Alle inzendingen over vijver

595 resultaten.

Sorteren op:

Leúgentje om bestwil

netgedicht
3.0 met 91 stemmen aantal keer bekeken 989
ik heb ze zelf geplant de kleine leugentjes om bestwil snel hebben wij ze laten bloeien in de borders van onze tuin ook deden wij samen het onderhoud om trouw bij elkaar te kunnen zijn rond de struiken schoffelden wij het onkruid weg en harkten het gevallen blad er was een kleine vijver voor onze droomvissen die wij nooit…

PARK HUIZE OLTERTERP

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 395
Opengekrabde aarde in perken en rondom vijvers wacht op verrassing, die zij in zich bewaart, weldra zal sterken. Zachtzinnig wenkt geurige ontluiking rappe pootjes en luchtige vlerken: steeds blijft nietig, wild leven hier hoveling.…

de Haagse beek

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.385
dromerige straten een pelgrim op zijn doelgerichte reis na Zorgvliet en een vredig oud paleis besluit hij om het daglicht te verlaten z'n diepe dal is nu volkomen duister beneden het Noordeinde houdt hij rust en luistert naar het politiek gefluister het klare water wordt vertroebeld sop de stille stroom is oud en uitgeblust een zwarte vijver…

Moment suprême

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 452
zon in een schoolflikkering of de knipoog in lieve verstandhouding met een lach de welkom en afscheid dagen in uitbundig zwaaien waar licht speelde was weerlicht zijn kameraad zoals ook magie zijn spanning partner kende op aard de hoge bomen voor transformator speelden als feeën en heksen zich verveelden boslichten boven vijvers…

De wensvijver

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.609
slingert vanuit de goot Het leek eerst alsof het hozen zou blijven maar gelukkig werd het voor de pauze droog nu drijft daar ginder met een grote boog de boodschap die ik stiekem kon schrijven meester had lekker niets in de gaten toen ik naar de natte buien zat te staren mijn dobb’rende vraag voor me uit liet varen die nu bijna in de vijver…
oepsie21 oktober 2004Lees meer >

Middel verruimende geest

netgedicht
4.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Zo laat ik ronde vijvers kijken als flonkerende groene ogen. Die slaperige zomerdijken zijn omgevallen regenbogen Tien ranke populieren reiken als middeleeuwse kathedralen. en kraaienzang gaat bijna lijken op het gekweel van nachtegalen.…
Le poète22 november 2004Lees meer >

stil ontwaken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.365
schuchter zonlicht streelt het oude park, dommelend onder nevel en dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken in wazig ochtendrood verzonken staren bomen nog roerloos voor zich uit aarde hult zich al in lichter kleuren veegt de dag weer gaande weg de morgen geurend tegemoet in de vijver hapt een vis nog loom naar lucht, begluurt een reiger…

Stille liefde

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.376
Of die keer in het park op de houten bank bij de vijver. Ik wachtte ongezien op enige afstand tot je uitgezeten was, en haastte me toen om de warmte van je billen nog te speuren. Misschien loop jij onderwijl wel achter mij aan, eveneens op zoek naar een heimelijke aanraking.…

Elsje Engel

netgedicht
2.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 14.259
Het strijken over zachte wimpers laat verveling toe: alleen de meisjes mogen, gebogen over vijvers, opgetogen de lelietjes-van-dalen aangepraat. Van vliesjes wil zij sterke vleugels maken, geweldig wieken achter zwanen aan zichzelf verliezend weer de aarde raken en, goeie god, met kracht tot inzicht slaan.…

Fontein

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
Een geluk dat nimmer zou vergaan en met zijn schittering wil zijn als lichtjes in een stadsfontein waar 'k vaak ben blijven staan om het spel te zien van 't water dat in de lucht een buiging maakt, maar toch al gauw en even later verdwijnt en dan de vijver raakt en wegstroomt in de oceaan, op weg naar een verdronken land met op de bodem…

