7749 resultaten.
Met liefde gedronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Die gesloten fles champagne
tot het einde toe bewaard.
Die zich pas opent voor wie
het geheim zich openbaart.
In bubbels geschonken
Met liefde gedronken breekt
er iets bij de inbreker en de
overrompelde geest.
Drinkt de drank tot aan de bodem
in vertrouwen en goedkeuring
zoals men op het etiket leest.…
DE WEG NAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 hij heeft bergen beklommen
via afwijkende wegen
en kronkelpaden
heeft rivieren bezwommen
daarin bijna bezweken
zich onnodig met problemen overladen
toch bovengekomen
de overkant bereikt
zal hij weer afdalen
een weg die soms afwijkend lijkt
en dreigen te verdwalen
maar ook hij zal
als een ieder het einde halen
ook hij hoopt na de finish…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Kom nu slapen,
maak een eind aan dat gedaas
De dag is rond,
wat valt er nog te rapen ?
Vlij je naast me,
staak je innerlijk geraas.
De maan beschijnt de kamer
dus mag het licht nu uit ?
Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
Kusjes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Kusjes glippen van je lippen,
zacht, als licht dat valt op water,
rollen, hollen,
vallen op mijn huid,
zonder maat, zonder einde,
alles is verlangen.
Jouw mond —
ik zoek hem in de stilte,
kusjes als dauw op de ochtend,
als regen in het gras,
ik voel ze, ik weet ze,
ik ben vol van hun licht.…
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga ik ze uitproberen
De vleugels mij gegeven
Ten einde…
Jan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
230 Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak
van zijn leven en het succes van zijn plannen
om daar een eind aan te maken
Het is verschrikkelijk
Voor mij klopt het niet
Voor mij had het anders gemoeten
Samen, op de een of andere manier
Ik herken hem soms
in een voorbijganger die mij ontglipt
Zelfs als ik meteen op hem af spring
en een kus…
JE EIGEN BREIN, JE EIGEN ZIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 je spreken
van vrijheid, openheid en echtheid
maar je merkt
dat de intrinsieke dialoog niet begint
dat je altijd op voorwaarden mag meedoen
dat je niet past in hun plaatje
dat je op z'n best wordt gedoogd
Je trekt je terug in
je binnenste binnen en
ervaart geenszins meer zin zin
laat staan win win
Je gedachten dwalen af naar het einde…
Lopen- lopen, LOPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 De einder is nog net zo ver
als toen ik begon te lopen,
m'n benen willen nu niet meer
'k begin naar het einde te hopen.
Verlangen naar 't eind van de weg
die 'k maar niet kan zien
misschien komt iemand voorbij
zodat ik kan vragen misschien?…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 Hoe tussen gras, en je schoot, vermoeidheid,
je altijd alert, zorgend, zoekend
vertrouwend genoot en hoe we dankbaar
aan het eind grinnikten,
blij met een bus, een bord en een bed.
Morgen een lichtere tocht,
die steeds zwaarder en langer bleek.…
Van baby naar meisje, naar vrouw- naar Oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 Families waren enorm in eind 19e eeuw
ik kan me geen voorstelling maken
van hoe je daar in vredesnaam de tafel moet dekken
want voor je aan het eind bent, kun je die alweer
Afhalen!…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Leven daar het einde stapsgewijs nadert
Stap na stap na stap, maar langzaam maar zeker dichterbij komt
Totaal ongeïnteresseerd reageert Het Einde op mijn Schreeuw om
Hulp, mijn hartenkreet om te leven en mijn vreedzaam verlangen
Naar genezing
Maar laat ik, nu ik weet dat ik niet zo lang meer te leven heb
Alles op z'n beloop?…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 op de vraag waartoe
een mens op de wereld is gezet
valt uiteraard met het vorderen in jaren
minder algemeen te antwoorden
zuigen eten lachen kruipen lopen leren
ja te antwoorden met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst…
Ik voel geen liefde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.099 Korte velangens,
ogen vol verdriet,
een kleine glimlach gun je me,
maar liefde voel ik niet.…
Sterft egoïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Wanneer mensen,
van zichzelf leren houden,
beseffen ze,
dat ze minuscule deeltjes,
van een immense kosmos zijn.
Wanneer mensen,
elkaar beminnen ervaren ze,
dat ze samen mensheid vormen.
Wanneer een mens,
al wat leeft waardeert,
dient hij ons aller leven.
