Alle inzendingen over schepen

681 resultaten.

Sorteren op:

Later

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.310
In het water van deze haven lopen geen schepen meer binnen, zacht wier wiegt rustig in de hoeken, oude mossen schilderen het vale hout van de deuren dieprood en donkergroen, mengkleuren van de bladeren die rottend oplossen.…

Wauw!

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 846
Als leraar schep ik vreugde in m'n werk: veel oog heb ik voor jong en vrouw'lijk schoon. Angstvallig zorg ik, dat ik dat niet toon, zodat ik mij tot kijken slechts beperk. Nog altijd denk ik aan die mooie Neel, die vroeger hartverwarmend naar me lachte. Genietend heb ik haar in mijn gedachte, wanneer ik met m'n vrouw de sponde deel.…
Aubrey24 februari 2008Lees meer >

(D)WaalWadden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Rivier van heerlijk stromend water Met schepen varend van west naar oost Vice versa. Uiteraard 't Geluid van de natuur Vogels vliegen Boven. Zwemmen Wat beide gemeen hebben Samen delen Puur. Soms guur…

The Dangling Conversation

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
zachtjes waaien klanken over duinen vang ik woorden in jouw voetsporen kleuren treden donker waar stemmen praten schep ik water in de nacht wijl zee mijn enkels drinkt huilen vissen het verdriet in het rode licht van de toren schaduwen flessen op 't zand rond mijn middel kiemen algen laatste stukjes huid reizen af de ochtend vecht…
Lucky13 april 2010Lees meer >

Versus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
zaak of ironische smaad Versmeltend gedacht wat je niet zei of vond "Beheerst beleid versus wettische macht" Gedane gedachten nemen geen wederkeer Verleidende zon, wat je wist, deed of dacht Gesloopte gebouwen lokken opbouw meer en meer Vervlochte beloften in blikken of blozen Geruisloze schreeuwen grijpen mijn stem "Vergane schepen…
Lisa2 september 2010Lees meer >

de warmste kus

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 884
wanneer koude alles lijkt te erven de voorzijde van het geleende landschap zich keert naar verlatenheid en zelfs de allerkleinste steen hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp door een geliefde achtergelaten vogels angstvallig het vliegen vermijden zich laven aan sneeuw en ieder overlevend woord van lijden schep dan mijn…

mythe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
het water brengt ons in vervoering alle andere muzen verbleken hoe graag verwijl ik aan uw oever en zie de sagen één voor één een onuitputtelijke bron voor mijn zusters, broeders en mij ik schep graag mijn eigen mythe dat staat een denker vrij, hoe een Venus herrijst en sterft door de hand van Midas dodelijk zijn gouden aanraking zelfs…
enrico3 december 2011Lees meer >

Man van staal

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
hand uit 't veld geslagen in vuur gesmolten vanaf 't prille begin door niets ontziend leven gewalst & geplet in mallen gegoten in duigen gebogen in plannen gesmeed staalhard geslepen met woorden gevormd & in regels geperst door ouders van goud gevoed met de angsten van lood om oud ijzer dat rusten verroest & schepen…

Zomerregens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 255
Ooit was hier welvaart bloeiende handel, een lint van havens vol schepen: het land van de Filistijnen Nu verstikt, omsloten door het getto Er vallen Zomerregens die ons breken, botten wegen en bruggen kades en kantoren, daken liggen op de grond naast open riolen, ruik waar we wonen, blijf niet daar staan, veilig ver weg op de wallen…
Zywa8 april 2026Lees meer >

je was het hete zand

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
in je gebaar ervaarde ik je lach een zon die scheen in golven je was het hete zand de branding die in wittend schuim ons bijna heeft bedolven we zagen schepen zeilen op een horizon en gokten waar het water en de lucht begon je huid voelde mijn handen en weersprak de tijd ze brak met vroeger alle banden ze ademde de vrijheid die…
wil melker4 september 2004Lees meer >

de zee - avond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
de zee raakt alleen en onmerkbaar traag varen aan de horizon nog een paar schepen. de golfslag die het strand toedekt heeft iets angstigs onverwachts of het een oordeel verklapt dat in de komende schemer zwak aan land wordt gebracht. de avond ligt nu geheel op het water dat ver en ver wordt gedragen.…

