14831 resultaten.
Kom laat ons gaan
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.279 De bergen zijn er donker blauw,
Zo hooggestapeld in hun bouw.
Zie, aan hun voeten uitgespreid
Liggen de velden neergevleid.
Hier is het dat men weder wéét,
Al wat men in de dag vergeet.
Kom laat ons saam dien kant op gaan
En wachten op de jonge maan.…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 laat je niet opjagen
je tijd tikt
onherroepelijk
maar soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot…
Opvallen om te overleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Trek een cameraman aan
schreeuw zo hard je kan in de natte aarde
splits je in een fractie van een tel van een fractie af
of spring over de Blauwe Bergen in Wageningen heen
en zorg voor de nodige journaille
zo werd het een persmoment dat zijn weerga niet kende
hij groef het graf om overheen te springen
zo tartte hij de dood
met de aanloop…
IK HEB DE GEUR VAN BRANDEND VLEES GEROKEN
gedicht
3.4 met 5 stemmen
6.740 En 'k denk aan Bergen-Belsen, aan verraad.
Maar ruik ik zelf de schroeilucht, die ontstaat
als mijn geweten mij geworden laat?
Ik heb de geur van brandend vlees geroken.
---------------------------------
uit: Ongelinieerd (2000)…
Driedimensionaal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
537 Toch was de armoede in Nuenen eens zo erg,
dat men alleen nog op aardappelen leven kon,
let op, geen gebakken friet met mayonaise,
maar waterige aardappelen zonder saus,
een hele berg, een ernstige malaise.
Pardon? Wie waant zich de Nuenense kunstpaus?
Die brengt zelf het heilige dorp in discrediet!…
Achter het behang
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
517 De haren te berge rijzend
wanneer het kroost weer eens
abominabel dwars was.
Ik stel me de gevolgen voor,
heel eventjes maar hoor,
maar moet eerlijk bekennen
dat ik best vaak op het punt stond
van ze weg te rennen!
Want een roze wolk?
Wat te denken van alle
in te leveren nachtrust?…
Europa is een woord
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.130 Achter de bergen, ver weg, waar ik woon,
Heeft niemand je zelfs maar gekend. Het geurt
Naar hout hier en men spreekt op zachte toon.
---------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe hoog zijn bergen die men niet kan overwinnen
Hoe diep dalen en ravijnen waar geen bodem is
Hoeveel de redenen die wij als uitvlucht verzinnen
Hoeveel lopen wij door beschuldigingen mis.…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Maar berg haar niet in een museum.
Laat haar lelie op het water zijn, klaproos
op het veld. Roos met doornen, duizend-
schoon.…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 in het
schalks wegkijken
je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid
ik ben je kwijt
zoals smeltend ijs
de berg…
LISBOA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.208 Waarom zou men bergen en ruimen?
Onder de aarde dreigt steeds het gevaar.
Paleizen zijn scheef afgesneden,
Van andre ontbreekt een brok muur.
Lisboa bestaat in ’t verleden,
Maar ’t kent geen rust, enkel duur.
Was het ooit aan een stad gegeven
Voort te leven als geest,
Vreemd nu en trouw vroeger gebleven
Na een asregen op een feest?…
Paradijselijke Papieren.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
626 'k Wil ook wel eens een anti-fiscusreis
naar landen van fortuin en gouden bergen.