Wanneer vrouwen ophouden,
met mannen volgen,
vallen schellen van alle ogen.…
Op zon beschenen wegen kom ik hen steeds tegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Het is iets vreemds wat mij vandaag bekroop
vanuit de ochtendstond van mijn wang afdroop.
Het voelde als een van heel ver verloren traan
op dat stuk naast bed waaruit ik was opgestaan.
Ik opende het raam voor teugen frisse lucht,
sprak mijzelf toe met even wat tucht.
Een sijs en wielewaal klonken al in alle vroegte
wellicht was dat even wat…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
[ De liedjes van toen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 De liedjes van toen
waren onze wereld, daar --
zagen we elkaar.…
Kleur(loos)
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
963 Zijn lessen zijn fluoblauw
Op het einde van de dag
Bezoek ik mijn mama in het ziekenhuis
WIT
Op het gelijkvloers hing een feestsfeer
Ik ging naar boven
Daar was alles kleurloos,alles WIT
Ik ruik wit,ik zie wit,ik hoor wit en voel wit…
Woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.359 Een woord is maar een woord,
met een eind en een begin.
Een woord is maar een woord,
zoals ook het woord "bemin"
Een woord is maar een woord,
welke betekenis zit daar in?
Dat is niet uit te leggen,
want het gaat om een gevoel.
Daar zijn geen woorden voor,
als je begrijpt wat ik bedoel.…
een minnend paar
gedicht
3.8 met 92 stemmen
27.888 een minnend paar man en meisje
identiteit onbekend
op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden
komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien
als twee vlakken natte waterverf in elkaar
liefde of toeval niemand weet het
stoffig en schraal als puin vindt men
de bewijsstukken (hun silhouetten) later
veel later
op een onverhuurde…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
Bloemen
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.813 Bloemen
groeien en geuren
eindeloos mooi
ontelbare kleuren
harmonieuze tooi
Bloemen
water om te leven
meer hoeven ze niet
ze bloeien zo even
einde in`t verschiet
Bloemen
die langzaam sterven
hun geur die verdwijnt
bruine bladernerven
de knop die verkwijnt
Bloemen en Mensen
overeenkomst is daar
hun korte levenscyclus…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.162 Deze lente gaat het toch weer
Over jou, alhoewel ik er langzaamaan
Wel moe van ben
Moe van regen, wind, flarden,
Bedrieglijk blauw in de lucht
Vage beloften van het einde
Van de kou
Ik weet wel dat ik toch weer
Van je hou, maar moeizaam soms
Met dat doelloze
Van de vogels die ervan lijken
Te houden in regen en wind
Te blijven rondhangen…
Rijmen op herfst
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.234 Aan het einde van mijn loopbaan,
zeg maar in mijn honkbalherfst,
keek hij me zeer indringend aan,
wees naar de heuvel en sprak: ‘Du werfst!’…
Slaan wat donker uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
654 goed gelucht
slaan wat donker uit
waar is het licht dat
alles nog van vroeger wist
toen was er zon
gelach en veel plezier
nu zit ik eenzaam hier
mijn haar is vet
van veel te lang in bed
en naar de zusters vragen
ik heb het koud ben vaak
benauwd en veel te oud
maar zal dit moeten dragen
tot aan de laatste dagen
als ook mijn einde…
Baai blues
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
1.774 een blues
door onze verwaaide haren
we deinen mee
met melancholische golven
terwijl we nog wat tijd stelen
uit de verstrijkende zandloper
je fluistert zacht
adieu cherie
ik vang je woorden
op mijn lippen
polijst ze, kus je
nog eenmaal
we overstemmen de branding
met een laatste liefdeskreet
en dragen de nacht
naar een open einde…
coma
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.565 of droom je nu verder
je leven ten einde?
Gelukkig
heb je geen pijn.…
Herfstgeuren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
933 Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de geur van herfstfruit
en rottend bomenloof het einde
doen vermoeden, voor een koude tijd.
Begraaf me in de herfst, mijn lief,
en laat me dan ook gaan; dan kom ik,
op mijn laatste ademtocht,
met de vogels in de lente weder.…
haar blik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 Haar blik staart oeverloos,
zonder begin of eind.
De ogen zijn dof en glansloos,
zodat de geest wegkwijnt.
Snakkend naar lucht,
van uitputting verstijft.
Niet één kleine zucht,
die haar verder drijft.
Het loodzware juk moet ze zelf dragen,
ze durft het aan niemand vragen.…