1715 resultaten.
dicht bij mij
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
549 wandelen met mij
nooit verder en
veel dichterbij
mijn hart en
in mijn hoofd
laten zij zich vinden
in hun eigen
stralend licht dat
nooit wordt gedoofd...…
proces
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
637 wandelend
door zijn gangen
stil in gesprek
door dagen heen
en terug
rijpen gedachten
van vroeg tot laat, in het licht
als vruchten in de zon
van druiven tot wijn
Schilderij: Hans Montanus
Foto: Martien Montanus…
Begeren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
904 hongerig hang jij
aan mijn lippen
speels wandelen
nieuwsgierige vingers
over mijn warmte
ondeugende ogen
ontmoeten de mijne
ze beoefenen geduld
met grote passie
wachtend tot 't moment
daar is, en het feestmaal
kan beginnen…
Kleurrijke wind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 met haar hand in de jouwe
wandelen ze blootsvoets
door het iet wat hoge gras
de zomer omarmt ons
doet haren wapperen
in de kleurrijke wind
voelend dat de tijd daar is
om voorzichtig los te laten
volgt zij met gepaste tred…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 Wandel ik langs
succes en falen,
langs vrienden, vreemden,
vrouwen.
Leeft mijn vader nog,
geloof ik in verzoening
en verlossing.
Geloof ik
in een toekomst.…
Dat kan ik ook
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
584 Ik heb een nieuw paar sportschoenen gekocht
Wat Hassan kan dat moet ik toch ook “kennen”
`k Begin met wandelen en daarna rennen
Straks in L.A. volgt dan mijn zegetocht
Voorlopig staan de schoenen in de kast
Ik vond geen trainingsschema dat me past…
Zoeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
499 Ga, wandel even buiten in het licht
en vang de zonneschijn op je gezicht.…
valavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
415 de wandeling
tussen licht en donker
wordt trager en langer
voetstappen kruipen
in het zand
een waarschuwende
goede geest kondigt
in de verte sonoor
de dood aan als we
langs de greppels lopen
de valavond is voltooid…
Olympische gedachte
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
856 Wie echt naar dit adagium wil handelen
kan beter ergens een vierdaagse wandelen.…
Sécheresse
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
560 Uw dichter is in Frankrijk op vakantie
Vandaag een wandeling op grote hoogte
Wat opvalt is de de warmte en de droogte
Ik ben dus blij dat ik hier nu geen brand zie
Tienduizenden hectares droog Frans bos
Zijn dit seizoen door brand al total loss…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Een zachte zomernacht
Verlicht door volle maan
Jij kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen…
[ Een boom ontworteld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Een boom ontworteld,
modder, een barst in de rots –
helder bronwater!…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Alsof de aarde nog één keer bloeien wil
voordat de winter haar wortels raakt,
heeft zij met avondrood en witte vlokken
het Schollebos met een mooie hoed verrast.
Tussen het koperbruine blad staat hij,
een kleine weelde in het lage licht.
Wie hier vertraagt en even knielt,
ziet de rafels oplichten langs zijn steel.
Wat hem draagt…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 Alleen maar hier. Hoogspanningslijnen zijn
haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen.
De roodoranje zon hangt laag te drogen.
Gemengd met mist doen dingen minder pijn.
Bij elke stap ontstaat een stukje sloot.
De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Zomergoud smelt in de kroes der korenzee;
strelensziek ritselt ze om ons met listig spel,
daar we nu 't kronkelend pad bestijgen,
achtereen, naar de kruin.
Daarbeneên rust, in zijn tent van donker groen,
't koele dal, even ontvlucht, en doet de blik
weiflen in wisselend verlangen tussen
stil genot, steiler vlucht!
Hoger streeft…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.
Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels…
Pasgeboren Dutch Summer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De nawinter en de vroegzomer
hebben een deal gesloten.
Een nieuw seizoen brak aan,
ondanks viraal corona.
De vorst mag weer meeregeren,
overnacht.
De zon mag voluit haar gang gaan,
overdag.
Vrije mensen mogen lekker fietsen.
Uitslapen zonder valse muggen.
Nietsen zonder iets te moeten.
Of trek je wandelschoenen aan.
Ons klimaat is…
Strand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
479 Heb ik de woeste zee in mijn gedachten
nu ik over het strand loop nabij jouw droom
de geest van de elementen huilt als een wilde hond
aan de buitenkant van een gezellige broodjestent
krijgt het waaien eindelijk zinvolle bestemming
gekoesterd als een kind begint schemering te slapen.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 We schuilen onder een boom voor
regen die niet meer is. Eén voor
één vallen opgespaarde druppels
uit bladeren. De brede stam en
wijde takken geven geborgenheid
in de grijze nacht. Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Aan een geurig bloeiende wei
door het grote bos bij Chaam omringd
ligt een afgelegen jeugdherberg
stralend vol opwekkend licht roze
zuigt frisse adem van het morgenloof
om de gasten na het ontwaken
tot daad en wandeling te noden
drinkt rossig glanzend laat avondrood op
langs het grindpad naar de deur
staan slanke berken in een lange rij
hebben…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
562 Wandel onder grote groene bomen,
ruik het vocht van het natte gras.
Voel op mijn schouders de zon opkomen,
het wordt vandaag een dag voor het terras.
Alleen blijf ik verder lopen,
alleen blijf ik verder gaan.
Blijf van binnen stilletjes hopen,
dat ik je ergens ook in je eentje zie staan.…
NIETS
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
459 laatst wandelde ik in twee
dagen van A naar B.
ik sliep in het bos en
kon alleen maar
luisteren en staren
naar de sterren.
er knabbelde iets, er rende iets
voorbij.
iets zoemde, iets tsjilpte,
verder niets.…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.
Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,…
Ik kwam jou tegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Je was samen
met je moeder
denk ik
Ik durfde
je niet te storen
Hoop je nog
eens tegen te komen
Met een wandeling
wellicht…
WANDA CATSMAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 De sterke, steeds jeugdig blijvende vrouw
wandelt vol lust en blijde gedachten,
stapt flink voort, geniet soms van stil wachten,
onder de hemel, zwaar grauw of helder blauw.
Haar zwerfdrift, opgewekt door polderdauw,
is doordrongen van verkenningskrachten,
die bij verre tocht doen overnachten
in berghut, speuren door kloven, diep en nauw.…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 De kamer rook naar mandarijnen
toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen
voor de laatste keer zonder overjas.
Ik kende hem niet.
Het was erg koud
het sneeuwde zachtjes
en de weg lag vrolijk in het verschiet.
Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.…
Jouw Fitline
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
321 jij hebt dat
als klein kind
al ervaren
hebt de rotsmassa's
gezien en er
contact mee
gezocht in zien en
voelen kon het
levensgevaar
vanuit diverse
hoeken bekijken
en jij had al als kind
die speciale
neus ervoor
vandaar jouw Fit Line
waarbij je alles vanuit
een andere hoek
gaat bekijken en een
geheime wereld ontdekt
met…