Oktoberblues

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 893
Zoals 's winters een vijver het leven inslikt zo heeft deze nacht de gezellige herfst ingeblikt. Niets komt ooit nog terug. Het is gedaan met deze wereld, ook omdat een boer in oktober dooft uitdooft tot een wolk van vervlogen as.…

Dorpsgek

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.513
De nieuwe buurman staat gekleed tot z'n middel in de vijver, orakelt maakt 'n vuist tegen de westenwind die het wateroppervlak kreukelt Hij strijkt met 'n lat 't water glad zegt dat z'n vissen door de deining niet naar buiten kunnen kijken Wanen vrezend deel ik z'n mening Wat doet U voor werk, vraag ik Ik ben gepensioneerde dorpsgek ik…
Custor24 augustus 2007Lees meer >

een leven lang

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.273
voor eeuwig kan ik je niet houden hoogstens voor altijd en dat slechts één keer hoe heerlijk het is oorlogen te beëindigen en vrede te vinden in jouw omarming taal te verliezen en te verstommen voor je schoonheid graag wil ik verdrinken in vijvers van je ogen warme handen voelen waarmee je mij als rijpe vrucht plukt in zwoele…

Tortel.

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
Mijn raam wijd open naar de vroege stilte luisterend bedenk ik dat jij nog wel zult slapen Ik hoop dat ik in je droom zit Het water in de vijver rinkelt zacht een tortel trekt met klokkende geluiden de aandacht van poes Zijn onwetendheid zal hem beschermen Dunne witte flarden in het blauw en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…

vakantieliefde

netgedicht
2.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.674
verrees niet huilend heb ik het karkas omarmd de lippen gereinigd met toverspreuken maar de leugens bleven de sporen van de tijd gevolgd toekomst bleef uit de vingers kapot gespeeld ontwaakte ik met een lied op de lippen de gitaar vertrapt heb ik je wakker gemaakt de nacht zwijgend vertrapt formules gefluisterd een steen in de vijver…
wim euser3 november 2008Lees meer >

Gedorst

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.582
Ik kan alleen maar langs een tere strohalm naar je kijken, wat zou later blijken, strijken wind en regen kalm over gemaaide akkers, in verlangen naar een verborgen dorst, verloren tranen drijven op de vijver, wolken jagen op elkaar in zachte onuitgesproken woorden en zullen gezamenlijk de kim bereiken, geschoren aren los verspreid…
pama13 juni 2009Lees meer >

Nooit meer weg.

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond - een klein neusje straks tegen het glas gedrukt - met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg. Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat, dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
Peterdw.26 januari 2010Lees meer >

Vrijen op de wolken

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
vrijen op de wolken liefde zwijgzaam bedrijven zoals het nooit eerder is geweest lijven zijn in dromen verstrengeld in hoopgevend zuchten, vibreren ze als liefdesengelen vol geilheid gelijk beesten, zo wild, en gewild verlangen ze genoegzaam in droomwereld, onder zomerzon naar vrijheid, oneindige vrijheid en er drijven rozen in de vijver…
mobar8 juli 2010Lees meer >

zeilmeisje

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
de honinghommel zoemt de karper jongleert in de vijver hagedissen verlaten hun huid een waterlelie verschiet van kleur zwarte slijmerige slakken ontvluchten de zomer tussen de buien door verzengt zich mijn denken doelloos in het kroos een doorweekte tennisbal de eenzame tocht door het bos schenkt mij geen vreugde vandaag toch / reken…
dondolo21 augustus 2010Lees meer >

lustrum, ook in de nazomer

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 645
meer bestaat hier ben ik verbonden onverklaarbaar met beelden door gedachten gevormd; verborgen taal, ontstaan uit de stilte van elke vrucht op paadjes en gezichten die alle angsten van een wereld in een wereld doen vergeten soms explosief of zomaar vanzelf hier heb ik geademd toen ik nog een laatste keer omkeek naar de vijver…

