10326 resultaten.
Tederheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 Een vlinder vers uit de cocon
met natte vleugels nog
en verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van hun zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
Ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 grijp je
deel je
koester je
vierendeel je
behap je
bedans je
ruik je
streel je
bespeel je
aanvaard je
oog je
hoor je
lief je
omarm je
beweeg je
lees je
adem je
bedank je
herdenk je
wil je
gun je
zaai je
draag je
wieg je
fluister je
kus je
mijn Vrijheid…
Lente verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Bladerloze bomen wiegen zachtjes in de regen.
Buiten is het koud en het wolkendek toont grijs.
Binnenkort dient zich de winter aan
Met sneeuw en spekglad ijs
of korrelhagel niet transparant
Ik verlang nu al naar de lente
Met haar zachte geur en bloemenpracht
Maar op mijn auto ligt nog een winterband…
Hittegolf 2026
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
115 De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind.
Het wolkendek is nu grijs.
De wind trekt langzaam aan.
Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen.
De weerapp toont pieken donkerblauw.
In het land is code rood van kracht.
Het is wachten op een regenbui.
Toch volgt opnieuw een tropennacht.…
Stiltes
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.983 Er vallen stiltes, die er vroeger niet waren,
gaten die je niet op kunt vullen,
hiaten in gesprekken, je stokt in een verhaal,
kan het niet meer afmaken, weet niet meer waar
het over gaat.
Ik denk, wat nu, wat moet ik nou,
je verhaal afmaken, je hiaten opvullen, moet ik
zeggen dan waar 't over gaat?
Dan ineens trekt er een glimlach over…
wederrust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
109 stilte en is niet altoos
gevuld met leegte.
somwijlen
rust daarin een vrede,
zeldzaam van geboorte.
zij komt niet.
zij is er.
en voor men het weet
ligt zij over herte en gedachte
zonder geweld.
dan is er slechts
alleenzijn,
en een tevredenheid,
waarin de ziele,
zonder woorden,
gekust wordt.…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
zeg maar niets meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
19 zeg maar niets meer
laat de woorden liggen waar ze vielen
op het laken, in de hoek van de kamer
ik ken ze al vanbinnen
voordat ze de mond bereiken
de avond schuift dichterbij
zonder gehaast te zijn
zacht
één ademtocht
tussen jou en mij
meer is er niet nodig
en nog eens: zeg maar niets meer
want alles wat telt
is al gebeurd
in de stilte…
[ Heerlijk, geen geluid ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Heerlijk, geen geluid,
het tapijt is dik, ik loop --
nog eens heen en weer.…
ons schip
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 ons schip
zal de haven
niet meer binnenvaren
in een sterrenstorm
is het vergaan
de stilte
zal geen storm meer dragen
de stilte
zal alleen maar stilte zijn…
Zo stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
189 (voor C.)
Je lag zo stil vannacht zo stil
dat ik ademde voor jou
en dat ik even dacht
Ik zag je vleugels uitgevlogen
doormidden
geschubd je wervelkolom
zo stil gekronkeld als een slang
die koudbloedig wacht om toegedekt te worden
Eindelijk, eindelijk
draaide je om
Jeroen van der Doef…
Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
243 In de stilte
overstemt slechts
mijn ademtocht
het dreunend
bonzen
van mijn hart.…
De stlte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 De stilte die je naliet
is geen lege kamer,
maar een kamer die zichzelf
heeft dichtgevouwen als een blad
dat nooit meer openspringt
Toch groeit er iets tussendoor,
een dunne, zilveren draad van licht
die niet durft te spreken
maar wel blijft trillen
wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt
Ik tel de seconden niet…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 van alle mensen die hun lach
hebben begraven in een update
loopt dertig procent dwars door je heen
een glitch in hun systeem
pas na de botsing kijken ze om
met ogen die alleen eigendom spellen
alsof de wereld een afgesloten bèta is
voor hun eigen gelijk
de rest is ruis op de achtergrond
armen op halfzeven
vleesgeworden moedeloosheid
onder…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Hier is de stilte geen
lege afwezigheid van geluid, maar
een brede bedding voor vergeten beelden. Elk klein
detail krijgt weer zijn plek, bevrijd van de milde druk van het felle licht.
Mijn innerlijke ziel laad
ik op aan de trage trillingen, die alleen
in de diepste kalmte hoorbaar zijn.…
Voor H
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.200 Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend
Nu zijn ze met stilte omkleed
Dit zijn de laatste woorden
Die ik hang aan een denkbeeldige lijn
Van mij naar jou
En als je dit dan leest
Bij zonsondergang of morgendauw
Koester dan wat er tussen ons is geweest.…
Tussen twee stemmen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
115 Ergens, achter al dat spreken,
zit de stilte nog altijd rechtop,
met haar handen in de schoot,
alsof zij al die tijd
het enige gesprek was.…
naar de wildernis
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
876 ik wacht
en sleep mijn buik
tot in de dageraad
en met je woning nog net niet
voorbij de dood, verhuist ook de morgen
voorgoed
de wildernis en de verscheurde vogels
van onverschilligheid
dagen gaan heen
en tijd is kort
weet je nog, liefde
en een kinderhand
ik slaap niet meer
weet je nog, liefde
in een wieg…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…
Mijn lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 en daar sta je voor me
in me bruist het
in volle kracht
het mag….ik mag van je houden
en de wind fluistert mijn woorden
door de bladeren van de bomen
die met hun kruintjes
het jonge broedsel wiegen
vogelnestjes vol
en op de grond
bloeit het meizoentje
stralender dan ooit
vangt het ’t zonlicht
in haar kroon…
Herfstig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
587 zachtjes glijdt het zonlicht
door het grote raam
dat het spinnenweb verlicht
wiegen bladeren naar benee
koesteren zij de vrije val
herfstige schoonheid weldra passé
koel tikt de tijd voorbij
gaat deze nou werkelijk sneller
of ligt dat nou aan mij…
Vernieuwde vleugels
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 de stille voorjaarsvlinder
kruipt uit haar beschermende cocon
zij krijgt vernieuwde vleugels
om te kunnen vliegen
zich te laten wiegen
op de sterke armen
van de uitnodigende zon
die de bloem voor haar laat bloeien
daar, waar zij ze even niet zag
en ze zonder het te vragen
in een hart vol warmte landen mag…
Toen en nog steeds...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Ik zie ons bij gedolven graven staan,
zoals we ook bij wiegen stonden.
Nog steeds zijn we samen,
zwervend door onze jaren.
Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.…
Zo lang het water stroomt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
468 Leef, mens,
Leef zo lang
Het water stroomt -
Ga mee met
De stroom die
Je zo maar
Geboden wordt,
Niet gehinderd
Door enig obstakel
Vandaag, laat je
Varen, laat je wiegen
Laat het licht toe,
Verban het duister,
Al is het
Maar voor even,
Leef, mens,
Leef!…
De beentjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Ze spartelden, nog in moeders buik
ze trappelden in wieg en box
werden opengehaald bij de eerste valpartij
trapten de pedalen rond.
Ze renden, holden, trapten en rusten
ze bogen, strekten schopten soms
ze gingen op zichzelf staan
daarna was het opvoeden gedaan!…
Jeugdherinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 Mijn wieg stond
Waar ik geboren ben,
Niet ver van hier,
Maar niet om de hoek.
Heimwee heb ik niet,
Verlang niet naar die tijd terug,
Hoewel d’herinnering
Louter mirre en honing biedt.
Sindsdien veel tijd verstreken,
Al lijkt die stil te staan,
Alles staat mij klaar voor ogen,
Alsof ik er nog ga.…
[ Op blote voeten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Op blote voeten
hurkt mijn moeder in het gras --
heel intiem naast mij.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 In de spanne luwe stilte
In de wieg van ’t glooiend mos
Lig ik: boven vaart de zilte
Zeewind over ’t neigend bos.
Al de toppen wuiveblinken
In der zonne gouden lust,
Wijl de dorre bladers zinken
Om mij heen tot rosse rust.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar stilte smaakt. Achter glas lossen velden op
in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering.
Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor.…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 De nacht strijkt door mijn lange haren,
Mijn ziel bedekt mijn tere huid.
Het zet mij aan tot stil bedaren,
Na dat eenzame geluid.
De sterren doen mijn ogen glanzen.
Van geluk? of van verdriet?
'k denk aan alle verspeelde kansen.
Want zoveel kansen had ik niet.
Ik staar, zonder uitdrukkingen.
Naar mijn trouwe onderdaan....
De zoete rust…