Misschien kom ik dan in een mooi paleis
waar niemand ooit de zwartwerkers wil tergen,
of van de rijken wat fairplay gaat vergen,
want wie niet graait, die is er niet goed wijs.…
wie we zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 drie palen steken
uit een berg zand
aan weerszijden twee
vastgesnoerde vrouwen
in het midden zit
jij op een plank
hoofden handen en
voeten van lindehout
dezelfde gezichten
in berusting gestold
onthutsend ongeloof
over wie zij zijn
als in een stomme film
de weidse gebaren
de sprakeloze ogen in
het verstarde gezicht
het…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren
wereld gedacht
de engelen houden
de wacht
o gelukzalige
sterrennacht
terwijl de
maan vriendelijk door
‘t venster
lacht
naar de
bedauwde dag
boven de
bergen…
Ik heb het licht gezien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 zeker, een nieuwe hoop
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
bij een andere keer
zoals nu, rond de kerst, terwijl
we zijn opgehokt in een stal
bergen hebben we beklommen
en nog klim ik de weg omhoog
het valt als mens niet mee,
onze tomeloze levenszucht,
heilzaam te verstommen,
opdat ik maar 'n ongrijpbare
overmacht…
Rijshout
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 het of hij alsnog om bijstand smeekt
Met een gebed dat van nieuw leven spreekt
En vrees in overgave transformeert
Ach, raadsel, dat de adem stokken laat
De geep verbleken doet alhier gestrand
Uit onverklaarbare verbeeldingskracht
Ik ben een Wilgenvrouw, natuurfanaat
Van tenen vlecht ik snel een hengselmand
De stompen dromen lente, ik berg…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
424 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
527 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Schouwer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 Hoe heilig is de gave die hij kreeg
Wat een verantwoording te laten dromen
Een visionair speelt vaak voor toogstrateeg
Hij laat verdrinken en weer bovenkomen
Hij zwijgt, dat is zijn plicht, in alle talen
Aangaande hoge bergen, diepe dalen…
Naar buiten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
618 Geven angst om te falen,
het zijn bergen en dalen,
hoe goed je ook stuurt.
Soms wil ik naar buiten,
verzamel dan moed.
Toe nou maar, kom, kom.
Een druk op de knop en ik ben er,
toch keer ik weerom.
De rollator begrijpt dat,
en rolt met me mee.
Hij luistert geduldig,
doet alles gedwee.…
GOD KENT GEEN WONINGNOOD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 Het is zondag, de 13e augustus
Van het jaar des heren 2023
Met blijdschap ga ik naar het Huis des Heren
Gods onderkomen in de bergen
Hier in Waldkirchen, Zuid-Duistland
Laat Hij zijn nederigheid zien
Niets groots, ’n altaartje, wat bankjes
Geen orgel, toeters of bellen maar wel
De kruisweg, Christus smalste weg,
Mooi gehangen doch…
Krassen op de huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 zelden naar de inhoud gekeken
soms leg je het weg en stof het later af
want ook zijn overslag vraagt om contact
ook al heeft hij veel krassen en is beplakt
niet elk woord van hem is een zware straf
toch hoort ook hij bij dat ene stuk papier
waar de lijnen recht en niet krom lopen
en de schrijver tot iets wordt uitgedaagd
wat zeldzaam is berg…
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Onzichtbaar zijn in
de berg van middelmatigheid
En toch die bijna sacrosancte
drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik ga door het bos, ik ga door de bergen.
Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven.
Ik zal lopen met mijn blik gericht op mijn gedachten,
Zonder iets daarbuiten te zien, zonder enig geluid te horen,
Alleen, onbekend, met gebogen rug en gekruiste handen,
Bedroefd, en de dag zal voor mij als de nacht zijn.…
Het liefst vorige week
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
684 De winter levert het landschap
een ijskoude streek
Er bewegen enkel nog
spiegelbeelden in de beek
De huilende wind houdt
een onafgebroken preek
Was het maar lente
Het liefst vorige week…
De hond is er ook
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Het huis is leeg,
Iedereen is weg,
Alleen mijn lege ik
Woont hier nog,
De storm woedt
Om het huis
En in mijn hoofd,
En de angst kruipt
In vlammetjes
Langs mijn benen omhoog,
Dan hoor ik in de gang
Een zacht goedaardig gebrom
En ik realiseer me -
De hond is er ook
De rust keert terug in mij
En de angst slaat dood…
het antwoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 het antwoord
ligt in het ruizen
van de wind
het ligt in de onbedoeld
diepzinnige vraag van een kind
ligt in die ene warme zonnestraal
waarin het ijs z’n onvermijdelijk
afscheid vindt
het ligt in dat misleidend
liefdevolle schrikbewind
het ligt in de niet geuite liefde
waarmee men elkaar bemint
in de oorsprong van een
zoektocht die men…