5388 resultaten.
Op de fiets
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 Aanvaard de gift van lijf en energie
De dunne bandjes houden dapper stand
De zwaarbevraagde spieren staan in brand
Het samenspel van ham en kuit en knie
De rug kromt zich wat ronder op de fiets
Het onderlijf schrijft haast een manifest
Het bovenlijf een schaduw van de rest
De wind, de weg, de ijver, verder niets
De benen lopen vol met heilloos…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
In gedachten bij Nieuw Beijerland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Deze zaterdag speelde met de schaduw
Niemand verlangde naar tranen
Het onzegbare werd werkelijkheid
In een hele korte seconden aan tijd.
Tijd wrikte graszoden uit de grond
Sloot van ontzetting menig mond
Geschokt van ongeloof van het leven
Hebben secondes vele doden en slachtoffers gegeven.…
KIJKGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Wat zij ervaren bij lover, omrand
door zon of schaduw, zal men nooit vermelden,
maar houdt in de geest van rijpe lezers stand.…
zacht kubisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 in het
zacht kubisme
waaraan jij lijdt
ben je de ronde
lijnen kwijt
rechtlijnig lijkt
het leven zich
te stapelen
van groot
naar klein in de
wisselende schijn
van licht en schaduw
waarin koorts
fluctueert die
gerelateerd is aan
inhoud en grote
in strakkere
elementen huizen
de gevoeligheden
waarbij hoofdlijnen
zorgen voor…
Biotoop en anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 de bezielde mens
heeft altijd in aanzien
gestaan en waar
de gewone mens
nog met hun engel
konden omgaan
had de bezielde
een opdracht te
vervullen net als
bomen en planten
in hun eigen biotoop
op weg naar
zon en energie
waarbij schaduw en
wind harmonieuze
contactpunten waren
van het dag en
nachtritme binnen
de jaargetijden die…
Mijn tegenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 op
jouw bühne en
mijn tegenspel in
de choreografie
die komt
uit het intens
geestelijk
contact dat
aanviel en
pareerde waar
lichaamstaal
lachte als applaus
bijzonder
hoe het echte
leven verandert
als derden
belichting en
geluid instellen
tunen en
warmte geven
in de nieuwe
contrastenwereld
zijn kleuren anders
spelen schaduwen…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
393 Vergane Aarde werd tot leven gewekt,
wat heden, ja, in eeuwigheid door klinkt:
"Elke morgen is een reine schepping,
waarbij schaduw vlucht, verrassend licht gloort,
een frisse zon rijst vol bemoediging.
Vergezeld van het verblijdende Woord
de dag doorbrengen tot late schemering,
leidt helder schijnend door duisternis voort."…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 achter vriendelijk ogende voordeuren,
verbergt zich soms pijnlijke waarheid
in de stilte van gesloten kamers
klinkt fluisteren de gebrokenheid
gezichten glimlachen voor de wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking…
Weer op weg
netgedicht
1.0 met 291 stemmen
490 met bloed
bezegelden om
het bezit van
dat speciale stukje
van het heilig land
zover ik keek
glooiende lijnen
die het voelen
van stervenspijnen
minder scherpten
dan de fragmenten
van drones en
bommen met
vergiftigend stof
van de vernietigende
inslagen van talloze
tanks en kanonnen
waar nog de paar
overgebleven palmen
hun schaduw…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 wie heeft jou zo gevreesd dat zelfs je dode lichaam
hem nog meer angst aanjaagt dan zijn eigen schaduw
waarin hij onophoudelijk het dreunen van
jouw voetstappen hoorde?
waar kan hij nog schuilen nu hij je onzichtbaar
heeft gemaakt en je stem luider dan ooit
zal blijven echoën van noord tot zuid
van west tot oost?…
Creatief hoog spel
netgedicht
5.0 met 76 stemmen
497 zonder
fundament
wel genoeg
stenen en
cement voor
meerdere huizen
maar altijd
bleef het
luisteren naar
en fluisteren
voor de rest
van de wereld
creatief
hoog spel omdat
wij graag met
woorden speelden
en samen vaak
de strekking deelden
zo ook kleur
en vormgeving
ieder een eigen stijl
in schoonheid bijna
altijd in de schaduw…
Wij zijn op weg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Ben op weg
naar waar hemel
en aarde tezamen komen
naar die plek
waar enkel vrede heerst
waar geen mens dood zal vrezen
slechts rust bestaat
aan gouden stranden
in schaduw onder palmen
aan de blinkend glazen zee.…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
De Morgenstilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
373 O morgen, met uw gouden, zachte handen,
raak aan het kleine, dat in schaduw stond.
Geef mij de rust, het licht om te belanden
waar elke nieuwe dag in hoop begon.…
Popularisme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
351 In de schaduw van het leven
Gaan d’vreemdste dingen schuil,
Wonderlijke zaken van lange her,
Mensen nog menselijk waren,
Altruïsme nog de normaalste zaak.
In deez tijden van populisme,
Of zoals Trump het noemde,
Popularisme, dat is als muziek
In zijn dovemansoren, wijl
Hij alleen zijn echo’s ontvangt.…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 Zijn ogen zijn scherp, zijn blik doortastend en vrij,
Hij leert ons te stijgen, voorbij de schaduw, voorbij de spij.
In de lucht van dromen, zo wijd en diep,
Vinden we de moed, zelfs als de weg ons niet biedt.
Met elke vlucht, elke sprongetje van kracht,
Herinnert hij ons aan de fonkelende sterren in de nacht.…
Scherven van een zelfgemaakte waarheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
341 En mocht je ooit besluiten
dat duistere pad te verlaten,
dan zweer ik:
ik zal,
ik moet,
ik wil,
dat zwarte pact met jou begraven—
zodat jouw schaduw
eindelijk rust mag vinden.…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.
Eindeloos opnieuw
geloven,
in liefde.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Een gelijkenis
die weigert te verdwijnen
tussen de schaduwen van de dag.
Ik onthoud het beeld.
Om te weten
dat dit genoeg was
om niet te springen—
vandaag.…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.
Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen
in de ziel die wij aanraken
Wie leert zien met milde ogen
vindt in schaduw…
De adem van alles
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
262 Alles is een wonder,
het begint al
in de trilling van het licht,
in het zachte kantelen van een wereld
die haar schaduw verlegt.
Werelden draaien als zaden in de wind,
honderd miljoen in een zwijgende dans,
elk een vonk, een fluistering,
een ademtocht van sterrenstof.…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
183 Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.
Het vroege kikkerkoor wekt vol liefdeslust
steltlopers en zwemvogels tot stil jagen
en nestzorg voor komende levenskust.…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Mijn taal is slechts een lantaarn
in een kathedraal zonder muren;
hoe meer ik bijlicht, hoe verder de schaduw
zich uitrekt naar een diepte die niet opraakt.
Er is geen laatste steen, geen hek,
geen punt waarop de echo zwijgt.
Ik ben de wandelaar en het ravijn,
de weg die zichzelf pas tijdens het gaan
steeds weer opnieuw verklaart.…
Zelfreflectie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Kijk eens naar de schaduw op je pad,
haal de balk uit eigen oog,
voor je andermans fouten telt.
Want de maat waarmee jij meet,
is de maat die op jou wacht,
wanneer het licht
op jouw gebreken valt.…
met jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
174 die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven
althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen
met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied dat net als
de rozen zich scharen achter
het zachte violet van
jouw warme beminnende schaduw…
As en graan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
220 De schaduw van een hand
verduistert de landkaart al
vóór de inkt droogt.
De aarde vraagt geen winnaar,
maar helende voeten.…