Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Weer eens Veertig dagen...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 294
Veertig dagen vol van zoeken, stilte, vroomheid, delen ook; veertig dagen, zeggen boeken, waar er vuur is komt er rook, maar ook licht van nieuwe dagen, kracht van Geest en sterk verhaal, doen ze ons naar zin weer vragen, spreken in hun eigen taal.…
Adeleyd22 februari 2026Lees meer >

Zoete oorlog

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 270
Blijven wanneer het vuur kleiner wordt. Blijven wanneer de oorlog stilvalt. En ergens onder de vloer van dit huis brandt het nog. Onze zoete oorlog blijft gewoon doorgaan. Langs de zon. Langs de maan. Tot de ochtend ons weer vindt.…
Nathan11 maart 2026Lees meer >

Doorgeschoven rekening

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 284
doorgeschoven boven op kilte van de wind en stilte in de grond kond doen van een onthulling – dan trekt de beloning van dromen echt hard aan want we tekenen een toewerkende lijn ook de huid snijdt als het hopen de lucht dwingt en leidt het wrede leidt wat onder de stof geofferd is toen de lucht in longen heel werd of door de adem stolt het vuur…
R.E.N.S.26 maart 2026Lees meer >

Neergelegd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 248
Ik probeer het vuur niet te doven. Omdat het zo blijft branden achter mijn ogen. Je bent er nog. Dichtbij. Iets dat blijft terugkomen. Maar diep in mij— in een kamer zonder licht— heb ik je neergelegd. En de deur voorzichtig opengedaan.…
Nathan12 april 2026Lees meer >

het onthoofde gezag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 255
buiten schreeuwen demonstranten, tot vuur bereid omdat die ene vluchteling hier een plaats vindt waar wordt nog uit het zwart de hoop op rede verleid…

Schoonheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 207
Je brandt op eigen vuur, langzaam, mooi, zonder iets achter te laten dat verder leeft dan jij. Hoe iemand zoveel schoonheid kan dragen dat toch niets kan voortbrengen behalve zijn eigen verdwijning. Je bewaart jezelf alsof de wereld je iets verschuldigd is. Tijd zal respect hebben voor wat geliefd werd. Maar tijd eet alles.…
Bex16 mei 2026Lees meer >

AANVAARDING

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Magnetisch veld dat interacteert Met de lente, de bloesems Het vuur van een gevangen blik Geladen actie in een ogenblik Ogen-blik, ogen, wéér die spiegel Spiegel, zo de mens terug straalt Lemniscaat tussen hemel en aarde Als in het tussenin van de materie Seksloos de snaar niet trilt Noicecancelling de in de gloria Beweeg…

Zeevriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Zolang we vol vuur van de horizon dromen, varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
mobar14 juni 2026Lees meer >

Jaap en ik in het boshuisje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 227
Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden, vonden wij rust in elkaars warme handen. Geen sprake meer van afstand of van schijn, slechts puur geluk om simpelweg te zijn. Van het zachte kleed naar het warme dons, fluisterde de nacht: dit moment is van ons.…

Ik ben mezelf gebleven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 12
Zij wilden dat ik in hun malen opging, hun korte, felle vuur bewoog mij wel, maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil. Hoe makkelijk heft men andermans gewicht en buigt de rug onder een vreemde zonde, totdat het eigen, klare maagdelijk licht verduisterd raakt en bloedt uit open wonden.…

te laat

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14
"Ach, wij kunnen onszelf, wederom terecht, op de borst kloppen, maar het zou beter zijn als wij ons vuur richten zouden op de vele uitgebluste soortgenoten; onze woorden zijn slechts spel, maar waar zij hun zinnen op hebben gezet, dat is werkelijk schadelijk: we moeten overeind komen, we moeten tegen ze opstaan voordat het te laat wordt."…

Woordmagiër

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 887
Wie ben ik, dat ik deze woorden, met vuur en tomeloze drang bezield, op laaiende, sterrensteigerende akkoorden laat klinken en niet in halfbewuste oorden van ’t ongevormde weten binnenhield?…

Domme Julia

gedicht
1.6 met 75 stemmen aantal keer bekeken 13.538
om hoger te geraken tot bij jou vuil sijpelt uit mijn beide ogen over mijn beide wangen en allebei mijn handen vullen zich ermee en gieten het uit ver onder mij dood vuil over dode aarde ik kom eraan ik versnel ik ben al in donkere luchten en roep om jou ik zie hoe sterren achter mij steken blijven en langzaam doven terwijl ik vuur…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
; De morgen kwam en ging - en bracht geen dag, En de mensen, uit angst om verlaten te worden, Vergaten hun passies en alle harten verkoelden En baden om de terugkeer van het licht: En zij leefden van vuurhaarden - en de tronen, De paleizen van gekroonde koningen - de hutten, Verblijven van alles wat beschutting zocht, Offerden zij aan het vuur…

