5695 resultaten.
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 Een heuvel bloemen, blank en fris...
Daar slaapt hij in de duisternis.
Veel blonde bijen gonsden zacht.
Ik had viooltjes meegebracht.
Veel jaren geleên, in 't blij getij,
Bracht hij viooltjes mee voor mij.…
Het doodsbed
gedicht
2.7 met 152 stemmen
51.488 Bloemen klampen ramen aan,
broodkruim lijnt de perken af, verstikt
hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan
de klinkers amper overeind. En ik vlucht
naar haar hals waarop een archipel bloedt,
ingebrand snoer van smaragd.…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 En bevroren bloemen op het behang.
En met voorzichtige vingers
blader ik dan door zijn dagen.
Geletterd en geschreven. In sourdine.
Laat het raam maar op een kier.
Zo sijpelt 't licht naar binnen.
Ik drink me dronken aan zijn zinnen.
Ze nipten aan z'n lippen.
Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien,
laatst liepen er nog schapen, daar,
plots begonnen er sirenes te loeien,
de eerst maandag van het nieuwe jaar.…
Altijd in gebed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Wij groeiden allen tezamen
met de sla peen en bloemen
gelijk op in alle seizoenen
onder onze glazen ramen
Wij heersers op eigen gronden
trokken 's zondags eendrachtig naar de kerk
waar we vroom baden voor vrucht naar werk
als groep werd het thuis ontbonden
Alle zeven uitgestreken smoel
kwamen op een rij bij school voorrijden
zodat ze…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding mee
ik fluister je een rode roos
en luister naar je dromen
ik ben naar jou gekomen
een vogel die voor vliegen koos
je kleedt je in een regenboog
en wordt de bloem…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen
de zon scheen bloemen…
Weer jarig zijn
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
4.773 Laat dankbaarheid je dagen sieren,
verheug je om het licht dat straalt,
om bloemen, vogels, klank en beelden,
om alles wat een lied verhaalt,
en leef je leven ongedwongen,
in vrijheid en in blije moed;
dan groeit geluk en levensvreugde
bij jou en al wie jij ontmoet.
Voor de verjaardag van Margreet binnenkort...…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 de vogels wil ik horen fluiten
na middagregen die in vlagen
tegen hoge palmen slaat
en vleermuizen verstoort
die nog slapen tot zo laat
verfriste bloemen wil ik ruiken
in de rondgeknipte struiken
langs de lanen in de stad
met mijn hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen…
Volgend jaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.662 Alles wordt dan fijner, de zon zal schijnen
Mijn tuin staat vol met bloemen
Hij is bij mij en ik ben de zijne
De kinderen blij, de bijen zoemen
Zus zal gaan trouwen met haar lief in Ooij
En ik heb een hele superleuke baan
De kleintjes spelen buiten, alles is mooi
Mag ik dus nu alvast gaan?…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Jij tilt elke dag
de bloemen liefdevol op
om ze te laten pronken
met hun schoonheid.
Elke nacht vraag je
de sterren en de maan
te waken over al dat moois
wat op je leeft.
Ja, je flirt elke dag weer
daar hoog in de hemel
met jouw prachtige woning
met zijn overvloed aan groen.…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 terwijl mijn stof nog
door een zware deken
wordt toegedekt
blijkt in de hemel
een nieuwe maagd geboren;
naïef nog en onbevlekt
waar droefenis heerst
blijken bloemen te groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 Misschien,
dans je hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden…
Harmonie
gedicht
3.8 met 19 stemmen
13.642 Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood.
Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven.
Zo ben je vaak in niets een lotgenoot.
Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven.
Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren.
Jij waakt en fragmenteert. Zij bloeit en slaapt.
Soms strookt het.…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 lichaam
wees lief voor mij
wees bedding voor dit vreemd getwijnde leven
wuif naar mij met armen
vol schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door…
Eenvoudig wonderen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.144 Wees gelukkig met jezelf
en met je vrienden
feestend door het leven gaan
een paradijs vol inhoud
met bijen en vlinders
bloemen in alle kleuren.
Zie tussen witte wolken
stralend blauw
op aarde tussen schaduw de zon
avondschemer in duister overgaan
’s morgens de kim vol vlammen
heel de wereld is nog steeds één wonder.…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
Voor Dries
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.748 voor melk en slaap
en wat warmte voor elk
ik zal je heldin zijn
je angstdromen verdrijven
de kracht van woorden delen
en ook die van 't zwijgen
ik zal je vriendin zijn
aan het Noordzeestrand
samen spelen met water en zand
vertalen wat vogels en vissen zoal zeggen
ik zal je gezelschap zijn
in onze kleine tuin
vol dieren en bloemen…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Daar geuren bloemen.
Grenzen keren. Niemand dringt binnen.
Naaldbomen, ooit zelf geplant, lopen
langs de jaren, dag aan dag.
Ik groet de vogels, wil even aaien
met mijn duim en het zicht op het heden; voortdurend.
In deze ronding is alles vreemd.
Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 's Ochtends kleuren zonnestralen
er de ramen van de kerk
en de bloemen pronken alle
voor de huizen in hun perk.
In de tuinen en de straten
heerst geen stilte overdag
want de mensen zijn er zelden
zonder praten en gelach.…
Na ons afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 Eens als ons afscheid lang zal zijn
en van ’t weerzien wij niet weten
dagen vervulD van weemoed en pijn
tijd in angst en zorg versleten
zal dan onze liefde hoogtij vieren
weten we dat toch de tijden keren
dat wij elkaar met bloemen sieren
in die tuin van paradijselijke sferen
leven zal daar opnieuw beginnen
daar in die wonderschone stad…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 bergspits
omringd door het Niets
het uitspansel boven hem gaat schuil
achter één dreigend zware wolk
vol ziedende bliksems
scheurende donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat als hechte struik
die altijd roze bloemen…
Hints
gedicht
2.2 met 14 stemmen
4.737 De vorm van een hart is een leugen
maar in haar tuin, het hart van een middag
heeft ze op me gewacht, haar stralende gezicht door licht
omkranst, ze krijgt goudinjecties om kalm te blijven
Ze heeft onze afspraak afgezegd, opnieuw gemaakt
Het gras woekert, bloemen overschreeuwen elkaar,
ranken rond de tafel met blinkend bestek
veldsla omzoomd…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Soms ben ik best wel erg sentimenteel,
verlang ik plots naar de slapeloosheid
van Bloem, "De Moeder de vrouw", de Vuurtijd
verwoord door Nooteboom. Een klein smaldeel
sonnetten brengt mij in hogere sferen.
Ineens ben ik dan in de Dapperstraat,
is poëzie een stoere verzetsdaad,
wil ik Marsmans "Holland" uit mijn hoofd leren.…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Zomer
Herfst met wind
Witte winters
Raam met bloem
Joseph, krachtig, pakt
dan door
Trotseert vele stormen
Vingert post. Blik alert
Mensen zien uit
Naar bericht
Van geliefde
door Joseph
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
n.a.v. 'Portret van de
postbode Joseph Roulin'
van Vincent van Gogh
gedateerd 1889…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Mijn tuin staat vol met bloeiende bloemen,
die met hun nectar de mooiste vlinders
zullen aantrekken, bevredigen.
Mijn tuin is een Aarde, een Oase
vol warmte en geborgenheid,
voor degene die erin wil kijken,
voelen, wandelen.
Mijn tuin herbergt nestjes
voor de allerliefste vogels ...…