4810 resultaten.
Grabbelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 Mijn geest blijft hangen bij het woordje snaaien
een werkwoord inderdaad
infinitief
zelfstandig ook nog ja
definitief
maar wat betekent het,
anders dan graaien?…
De nieuwe tijd
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
394 gebeuren
met tijdige her en bijscholing
in vroegtijdig leren en
leven zonder overbodige
zijpaden en ricico's
zijn opvoeding en
maatschappelijke
vaardigheden geregeld
door speciale teams
alles binnen sociale
wetgeving die
optimalisering tot doel heeft
en met het land en de hand
in verbinding komt met alles
dat samen leeft in de geest…
Naakte haver
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
572 Zij eet biodynamisch
soms servo-kroatisch
soms herzegowinisch
en een enkele keer
eet ze bosni-albanisch
Bij hoge uitzondering
azerbeidjaans
met spaghetti of pasta
op z'n italiaans
Maar nu ben ik benieuwd
of haar geest wel stilstaat
bij de cruciale vraag:
geeft zij de voorkeur
aan Zweedse of Finse
dan wel Lybische
linzen die…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Luister en wees blind
voor wat je niet hoeft te zien
Open en gesloten boeken
kredieten lijnen vaten wonden chakras geesten vragen armen
harten. Spreek en verzwijg
wat niet gezegd hoeft te worden
Open en niet open
water vuur keukens pannen doek eindes gesprekken
relaties. Wees zorgzaam
voor anderen en jezelf…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Met vleugels zo broos en ijl als een
droom van groei strijk je neer op de rand van mijn ontwakende geest.
Ik volg de lijnen op je
tere schild, een kaart van tinten die nog
niet gezien zijn. Je bent geen storm, maar een teken
van leven, een bewijs dat ontluiken geen drukte of lawaai nodig heeft.…
retrograde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
129 live, I want to die “
het draaft dan als een op hol geslagen
paard door een duisternis die zelfs
bij volle maan geen licht toelaat
zwerven krijgt een nieuwe betekenis, wachten
tot handelen een onwederstandelijke sjabloon
krijgt opgelegd waarin het absolute alle voorkennis
zich vrijelijk kan onthechten aan alle opgelegde
krachten die mijn geest…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 schaduwen
van wimpers
op het gezicht en een hart vol
liefde met de angst
om te kwetsen al degene
die ons zo dierbaar zijn
liefde en
vertrouwen
sympathie en
steun zal hard nodig zijn
Een nieuw begin
als een lente groet
met een blij gemoed
en onbegrensde mogelijkheden
veel is geleden
en in Waarheid gebeden
waarbij de
geest…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 De horizon kleurt langzaam klaar
het diepste zelf is zuiver waar
de wind fluistert wat de stilte al wist
de morgenstond verdrijft de mist
Een nieuw en helder spiegelbeeld ontwaakt
terwijl het oude denken langzaam staakt
de woordenstroom zakt in de weidse oceaan
de pasteltinten van een droom breken aan
Het is de erosie van de trotse geest…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 De trotse geest zwijgt stil en luistert,
gedachten stromen weg als zand,
getij dat naar de verte fluistert.
De keel omklemt het harde woord,
blauwzuur achter wit kristal;
u bent weer kil en koud als glas.…
zonder titel
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
14 Hier is geen lichtscherf meer te vinden,
hier wordt geen geest meer uitgestort.
Wat bloeide eens zwijgt nu verdord,
tohoewabohoe huilen de winden.
Maar echt soms stijgt een versje op
met vleugeltjes als van een vlinder.