Een nachtkaars

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.511
Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s, Door bleek maanlicht beschenen een enkele Rudbeckia Fulgida en een wilde Aquilegia Vulgaris. Zelfs de Delphinium Grandiflora kleurt nog eenmaal op. Ik kijk naar mijn adem die wolkjes vormt langs vervagende borders.…

Twee parels

gedicht
2.0 met 63 stemmen aantal keer bekeken 29.180
gegleden, Omsnoerden zij elkaar de bleke leden … En als twee zwanen, een bleek zusterpaar, Bewegend licht, bevoeren zij elkaar, Beheerst, in een stil vloeispel, in een vlijen En als met zachte zwemvliezen de dijen Wegwentelende, enkel vrezend om Te diepe dracht in spiegelgladde kom Van schoot, opdat door de beroering niet De diepe drift de vijveren…

VORSTLOZE WINTER

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
De vijver van het verlaten landgoed ligt eenzaam en donker, streng omgeven door oude, kale bomen, die triest leven onder een grijze, gerafelde hoed. Hun geboetseerde stammen zijn bebloed met verleden, dat zich nòg wil geven aan des adels gestorven bevelen, slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...…
Han Messie2 januari 2012Lees meer >

Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend en smekend om het morgenrood de tuin een vijver na een verwoestende storm de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend, nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen zou er nog meer te gebeuren…

Een Dichter...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Het kind in de dichter, maar met bangheid in zijn ogen ziet hij zwanen in de vijver en is ongerust over de bedreiging van de schoonheid in het leven dat zo kil is, onverbiddelijk en waarin men wordt gekastijd. Hij voelt de pijn, het verdriet, terwijl hij in de ogen van een kind vreugde ziet en luistert naar een merel en zijn lied.…

Hoofdrol

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Jij, mijn onbestaanbaar verlangen houdt mijn humeur weemoedig gevangen nu je weet hoe ik destijds begonnen ben en de wildernis van mijn wortels verken ben ik misschien de vijver jij de schrijver die mij bevist komt er een einde aan mijn ijver in de hoofdrol die zich vergist ik weet niet waar jij nu verblijft doorzichtig in dit lijfsgedicht…
mobar6 februari 2013Lees meer >

Sonnet 4

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 9.672
Ik zit moe op de trappen van de vijver, staar naar het water, de fontein, becijfer hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje, het asfalt met onhoorbaarheid bedekken. Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan - stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam in en uit, mijn rug even strekken. Hij heeft mijn brieven twintig jaar bewaard.…

Het binnenste hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
je kunt slapende waken je vervelen en bier drinken een vogel leren vliegen een orkaan temmen en insnoeren in je week geworden ziel, je mag gerust liefhebben en op je bek gaan, vergeet niet te reizen naar de uithoeken waar niemand komt, de kroegen en kale vlaktes, de weelderige tuinen met vijvers, de plekken die je dacht ergens van te herkennen…
Iniduo14 augustus 2015Lees meer >

De dood uitgedaagd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Als een vermoeide zwoeger ontdeed je je van de badjas en sprong je in de vijver achter je onnaspeurbare sprookjeskasteel. Naakter dan dit naakt kon je niet gaan. Je perste er nog alles uit. Als een Don Quichot daagde je de dood voor het gerecht. Inmiddels spookkasteel zag je God als sluipmoordenaar, die elk moment kon toeslaan.…

Megalomaan?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
en toekomst zijn niet voorbereid, verwachtingen glijden onder het boegbeeld door, contouren van een megalomane symboliek, schuurt de kiel van menig scheepje over ondiepten tussen de hemel en de sterren, wedijver in een onbetwiste heerlijkheid, gedeeld waarbij uitersten de grenzen bepalen, bevaren we de stromen uit een gezamenlijke vijver…
Pama9 februari 2016Lees meer >