780 resultaten.
Heelal, het heelal voor ons allemaal!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 aards leven
of je het de hemel mag noemen betwijfel ik
want er was genoeg 'hemel" op aarde
en de hel, de hel dan
ach er was te veel 'hel' op aarde
ik praat niet meer over hemel of hel
maar over 'het heelal' voor ons allemaal
maar zonder boom des kennis van goed en kwaad
zonder een Adam, zonder een Eva
maar gewoon voor ons als gestorven…
De vrede lijdt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.
Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voelt
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de vooravond
een beetje druk op straat
iedereen zijn beste schoenen
aan, gepoetst voor het feest
Open gordijnen, tafels gedekt
binnenpretjes en zachte muziek
de mensen zijn thuis vannacht
De kaarsen dansen om ons heen
de grote broden geuren naar vrede
we hebben geen vragen nu
De versierde bus
heeft schone stoelen
waarop niet gestorven…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 trompetmuziek schalt
hartverscheurende corridas
over de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg…
Gurien Kwantes overleden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 We zijn van slag, een mooi mens
schrijfster van ook deze site
is gestorven, veel te jong
te grazen genomen door de vijand!
Op de te - veel te jonge leeftijd van 56 jaar!
Rust lieverd, de liefde verdwijnt niet…
De vrede lijdt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.
Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voel
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Gestorven schelpen leven,
op het stille strand.
Zwaarmoedig leef ik naar heden,
waar gisteren en ook morgen,
ontspannen samenkomen.
In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.
Wanneer?
Nu. Hier. Vandaag.…
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept moedig om nieuwe liefde
van moeders die dood zijn en vaders zijn gestorven…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
verwachtingen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
392 beladen met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen
waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten
in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop
afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde…
Verscheiden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
26 ik zijn stoffelijk omhulsel
Bestemd voor meug van wormen en maden
Lijkbleek en uitgemergeld nu slechts vulsel
Ongeacht betrachtte deugden en daden
Of om het iets genuanceerder te zeggen
Is doodgaan niet eerder een grensverleggen
Naar een hogere wezensfrequentie
Waarvoor de mens vleugels heeft verworven
Hier op aarde door na te zijn gestorven…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
donkere wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.019 Gevochten en gestorven in een strijd
tussen de dood en
het leven dat ik niet wil.
Ik besef dat ik niet meer
gered kan worden
zie geen licht meer
opgeslokt in het duister
leef ik alleen verder
in mijn donkere wereld…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…
Echt
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.355 zal
als ik een dagje binnen blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven
Ben ik zo jong dan al gestorven…
Ik zie ik zie wat jij niet ziet
gedicht
3.6 met 49 stemmen
25.116 Ik vroeg haar hoe hij er uit had gezien,
En zij beschreef mijn vader,
Die zeventien maanden tevoren was gestorven.
Toen vroeg ik of hij opgewekt had gekeken.
Nee, juist niet, zei ze.
------------------------------------------
Uit: Tirade, 1976.…
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Ik ben al in de Oorlog gestorven,
zestig jaar geleden in vredestijd.
Mijn premature dood heb ik georven
vanuit de kampen in de Nazi-tijd.
Mijn vader zweeg over zijn oorlogsleed;
heeft het eindoordeel aan mij gelaten.
Maar er is zoveel dat ik niet weet,
want ik hoor enkel dode soldaten.…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 een zoon
een zoon
is mijn zoon
hij is in mij
nog niet gestorven
vecht nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
bladmuziek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
931 mijn ogen kleven vast aan het foedraal
spring nog, om minder diep te vallen
de rechterhand neemt als reflex de houding aan
het hart valt in Beethoven uiteen
zal ik mijn blad vast laten vallen
half gestorven ben ik al
moet naakt toch verdergaan
wil jij mij naar de stilte dragen
waar geen muziek, even geen muziek
houd jij, je wortels in de…
Spectrum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
684 Flits witte was
ooghoek trekt
mondhoek wijst
hemels breed
Groen verzoekt
spiegelt hervonden leven
grijp deze halmen
bewerk lot
wanhoop dooft
Oranje binnenvetter
je lacht adoratie
bid
geloof
weg zwart
o zo heerlijk
apocalyptisch
Rood opgediept
grijns oneindig
positief
Verjaag gestorven
korven grijze cellen
herschep…
Als de passiebloem bloeit
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.609 mooie bloemen blijven ontluiken
in de kleur die zo past bij verdriet
Als de passiebloem bloeit, huil ik niet
want ik laat m'n geluk niet doorkruisen
nu mijn hele heelal staat te druisen
in de branding van al m'n verdriet
Nu de passiebloem bloeit
laat ik me vertroosten
door herinneringen aan weleer
Nu de passiebloem bloeit
ben jij gestorven…
Echt
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.168 zal
als ik een dagje binnen blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Ben ik zo jong dan al gestorven…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,
En onbeweend naar ’t graf gedragen,
Terwijl men ginds zo lief hem had!
-------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
Als een koning sterft
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.376 huilt zij nu de sterrenzee
waarin hij viel om te verdichten
er met duizenden - die anders waren
anders dan hij dacht
Zij was de maan - meer dan de maan nog
keek omhoog met hem en zwichtte
voor zijn zachte voetenlicht
waarmee hij speelse tonen bracht
ze stond alleen nu - liet een traan
wie zou haar morgen nu verlichten
nu haar koning was gestorven…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 Ik ben gestorven zonder het te weten
want anders had ik me toch wel verzet
en als een starre wacht voor 't raam gezet
zit ik dit bodemloos bestaan te meten.…
treurzang in het park
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
546 met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er
treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging
want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig
waren, moesten wijken voor een ruimer zicht
wellicht waren ze liever een natuurlijke dood
gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid
nog lang klonk na het harde geluid van de zaag
hun zacht…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Verstild hoofd, zo stil,
ondanks ik altijd
wat denk te horen,
onwetende geluiden
kwetsen dovemans
oren en de blinde
vlekken op mijn
geestesoog, worden
helder als de woorden
gestorven zijn op de lippen,
geketend door de muilkorf
van verwachtingen.…
FLAPPER-GIRL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 prentenboek
Om kapotte knieën huilen
Ik mocht lopen op haar muiltjes
In haar rokken op verzoek
Was prinses met thee en koek
Ach, haar geur, haar kleine kuiltjes
Plooien, haren, zachte huid
Graag zou ik haar willen spreken
Nu ik zelf wat ouder word
Over tranen die ik stort
Over mijn veelvuldig breken
Over mij als jonge bruid
Over mijn gestorven…