5854 resultaten.
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het verleden
Langzaam van mijn huid gegleden
Slachtoffer van mijn eigen verlangen
Emoties door koele kilte vervangen
Verdriet als grootste fundament
Liefde en vreugde nooit gekent
De dood is een welkome gast
Een foto voor het lege…
gaan staan en liggen staan op een drafje
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
490 Ik heet van jou te zijn
en jij mag me
op de buik schrijven
jouw
ongenaakbare grillen
ontwikkelen zich
op het puntje
van je scherpe tong
het is al lang goed
in pure idolatrie verkerend
leg ik me wat op mijn zij
alsof ik zelf niets bedenken kan
tot ik sta
waar jij ooit stond
en ik zij aan zij
met het besef loop
dat je het verst…
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 We genieten nog even van de
laatste stuiptrekkingen van de zomer
die bijna ten einde is
de dagen al wat korter
de nachten fris
voorbije vakanties
lege stranden
verlaten terrassen
welkom herfst
nog even en
ga je ons weer verrassen
met je wonderschone
kleurentooi
die zal schitteren en glanzen
als een pas geverfd
schilderij zo mooi
en de…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 (voor Lucebert)
Ik zie het lege pad,
de keurige graven
met hier en daar
een oude bloem.
De doodgraver rolt een sjekkie
bij een pas gedolven graf. Hij
fluit een wijsje zonder ritme
of gevoel. Hij groet me alsof
ik een feestpark betreed. Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.…
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Bestrijd die woordenschat
op lange duur waarin we
ondergaan, machteloos
tegen taal en tijd, vaak niet
te begrijpen wat te doen,
vertil me aan een lege
letterkast, streep de episodes
door van nu en toen.…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Ik schrijf niet
om een herkennen
ik leg mijn ziel af in mijn zinnen
mijn lijf en leden
onderhorig
aan de metaforen
al wat rest
zijn lidwoorden
het gewone van mezelf
de onlust
het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat…
drugs tot dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.026 zittend naast jou in die lege kamer
en kijkend naar de grond
vertelde jij mij hoe alles begon.…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel van het ouder worden
is als een lege…
Agenda
gedicht
2.9 met 14 stemmen
4.312 Als ik het opschrijf is de dag nog leeg.
Lees ik het later dan sta je tussen afspraken,
nog stiller dan je was, maar minder broos.
Ik schrijf ook op wanneer je jarig was.
De achtenveertig jaar tussen je geboorte en je dood
liggen in mijn agenda dicht bij elkaar.
Eerst sterf je.…
Kerstmis
gedicht
2.3 met 135 stemmen
33.197 Een lege helderheid betrok de wacht
tussen mij en het opgeschoven raam.
De stad verstomde. Mijn verbeelding ging
over de torens heen naar Bethlehem.
2000 jaren her is daar een kind
zojuist geboren en de moeder windt
het in een doek. De ezel en de man
maken het nuchter mee.…
De opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
6.223 En ik luister dankbaar,
ik leg je te koesteren in de eerste zon
tot je een bruin kleurtje krijgt, en ik verscheur
en verscheur, en je knikt genadig: zo kan het,
nu mag je de bundel wel aan me opdragen.
--------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten 1941-1981, 1981.…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Zeg me hoe.
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
707 Ik leg mijn ellende in dit gedicht
Tranen rollen over mijn gezicht
Verdriet doet mijn lichaam zoveel pijn
Dit kan toch niet de bedoeling zijn?
Mijn gedachten keren terug in de tijd
Van wat ik ooit heb gedaan heb ik geen spijt
Ik kon de hele wereld aan
En wist niet dat het ooit over zou gaan.…
uit "een hagenees is niemands knecht" (hoelang duurt geduld?" deel 2)
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
760 dansen in mijn oude schoenen
vroeger poetste ik ze om jouw zoen
te kunnen vangen
als een vlinder die landt op mijn wang
nee ik lul niet over overdoen
de vlam in de verte komt dichterbij
maar mijn vulpen is leeg
geen schrijverij
een a4 die wegwaait in de wind
omdat het weer geen letters kreeg
soms komt die droom dan uit
maar…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Ververst z’n branding,
springvloed bruist in lege mok,
de getijden vol.
