Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Dat zwart oogt

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
de vaderen de krak waarmee hij zijn jarenlange spanning laat vieren in hervinden van evenwicht en macht het ven gezien dat zwart oogt bij een helder blauwe lucht en doodstil kleine bellen gas aan de spiegel laat ontsnappen bomen praten in het meervoud van soorten door elkaar in hun reiken naar licht voortdurend te raken nog stillen…
wil melker12 september 2017Lees meer >

wie we zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
voeten van lindehout dezelfde gezichten in berusting gestold onthutsend ongeloof over wie zij zijn als in een stomme film de weidse gebaren de sprakeloze ogen in het verstarde gezicht het gemis aan moed van het afgewende hoofd de handen voor de opengesperde mond het laffe wassen van de handen samengebundeld in een stille…

Glas

gedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.998
Als ik terug van school kwam keek ik even; het vierde raam, begane grond: een witte muur met stille plooien, alsof de vrouw niet echt bestond. En toen kwam ik haar buiten tegen, haar gang voorzichtig als op glas. Ik groette haar; ze liep op scherven.…

Verliefd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
In stille bewondering keek ik haar aan toen ze daar zo voor mij stond, en het was alsof de warmte van haar lach van haar afstraalde en de zon doorbrak, warmte die ik voelde toen ik haar in mijn armen nam.…
Ruud28 december 2018Lees meer >

De essentie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
altijd de lach in een heerlijk ad hoc reageren ogen die schitteren in iets nieuws uitproberen toch heeft ook zij haar stille momenten zweeft heel even zonder uit zicht te raken onze aandacht voorbij nog is er het bekende gebaar bevestiging in oogopslag het volgen maar haar ziel is niet daar ik weet dat ook zij reflecteert in…
wil melker5 februari 2019Lees meer >

Verkeer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik bewoon een huis aan een stille straat die met het passeren van vele jaren zijn logistieke taak lijkt te bedaren en merk dat verkeer niet langer langsgaat steeds minder wordt er doorgereden en dan ook steeds in dezelfde richting geen bord roept op tot die verplichting verkeer verloopt om een vreemde reden ooit was de straat een drukke…

Oktobervrouw

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Ach lievelingsseizoen, je storm en regen Die geven speelse duwtjes, dagen uit Ik raap het laatste afgevallen fruit Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen Ik zie het liefste je aan stille stranden Of je in bossen; windstil, geen geluid Behalve knisperen waarop ik stuit Je dorre kant ervaar ik als een zegen Ik neem je dennenappels, beukennootjes…

De avond brengt koelte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Traag na het snelle bewegen streelden mijn handen de geur glad over je uit en weerloos ging ik naast jou liggen op het bed in de stille kamer midden in de stad met de hoekige kantelen De avond brengt koelte terwijl ik naar je kijk naar je kijk…
Zywa26 januari 2020Lees meer >

Een spoor van God

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Elk verlangen zal Hij stillen én vullen met nog meer verlangen. Onrust zal een onbekend woord zal zijn. Het lam naast de leeuw. Eeuwigheid zoals die bestaat in de volmaakte cirkel En in die volmaakte cirkel staat Hij. Het zal er nooit meer nacht zal zijn. Vrede zal ieders deel zijn.…

Het razen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
Het stille leven ligt op het kerkhof hiernaast, het nieuwe leven raast erlangs over ijzeren staven en dat maakt me gek, het dendert door de kamers waar ik heb gespeeld Ik haal ze leeg en ik rook ze uit met Nag Champa, met tranen in mijn ogen sluit ik de ramen en toch worden de muren dikker van het geraas, ze eten het op net als ik, het…
Zywa3 november 2021Lees meer >

Stephan van den Berg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
Van West tot Oost en ook van Zuid tot Noord, van dertien tot een jaar of zeventien gaan tienermeisjes soppen bij het zien van Stephan in zijn zwembroek op zijn board Ze bijten op hun onderlip en dromen, hun handjes klemvast tussen dij en dij, in fantasie een stille vrijpartij, nog eventjes en dan zullen ze komen Ze kijkt naar posters wie…

*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
duikel ronderom Langs het waskoord bloemgazon Richting stroom en klare bron Vergleden zonder zoemgerucht Langs de rotsen en bosschages Langs elektrische tuigages Glijden glijden laat me toch Meeliften uit mijn lichaam loch En duikelend en ronderom Opgaan in gindse zomerzon Als een oud paard gered van teugels De afgrond langs op stille…

diep in ons verborgen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 681
dit was het huis waar wij woonden het veld waar we lagen in zomergeurend gras hier was ons tintelende samen in het milde stille licht waar we in de verte van onze ogen argeloze dromen droomden hier was de geurende aarde de zoete lucht van oude lindebomen in de donkerte van de nacht hier was het zilveren stromen van de beek de spiegeling…
J. Bakx15 juli 2022Lees meer >

Nooit vergeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Afgeleverd in een stille zwarte nacht Vadertje Poetin, the Hunter himself, hem vergeet je nooit.…
J.Bakx19 februari 2023Lees meer >

Laatste gesprek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
De hoge bomen, zwart in het late winterlicht, wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte, die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…

Mystieke ontmoeting

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Ergens in het stille bos koeren duiven, ik loop er in dichte mist gevangen, zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen, zacht en weemoedig rinkelend wuiven. Bij het ven zie ik plots mijn vader staan, op het ijs liggen dode meeuwen, heel lichtjes begint het te sneeuwen, vader kijkt mij doordringend aan.…

