuter liep hij wat te zwalpen
Met stuntelige stompjes
Waaruit een legpuzzel van de Alpen
Kleurpotloden vielen naast klompjes
Van klei waar hij geen vorm in kneden kon
Het was toen dat het falen begon
Een hond…
Nooit verlatend zonder groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Niet meer wetend wanneer ik faal.
Uit te zien ja met tranen, tranen van ootmoed,
Soms verlatend, nooit zonder groet.
Is het vaak het kleine, ja het kleine wat het doet.
En daarom loop ik vaak achteraan de stoet.
Maar nooit, nee nooit verlatend zonder een groet.…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 Niets komt bij je binnen
Niets prikkelt je zinnen
Het venster is dicht
Je vragen en wensen zijn wijd als de zee
Maar golven vol duisternis sleuren je mee
En breken je dromen
In kolkende stromen
Verdronken idee
En toch wil je vechten
De strijd gaan beslechten
Niet bang en gedwee
Het eeuwige vragen van wat je misdreef
Je falen…
In de Schaduw van Verwachtingen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
434 in dit doolhof van verwachtingen raak ik mezelf telkens weer kwijt
commentaar zo hoog als de muren
help roep ik, niemand kan me horen
ik roep het helemaal niet, ik mag de rest niet storen
misschien is falen juist de stem die ik moet omarmen
de stem die me eindelijk leert vrij te zijn.…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
135 Het DNA, een wonderlijk verhaal,
brengt licht in duisternis, keer op keer, zonder falen.
Oplossen van Oude Moorden
In de schaduw van het verleden,
waar duistere daden ooit zijn gepleegd.
DNA onthult de waarheid,
rechtvaardigheid die nooit vergaat.…
't L A A T S T E
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.688 AAN DE ONBEKENDE LEZER
Hoe zoet is ‘t om te peizen dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!…
BALLADE VAN DE WACHTKAMER
hartenkreet
4.9 met 32 stemmen
1.548 Is het een falen van het darmkanaal ?
Mijn vraag over die vochtbevrachte winden,
bij wie kan ik daarop een antwoord vinden ?
Is er misschien een dokter in de zaal ?…
Hoe ik me voel,...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.211 Ik vind het hard te moeten zeggen,
maar ik denk dat ik in het leven faal.
Ik loop al zo lang op de toppen van mijn tenen,
word voor het minste kwaad,
dan wil ik weer gaan wenen,
weet met mezelf geen raad.
Wat zou ik weer graag een bloempje zijn,
in plaats van een netel vol venijn.…
Tegenstrijdige illustratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.720 alleen niet of ik mijn angst wel het land uit kan smokkelen
Bang om herkend te worden, bang om mezelf bloot te geven
Ik verleg altijd mijn grenzen, en toch blijf ik keer op keer op hetzelfde punt hangen
Het gevoel wat ik heb is niet met de duurste pen te beschrijven
Als ik de pen erna mocht houden, zou ik een poging wagen
Om vervolgens weer te falen…
'T LAATSTE
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.425 AAN DE ONBEKENDE LEZER
Hoe zoet is 't om te peizen dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
- Dankbaar wil ik zijn -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
656 Jij, die het licht kan laten vallen, de zon kan laten stralen,
het stromende levende warme water geeft
dat over gouden bergen gaat en uit diepe dalen haalt,
enkel jij zag mijn groot falen, veranderende leven.
“Dank je wel” moet ik zeggen,
tegen jou mijn grote vriend
voor je hand, die mij toen hield, als het nodig was.…
Manisch depressief
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
818 Manische mensen kennen hoge pieken maar vooral diepe dalen
Samen weer uit het dal klimmen is moeilijk en velen falen...
Klimmen, vallen en weer opstaan en zo stapje voor stapje vooruit
Samen vechtend , huilend,strompelend ga je tergend langzaam het dal uit..…
Speel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 zich verheven
boven alle grijze haren op zijn hoofd
"Je hebt beloofd dat je zou spelen"
In gedachten speel ik tetris
met de rimpels op zijn hoofd
"De wereld is te boos om in te spelen,
zie je wel, het spel is dood"
Spreken de kloven in zijn lippen
die vernuft naar koffie snakken
Zijn knieën knakken, tanden malen
en zijn lachpogingen falen…
Wat een prachtig jaar hebben we verdiend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 Dus hef het glas, op dit glorieuze falen.
Op vooruitgang die achteruit gaat,
op “nooit meer” dat elk jaar terugkomt,
op hoop — maar dan ironisch.
Gelukkig nieuwjaar.
Moge alles blijven zoals het is,
want verandering is eng
en dit voelt inmiddels vertrouwd.…