6320 resultaten.
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 onder lagen
van weerloosheid rilt
het uur door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers…
Echo van stilte
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.397 Ik hoorde de echo van jouw stem
tijdens de droeve regennacht
die met mijn zwijgen angstig leek
en ik vroeg zonder werkelijk te praten
of je uit de stilte wou verdwijnen
met de linkerdaad van droomvrijheid
maar dat deed alleen jouw stem
jouw lichaam kende te veel verdriet
in tussenwegen naar het ademland
waar op een kruispuntplein…
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 .
------------------------------
uit: 'Lichaam en ziel', 1992.…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 't Licht
daalde over hem neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Mijn zwaard dringt een lichaam binnen.
Zijn ogen bloeden achter het masker.
Het masker verwijder ik.
Daar sta ik zelf.…
Verspreking
gedicht
2.4 met 36 stemmen
14.790 Op straat liepen gedachten te hoop,
zij bogen zich over het neergedaald lichaam
en zochten een gat in het hoofd.
Er duwde een vraag op mijn voorhoofd, zo
scherp dat mijn ogen begonnen te lopen.
Ieder gezicht ging voor mij open
en toonde hetzelfde verschrikkelijk woord.…
Ik ben de jongen
gedicht
3.0 met 130 stemmen
22.378 Ik weet wel hoe het moet,
maar mijn lichaam doet iets anders.
Ik heb een lijf met eigenwijze trekjes,
twee benen met een grote bek
die zich heus niet laat trainen.
Ze doen maar wat, ze tackelen mezelf.
Ik ben een elftal in mijn eentje,
zoveel kanten ga ik op.…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 nood aan poëzie
als het gaat
om zichzelf aan de hand slaan
en de lichtvaardigheid zwaar over de rand tolt
wie wijst me het ongenaakbare aan
met vingers van vertrouwen
en het geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen
in het lichaam…
Het meisje met de mooie ogen.
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.037 -ben lichtelijk verdoofd-
Het meisje met de mooie stem
vraagt mij de weg, waarheen te gaan
-sta niet meer in voor mijn woorden-
Het meisje met de zachte, warme kus
schuift zachtjes mijn gordijnen toe
-onze versmeltende lichamen vragen elkaar: blijf!-…
Boek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
538 Een kast
vol boeken
op de tast
jou zoeken
Uit de ruggen
de keuze gemaakt
samen slaan wij bruggen
de zoektocht rap gestaakt
Onze verhalen
komen samen
gedachten dwalen
smeltende lichamen
Geen woorden
hoeven verteld
geen accoorden
moeten gespeld
Elk hoofdstuk
dat boeit
grote indruk
die maar groeit
Ontelbare bladzijden
zacht…
Niet zo snel - sonnet
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
1.300 Een Leidenaar liep naakt de marathon
En werkte daarmee hard aan zijn conditie
Alleen maar met zichzelf in competitie
Dus niet gehinderd door een peloton
Zo had de wedstrijd weinig om het lijf
Wie met zichzelf speelt, heeft niets te verliezen
Maar toch kreeg hij het aardig voor de kiezen
Want halverwege werd hij wel wat stijf
Zijn lichaam…
Antonie
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.577 Wat gaat er in iemands hoofd om
met een leeg gestreden ziel in het verschiet
Verwarring en misschien teleurstelling
het licht in het leven niet meer ziet
Wat gaat er in iemands hoofd om
die moe en in volledigheid is ontdaan
De kracht uit zijn lichaam vloeit
geen moed meer heeft om door te gaan
Wat gaat er in iemands hoofd om
waar vreugde…
Reflectie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
952 jouw weerspiegeling lijkt eindeloos
wanneer ik uiteindelijk de moed heb gevat
om erin te kijken, wie is zij, deze vrouw
die mij met holle ogen aanstaart
raken haar handen je voorzichtig aan
waardoor het beeld vertroebelt
wast ze haar handen in onschuld
doch neemt de zonde langzaam bezit
als een slang die door haar lichaam kruipt
wordt…
nooit
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
981 wat was
wat zou zijn
de liefdevolle armen
die zich niet stoorden
aan wat iemand zegt
die hun eigen weg
zouden volgen
tot het einde komt
en iemand opsomt
optelt
hoeveel het waard was
wat is gebleven
jou en mij
was gegeven
door te gaan voor
en te geloven in
en dan
heel even
te denken
aan jou
jouw armen
om mij heen
mijn lichaam…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 Onze intimiteit maakt de nacht
zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken…
Bedelaar.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 Ik wil geen bedelaar wezen
die smeekt om rust, het verleden
breekt mijn gevoel in delen
die te zwaar zijn om te dragen
heb geleerd ermee te leven
maar mijn ziel hunkert
naar die tijd dat mijn dromen
tastbaar de nacht doorkliefden
ze blijven me bewerken
zoals een puntige mes zich
vlijt in het lichaam "k zal
me moeten vermannen…
VERSLAGEN ..DOOR GELUK
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
859 Die straling valt echt niet ontlopen
geluk stroomt door je lichaam heen
niet te geloven het is nu “wij” alleen
moet mijn hart dat straks bekopen
Spanning, hoge volts, niet te verdragen
een mens, ja gewoon een simpel hart
je denken en hersens zijn kompleet verward
onverwacht, ja warme liefde, je bent verslagen
jouw geluk,
kan niet meer…
In Braille
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
505 Hij betast zijn vriendin met liefde,
probeert er een gezicht van te maken,
een lichaam, maar als je nooit hebt
gezien heb je het wel gezien. Hij
drukt op haar veerkrachtige huid,
maar hij voelt de stippels niet.
'Ik kan je niet goed lezen, schat!',
zegt hij, 'we moeten maar uit elkaar
gaan, want onze brailleband spoort niet.'…
Zielsverbintenis
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.466 Geestelijk en lichamelijk magnetisme zonder ontkomen.
Klanken uit verre werelden koesteren diepe dromen.
De dans van het leven die feest wil vieren.
Goddelijke wil, kosmische wet die ons laat plezieren.
Geen diepe sprong in het onbekende!
Maar meer de thuiskomst met armen die me verwenden.
Veilig bij elkaar alles kunnen uiten.…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Berusting, wat ik zoek,
verlamd en overmand
door de beeldspraak
van de kleine ruimte,
als een willekeurig
opengeslagen boek
laat ik dingen maar
die om een antwoord
vragen, die komen niet,
lichaam in het ongewisse
zover het zwijgen reikt,
stille wijsheid laat niet
zich in een illusie dragen.…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest is ingeslapen
en hij schikt zich in zijn eenzaamheid
zo vond ik hem
de ramen gingen open
zijn geest werd wakker
zijn lichaam…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 op een liefdeswolk laat ik mij drijven
tussen de gouden stralen van de zon
je glinsterende draden omzeilen
die de liefde uit jouw haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester te maken
van lichaam…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 er is een stilte in mij
die ik nimmer heb kunnen
verklaren
daarom moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…
te warm om te vrijen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 Het water dat langs haar lichaam gleed
was aangenaam koel
de dag was druk en heet geweest
en ook nu in de avond was het nog zwoel
Hij vroeg met zachte stem of hij haar haren
mocht wassen …
Ze probeerde niet om haar lijf te bedekken
zonder schroom bewonderde ze ook zijn naakt
zijn…en dat hij naar haar keek vond ze fijn
Wat een heerlijke…
op slot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
995 die laatste keer
kwam er geen einde aan
toen
heeft mijn lichaam
beslist
dat het genoeg was
alles achter
slot en grendel...
sindsdien
ben ik
iedere minuut
van de dag
hopeloos
op zoek
naar de sleutel
ik vrees dat
hij verloren is...…
Ons zoals toen....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
952 Voel de intense stromen door je gehele lichaam trillen.
Je hoofd zou het wel uit willen gillen.
De stukken weg lopen soms apart.
Pijn en steken vervuilen dan het hart.
De kunst om nu te blijven staan en te geloven.
Doorzetten tot onze liefde weer samen gaat stromen.
Hier wil ik alles voor doen het je zelfs beloven.…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Bijna op de grens van zomer en herfst
waarbij gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal…
Genezen tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Als een larve sluip ik door het januarilicht
de klok van maangoud kruipt langs de ramen
hel verlicht wordt de cocon van mijn winterslaap
waarin de liefde zich langzaam kan verstoppen
Ik schuur en stamp tegen een rupsenhuid van ijzer
het lichaam door de seizoenen vastgesnoerd
waarin de ziel zich ongestoord kan verpoppen
ik blijf een wezen…