Pas 's nachts als ster terug te vinden
voor wie gebroken in de knop
de slaap niet goed meer vatten kan.…
VUURWERK EN GEDANS
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
519 --------------------------------
je dwaalt door de wereld
en je ogen grijpen,
grijpen naar dingen die te veel,
te vol van schoonheid zijn
en je geeft het kwalificaties
als mooi en slecht en waarom.
en 's nachts valt alles
op zijn plaats
en in de verte is er
vuurwerk en gedans.
en vlak voor je weg gaat,
kun je alles.
en je hebt het geprobeerd…
Susquehanna
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
650 Ze dacht de oplossing te hebben gevonden en sprong
het woeste water was datgene wat haar geest nu toch bedwong.
Ze klautert naar de wallekant en vleit zich proestend neer.
Nu weet ze hoe het zit, geen dwaze acties meer.…
haar stekels in haar hart
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
820 Uiteindelijk werd haar eigen geest een donkere nacht.
Haar ziel groeide vol met distels en stekels.
Uiteindelijk begreep ze dat de dood op alle vragen die ze had antwoord gaf.
Ze ging daarom haar eigen dood beminnen.
en daarom haar leven dat God haar tijdelijk schonk met liefde omarmen.…
De 'vraag'
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.428 Nerveus sta ik op het schoolplein
probeer koelbloedig stil te staan
herhaal continue de woorden
het zou erg fijn zijn
als je met me wilt gaan
Hoe vaker ik de woorden beluister
des te sneller de twijfels stijgen
misschien een mooiere zin
een spectaculair begin
wellicht wat zwoel gaan hijgen
De spanning neemt mijn lichaam over
terwijl mijn geest…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen
dan zal ik luisteren naar de adem van het leven
de stem van mijn hart
daarna zal ik in vuur en vlam ontsteken
mijn geest…
nooit gedacht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.205 geen nakomeling
van het spraakgezegende mensenras
kan zo zijn
zo
zijn
een vrouw
kan aantrekkelijk zijn, mooi
maar niet zo
niet
zo
Niets is zo onwerkelijk als het besef der onwerkelijkheid
Parmenides gelijke, geloof je ogen niet
van zo een hoge schoonheid
van zo een diep verdriet
Beschouw dit wezen dat kan leven
haar geest…
Parkinson
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
5.256 net zo lekker zat in een of andere stoel
Wat trillerig aan een van beide handen
’t werd allemaal wat minder
Verdorie nog aan toe
’t werd toch een hinder
Nu wordt hij soms opdringerig
Heel levendig en springerig
Ik maan hem met de medicijnen
Tot redelijk gedrag
Zodat ik nog niet klagen mag
Ik red het wel en voel me helder
en hou de geest…
Loos, WO I (thema met variaties)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 II
In Loos kun je langs
de achterzijde van het monument
uitkijken over bloeiende velden,
letterlijk of in de geest
In Loos kun je langs
je eigen kruis de doden zien,
in de bloemen die zij daar
doen groeien
is troost ooit anders geweest
dan bloemen in een veld?…
verdriet
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.106 en onverzettelijk
Schieten vonken van kiezen
Slaap valt aan, trekt zich terug
En beukt met hernieuwde kracht
Tegen het heftig tegenspartelende lichaam
Overwinnen
De duisternis gaapt nauwe spelonken
Aan de binnenkant van oogleden
Machteloos
Daar zijn ze al
Pijnlijke nachtmerries
Vol langvergeten waarheden
Glijden langzaam de geest…
Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.406 Ik ben
Godin in 't Land der Blinden
omringt de eeuwige nacht
mij met Demonen
Geesten
van gestolen kinderzielen
heb ik onder mijn hoede
Ik was
de eerste Dochter
uit bloed en klei gevormd
de eerste Zoon gelijk
de strijd bijna verloren
toen ik trappend onderlag
riep ik mijn Vaders Naam
Zal ik
de vleugels
die mij droegen
op mijn vlucht…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 Verzwonden schijnt de smart, wijl 't treurspel ledig staat
en klucht of boert alleen nog hart en geest bekoren.
Ach! ieder ding heeft thans zijn zin verloren!
't Woord is de mom der gedachte. Sombre haat
zweeft in de zoetste lach der vriendschap op 't gelaat,
en door een spotwoord voelt men teedre liefde boren.…
onvoltooid verleden tijd
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.002 Ik ben nog niets vergeten,
niets uit mijn geest gewist.
Zouden wij ooit samenkomen,
wie weet wat het lot beslist?
Jij hebt nog steeds een plekje in mijn leven,
echte liefde gaat toch nooit voorbij.
De tragedie van ons tweeën,
die zoete pijn, want nu ben jij niet vrij.…
Gedoofde sterren
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.492 neus tegen neus in ons eigen anders blauw
de mijne fel grijsblauw
met een eeuwige ster als pupil
De diamanten ster die ons brak
mij eenzaam achterlatend
nog steeds zwemmende
probeer ik niet te verdrinken
zwemmend in jouw roze golven
nymfomane herinneringen
Diepblauw en vlinderrood zacht vlees
ballerinalichaam en engel van geest…
Dag moeder, ik ben het
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.298 Geen woord, geen daad
verdrijft het kwaad
dat traag maar zeker nader sluipt;
tersluiks bij haar naar binnen kruipt
en gauw bezit neemt van haar geest,
die eens zo vlijmscherp is geweest.
Ik zie haar denken,
ik voel haar pijn.
Haar handen en haar ogen wenken:
kom dichterbij, wie je ook mag zijn.…
Langzame Wals
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.254 opgenomen in een wals
tussen tafel stoelen pannen
dat het kleine wandkleed moeder
dat je in de keuken hing
geborduurd met wolken schaapjes
bomen en een molentje
plus een boertje met een pet
dat dat helder linnen kleedje
met zijn spichtige figuurtjes
draaiend mij voor ogen bleef
in de warmte van de keuken
langs de wanden van mijn geest…
Het MENSELIJK VERSTAND
poëzie
3.0 met 12 stemmen
5.509 Wat is des mensen geest beperkt! -
Hoe lang, hoe zwaar hij zwoegt en werkt,
Hoe vlijtig hij doorzoekt, hoe kloek hij is in 't gissen,
Van niets is hij gewis, niets weet hij in de grond.
't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen,
Waarin nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond.…
Onverwachte liefde
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.638 een lege kruk
ik raak volledig in de war
hormonen gieren door mijn lijf
ik voel een trilling in mijn stem
weet dat ik nog wel even blijf
en als ik ga, dan wel met hem
langzaam kom ik dichterbij
bestel een cola met een tic
dan kijkt hij ineens opzij
ik raak bevangen door zijn blik
het is echt een mooie man
zowel van lichaam als van geest…
Jarige Martine
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
8.371 Lieve Martine
Als je zoals jij op de dag van de liefde
geboren bent
dan kwam je als een welkom geschenk
op moeder aarde aan
in liefde en vanuit liefde
hartelijk gefeliciteerd
met je verjaardag Martine
als je je leeftijd omdraait
ben je een jonge blom
zie er maar het positieve van in
jong van geest en zeker getalenteerd
als een schrijfster…
Innerlijke rust
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.175 Ik wil de lange bange nacht ontvluchten
Mijn leefwereld staat geregeld op zijn kop
De wereld versteend, hebzucht, geld en verderf
Deze materialistische maatschappij
Laat mijn geest verkommeren, grijze vlekken
Wil hem ontvluchten, naar de overkant
Zoekend naar humor, die hersens vrolijk maakt
Terwijl mijn hart weent van etterende wonden
Heb…
de twee vereend
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.664 avondzee
waar de dag zich verliest
en hun verschijning begon
elkaars armen strak
dragend naar opzij
hechtend als zijnde één
voelen zij elkanders bloot
ervaren zij zich als gemeen
in voelbare spanning
van zuigende emotie
tasten zij elkaar de wangen
het opstuivend zand
bekoelt een prille passie
een baken van twee mensen
in geest…