Aan Sarbiewski

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.803
't Bewondrend oog ontvalt een eed'le traan, Uw lied ontvonkte 't eerst mijn vuur!…
Sebald Rau5 november 2015Lees meer >

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Ô Prometheus, gij eeuwig zinnebeeld Van ieder wie een God te volgen poogt, Van ieder wie, om ijdle schimmenteelt, Het heilig vuur aan Godes hemel steelt, Rijs op! Rijs op! Getuig aan wie het vraagt Hoe lang de gier u aan de boezem knaagt Zeg mij waarom, ô Vrienden, wilt ge uw brein Met allerhande dromerij bevrachten?…

VERWACHTING

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.317
En de vlammende Gloed Treedt, zo ras hij ontwaakt, ’t Lage dal, waar hij blaakt, Met de vurige voet, En schiet lijnrecht omhoog Naar de opperste boog; En zijn hoornige kop, Immer hoger gestrekt, Scheurt het wolkenkleed op: Of hij de Heer van de Hemel ontdekt.…

BLIJDE VERWACHTING

netgedicht
2.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 9.367
Jij staart naar de wolkenslierten gewenteld in een pijnlijke gloed van vele, moeilijke spinsels. De bevruchting moet een zegen blijven, de navelstreng die lengt zoals het daglicht in het voorjaar. Jij wordt loom als een moeras in de laagste zon. Ik weiger te berusten in een vergeefs lot.…

Herinnering

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.189
De ongerepte schoonheid van de wouden van New Forest of het genieten van pure muziek van Bach of Arvo Pärt Reeds verdween je in de verte als een fata morgana die mijn geest parten speelde en mij dorstig achterliet Maar in mijn hart bleef de zoete verrukking die het simpele feit van jouw bestaan mij schonk, oplichten als een warme, gouden gloed…
troebadoer7 december 2007Lees meer >

verleid me

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed. Zo leven wij samen de dood tegemoet. Weg met de eenzaamheid! leve de sleur! jaloezie, irritaties, gesprekken, gezeur! De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin. De liefde is een valstrik maar ik trap er zo graag in! steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn.…
cilty*15 juni 2004Lees meer >

Terugkeer uit den Vreemde

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.220
en met het stijgen der jaren steeg ook de wanhoop en verschraalde de moed; k had allengs haast geen wens meer dan nog eenmaal bij haar te zitten, in de gloed van het haardvuur, desnoods als mijns vijands gast.…

het verraad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 766
weer knijpt de nacht de jongen wakker in zijn zoveelste bed dat met opzet ingesteld op het voorafgaande uur rond raast in de slinkende kamer aangetast door de peilloze klok op zoek naar het licht van de dag; de jongen houdt zich roepend om mama en papa vast aan het kussen dat boos in zijn vingers bijt terwijl een nachtelijke gloed zijn getekend…

AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Hechter wordt die band gesloten, Als der wetenschappen gloed Ombruist door 't ontvlamd gemoed, Brave land- en kunstgenoten Met dezelfde zielspijs voedt: o! Die band verbindt als 't bloed! Dierbre Meijer!…

Elianes jaarfeest

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.554
De gloed Van ’t bloed In zilten vloed Van staâg geween verdronken, Is al ’t Geschal Van Feest of Bal Niet weer in staat te ontvonken. Neen, zang Waar dwang En hartgeprang; Doch waar voor zuivre wensen Ons heil Slechts veil In ’t hoogste peil, Dan maakte u dit mijn hart de zaligste aller mensen.…

Vroege vogels

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 562
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Hof van Eden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
En om mij heen klonk uit die paarse gloed een diep geluid, zacht en sonoor, het bijenvolk dat ik opgewonden hoorde zingen. Dronken van al die honing in overvloed, zingend als een Russische mannenkoor terwijl ze van bloem naar bloem gingen.…

Schemering

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 521
Tinten rood en groen, met zo'n mooie gouden gloed of een prachtige paarsblauwe hemel met een oranje randje rond- om haar, bovendien zorgen kriskras door elkaar getrokken witte strepen van gevleugelde en voorbijtrekkende vogels ook voor een echt en waar openluchtspektakel.…
CB28 augustus 2022Lees meer >

De beer is los

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Tot de verbazing, te paard gekomen, in haar ogen, en een lichte gloed, of doffe glans, geen hitsig blikverlangend willen; een uitkomst die niemand bevredigt (of had verwacht).…

Spelletjes spelen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
De gloed van het scherm op ons gezicht. Klikkende knopjes. Soms een kleine lach. Een boze klank. Maar altijd vergeving Het was toen nog allemaal goed. Geen pesten. Geen pijn. Geen gevoelens meer om hier niet meer te zijn. Het was een goede tijd. Ik heb zo’n spijt dat ik dat niet heb gekoesterd. Ervan heb genoten. Nee.…
Minke M10 februari 2026Lees meer >

Vroege vogels

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 258
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…