9413 resultaten.
Maan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
508 Kijk naar de maan
wat is zij weer vol
ver weg en toch dichtbij
afstand speelt geen rol
kijk in het water
grote en kleine gedachten
spiegelen het heldere schijnsel
duister is je gezicht
maar langs de omtrek
verlicht als een soort aura
de nacht is nog lang
het leeslampje de maan
in een aantekenschriftje
verschijnen alle gedachten…
gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 het moeras
tussen land en water
waar je wieg
geen grond vond
om te bestaan aan
de korsterige oever
hoorde je de zuigende
tijd het nachtelijk
kikkergezang
liet het onweer je huilen
was je bang voor de
zuchtende wind
moerasruiters
verborgen je
kleine lichaam
met gesloten ogen
de drassige bodem
zou je bewaren
je kermde…
La Fata
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie, zo sterk
en nabij voel ik jouw aanwezigheid…
Tranen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 tranen schuren
voordat water
en modder
de beddingen
plamuren van
de emotierivier
waardoor later
gras toch groener
dan dat van de
buurvrouw lijkt
ook omdat haar
hulphond bijt
weer ben ik
verdwaald in
de wereld van
weleer maar
zij geeft mij geen
voldoening meer
onrust hangt aan
muren te verstoffen
omdat tijd te lang
heeft stilgestaan…
LAIS CCXXX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 Het wordt wat lucht, of water waar zij zwemt.
Het lost wat op en vormt zich om tot men.
Het is een kapstok voor haar mooiste hemd.…
bevrijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl hij uitkeek
op de hoge witte
blinde muur
zag hij het
mangrove moeras
de reflectie van de
vurige zon op het
water hij zag
de adelaar
in het grijze licht
de wilde haas
in de verte het
glooiende land
het wisselende
wolkenspel
erboven geen
ijdele woorden
maar pure poëzie
waarmee hij de
zieke uit zijn
bed bevrijdde…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen…
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
Wormvorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Daar vormde zich een tweede worm, enorm
appendix dat zich in haar wormen wilde
er lilde dril dat uit het gilde
in een glas water storm.…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Beuk en eikenblad
Van ouwe boom
Als woorden
dwarrelde 't blad
Dalend op dak, in goot
Besprak het hele jaar
't Verhaal van hem en haar
De dakgoot ving het daar
Zodat woorden niet verstoppen
Het water stromen kon
Ververste tot verzen
De aarde bereikte
Voor wortels van beuken en eiken
Rijmend alle ongelijk…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Sneeuwvlokken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Tien seconden later
in mijn hand alleen nog water.
Echter mijn hart gevuld met vrede,
want in het leven heeft elke herinnering een rede.…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Slootmeermin
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.274 Ze vouwt
haar benen met laarzen op
in de blauwe schelp
drijvend op het donkere water.
De jonge schoonheid beweegt
haar schelp voort
met twee stokken in haar handen.
Kleine slootvenus, gekleed
voor de winter, omdat in de zomer
de sloot droog staat. Daar gaat ze
onder de brug: even onzichtbaar…
Zomernacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
932 nu kun je dromen waken
en val je samen met de nacht
zo heel dicht bij de aarde
drinkend van hetzelfde water
als de nachtbloem
druppel voor druppel
wacht maar
totdat de regenwolk voorbijgaat…
fantasie strijdt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 fantasie strijdt met de werkelijkheid
als alles goed is
als alles goed is
vechten vijanden en hebben wij lief
de kosmos zingt als water kletteren kan
zoals dat gaat
zoals dat gaat
schijnen de sterren in verband te staan
waren het alleen mijn vingers
die de hemel betasten konden
was het slechts mijn tong
die hangen bleef
zijn het enkel…
Een rots
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 Een rots ziet zichzelf
gespiegeld in het water
zolang dat maar kabbelt
en de zon in de goede hoek
van de helblauwe lucht staat.
