Alle inzendingen over wieg, stilte

10326 resultaten.

Sorteren op:

Tederheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 635
Een vlinder vers uit de cocon met natte vleugels nog en verbaasde ogen het felle van zijn eigen kleuren en dan die bloemen ze wiegen zo mooi in de zon op hun ranke stengels om te stelen dronken van hun zoete geur fladdert hij verrukt van geel naar rood naar blauw een regenboog…
rietvr23 augustus 2010Lees meer >

Ik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
grijp je deel je koester je vierendeel je behap je bedans je ruik je streel je bespeel je aanvaard je oog je hoor je lief je omarm je beweeg je lees je adem je bedank je herdenk je wil je gun je zaai je draag je wieg je fluister je kus je mijn Vrijheid…

Lente verlangen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Bladerloze bomen wiegen zachtjes in de regen. Buiten is het koud en het wolkendek toont grijs. Binnenkort dient zich de winter aan Met sneeuw en spekglad ijs of korrelhagel niet transparant Ik verlang nu al naar de lente Met haar zachte geur en bloemenpracht Maar op mijn auto ligt nog een winterband…

Hittegolf 2026

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 115
De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind. Het wolkendek is nu grijs. De wind trekt langzaam aan. Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen. De weerapp toont pieken donkerblauw. In het land is code rood van kracht. Het is wachten op een regenbui. Toch volgt opnieuw een tropennacht.…

Stiltes

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.983
Er vallen stiltes, die er vroeger niet waren, gaten die je niet op kunt vullen, hiaten in gesprekken, je stokt in een verhaal, kan het niet meer afmaken, weet niet meer waar het over gaat. Ik denk, wat nu, wat moet ik nou, je verhaal afmaken, je hiaten opvullen, moet ik zeggen dan waar 't over gaat? Dan ineens trekt er een glimlach over…
an terlouw19 september 2003Lees meer >

wederrust

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 109
stilte en is niet altoos gevuld met leegte. somwijlen rust daarin een vrede, zeldzaam van geboorte. zij komt niet. zij is er. en voor men het weet ligt zij over herte en gedachte zonder geweld. dan is er slechts alleenzijn, en een tevredenheid, waarin de ziele, zonder woorden, gekust wordt.…

Stilte op de kade

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8
In de hoek hangt een net van stof dat al jaren niemand weghaalt achter het hek ligt de stad al een eeuw leeg geluid plakt aan de stenen bomen staan er hard en wit je hoort niks dan je eigen stap op het natte asfalt ik was dertien in de vroege herfst bij oma op een kamertje en wachtte op wat niet kwam de kade zet een vast gezicht op…

zeg maar niets meer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 19
zeg maar niets meer laat de woorden liggen waar ze vielen op het laken, in de hoek van de kamer ik ken ze al vanbinnen voordat ze de mond bereiken de avond schuift dichterbij zonder gehaast te zijn zacht één ademtocht tussen jou en mij meer is er niet nodig en nog eens: zeg maar niets meer want alles wat telt is al gebeurd in de stilte…
Piewan13 november 2026Lees meer >

[ Heerlijk, geen geluid ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Heerlijk, geen geluid, het tapijt is dik, ik loop -- nog eens heen en weer.…
Zywa27 september 2024Lees meer >

ons schip

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
ons schip zal de haven niet meer binnenvaren in een sterrenstorm is het vergaan de stilte zal geen storm meer dragen de stilte zal alleen maar stilte zijn…
KarelMaria23 november 2024Lees meer >

Zo stil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 189
(voor C.) Je lag zo stil vannacht zo stil dat ik ademde voor jou en dat ik even dacht Ik zag je vleugels uitgevlogen doormidden geschubd je wervelkolom zo stil gekronkeld als een slang die koudbloedig wacht om toegedekt te worden Eindelijk, eindelijk draaide je om Jeroen van der Doef…

Stilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 243
In de stilte overstemt slechts mijn ademtocht het dreunend bonzen van mijn hart.…
Joris Olivier29 december 2025Lees meer >

De stlte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
De stilte die je naliet is geen lege kamer, maar een kamer die zichzelf heeft dichtgevouwen als een blad dat nooit meer openspringt Toch groeit er iets tussendoor, een dunne, zilveren draad van licht die niet durft te spreken maar wel blijft trillen wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt Ik tel de seconden niet…
Dabda12 januari 2026Lees meer >

Restwaarde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 347
van alle mensen die hun lach hebben begraven in een update loopt dertig procent dwars door je heen een glitch in hun systeem pas na de botsing kijken ze om met ogen die alleen eigendom spellen alsof de wereld een afgesloten bèta is voor hun eigen gelijk ​de rest is ruis op de achtergrond armen op halfzeven vleesgeworden moedeloosheid onder…

