464 resultaten.
Nobels Hofdag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 Op Pinksteren, als volle eiken
Onder groen foliage bezwijken
Had Nobel de koning bevolen
Een hofdag te houden; uit holen
En nesten en uit legersteden
Kwam men aan op gezag van zijn bede
Bruun de beer, Grimbeert en Izegrijn
Alle dieren, 't zij groot hetzij klein
50.…
Vaarwel Mädchen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.616 Vaarwel klassieke eetkamer
hoekbankje in zes kleuren rood
Herinneringen te meer
brengen mij in ademnood
Vaarwel tweepersoons eiken bed
witte luchtige deken
Herinneringen te meer
die wonden in mijn hart steken
Vaarwel klavier en leren bankstel
beiden in donkerbeige kleur
Herinneringen te meer
ik mis jouw klank en geur
Vaarwel pitoreske…
Bevreesde overgave
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
603 mijn lijf schuift schurend
langs de bast van de eik
vingers krabben traag de
nagels zwart
tot scheuren toe bereid
als ik door het dragen zijg,
naar overgave neig
voir la mort en face;
tussen hemel en aarde
gevangen in een grijze waas
met een loodzwaar hart
voel ik me te zwak
weerstand te bieden
aan deze omvangrijke
dijk van houten…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 iemand verwachten
zomaar een standbeeld in de knop te zijn
gelukkig heb ik één en ander
kunnen schragen
hoewel het vertoeft
tussen een paar verblekende voorwerpen
kan ik altijd terugkeren
naar mijn geboortebos
van oude momenten
en soms vind ik daar een monument
van zoals ik ooit was
en dan kan ik zeggen
dit is een berk tussen een paar eiken…
- De strenge aardse winter blijft buiten -
netgedicht
4.0 met 49 stemmen
580 Voor de eiken huisdeur
hoor ik kloppen,
een ijsvuist bonkt
op de ingangsdeur.
Het is het hoesten
van de strenge heer oostwind.
Noordelijke koude mysteries
willen binnen een warme
glimp opvangen.…
De Wiggelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 Beneden voert een holle weg
waar groene heggen kronkelen,
langs een nauw verleden waar de
stilte zich genesteld heeft in het
‘omen’ van de olmen naast de kerk,
verheft zich tijd naast eeuwigheid,
daar huist een heremiet in z’n
eenzaamheid, mens voornoemd:
als Wiggelaar, ontvlecht de oude eiken
van hun pijn, loogt de holle frasen…
Hier woon ik dus
gedicht
4.1 met 11 stemmen
8.627 polsen
Ach, 't is niks
Je mag het wel zien
Doorgesneden
Het deed geen pijn
Alsof je een envelop dicht likt
En je tong snijdt
Wil je koffie
't Is stil
Zag mezelf liggen
Een dode merel op het tuinpad
Kon overal heen
Dwars door de muren
Met melk
Ben naar het kerkhof gegaan
Daar kom ik te liggen
Achter die twee eiken…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Harde windvlagen doen
kale toppen van
bomen bewegen terwijl
laatste dorre bladeren vallen
als sneeuw voor de zon
een jogger die
zojuist een glimmende
rotsheuvel beklom
kraaien krijsen - hoog in
de kale eik - met
z'n allen in koor.…
Vriendschap?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 Beide eiken staan nader tot elkaar in onnadenkendheid,
vloeibare taal ruist door de basten in dezelfde strijd,
geworteld in verleden, de kruin tot in het kale zwerk,
gezamenlijk torsen ze het beknotte hemelwerk.…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 de eik buigt zich naar mij
neen, het blijken zijn jaren
die mij echter groeten
fluisterend wel te verstaan
en spreekt in woorden die mij doen
bedaren, hou mij vast, omhels mij
ik zal je doen rusten en de loop
van de sterfelijkheid verklaren
ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap sust
ik bloei wanneer de zon mij…
De planken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 We krijgen een tweede leven,
zei de plank van de grote eik.
Die kleine plank, die wist het wel,
die had helemaal gelijk.
De planken waren blij,
ze vonden het een fijn idee.
Ze lagen nu heel rustig
en voelden zich tevree.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Zo zweeft een vlinder als een losse
gedachte door het zonbeschenen groen, terwijl een
oude eik onbewogen waakt over alles wat groeit. Niets in de natuur
haast zich, en toch is alles altijd op tijd, alsof leven zelf hier geduldiger en wijzer ademt.…
De zwerfer en zijn dieren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
333 Een moedervos kwam in de avond haar dagelijkse stukje worst voor haar kleintjes halen,
De herten dansten speels vol in het zachte ochtendgloren,
En de konijntjes sprongen blij, als de dag weer was geboren,
De zwerfer voelde zich thuis, omarmd door de natuur, in de schaduw van de oeroude eiken, vond hij zijn avontuur.…
Dark side of the moon
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
352 In de bloemen schuilt een verlangen
onderhuidse stilte, die dekselse dashond
de lijster met zijn moment suprème
ja zelfs de zwijgende eik weet
dat gister de dag van morgen is: ondraaglijke lichtheid, ook in de lente is het zwarte goud op rantsoen
en in de ochtendschemer
met een ovcharka mastiff
geen enkele hang naar nostalgie
slechts…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 ‘Wij verstikken onszelf door verkeerd aangeleerde
maniertjes. En als wij dit groepsgewijs doen, noemen
we het cultuur, en moet het beschermd worden voor
invloeden van buitenaf; vooruitschrijdend inzicht is
niet aan ons besteed, wij wentelen liever nog dieper
in de eeuwige stront van anderen en uiteindelijk ook
in dat van onszelf. Waarom…
Het Stormt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 striemt mijn gezicht
geselt het land
en laat trotse bomen buigen
een eeuwenoude beuk heeft
na een lange strijd zich gewonnen gegeven
en ligt dwars over het bospad
nog imposanter dan voorheen
op mijn weg
door zijn val is een gat geslagen
in het hem omringende bos
brokstukken
liggen her en der verspreidt
beukentakken vermengt met eiken…
Aan Betsy
poëzie
4.4 met 17 stemmen
11.712 Intussen leunde ik schilderachtig op de tronk
Eens duizendjaargen eiks en vroeg mij heimlijk, wat
Voor smaak wel 't lot had, dat het aan een veldfles schonk,
Wat dromend slechts mijn dichtermond genoten had.…
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
700 straatlantarens
en een
abnormale maan
verlichten een
donkere steeg,
schilderen
grillige schaduwen
van oude eiken
op oneindig
lange muren.
