473 resultaten.
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 ogen
het plaveisel glimt een galerij van bomen
ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit mijn huid vervoegt zich koudweg in
een huivering,
tastbaar…
DE BOOMGAARD
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
648 worden zonder inspraak
en je er direct bij neer te leggen
het leven trekt aan mij voorbij
in segmenten van weten en denken
flarden herinnering en beleving
in alle ernst weet ik te glimlachen
de natuur laat mij mijzelf beleven
hoe lang het duurde weet ik niet
de eeuwigheid in luttele seconden
in een verfijndheid, ongekend
zo scherp en tastbaar…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 niet dat ik een lied ten gehore breng
zeker het is tussen het dansen door
met het kleine zwart en de lange witten
alwaar ik de passen kort hou of aanleng
zo de melodie mijn koten laat vibreren
op tastbare ivoor, waarvan ik een enkele negeer,
die zitten, de handen dirigeren,
maar nooit het hele koor,
mijn armen reiken soms niet al te ver…
zicht op overzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 verlangens riepen, woordeloos
maar vergaan zijn, onderweg naar de breekbare snaar
in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg
die een vergankelijke liefde koos
ik zie in jullie gezicht
ieder op zijn wijze aan een hechting likken;
soms zijn het de sprekende ogen
ooit de houding van een schouder
ook wel de zorg om die ene ander
in een tastbaar…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Zelfs een stoel kan spreken,
met harde randen en druk,
een ongemak dat rust verdrijft,
zó tastbaar en toch ontkend..
Wat is echt?
De dokter zegt:
"Jij leeft in een andere werkelijkheid."
Maar wie kan zeggen
wat waarheid is,
als elk oog, elk oor,
zijn eigen wereld weeft?…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.
Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.
Wat blijft, laat zich niet vangen
in woorden, noch uitwissen door de afstand
die tussen ons is ontstaan.…
Met handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 Met handen
nog ragfijn gebonden in onschuld
Met lichamen
tesamen gevangen, bevangen
in een oogverblindend verlangen
Naderen we
worden we schepper van een mysterieus web
wederzijds verankerd met een zoet gefluister
om als één enkele hartslag
ritmisch
elkaars lichaam te doorkruisen
wij,
volgens tastbare dimensies
zintuiglijk bestempeld…
de tijd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.802 De tijd gaat voorbij, stil, onopgemerkt
bevroren wordt het verdriet, de pijn
de ontzetting van de eenzaamheid
maar slechts voor even
We wandelden andere wegen
in dezelfde tijd en het leven dat je achterliet
betast eindeloos de tijd, mijn tijd
en maakt tastbaar hoe je was.…
Eindeloze liefde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.898 maar zal je biefstuk en filet american straks moeten missen
Je zorgelijke blik, en je bekommeringen, misschien leef je wel mee; je laat me in het ongewisse
Ik hoop dat je me toch af en toe wilt steunen, gewoon als het even moeilijk is, als warmte of de zonneschijn,
want die eindeloze liefde voor jou zal met de geboorte van dit kind weer even tastbaar…
maar half verdwenen
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
2.791 stil
strijdend tegen zijn wil
emoties volop brengen
tranen ziltrijk plengen
niet te grijpen zoet verleden
verbrak fluisterend zijn heden
hij liet zich stribbelend gaan
maar was er fors mee aan
en ver onder zijn denken
bleef ze aandacht schenken
heel diep in zijn gevoel
bleef lokkend haar gewoel
zijn angstig hoopgevoel
miste een tastbaar…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 ik zocht heilloos naar de vensters van de lichtzinnigheid,
naar iets tastbaars in de magische dans van mens en dier,
sterk en houdbaar maar machteloos omdat het niet anders kon.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 koude beton, een
uitnodigend spel als een tevreden
kind in het park z’n donzen klok
beroert in de aanstormende lentewind
beleef de zot - en zoetheid
van de overgave van de kleine
dingen die mij omringen
er ontstaat een band van homogene
tijd tussen de schoonheid en tragiek
van individuen die mij voorafgingen
en hun echo’s tastbaar…
Harttaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 als de dichter zijn waarheid niet herkent
als triviale duizendpoot, die al haar
nazaten overleeft, een eigen aarde schept
waar alle onevenwichtigheid aan kleeft
als zijn gedicht probeert de schepping te
bevatten om z’n schram-schap te bedwingen
van drift en tastbaar onvermogen, zolang de
dichter leeft, de lezer in twijfel achterlaat
maar…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 En toch, als ik aan je denk, hoor
ik nog steeds die ene melodie, die in de avond blijft
hangen, even tastbaar als een herinnering. Liefde hoeft geen bestemming
te hebben om echt te zijn—soms is het genoeg dat het er was, zelfs al was het maar voor even.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Dun als krijt
Staat je leven
Op steen getekend
Foto’s van stof
Zelfs al heb je
En houd je in kluizen
De meest tastbare relieken
Niets verdrijft de angst
Van een toekomst
Die schromeloos
Met een wisser in de hand
De tuin van je verleden
Hertekent tot een stad
van nieuwe dromen
zeker als die morgen
dwaas heet
en ‘s nachts in bed…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Buiten haar om,
buiten het ijle diep vanbinnen zijn zij tastbaar, zichtbaar,
je kan ze aanraken als je wil, de fracties die zij toont.