Uit een vergezicht
laden wolken hun gewicht
in waterkruiken.
Golven schuim vergruisd
als wolven achter schapen,
slapen onbevreesd.
Beeldspraak van zwijgen,
meeuwen bestijgen winden,
als pioenrozen.…
sneltrein
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.459 toen je trein kwam
kwam hij ineens
ineens uit het niets
niets aan te doen
het is goed zo
je laatste woorden
de woorden die ik niet hoorde
ik was er niet
toen ik kwam was je trein weg
hiervandaan
alleen een gedachte
en lege harten
hij kwam te snel
te snel reed hij
wachten deed hij te kort
te kort voor een vaarwel…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 Eenzame lege schelpen als gebroken
beloftes en onbeantwoorde vragen….
De vuurtoren flitst naar me….. het is tijd
tijd om te gaan, …verder te gaan
laat nu de zee zich onbelemmerd mengen met
jouw liefde in de oneindig deinende oceaan
nimmer versagend… altijd in mij….
verankerd…..…
NUL
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.127 tafel
Ik voorzie
weinig tot geen fatsoen
rondom dit gastronomisch grafje
(de som van onrust en schijnheiligheid
gedeeld door de tijdseenheid nul
vermenigvuldigd met
de massa van het gevogelte)
Tenslotte is God al sinds enkele
millennia van zijn taak ontheven door
Willekeur, zijn eigen vlees en bloed
Daarom vouw ik het servet zo,
en leg…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 niemand kijkt
vragend
wanneer ik nacht word
eenzaam val
uit de schoot van het licht
als was ik enkel een stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen…
goocheltruc
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het enige ritueel dat de kamer kent
is er niet meer, hoe hard ik ook
met mijn mouw schud
een betraande zakdoek
maakt elk woord overbodig:
de duif is dood
kaarten voorspellen
nuchterheid, het teken is het lege glas
zonder dubbele bodem
kan ik niet verdwijnen
de asbak geeft geen gehoor
aan het rookgordijn; die illusie brandt
zichzelf…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
Ontstegen lente
poëzie
1.8 met 6 stemmen
1.225 Voor wie der kleine liefde niet ontsteeg,
En eenzaam is; uw lieflijk aanzijn leeg
Gelijk een schrijnend afzijn onderging.
O, lente, die in god-geluk omving
Hem die uit Zich tot Zich bevrijding kreeg!…
Ellebogenwerk
gedicht
2.2 met 9 stemmen
12.377 Hij graast de toekomst leeg om haar meteen
Opnieuw met hoop te vullen. In een tijd
Die niet te ruimen valt ziet hij geen been.
De toekomst is een ruif waaruit hij eet.…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Ben ik
de laatste vis in een lege oceaan?
Saudãcoes de Lisboa (4) último.…
FABELDIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Ik zamel mirre in, schorsen en kruiden
Ik heb vijf eeuwen lang moeten verdragen
Hoe leven zich versnelde na vertragen
Hoe kerkklokken oorlog en vrede luiden
Ik zag de wetenschap de dingen duiden
Ik zag de lege en de volle magen
Ik zag de bataljons hun levens wagen
Vereenzaming van vele verre bruiden
Mijn nest is af, ik ga het nu betreden…
Loopplank ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Gehechte waarde aan onze stappen
herinneringen aan het onuitgesproken
zinnen, legt het dove oor te luisteren,
zo leg ik dat avontuur vast in een
verhaal,in de tussentijd de laatste
sprong te wagen naar de overkant van
jouw alfabet, bedoeld om achteruit te
beluisteren en vooruit te zien, daar
tussen een niemandsland van vragen
die we niet…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
Opdracht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.413 Begraaf de woordbijl, leg hem onder steen.
Behandel haar met eerbied: niet. Ruim baan,
en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan.
----------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
korenbloem (Gul Makai)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.254 buiten kookte de moeder
liefdevol en zwijgend het eten
de onverschrokken vader
streed met een groot hart
het kind deelde zijn dromen
het liet de woorden vloeien
wist van hun onmetelijke kracht
moedig kind van de vrede
je naam reisde over de wereld
toen je zweefde
tussen leven en dood
en nu
het andere huis dat voelt
als een groot leeg…