de kerkklok
slaat
twaalf uur
vluchtig wandel ik
verder, zonder om
te zien,
niet al te veel
op mijn gemak
door het geluid
van een krakende tak.…
Driesprong
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
573 De wind krijgt altijd de schuld van de één of ander
van een Amerikaan of Hollander
zij waait door de bomen, loopt ruisend over een blad
en ik heb er nooit genoeg van gehad
Het is God Die Zijn adem aan mensen gaf
Hier is het bospad en ga ik rechts af
Daar ligt een blad van een eik en s-winters wordt die geel
Haar kleur is misschien gewoon God…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 veluwse wouden donker en vol gevaren
zwervende heidenen als kraaien op rooftocht
plunderend met niets onziende wreedheid
wind kreunt door takken van sombere beuken
en fluistert hees het oude verhaal
van moord geweld en wetteloosheid
duizendjarige eiken heilige plekken
offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed
wodan en donar rijdend door…
De doorne eenkhoorn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Hij duwde eekhoorns aan de kant
En zag met grote letters in de krant:
“De boom van Eiken
Is aan het bezwijken.”
Hij was in de war
Liep naar de nabije bar
En bestelde een cognacje
Eenzaam op zijn takje.
Eén klein eekhoorntje
Zat op één klein takje.
En dit éne kleine doorntje
Stortte ineen als een zakje.…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Huizen werden toen vaak onder schaduw gebouwd
met eiken en linden planten kon men warmte ontwijken,
de populieren gaven getemperd temperaturen voor dijken
naast in woonwijken dacht men nog toen en teelde katoen.
Groente spreekt nu domweg met ook een ander accent
we raken steeds meer aan robots en computers gewend.…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 In de verte staat de eik,
bast vol diepe littekens van bliksem en bijlen,
takken als klauwen die de wolken openrijten
alsof ze de wind willen wurgen en nooit meer loslaten.…
Apotheose 4th of July
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
227 neonazi's
capitoolbestormers
met hun kloofverdiepende
splijtzwamgehamer
op ouwe koeien uit sloten
- verkiezingmanipulaties
en hun bizarre pro life
en Israël manifestaties -
...en wij, aan deze zij
van de grote plas
in de stal op de deel
naar gegrifte hartjes
en initialen
in hollandse beuken,
canadese esdoorns
en amerikaanse eiken…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Nagekomen berichten zeg je
brengen ons tot op het puntje
de leuningen van een eiken stoel
leven is werkelijk een rieten zetel
de tijd splintert.…
Ikea Esperanto
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
586 Haar uiterlijk was glad en strak, volmaakt
Haar huid glom als een gele boterbloem
Haar nagels had men vlak gepolitoerd
Gebrandmerkt in een sleuf
op maat gemaakt
Haar achterste egaal als een zamboni
Van afgemeten stukken dennehout
Geen reuzen uit het tropisch regenwoud
Maar ceder, eiken, essen en mahonie
Hoe kon ik echt van prullen onderscheiden…
Lente
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.177 Boven eike– en lindekruinen
Aêmt de borst zo vrij,
Laat ons danken vroom en blij;
Op de hoge, blonde duinen,
Eenzaam knielen wij!
Lachen wij de hemel tegen,
Die ons tegenlacht
Met zijn vrede, met zijn pracht,
Met nog ruimer, rijker zegen
Dan ons hart zich dacht!
Ja!…
Wind in actie
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
970 de wind fluistert zingend
door het dichte naaldbos
hij ratelt zich door populieren
en zuigt de pannen los
steeds verandert hij zijn stem
de wind fluistert zingend
hij babbelt zich door beukenkruin
tart de weerstand van de eik
in een eeuwenlange strijd
hij doet het water zachtjes briezen
of buldert als woeste wilde orkaan
tot hemelshoge…
Vlaamse kermis
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.634 Kerels, kloek als eiken,
rode guit en bruine kwant,
treden voor en reiken
kluchtig u de hand.
Nu draven lijk de veulens!
Nu draaien lijk de meulens!
Totdat ge hijgt,
terneder zijgt,
en warme kussen krijgt.
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris,
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is.…
Vlaamse kermis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.407 Kerels, kloek als eiken,
rode guit en bruine kwant,
treden voor en reiken
kluchtig u de hand.
Nu draven lijk de veulens!
Nu draaien lijk de meulens!
Totdat ge hijgt,
terneder zijgt,
en warme kussen krijgt.
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris,
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is.…