Taelsonnet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
Dan doe ik graeg wat hersengymnastiek En voel mij voor heel even bestevaer Het is niet zo dat ik iemand verketter Als kritikaster, dat boeit mij geen kriek Ik zet de woorden om in taelmuziek Van stille klank in ongeschreven letter Het einde nadert van dit taelsonnet Toch iets bedacht om niet bij weg te zweymen Bedoeld om serieus te…

armoede

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
er echter niet haar moeder leuk en opgeleid met hoge hypotheek ontslag en schulden dopt de boontjes zelf schaamte voelt ze bij elke aanmaning die eindeloos komt machteloos ook het tij te keren natuurlijk wil zij wel het beste zelfs liefst voor haar meisje de lege knip echter koopt daarvoor niks wat hen samen rest is de stille…

In mijn vak of sombere kunst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
In mijn vak of sombere kunst Beöefend in de stille nacht Als slechts de maan woedt En de minnaars neerliggen Met al hun pijnen in hun armen, Dan zwoeg ik bij het zingend licht Niet om te streven of voor brood Of voor de steun en hang naar de Bekoring van ivoren podia Maar voor ’t gewone loon Van hun geheimste hart.…

Liefdesverhaal

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
in het stille ochtendgloren waar de nevel traag verdwijnt ontmoet ik jouw mooie ogen een blik die mijn geluk verfijnt onze zielen raken verweven in een dans van licht en snel elk tel uitvoerig beleven in ons matineuze liefdesspel hand in hand door stormen lopen wij op verdwaalde paden tussen waarden en normen van onze eigenzinnige daden…

op deze middag

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 735
uiteengedreven wolken onder de opgeschrikte hemel heft een moeder haar handen naar de lucht de storm in haar borst het samentrekken van het hart het trage huilen met open mond het uitdoven van het schreeuwen in vergeefse echo's van de naam waarmee zij haar kind noemt een laken van rouw ineen geweven rondom haar beminde ingebakerde kind stille…
J.Bakx6 april 2025Lees meer >

De Troon van Stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Het is mijn troon, mijn stille plek, waar ik even rust mag zoeken. Hier hoor ik niets, behalve mij, geen stemmen, geen geluid, geen krijs. Alleen het water dat zachtjes stroomt, en mijn gedachten die vrij rondzoemen. De tegels koud, de deur op slot, hier ben ik even wie ik ben, zonder spot.…

Vader

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 402
Eens was hij bij mij, versterkte wat ik had, bleek mijn gids te zijn, het oude, vaste huis, dat nu afbrokkelt na een stille tijd. Hij lispelt zachtjes, loopt langzaam naar het bad, mijn vader die weer zoekt naar zijn thuis, wat steeds bij hem woonde is hij nu kwijt.…

Resttijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
ik bleef mezelf, verdronk in ouderdom, ik leerde zwijgen als een vorm van inhoud, het stillen van het denken aan later. ‘soms hield je van zekerheid — maar waarom?’ of de boom die zich vond in het dode hout: het ouder zijn behoort niet tot een flater.…

Schaduw van jouw glimlach

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
Ik draag de warmte van jouw stille lach, al dooft de zon vaak voor mijn lege dagen. Ze fluistert zacht, een kostbaar levenslag, dat liefde blijft, al kan ik jou niet dragen. De stilte vult zich met een zoet gemis, een melodie die door mijn hart blijft zweven.…
Johny Donovan9 september 2025Lees meer >

In afstandelijk protocol

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 354
Ooit weet ik waarom ik het zeker weet over die stille bloei onder de boomschaduwen in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden psychiaters, dominees, critici, politici ze zijn voor mij te kil, te liefdeloos berekenend in het doorzagen van mijn dagelijkse geneugten in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden omdat door deftigheid zoete…

Grens

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 310
geen boom weet dat vallen hem eens wacht geen vogel kent zijn laatste vlucht wij dragen het einde als een stille schaduw achter onze schouders wij kennen de grens en juist daarom brandt in ons het felle verlangen te worden wie wij zijn de dood staat niet alleen als sluiting van het leven maar als een open deur die fluistert…

Klimaat

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 529
Nu de wind de golven van de zee streelt met de adem van alle geliefden ben ik in stille gedachten bij je om de natuur te koesteren met de emotionele woestheid van een heidense zielenknijper en ik droom deze keer niet in mijn slaap dat ik een onwetend kind ben, ik leef en ik ben volwassen in mijn keuzes ik ben tegen de fabricatie van…

Het huisje aan de onderberm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Nog te jong voor de schoolbanken – de tijd had geen omheining – speelde ik op de stille onderberm bij de wagenmakerij. Ik zag wilde duiven opvliegen uit de bomen, konijnen schieten over de bleek. Het is lang geleden. Maar de jaren dragen mij meer dan ik hen draag, en die eerste ochtenden van het begin gaan nog altijd met me mee.…

Nachtwoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 169
Het duister fluistert geheimen van de maan een zilveren sluier valt over de groene bomen de vrees voor de waarheid is nu heengegaan de dwaze mensendroom weeft draden van een oud vergeten mysterie geen mens die deze stille paden kent een nobele echo zweeft door de contreien de koude aarde wordt door licht verwarmt waar sterrenstof de diepe…