Het geluid van stilte

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 490
Hier is de stilte geen lege afwezigheid van geluid, maar een brede bedding voor vergeten beelden. Elk klein detail krijgt weer zijn plek, bevrijd van de milde druk van het felle licht. Mijn innerlijke ziel laad ik op aan de trage trillingen, die alleen in de diepste kalmte hoorbaar zijn.…
CB28 januari 2026Lees meer >

Voor H

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend Nu zijn ze met stilte omkleed Dit zijn de laatste woorden Die ik hang aan een denkbeeldige lijn Van mij naar jou En als je dit dan leest Bij zonsondergang of morgendauw Koester dan wat er tussen ons is geweest.…
Ria4 april 2026Lees meer >

Tussen twee stemmen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 115
Ergens, achter al dat spreken, zit de stilte nog altijd rechtop, met haar handen in de schoot, alsof zij al die tijd het enige gesprek was.…

naar de wildernis

netgedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 876
ik wacht en sleep mijn buik tot in de dageraad en met je woning nog net niet voorbij de dood, verhuist ook de morgen voorgoed de wildernis en de verscheurde vogels van onverschilligheid dagen gaan heen en tijd is kort weet je nog, liefde en een kinderhand ik slaap niet meer weet je nog, liefde in een wieg…

Woorden als glas

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Woorden als glas, als licht, als schaduw, ze wiegen op wolken, ze drijven naar zee; wat brengt een mens naar dit leven mee: een glimlach, wat goedheid, een lach en een traan, maar voor we het weten is alles gedaan en blijft van dit leven - het duurt maar heel even - slechts liefde bestaan.…
Adeleyd7 februari 2010Lees meer >

Mijn lief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
en daar sta je voor me in me bruist het in volle kracht het mag….ik mag van je houden en de wind fluistert mijn woorden door de bladeren van de bomen die met hun kruintjes het jonge broedsel wiegen vogelnestjes vol en op de grond bloeit het meizoentje stralender dan ooit vangt het ’t zonlicht in haar kroon…

Herfstig

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 587
zachtjes glijdt het zonlicht door het grote raam dat het spinnenweb verlicht wiegen bladeren naar benee koesteren zij de vrije val herfstige schoonheid weldra passé koel tikt de tijd voorbij gaat deze nou werkelijk sneller of ligt dat nou aan mij…
LadyLove30 oktober 2010Lees meer >

Vernieuwde vleugels

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
de stille voorjaarsvlinder kruipt uit haar beschermende cocon zij krijgt vernieuwde vleugels om te kunnen vliegen zich te laten wiegen op de sterke armen van de uitnodigende zon die de bloem voor haar laat bloeien daar, waar zij ze even niet zag en ze zonder het te vragen in een hart vol warmte landen mag…

Toen en nog steeds...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik zie ons bij gedolven graven staan, zoals we ook bij wiegen stonden. Nog steeds zijn we samen, zwervend door onze jaren. Met mijn neus in je haren. Met mijn armen om je heen.…

Zo lang het water stroomt

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 468
Leef, mens, Leef zo lang Het water stroomt - Ga mee met De stroom die Je zo maar Geboden wordt, Niet gehinderd Door enig obstakel Vandaag, laat je Varen, laat je wiegen Laat het licht toe, Verban het duister, Al is het Maar voor even, Leef, mens, Leef!…

De beentjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Ze spartelden, nog in moeders buik ze trappelden in wieg en box werden opengehaald bij de eerste valpartij trapten de pedalen rond. Ze renden, holden, trapten en rusten ze bogen, strekten schopten soms ze gingen op zichzelf staan daarna was het opvoeden gedaan!…

Jeugdherinneringen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

[ Op blote voeten ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
Op blote voeten hurkt mijn moeder in het gras -- heel intiem naast mij.…
Zywa24 december 2023Lees meer >

In de manteling bij Domburg

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.626
In de spanne luwe stilte In de wieg van ’t glooiend mos Lig ik: boven vaart de zilte Zeewind over ’t neigend bos. Al de toppen wuiveblinken In der zonne gouden lust, Wijl de dorre bladers zinken Om mij heen tot rosse rust.…
P.C. Boutens29 december 2010Lees meer >

De nachttrein

netgedicht
1.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 315
Wagons schuiven het station uit, een zachte ruk door lucht die al naar stilte smaakt. Achter glas lossen velden op in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering. Binnenruimte vult zich met gedragen rust; lichamen wiegen mee op het trage spoor.…
CB21 mei 2026Lees meer >

Stilte

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 878
De nacht strijkt door mijn lange haren, Mijn ziel bedekt mijn tere huid. Het zet mij aan tot stil bedaren, Na dat eenzame geluid. De sterren doen mijn ogen glanzen. Van geluk? of van verdriet? 'k denk aan alle verspeelde kansen. Want zoveel kansen had ik niet. Ik staar, zonder uitdrukkingen. Naar mijn trouwe onderdaan.... De zoete rust…
M. Kolbrink15 augustus 2002Lees meer >