Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

Jaarringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
jaarringen verteld, kwetsbaarheid van onbehandeld hout door bijl en beitel menigmaal gefreesd, tot er niets te pellen overbleef, bewerkt uit ruwe staat, te lezen in de oude zonden, diep geworteld tot in de ruggegraat, in de laatste nerven wordt het koud, schors ligt overal, vermengt zich met druppels bloed, gemorst mengsel kan het verval…
pama24 september 2010Lees meer >

Voor mijn vrienden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
waar we mee zijn getooid, buiten het plezier van persoonlijke spitsvondigheid, waarin geluk z’n evenwicht bewaard , discussies in motivatie moe bestreden in klare zinnen gierend uit hun bol geen bres geslagen in gelederen van geboorte tot de dood, z’n echtheid zag als sterk geheel, maakt de essentie vol vertrouwen, ook in verval…
Pama17 april 2019Lees meer >

Waakhond VWA

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
de 'vegan lifestyle' is soms erg hilarisch de waakhond is een smaeckhondje geworden hij proeft en test de schijn van een 'gehacktbal' zo raken 'vleesklassiekers' in verval en siert een 'Beyond burger' onze borden de A - autoriteit - stelt steeds meer vragen: is 'Roockworst' nou het summum van genot?…
Nemo9 juli 2019Lees meer >

Minder man, maar wel meer mens!

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Op vakantie min of meer de tijd voor m’n lijf, lid en leden ik bekijk ze alle langdurig nou dat lijf komt niet meer in “‘n blijf van m’n lijf huis” lekker thuis houden dus en niemand meer aan laten komen houd dat lijf maar voor eigen gebruik maar doe het met mate anders krijgt ’t lijf last van een kater Het verval is ingetreden, al '…

onderweg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 375
innerlijke beelden bijeengehouden in een enkele mateloze ronde boei veel kleurig dat wel met soms een zwart gedeelte, ook als een part hij die ik dan ben kent geen onderscheid meer tussen man of vrouw en natuur. al dan niet zichtbaar in het heelal doch al het aardse neigt naar de vrijgekomen leegte als ik teneinde in androgyne ademloosheid verval…

CIRCUS BOLIVIA'S EINDE

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.025
geen groot succes Veertig mensen slechts aanschouwen deze show Het einde is in zicht - het circus op de fles Het weinige geld wordt onder de artiesten verdeeld Voor hemzelf blijft er geen rode cent over Enkel dat ene, altijd wederkerende, angstbeeld De banken blijven verstoken van het nodige publiek Circus Bolivia raakt in een staat van verval…

Kruimeldief

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Het verval en het vervolg: Het staat nog ver van ons verzet We verbieden de laatste geeuw De dood is de kruimeldief in de hoek Hij toont ons een grijnzende spiegel Wij krimpen als wol in de kookwas. Want oud en koud Rollen moeilijk over de lippen.…
Wimper18 september 2003Lees meer >

daglicht

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 958
Het verval van bestaan wordt gevierd met aardse kleuren zwammen dansen op restanten van het leven zij geuren met een vleug van verrotting. Later sieren lage stralen uitgedunde bomen tot silhouetten die straks een winter lang een duistere kant laten zien hun laatste blad cirkelt zielloos door de lucht.…

Wabi-sabi

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 615
In de barsten en het verval schuilt een verstilde schoonheid, een fluistering dat niets ooit werkelijk verdwijnt.…
CB28 juli 2025Lees meer >

Een Nieuwe Orde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 315
Sla de handen ineen en wees bedachtzaam, want verval sluipt zacht en puur. Een nieuwe orde vraagt geen vaandel, maar mensen aan het eigen roer.…

Wanneer de berm verstilt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
Mijn aandacht volgt lijnen van wilde planten die zich buigen in het zachte licht, ieder met een eigen stroom naar binnen En ergens in mij verschuift iets mee: bloei maakt ruimte voor verval. Ik hoef niets te plukken of te bewaren, alleen te voelen naar wat de aarde nu zwijgend vertelt.…
CB7 oktober 2026Lees meer >

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Luister liever naar het holle hout, waarin het verval zijn monotone lied zingt zonder valse hoop. Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde. Geen drama, geen verzet. Alleen de tederheid van wat ooit heeft geleefd, en een verre gloed die de slapen nog heel even verwarmt.…

Sudak Krepost

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal Voel ik dreiging van eeuwen verval Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij Besluipt mij angst wreedaardig ten deel Onvermeend werd onschuld vermoord Om nimmer belang van pril te voeden Slechts wapengekletter de nobele kreet Altijd wederom blind geloof te behoeden…
Ivan Grud28 februari 2005Lees meer >

Ik

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.180
een kust zonder schepen de laatst nog echt levende holenbeer waar zich al zoveel mensen aan hebben vergrepen ik ben de witte duif van de hoop door noach verraden en gekookt een vluchteling voor altijd op de loop voor een wereld die enkel maar onrust stookt ik ben bang als een opgejaagde vos verschrikt door de klagende hoorns van het verval…

