681 resultaten.
Later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.310 In het water van deze haven lopen
geen schepen meer binnen, zacht wier
wiegt rustig in de hoeken, oude mossen
schilderen het vale hout van de deuren
dieprood en donkergroen, mengkleuren
van de bladeren die rottend oplossen.…
Wauw!
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
846 Als leraar schep ik vreugde in m'n werk:
veel oog heb ik voor jong en vrouw'lijk schoon.
Angstvallig zorg ik, dat ik dat niet toon,
zodat ik mij tot kijken slechts beperk.
Nog altijd denk ik aan die mooie Neel,
die vroeger hartverwarmend naar me lachte.
Genietend heb ik haar in mijn gedachte,
wanneer ik met m'n vrouw de sponde deel.…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Rivier van heerlijk stromend water
Met schepen varend van west naar oost
Vice versa. Uiteraard
't Geluid van de natuur
Vogels vliegen
Boven. Zwemmen
Wat beide gemeen hebben
Samen delen
Puur. Soms guur…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…
Versus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 zaak of ironische smaad
Versmeltend gedacht wat je niet zei of vond
"Beheerst beleid versus wettische macht"
Gedane gedachten nemen geen wederkeer
Verleidende zon, wat je wist, deed of dacht
Gesloopte gebouwen lokken opbouw meer en meer
Vervlochte beloften in blikken of blozen
Geruisloze schreeuwen grijpen mijn stem
"Vergane schepen…
de warmste kus
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
884 wanneer
koude alles lijkt
te erven
de voorzijde
van het geleende landschap
zich keert naar verlatenheid
en zelfs de allerkleinste steen
hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp
door een geliefde achtergelaten
vogels angstvallig
het vliegen vermijden
zich laven aan sneeuw
en ieder overlevend woord
van lijden
schep dan mijn…
mythe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 het water brengt ons in vervoering
alle andere muzen verbleken
hoe graag verwijl ik aan uw oever
en zie de sagen één voor één
een onuitputtelijke bron
voor mijn zusters, broeders en mij
ik schep graag mijn eigen mythe
dat staat een denker vrij,
hoe een Venus herrijst en sterft
door de hand van Midas
dodelijk zijn gouden aanraking
zelfs…
Man van staal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 hand
uit 't veld geslagen
in vuur gesmolten
vanaf 't prille begin
door niets ontziend
leven gewalst & geplet
in mallen gegoten
in duigen gebogen
in plannen gesmeed
staalhard geslepen
met woorden gevormd
& in regels geperst
door ouders van goud
gevoed met de angsten
van lood om oud ijzer
dat rusten verroest
& schepen…
Zomerregens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
255 Ooit was hier welvaart
bloeiende handel, een lint
van havens vol schepen:
het land van de Filistijnen
Nu verstikt, omsloten
door het getto
Er vallen Zomerregens
die ons breken, botten
wegen en bruggen
kades en kantoren, daken
liggen op de grond
naast open riolen, ruik
waar we wonen, blijf niet
daar staan, veilig ver weg
op de wallen…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.
de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
De bloesems blijven bij mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
179 tussen de gordijnen
in de binnenvertrekken
is mijn schoonheid veilig
Mijn ziel zoekt onwetend
wat waar is, naar de liefde
van mijn man in mijn schoot
Niet lastig gevallen
door een oosterse prins die
betoverend fluit speelt om mij
op zijn paarden van de zee mee
te nemen naar een paleis
aan het water dat schittert
van ongeluk, schepen…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
610 Nu je er toch bent, Laatste Kans
Grijp ik je aan met beide handen
Mijn schepen achter mij verbranden
Dat lukt niet meer, maar een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met…
Ongeboren stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
257 De zwijgende stilte vindt zij geen ramp,
tussen schep en strop lachen de lichten.
De rust die er heerste, blijft wereldvreemd;
bommen schilderden het land en het weer.
In haar kamer was ik vroeger de heer,
nu geeft zij zich aan hem, en is ontheemd.…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Ik schep ze uit de lucht,
laat ze dwarrelen op papier,
daar vormen ze woorden op
hun eigen wonderlijke manier.
Vrij en sterk rollen
zinnen in de zon,
zacht van kleur smelten ze
in mijn verlangende mond.