En eventueel een enkel wolkje
of een eenzaam blaadje drijft over,
doorsnijdt de golfjes,
rimpels in de spiegelstaat
van het fossiele gelaat.…
Renaissance
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
331 Wij wereldwijze
universumpiloten
meanderpoëten
aardhommels en -kloten
oxygeen- en water-
afhankelijke zeloten
mogen de Helleense goden
in de hemel danken
dat Cerpheus' dochter
Andromeda bleef leven
op wolk nummer negen
in hemel zeven
zo konden Da Vinci en Galileï
hun Icarusachtige Daedalusvondsten
als Wedergeboorten
etaleren…
Zonder herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 naam die blijft
geen spoor dat ik nog kreeg
de wereld kent mijn gezicht
ik ken haar niet meer,
liefde draagt mijn verleden
zacht,als een wederkeer
toch valt het licht
nog binnen
zonder waarom of wie,
de dag stroomt door
mijn handen, voorbij
aan mijn biografie
niet wat ik mij herinner
bepaalt wat in mij bleef,
ik ben als water…
Tja
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
apodict
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 deze plek is onbekend
toch zegt iedereen ervan te weten
alles rechtlijnig, geen doolhof
van twijfel of milde fluister
hier is geen waarheid te vinden
daarvoor is de vindplaats te stellig
het water nog te vloeibaar
en bomen te schaars voor bos
voorbij onaangeroerde weelde
lonkt wederkeer in veilige haven
het blijft bij woorden, vastgelegd…
Honger en dorst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
176 De honger stilt geen dorst,
Water stroomt van hoog naar laag,
Hoe hoger hoe droger.
Ik krijg steeds meer trek in jou,
Omdat ik zo erg van je hou,
’k Je zo ontzettend lekker vind,
Nooit genoeg van je krijgen kan.
Steeds krijg ’k de deksel
Op mijn in de kan gestoken neus,
Tja, dat krijg je er van,
’k Lig er maar niet wakker van.…
spa, Spa, spa-gaatje en A-gaatje
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.477 Voor thermische gewenning en spa-water-massage.
We gaan zitten in spa-water-bubbel-zetels.
We hangen achterover in zwoele spa-water-borrel-canapees
We gaan elkaar beschieten met spa-water-kanonnen.
Dat wordt echt leuk tot we het zat zijn.
Tot we het spa-water-spuug-zat zijn.
En we gewoon weer spa-water willen drinken.…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 ik, keer op keer,
een gedicht van weinig woorden
terloops kijk ik op
vier zwarte zwanen staren me aan
niet in staat tot bewegen
versteend door een wurgende angst
het is hun nabijheid die me beklemt
wanhoop maakt zich van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt tot een zwanengang
naar het water…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 gaart,
en zíngt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
zijn luistrend, als naar eigen adem, naar zijn lied...…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 Groene nacht,
jij bent de geborene vlinder,
die mij verbaast in extase,
en met zijn liefde over de wateren droeg..
mij toedekte met zijn sierlijke houding,
als er niemand was om mij op te vangen..…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij sluiten alles hermetisch af om
ons te beschermen tegen het gespuis
Zij slapen met open ramen en deuren
Wij leven met de mobiele telefoon, de PC en de TV
Zij zijn verbonden met de hemel, de zon, het water
groene velden en de schaduw van de bomen
De moraal: zijn zij arm, ver van de bewoonde wereld,
of zijn wij het...…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 halen
klompjes aan
blauwe lucht
vlinder bij
vogelvlucht
rust voor ogen
zacht kleuren
hier geen auto
bloemen geuren
kabbel beekje
vredig klatter
mijn geest kalm
als het water
lief klein dorpje
nimmer druk
zo genieten
puur geluk…
Prioritijd voor 2020
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Tijd leeft zoals water stroomt.
Moderne mensen leven snel!
Een neef van mijn vader,
het is al lang geleden,
moest nog even sigaretten halen,
op de verjaardag van zijn vrouw.
Hij is voor altijd weggebleven.
Het is de hoogste tijd geworden
om even stil te blijven staan.
Bij stilstaand water dat rust,
in een maanbeschenen meer.…