De bloesems blijven bij mij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
tussen de gordijnen in de binnenvertrekken is mijn schoonheid veilig Mijn ziel zoekt onwetend wat waar is, naar de liefde van mijn man in mijn schoot Niet lastig gevallen door een oosterse prins die betoverend fluit speelt om mij op zijn paarden van de zee mee te nemen naar een paleis aan het water dat schittert van ongeluk, schepen…
Zywa21 augustus 2025Lees meer >

LAATSTE KANS

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
Nu je er toch bent, Laatste Kans Grijp ik je aan met beide handen Mijn schepen achter mij verbranden Dat lukt niet meer, maar een balans Te vinden, de allerlaatste dans Met Pierlala nog te ontspringen Geen zwanenzang nog hoeven zingen Daarvoor leg ik een bloemenkrans Hoe fraai is de herdenkingszuil Voor aardbewoners, mannen, vrouwen Met…

Ongeboren stilte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 257
De zwijgende stilte vindt zij geen ramp, tussen schep en strop lachen de lichten. De rust die er heerste, blijft wereldvreemd; bommen schilderden het land en het weer. In haar kamer was ik vroeger de heer, nu geeft zij zich aan hem, en is ontheemd.…

Letters

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 895
Ik schep ze uit de lucht, laat ze dwarrelen op papier, daar vormen ze woorden op hun eigen wonderlijke manier. Vrij en sterk rollen zinnen in de zon, zacht van kleur smelten ze in mijn verlangende mond. In radeloze voetstappen kunnen letters vluchten om de angst te ontwijken.…

SLANK BEHOUWEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Een vinger, hoog en beslist opgestoken, bij de Schelde, noodt schepen te meren aan Antwerpens kade, mag regeren over al wat in de stad is ontloken. Deze toren heeft eeuwenlang gesproken met stoere werklui en wijze heren, kon doorgaans Belgisch beeldhouwkunst vereren: soms hersteld, na even te zijn gebroken.…

Credo

gedicht
2.6 met 163 stemmen aantal keer bekeken 60.284
Wanneer ik ons van het geloof dat mij in leven houdt beroof, kan niets je aan de dood ontwringen: je bent een handvol woelig stof, een schep bedorven aarde, - of je bent de zin van alle dingen.…

Een projectie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
ik blaas wolken op tot ware luchtkastelen laat witte schepen zeilen in een blauwe oceaan het is een spel waarbij ik ongestoord naar eigen fantasie de schepping bij kan schaven in een projectie die mijn stemming en emoties kunnen dragen tot alles weer verwaait maar de speelse wind was niet mijn vriend ook de zon verdween achter…
wil melker12 augustus 2017Lees meer >

Zeeslag

gedicht
3.6 met 51 stemmen aantal keer bekeken 14.167
Terwijl het strand, veroverd door de eb, natuurlijk door de vloed herwonnen wordt en allengs tot de helft wordt ingekort ervaar ik weer wat ik ervaren heb: een kleine jongen ben ik met een schep, hernekkig vechtend voor een wankel fort totdat het weldra toch is ingestort - de zee geeft op het laatst de volle mep; een klap, die onafwendbaar…

Met stomheid

gedicht
2.3 met 101 stemmen aantal keer bekeken 49.131
In marmeren armen murmelt het zacht tegen schepen aan. Stad, leer mij het onverstaanbare, het openbare, de sporen van kleine roeiers over de Taag. ------------------- uit: NWT, 1997.…