In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.…
SLANK BEHOUWEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Een vinger, hoog en beslist opgestoken,
bij de Schelde, noodt schepen te meren
aan Antwerpens kade, mag regeren
over al wat in de stad is ontloken.
Deze toren heeft eeuwenlang gesproken
met stoere werklui en wijze heren,
kon doorgaans Belgisch beeldhouwkunst vereren:
soms hersteld, na even te zijn gebroken.…
Credo
gedicht
2.6 met 163 stemmen
60.284 Wanneer ik ons van het geloof
dat mij in leven houdt beroof,
kan niets je aan de dood ontwringen:
je bent een handvol woelig stof,
een schep bedorven aarde, - of
je bent de zin van alle dingen.…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
Zeeslag
gedicht
3.6 met 51 stemmen
14.167 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hernekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort -
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap, die onafwendbaar…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 In marmeren armen
murmelt het zacht tegen schepen aan. Stad,
leer mij het onverstaanbare, het openbare,
de sporen van kleine roeiers over de Taag.
-------------------
uit: NWT, 1997.…
Vloeiend
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
624 staan dikke druppels regenwater
niet treurend stil bij wat ooit was
maar stromen voor weer nieuwe fleur
in ‘t verfriste gras van morgen
laat mensentranen die nu welig wellen
om wat kwijtraakt en verdwijnt
niet kwellen in ‘t moeras van spijt
maar gul verzachtend overvloeien
naar een schoner waterland
met vernieuwde voedingskracht
schep…
Dit omwille van
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.122 waar waren we gebleven
o ja,dit leven
nemen geven
leven
even
alles willen zien
proeven ruiken
tussen kannen
en alle kruiken
lachen huil´n
zweven
o ja
leven
de tijd tikt door voor iedereen
met ze allen
of toch alleen
waren we gebleven
o ja,dit leven
verbrand alle schepen achter mij
omwille van de vrijheid
haec libertatis ergo
omdat…
Ongezouten
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
575 Als ik nog ongezouten tranen
overheb uit alle zotheid van de
tijd, die zich vrij laat stromen in
een verbond met een bodemloos
gelegen zee, schep ik ongenoegen
in een emmer waar de bodem is
uitgeslagen, waar des ondanks
de dromen ongestraft uit blijven
komen in het kielzog van de
zelfgenoegzaamheid, tegen alle
zwarte gaten in, dein…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 Misschien,
dans je hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden…
Liefde als zandkorrel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
770 Liefde is als een schep zand,
het ligt sterk besloten in je hand,
maar zodra je de vingers van elkander doet,
glipt de liefde als zand,
je door de vingers.…
Ik zie de was in gedachten weer hangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Maar als ik nu al die schepen zie varen
met de wapperende was aan de lijnen,
denk ik terug aan de was die hing, de mijne!
Met alle gemakken van NU voorzien,
kijk ik met een tikje heimwee terug
naar die lijnen die voorbij zien.…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Noordzeevlakte 1
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Mag ik als oud Rotterdammer
Nu Amsterdammer
En mij noemende
RAMSTERDAMMER
Spreken en dit zeggen
Stop met die megasluis bij IJmuiden
(Be)spaar daardoor
De scheepvaart op en de tunnels
onder het Noordzeekanaal
En gort u aan, leg aan
De Noordzeevlakte 1
Voor die grootse (cruise)schepen, zee-reuzen
Voor de Haven en stad van Amsterdam
En…
Punt van Reide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Willem Lodewijk
er een aarden schans
de fundamenten van
het dorp Westerreide
liggen er begraven
ter bescherming van
Emden, hun duikboothaven
bouwden de Duitsers
er een zoeklichten-station
dat de luchtaanvallen
afweren kon
samen met het kanon
in de bunker bij Fiemel
dat is voorbij, de
Punt van Reide
ligt er rustig bij
schapen grazen
schepen…
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.693 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
En allengs tot de helft wordt ingekort
Ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
Een kleine jongen ben ik met een schep,
Hardnekkig vechtend voor een wankel fort
Totdat het weldra toch is ingestort -
De zee geeft op het laatst de volle mep,
Een klap die onafwendbaar…