Doorzichtige vissen die langs je vingers glippen.
Hij zou beter kijken naar haar ogen, het licht erin,
vlekken, schduw die over het oogwit schuift.
Of lees de regels in haar handpalm.
De legende.…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 tastbaar als spanning,
werkelijk waar onverklaarbaar
als een lichte schaduw die mij troost
ben je ver weg zo dichtbij
onzichtbaar voel ik je hand aanwezig
losgemaakt en geanalyseerd
zo moedig en triest, schijnt hemels licht
de stiltesluier zacht als fijne mist
zo mooi als door schaduwen heen
loop ik heel dicht naast je in het niets.…
EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
812 volle drukke straat
viel dit voorval niemand op
waarheen gingen we en waarom
we belanden in een groot park
dat ik nog nooit had gezien
prachtige geurende bloemen
in grote hoeveelheden
helder stromend water
alles zonder geluid
geen enkel woord viel
ze keek me lachend aan
prachtige ogen en lieve mond
ik kreeg een heel apart gevoel
tastbaar…
Verbijstering
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
515 In huis kijk ik naar de kunstwerken, die je
hebt gemaakt, de tastbare souvenirs, die je
hebt achtergelaten. Je schone mozaïekspiegel,
waar ik liever jou dan mezelf in zie. Het
kleurrijke armbandje van wol, dat ik zachtjes
met mijn bibberende rimpelvingers aai.…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 Niet tastbaar, niet zichtbaar, maar diep in jouw hart,
vinden wij elkaar, nooit meer apart.…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 herleid
In een starre omhelzing
Hij
Met afgewend gezicht de afstand bewarend
In een opzichtige kamerjas
In hoekige vlakken zonder kleur
Grijpt haar hoofd
Keert het naar zich toe
Kust
Zij
Met ronde, bonte stippen verbloemd
Haar bloementooi als stralenkrans
In een sluimer gevangen
Alleen de voeten bloot
Reikt haar wang
Knielt
Het tastbare…
het gedicht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.288 Ik voelde de woorden mij omringen
tot een waaiende groene haag
en vanuit tastbare daagse dingen
lagen beelden in hinderlaag.
(De nacht was begonnen te dalen
uit een hemel vol zilveren gruis
waar de sterren zich vurig herhalen
in gestalten van driehoek en kruis.)…
weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
868 als ik je niet zou willen zien zoals je nu bent
dan had ik het vandaag nog steeds niet geweten
dat je mij niets geeft en dat nooit zal doen
wat morgen blijft bestaan
toen, lang geleden was alles nog anders
de hoop nog vers in het geheugen
de toekomst helder en tastbaar
de moed nog aan beide kanten even sterk
ooit kwam ik jou tegen schijnend…
DE NACHT IS GEDULDIG
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
587 De klok hakt zich een weg door de nacht
en knabbelt de seconden van mijn leven
waarin niets gebeurt
maar in ieder geval
is de nacht gratis
in de nacht of beter gezegd:
de ingekeerde dag
wanneer buiten de motor van de
waanzin tikkend afkoelt
en de aanwezigheid van de voorouders
haast tastbaar is in mijn kamer
en mijn schuldvraag zwaar weegt…
Zonnebloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 Als ansicht namen zij en masse een ongekende vlucht
By airmail naar het felle licht
van verre tropenoorden
Zo tastbaar, de ontvanger kreeg een langverwacht bericht
Van Theo, Henri Paul Gauguin of Vincent's jonge nicht
Een groet of levensteken aan de wand door ijle lucht
Liet jou zo nooit met lege handen
op hun verre tocht
*…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 Dek mij toe met verhalen
van munten, verstopt in warme hand,
van foto's die geschiedenis bewaren
in een tent ver van het vaderland.
Fluister zacht van prinsessen
die slapen onder vulkaanas,
van soldaten die graven in het verleden
waar ooit een villa was.
Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.
Leg deze schatten naast…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.020 Ik dacht altijd
dat liefde tastbaar was
een trendy hebbeding
in de zakken van je jas
een knijpbal of een speeltje
zo dom was ik
zo'n stijve frik
die in het donker dwaalde
een Don Quichot die al wat groots en edel was
beroofde van zijn waarde
want koning, keizer, admiraal
de liefde kennen we allemaal
je vindt haar in de kleine dingen…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik zal het niet verder duiden
dat is al laat die klok luiden
alhoewel een zwaargewicht
die klanken aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik…