779 resultaten.
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Voor de hersenlozen,
en voor de gevoelsarmen
Voor de ingestudeerde fantasieloosheid,
en de opgelegd pandoer ridders
Voor hen,
die alles binnen HUN
kaders willen vangen
altijd alles willen sturen
-lees: moeten-
daarbij elke,
maar dan ook elke vorm van artisticiteit
vermoordend
Zaden plettend,
bloemen in de knop verkrachtend…
NEDERLANDS INDIË
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 De tropen en het vuur nog in zijn zaad
Werd ik warmbloedig ernstig kind verwekt
Met onderhuids, werd later pas ontdekt
De trauma´s van een Hollandse soldaat
Het Vaderland was nauwelijks bevrijd
Toen hij, net terug van werk in Duits gebied
Zijn teerbeminden wederom verliet
Om mee te doen aan een verloren strijd
Mijn vader was een jonge…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Rosa Moenkin en de hyena
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.074 Hatikwa, Hatikwa riep ik bevrijd
en stortte mijn zaad niet op de rotsen.…
de bloemen bloeien dood
netgedicht
3.2 met 133 stemmen
51.458 de bloemen bloeien dood
verschieten in de mooiste kleuren
vlammen op in rood
vervliegen in de wildste geuren
eenmalig springt het zaad
voor even het seizoen ontstegen
een korte sluimering
dan kiemt het volgend leven
ik loop de cirkel
aan de binnenkant
maar zij spiraalt omdat
ineens de ronding faalt
ik nader wat mij is gegeven
ben…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Dus koester wat nog niet bestaat,
geef ruimte aan het ongeziene,
want in elke droom schuilt een zaad
dat een tuin tot leven wekt.…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.
Laat de stormen van gisteren
als regen op de daken achter je,
want ieder heeft ze gekend,
maar zij hoeven je niet te drijven.…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 s Nachts besef ik niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door…
femme fatale
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.554 Lokt hem dan nader voor een snelle daad,
verzekerd van zijn dierlijke verlangen;
zo houdt ze hem en zijn begeerlijk zaad
in ‘t wijde web van erotiek gevangen.
Eet dan haar minnaar als een middagmaal:
de zwarte weduw' is een femme fataal.…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
was geketend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
611 is geen goede dag
vandaag om de dwangbuis uit
mijn woorden te rukken als mijn
doodskleed nog steeds de muren schildert
met luide koningen die wild de maagden begeren
in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met
de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar
over eeuwige rust liegen en haastig de schaduwen volduwen
met zaad…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje
zoekend tussen al het zaad…
TOON
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.930 ‘Verdomme,’ bromt hij, even kwaad,
Maar denkt aan zijn gebedenboek,
En wreekt zich met een handvol zaad
Voor haar verschrikte bek te strooien.
Dan grijpt hij toe, en zegt bedaard,
Terwijl hij haar de kop afslaat:
‘’t Geluk, al binnen ze ’t niet waard,
Dat is nou eenmaal met de rooien.’…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 in vreugdedronken van zacht fluweel
doorwoel, omarm ik de natuur
stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort
waaien de geuren van het voorjaar
als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging…
Lotusbloem
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.588 het oude China begeerde u al
prozaïsch vertelt en bezongen
symbool van spiritueel geluk
heeft mij tot zinnen gedwongen
lieflijkheid in al uw pracht
bloemen kleur van dag en nacht
bloesem van de moederschoot
stem van goddelijke geboorte
rijzende ster uit het oerwater
zaad van eeuwige vernieuwing
uit kelk ontvlamde je roze knop
van morgenzon…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 nee, het valt niet weg
te denken dat er leed was
en verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot…
Alleen maar toekijken?
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
571 komen we onszelf weer
tegen, opkomende dorst
verlegen lessend van
haar borst, rimpels
fronsen in het water,
oprijzend worden over
zovele akkers, zijn al
de schoven verspreid,met
de gouden haren tot en
aan elkaar verbonden,
door de eerste zonnestraal
verslonden,een gelofte
van een zondige dag waarin
alleen onschuldige
zaden…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
Duizenden malen weer en weer incarneren
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
764 Duizenden malen weer en weer incarneren
uit bollen of zaden wat oogt zoals papaver
oog in oog met de werkelijke natuur
wonderlijk zo oog in oog met het getij
Vandaag is de postbode nog niet geweest.…
door mijn schuld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.125 jou geen afscheid nemen
dat heb ik al te vaak gedaan
met handen als vuisten
met volle strot
ongeslikt
vergeef me
ik wil je laatste woorden niet horen
galmend door die hoge zaal
het glas niet vrolijk heffen
nu je van ons weggaat
helemaal
vergeef me
ik trek liever naar die zomer
de dwaze herinnering aan destijds
zoek het verspilde zaad…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering van de
avonduren
met schaduw
van de straatlantaarn
kwam de maan
tussen de wolken
gluren
droeg het zaad…
vorst aan de grond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 schets van
koude velden
spreeuwen melden dat hun maag
weer leger is, rantsoenen raken op
nu de vraag veel groter dan het aanbod
rekent op de onderlaag
van voederplaatsen bovengronds
aanstonds strooi ik wat
en vertrouw al op de mus, de mees
begerig door het ijs al van de wijs geraakt
mijn gave maakt dat ik geniet
want dolgedraaide zaden…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
het lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 in de kast staan boeken om
woorden te voegen bij de daad
ik las een gedicht en hoorde
daarin het onzegbare spreken
we schrijven over de drie-eenheid
van cortex, vlees en zaad
was de tijd al rijp om stukjes
waarheid van het gelijk los te weken?…
Veni, vidi, vici
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 nu ik bijna weer de jeugd
nader en de jaren achterlaat
ervaar ik beter de vreugd
in de veelvoud van eenvoud
en minder de veelvraat
die op de verslavende zuchten
van mijn wegen heeft ingewerkt
en vind ik tussen kaf en koren
het onaantastbare prille zaad
dat niet meer door onnozelheid zal vluchten
maar enkel verstild, blijvend in zonlicht…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Donkerte drukt op het doodse land
onder een kille witte wade;
het leven speelt zich binnen af,
in wortels en in zaden.
Kale takken, kruinen zwiepen, kraken,
hier raast de Wilde Jacht;
uilen roepen, honden huilen,
in de diepe winternacht.…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in verhalen vertaal je liefde
het zaad…