Vloeiend

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 624
staan dikke druppels regenwater niet treurend stil bij wat ooit was maar stromen voor weer nieuwe fleur in ‘t verfriste gras van morgen laat mensentranen die nu welig wellen om wat kwijtraakt en verdwijnt niet kwellen in ‘t moeras van spijt maar gul verzachtend overvloeien naar een schoner waterland met vernieuwde voedingskracht schep…
Ludy Bührs12 januari 2008Lees meer >

Dit omwille van

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
waar waren we gebleven o ja,dit leven nemen geven leven even alles willen zien proeven ruiken tussen kannen en alle kruiken lachen huil´n zweven o ja leven de tijd tikt door voor iedereen met ze allen of toch alleen waren we gebleven o ja,dit leven verbrand alle schepen achter mij omwille van de vrijheid haec libertatis ergo omdat…

Ongezouten

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 575
Als ik nog ongezouten tranen overheb uit alle zotheid van de tijd, die zich vrij laat stromen in een verbond met een bodemloos gelegen zee, schep ik ongenoegen in een emmer waar de bodem is uitgeslagen, waar des ondanks de dromen ongestraft uit blijven komen in het kielzog van de zelfgenoegzaamheid, tegen alle zwarte gaten in, dein…
pama3 mei 2010Lees meer >

Schaduwdans

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
Misschien, dans je hemelschaduw weer terug naar het midden waar ooit het begin was jouw magie in trance voor de God van vergeten of laat je vriendelijk weten de filosofie van vergeven moeders die dichten over katers die stinken en schepen die zinken geschilderde bloemen op het zielenbehang bijna droomverloren in gevoel van verleden…
mobar2 augustus 2010Lees meer >

Liefde als zandkorrel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 770
Liefde is als een schep zand, het ligt sterk besloten in je hand, maar zodra je de vingers van elkander doet, glipt de liefde als zand, je door de vingers.…
Johanna7 november 2011Lees meer >

Ik zie de was in gedachten weer hangen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Maar als ik nu al die schepen zie varen met de wapperende was aan de lijnen, denk ik terug aan de was die hing, de mijne! Met alle gemakken van NU voorzien, kijk ik met een tikje heimwee terug naar die lijnen die voorbij zien.…
An Terlouw2 februari 2015Lees meer >

En de zee was niet meer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
De houten zee schep ik in blikken emmers drenkelingen worden eruit gezeefd sloepen en boeien werp ik terug op de door eb schoongespoelde bodem een zwoele bries blaast de kleuren droog dolle meeuwen storten zich op een zeekaart zonder water duinen en dijken kijken werkloos toe in het stuifzand dolen de schippers er valt vers licht op eeuwenoude…
Kees Keizer18 februari 2015Lees meer >

Noordzeevlakte 1

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Mag ik als oud Rotterdammer Nu Amsterdammer En mij noemende RAMSTERDAMMER Spreken en dit zeggen Stop met die megasluis bij IJmuiden (Be)spaar daardoor De scheepvaart op en de tunnels onder het Noordzeekanaal En gort u aan, leg aan De Noordzeevlakte 1 Voor die grootse (cruise)schepen, zee-reuzen Voor de Haven en stad van Amsterdam En…

Punt van Reide

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Willem Lodewijk er een aarden schans de fundamenten van het dorp Westerreide liggen er begraven ter bescherming van Emden, hun duikboothaven bouwden de Duitsers er een zoeklichten-station dat de luchtaanvallen afweren kon samen met het kanon in de bunker bij Fiemel dat is voorbij, de Punt van Reide ligt er rustig bij schapen grazen schepen…
Sjoerd Visser1 september 2020Lees meer >

Zeeslag

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.693
Terwijl het strand, veroverd door de eb, Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt En allengs tot de helft wordt ingekort Ervaar ik weer wat ik ervaren heb: Een kleine jongen ben ik met een schep, Hardnekkig vechtend voor een wankel fort Totdat het weldra toch is ingestort - De zee geeft op het laatst de volle mep, Een klap die onafwendbaar…