637 resultaten.
Behalve
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 en schepen
en we verdrinken... samen
Alles mag vergaan
de bloemen op mijn bed en de schepen op zee
(En zelfs de schelpen)
Alles...…
Onder de waterspiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.173 wereld vol kleur….In beweging gezet
Dit beeld zal mijn leven voor altijd verijken
Regenboog aan vissen sierlijke vinnen
Groepen die samenscholen eensgezind
Een parel ligt te schitteren op de zachte bodem
In haar lege oester slaapt een lipviskind
Kleine anemoonvisjes en watervlinders vol pracht
Wonen tesamen in een dieprode koralen toren
Schelpen…
Haiku's zomer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
746 Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Zomerbroek
zoekt bloemtjesjurk
om buiten te spelen.
Kampvuur -
twee gitaren praten
met elkaar.
Vllinder maakt
een landing op haar
bloemetjtes jurk..…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 De roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om ooit weer gevangen
te worden in die ene schelp…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 terwijl er grote vlokken vallen
in eindeloze stilte
beweegt het in mijn oor
de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen…
Café Brasilien
gedicht
3.2 met 12 stemmen
10.320 En als de nacht zich sluit als een schelp
en men sluiten gaat,
werkt de snorrende ijskast stationair door
aan zijn aanwezigheid.
-------------------------------------------
uit: 'Instructies voor een ober', 2004.…
Duinen
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.281 Zie toch hoe de dag werkelijk wentelt
en er van alles uit de tijd valt, ritselend,
hoe schelpen gaan, knerpend, hoe niemand
meer opraapt, hoe niemand meer ergens
naar vraagt, hoe de wind heengaat:
zonder geest te zijn wat hij afrukt
verwerpend.
-------------------------------------------------------
uit: 'De hazen en andere gedichten' (1979…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 toen zij nog bij hem was
kon hij iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Spectrum
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Op het duinpad waar wind
de schelpen gruist staat een
woord met zand geschreven
waarmee alles is gezegd,
zich tijdloos op het aanbeeld
van de zeeën kuist, voor mij
onleesbaar, kruist haar essentie
in de ruimte tussen beider oren,
moeite niet te vergeten, wat ik al
bezat, bezetenheid mij omsluit,
een kans behoedzaam de zinnen
in de…
Wc Versiersel
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
643 Geurdraad in `t plafond
Links
Als laatste onderdanig geregen
Een dikke roze vlinder
En
Als eerste een schelp
Een lange
Dan weer een zeepje
Gewoon een vorm
Rood
Vervolgens een waaierschelp
Zeepje schelpje zeepje schelpje
Zeepje schelpje vlinder
Roze vlinder
Die dikke
Sloom hangend
Noodgedwongen toeverlaat
Draadje aan een haakje
Er prijken…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 De zee legt zijn hoofd op het strand
middels ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit…
wat moet ik dan
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.515 in spiegelend gebaar
zag ik mij wonen in ons woordenthuis
een dromen- waarmaak-huis
een -elke- dag- speeltuin-in - zand - en -water
verboden voor onbevoegden
niet aanraken, niet voederen
dat doen we zelf wel
in onze schelpen woonde de zee
wie is er bang voor Virginia Woolf
riep je soms lachend
jij niet
we speelden uit en keerden thuis…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen
wanneer de eerste zeilen ruisen
tussen schelpen…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de vrouw
dicht als een steen
ogen open als schelpen
wie herkent haar?
de dichter
zijn klankloze stem
in woorden verborgen
wie zendt hem de eerste regel?
de bedelaar
de huid vol ogen
die zonder wapen doden
wie zal hem zien?
de gemaskerde god
die as bewaart
van gesprokkelde takken
wie bespeurt zijn leegte?…
wiegelied
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
568 suja suja ik sus je met mijn hartslag
in de zachte zomeravond met de tijd
tussen elk liefkooswoordje
ik suja-suja-sus je oogjes toe
onder hemelsblauwe wolken
met mijn handen als twee schelpen
suja suja in mijn armen
als het zachte nest waar
dromen zich deinend verbergen
ik sus je suja poppedeine
ik draag je in het stille licht
alleen…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Wiekelwakke vlindervleugels
Grijs of terracottakleurig
Hemelsblauw of bleek als schelpen
Fladderen om bloemenkelken.
Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 In de krant
leest zij
dat het over is
er staan her en der
wat omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 eindeloos ver, komen golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar een schelp…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die dag
het gewicht was zuiver, zoals een zee
met druppels
waarvan je niets te vrezen hebt
bloeiend door het waaien
van schelpen…
Bemoediging in zware tijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Morgen schijnt de zon
die het donker
zal verjagen
voelen we weer dat
het zomer is
de wind ruist het lied
van de hoop dat zingt in parelmoeren
schelpen op het rulle strand
het verliefde paartje al
wandelende op de vleugels
van het Woord
gaan hand in hand
zegevierend voort
kinderen spelen hun spel
bouwen
torenhoge zandkastelen…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 de hemel lijkt vandaag een glazen boog
breekbaar als de schelpen op ‘t strand
de branding stuwt de golven omhoog
daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland
was het daar dat ik er een droom had?…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
Vriendentuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Met vrienden door een wormgat
vanaf de toverboom naar de grot
in de zee en over de drempel
in de armen van de octopus
die me onder zeesterren beschermen
met een teken op ons voorhoofd
We delen brood en water
zingen en dansen over koralen
van vriendschap in de tuin
versierd met blikjes en glas
langs paden van zilveren schubben
en schelpen…
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 ik groef in zand
vond schelpen en wat
waardeloze frutsels
tot ik dieper stak en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie…
Een band
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
803 Je hebt zo'n mooie lach
Daarom dat ik je zo graag mag
Je hebt zo'n leuke persoonlijkheid
Daarom ben je zo'n leuke meid
We hebben een hechte band
Niet zo makkelijk weg te vegen als zand
We blijven altijd samen
Voor eeuwig en altijd
Daarvan krijg ik geen moment spijt
We zullen elkaar blijven helpen
Samen aan zee zoekend naar schelpen
De…
oorlof
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
432 dit, dat
jou de schelp uitpulken helpt niets,
niemandal. met lezerslust vermengd
rotten de honderden waangestalten
waarin hij jou verletterde. in heisa,
in hema en heijn! ha, zie: je lacht al,
alsof niet de lor met het gas in je
mond, de touwen niet schuins jou
binden in de daad van zijn woord.
alsof het woord een toekomst had.…