Klein erfenis,

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
Het levenslicht als een broos geheel, waarin de essentie werd uitgevouwen, verval gekozen uit diepe pijn zonder daarover lang te moeten rouwen, maakt een einde aan jarenlange sleet, is mijn tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
pama27 april 2011Lees meer >

Ode an de Leegte IV - Epiloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval in sopor, in een solitaire isolatie. Als laatste dichter, als getuige van het eind’ en het begin, van zonnewind en sterrenstroom. De entropie van poëzie, het woord verkwijnt, mijn verzen vloeien over in verstilde droom.…

jacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.022
roept me terug naar een kamer, een bed een tafel wit gedekt waaraan verzadigd wordt gepraat een toekomst uitgestippeld als gestreken hemden, levenslang ik verlang niet naar een toekomst kijk niet uit naar het verleden zoek het warme hol onder de sterren, de maan, de zon, in de regen waar ik ben teken ik van krijt een graanveld, een stad in verval…
Annelie David14 december 2020Lees meer >

Wanneer herfst ademt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
Blaadjes dwarrelen zacht op vochtige paden herfst ademt in mij Als ochtend zich opent in dof amberlicht, zie ik hoe takken zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.…
CB16 november 2025Lees meer >

Windhoos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gestript van menselijke maat past hen slechts de tooi van deze tijd van afbraak en van verval, van geweeklaag Het huis gaat schuil onder huilen en gerammel en geklapper overstemt het leven Krakend stort majestueus het erf van gepluimd en dapper siddderend en met een dreun ter aarde Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld overtreft…

troostvolle herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
beknopte nieuwigheid Ze kleurt ervan ja weet je ook ik moet loslaten gevoed en groot gebracht De wind laat haar zacht troostvol wiegen We verwonderen ons om haar kracht in stilzwijgend vallend blad Het bos heeft geen strak omlijnde paden elke stap laat nieuwe afdrukken achter ze zucht haar schaduwen verraden schoonheid en verval…

radicale ridiculiteitserupties

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Autobaanverlichting bij nacht, op hoogste snelheid achteruit, voorbijflitsend met daartussen wolkpartijen als vertragingen, zijnde lange- en kortetermijn- gedachtenflarden; stortbuien van verval manifesteren zich als zenuwslopendste stormen.…
R.E.N.S.2 oktober 2025Lees meer >

De stille terugkeer

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 732
En wanneer regen hun randen verzacht tot bijna niets, blijft slechts een dunne herinnering achter in donkere aarde, waar het verval zich mengt met nieuw begin en vergankelijkheid ademt als een stille terugkeer.…
CB2 oktober 2026Lees meer >

Portret

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Keek ze maar wat schever naar de wereld en het erfgoed van haar eigen zondvloed, haar bandeloze bloedstroom en ik zou haar gaarne zeggen: kijk nog wat schever en het komt wel goed, ondanks bederf, verval en tomeloos gedroom.…

Bahasa

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.024
meester maakt voor vlagen wiekende klappen slagpennen in het getijde van de rui waarin `t stof eeuwen geleden lijkt op gletsjer smeltend in druppels tijd en thuis blijkt van bevroren liefde niet in staat te stromen maar zich vol zuigt, zwanger raakt van cirkels leergieren doods naar stilleven Wie waarheid spreekt zonder te talen in ieder verval…
WOLF1 november 2005Lees meer >

We zijn overal mijn vriend.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Toekomt en verleden schuiven nader zonder gevaar en berouw, het maakt niet uit waar en wanneer het verval zich dient, want we zijn nu bij elkaar en overal mijn vriend.…
Pama7 mei 2013Lees meer >

Troost Rijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
De zon aan de roze hemel te zien dalen wanneer intieme nestgeuren vervalen. Plots weer te ruiken... balsempolulieren die het met hun katjes vieren! Wit wuivend riet door de zon op zien lichten, ruwe windstoten ons doen ontwaken, waardoor we in onze krachten raken om niet om te waaien.…

In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.671
En uit de laatste resten van mijn hoop Verzamel ik de vreemde fragmenten van mijn verval, Eerst verslaafd en dan genezen, verschuil ik mij In de schandelijke schade die mij verteert.…

Aangeboren?

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 435
Ik heb mijn tanden in dit jaar gezet, de zandloper is zonet gekeerd, het nieuws zit in het getal, te vroeg geplukt misschien, nog net niet in verval, het groen niet uitgerijpt, om de wensen uit het oude decorum in korte tijd te verwerken,zijn de dag en nacht te jong, onervaren in deugd de duurzaamheid te wegen?…
Pama10 januari 2020Lees meer >

Een gekroonde wereld?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Klimaat, hét zorgenkind ons ideaal wat uiteindelijk weer op eigen benen kan gaan staan, ondanks alle inspanningen tekent het de onmacht van voortschrijdend inzicht en verval, ons als goden te laten verwennen, maar bekennen dat een volmaakte wereld, uiteindelijk niet bestaat.…
Pama25 juni 2019Lees meer >