5005 resultaten.
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 Met koude onbekend,
talmde het nog even
maar op het witte continent
blijkt een vogelleven
inmiddels ook van korte duur;
eendrachtig maken pinguïns
foute sneeuwengelen
in hun laatste uur.…
Fatbike
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 samen zien wij
de toekomst terwijl
bloed met tranen
langs je gezicht loopt
en ik jou in mijn armen
houd vlak na de crash
je rilde keek me aan
had het koud in de
nashock en ik praatte
zacht om jou bij de
les te houden in
geruststellen
jou niet te laten
wegzakken dat zou
nog meer problemen
geven ondertussen
werd het remspoor
van…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Vriend, hijs het zeil
Negeer het gekletter van de storm
Er is iets dat het zoeken waard is
En ik heb je nodig,
ik heb je…
Mijn hart is een verlaten haven
De bomen verliezen hun schors
Er komt een koude wind aan
En ik voel je,
ik voel je
Hij is in aantocht.…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Ik grijns, koud,
vanbinnen stil.
Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.
Iedere glimlach een oefening in misleiding,
ieder woord een schaduw
van iets dat nooit was.
Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Zij ligt naast me
als een koude tocht
die door de kieren
van het raam komt.
Wie te lang slaapt
met een schaduw,
verleerd hoe een hand aanvoelt.
Mijn hart is
een steen geworden
die nergens meer in past.
Afwezigheid liegt niet.
Mensen wel.
Ik draai me om
naar de muur.
Daar waar zij
altijd op me wacht.…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Maar zoals men rekent:
koud,
zonder hoop op afronding.
De pijn is de laatste grens
die zich nog laat voelen.
Het enige bewijs
dat ik niet oplos
in wat verdwijnt.
Wanneer alles vervaagt,
wijst het rood op mijn huid
geen richting aan,
maar aanwezigheid.
Ik ben er nog.
Niet heel.
Niet samen.…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 Voor de jongeren
die opgroeiden tussen deuren die sloten,
tussen gangen waar stilte harder klonk
dan een stem die bleef
Voor jullie die werden verlaten,
niet één keer,
maar telkens opnieuw,
wanneer handen loslieten
en niemand terugkwam
Voor jullie die leefden in kamers
van afzondering,
waar dagen zich opstapelden
tegen koude muren,…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.
Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.
Een teder spel van pure dominantie,
dat heel de ruimte zachtjes deed beven.
Geen vuist was nodig voor jouw overwicht,
slechts één aanraking, dicht op de huid.
Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren,
voelen het koude marmer van namen die we niet kenden,
zien de breuklijnen in de straten van de stad.
Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt.…
Samen slapen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
62 slapen tot op heden
mij het liefst
als ik midden in de nacht
je rustige adem hoorde
wist ik: ze slaapt zacht
we kregen wel eens ruzie met elkaar
als ik onze trouwdag was vergeten
maar 's avonds als we gingen slapen
was alles weer oke
(de volgende dag nam ik bloemen voor je mee)
samen slapen op 1 kussen
slaap lekker welterusten
je koude…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken naar urine en bier
een monument voor verloren uren
zoekers stuiten op betonnen muren
We waren de koningen van de stoeprand
de nacht was van ons en de drank leek gratis
maar de stad heft haar tol bij het krieken van de dag
de realiteit kijkt ons bleek na
een gure winterjas valt over de straat
op het koude…
de bleue strijder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
93 Doorgedraaid als hij was,
en weerloos als hij is,
- hij trekt immers altijd
aan het kortste eind,
hij gooit nooit een mooi
stuiterende kiezelsteen -,
trok hij alsnog ten strijde
ten tijde van koude regen,
onweersbuien en overig
tegenvallend onheil.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.375 De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.
Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.
De stem van de zee
ontwaakt in de vroege vloed
en fluistert jouw naam.…
Als d’einder naeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
101 de verte wast onsiendigh groot,
stof verwordt tot kouden steen;
doch in- ende uytademen
legghen stillekens meer bloot, dat
.
nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken,
ende als ghi uwe ooghen wijder opent,
valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot:
dat wat ghi behoeft als daghelijcx brood
.…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Zacht kraakt het dorre hout
en weeft de koude dieper
in het bruine mos.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de herfstwind mee
die de takken schudt.
Geen dier die het hoort,
slechts het ritselende blad
neemt het geheim mee.
De lage herfstzon
Een schuine straal licht
breekt door de kale kruinen
boven het bospad.…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Ik weet wel beter; nooit zal één vrucht van ons beiden
het leven zien.- Denk niet, jij koud stuk steen, dat ik je dát vergeef!…
Het station
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.222 Het station is koud, maar droog
De stoel waarop ik zit voelt koud
Mijn wereld is veilig
Mijn wereld veranderd
Haar verschijning vult mijn blik
Mijn boek leg ik weg
Haar stem, zacht als honing
Blonde lokken vallen zacht langs haar gezicht
De middag gaat voorbij
De avond gaat voorbij
We lachen, raken elkaar aan
Ik zie de blik in haar ogen…
Het station
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.156 Het station is koud, maar droog
De stoel waarop ik zit voelt koud
Mijn wereld is veilig
Mijn wereld verandert
Haar verschijning vult mijn blik
Mijn boek leg ik weg
Haar stem, zacht als honing
Blonde lokken vallen zacht langs haar gezicht
De middag gaat voorbij
De avond gaat voorbij
We lachen, raken elkaar aan
Ik zie de blik in haar ogen…
de Voorjaarsfarce
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
485 in ‘t voorjaar van vijfentwintig, fris en nieuw
bracht Schoof zijn nota, koud en zuur
een document vol plannen en bewuste keuzes
maar de Kamer dacht: “Dit is schone schijn?”…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 Mijn God inderdaad
we waren 16 en 19 jaar oud
in de Gabriël Metsustraat
en de hemel was warm
en de hemel werd koud
toen jij zei: het is uit.…
Geloven ?
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.104 zie geen toekomst, wil toch bidden
in het duister van de nacht
vouw mijn handen dan maar samen
vraag vertwijfeld weer om kracht
sluit mijn ogen voor de ochtend
gooi mijn zinnen koud op slot
zet mijn tranen in de ijskast
bid wanhopig tot een God ……
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 O sneeuwbedekte bomen, o ingeslapen woud,
de nacht is weer gekomen, de lucht zo ijl en koud.
De velden dromen rustig, gehuld in witte vacht,
en vlokken dansen lustig, als duizend sterren zacht.
Ach stukje aard zo teder, al lijk je stil en dood,
toch komt de lente weder, je draagt hem… in je schoot.…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat
Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen…
Trillend hart
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.444 Het tijdstip is aangebroken
ik ga jou nu snel ontmoeten
Ik rijd snel naar je toe
trillend hart en koude voeten
Ik stop vlak voor jouw huis
stap zenuwachtig uit
Ik loop snel naar je deur
en tik zachtjes op de ruit
Je doet de deur dan open
vuurwerk in mijn hoofd
Dat je zó mooi zou zijn
had ík zelfs nooit geloofd
Ik groet je beetje timide…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 Ik ben vandaag verliefd geworden
maar het geeft geen goed gevoel
Zij ziet mij niet zo zitten
ze behandelt mij nogal koel
Ik dweep met haar blonde lokken
als waren zij van goud
Maar spreken is voor haar zilver
dus bekijkt ze mij stil en koud
Ik ben betoverd door haar ogen
haar volle lippen en haar kin
Haar slanke benen adoreer ik
toch…
NACHTBLOESEMS V
poëzie
3.9 met 22 stemmen
5.852 Zo koud en zo kil is het water...
Zijn zoenen prangt
De bloem op het beeld, waar minnend
Hij over hangt.
En de leliën lispelen droeve,
Dat nog steeds met des jongelings lust
De bloem zijne beeldtnis
Op 't water kust...…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 Nérgens zijn we op voorbereid,
niet vaak is iets gewoon goed,
te heet, te koud, te nat, te droog.
't Is ook altijd wat.
Straks komen de buien, zijn er
tevéél, dat weten we nu al,
in de winter een flink pak sneeuw,
een lánge vorstperiode, een
elfstedentocht.
't Is ook altijd wat.
Lente, zomer, herfst, winter...…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 Ik open het oude gietijzeren hek
en een koude rilling bekruipt me.
Het verlaten grindpad knispert
onder mijn voeten, als ik verder loop.
De stilte die hier heerst, maakt me
onrustig en schichtig kijk ik om me heen.
Verderop staat een jonge vrouw,
met een klein kind aan de hand.…