4624 resultaten.
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 In de stilte van dat kleurrijke
moment vond mijn gevoelige, ontvankelijke
ziel een taal zonder woorden, een brug tussen het hoge
en het gewone, geschreven in water en zon op een fluwelen hemel.
Zo koester ik de tederheid van
dit broze bestaan, waarin de kleinste glans
al een wereld kan openen.…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Wind raakt mijn gezicht
met een speelse hand, en in die lichte
aanraking opent iets nieuws, een herinnering aan
eenvoud, aan de taal van beweging, waar elke trilling betekenis draagt.…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 daar de waardering onder leden keldert
hier geldt evenzeer de wet van het doek
de zoekende hitte van de felste volgspot
tot en met de doorlooptijd van problemen
de lemen muren waardoor actrices horen
wie zij bekoren en wie het gezelschap verlaten moet
wat de ruggengraat uit dit stuk snijdt
men belijdt wat men niet waarmaken zal
als tal…
les questions bleues
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
325 Het gaat om dingen die in stilheid blijven
buiten de taal getekend.
4
Landloos als de wind die ieders handschrift draagt
vervaagt en oplost in blauwe streepjes licht.
Wetende Hannah A. zegt dat mensen opnieuw kunnen beginnen
Nauwgezet en wanhopig schraap je de bovenste laag
van het perkament af…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 De vijver bewaart
licht tussen oude bomen
stilte wortelt diep
Tussen bloemen ontvouwt
zich een taal die ouder is dan woorden.
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast.…
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet
de herfst spreekt nu alle talen van de koude
eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets op haar
had gewacht
de hemel sprak in een omgekeerde
taal…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 als de waarheid woorden verlangt
ik mag kijken naar de zon en de maan
en hen als echt bestempelen
Misschien is er helemaal niets
Jij mag een bezoeker noemen hoe je wilt
in de taal van je hart of je geest
of beiden
ik kan en wil daar niet aan rommelen
Er is niet eens een echo om te begraven
Stiltes voeden het ondraaglijke
woorden voelen…
Koster Westerkerk John Faasse nam afscheid, ik speechte en speelde met zijn naam!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als John ergens zijn FAMILIENAAM FAASSE
eer heeft aangedaan
dan is dat als Koster van de Westerkerk te Amsterdam
Wat heeft hij daar GEFAASSEERD moeten/mogen werken
'In FAASSEN FAN FEITEN, FIJNE EN FERFELENDE':::
Trouw, rouw, grauw, gauw, kou, warm, arm, rijk, jong, oud, groot, klein, naar, FIJN
Dank John FAASSE voor FEEL en VANAF FANDAAG…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
Bouwen op een krijtrots
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.307 de schemer
Onze tuin lijkt over te vloeien naar het dorp
Speekselvlokjes op zijn onderlip
De schapen schuiven weg
En hij telt af tot twee en zinkt
In een ooghoek ontglipt hem
Het groen dat in gelaagde tinten dichtkantelt
Zo vergaten wij te vroeg hoe hij groeit
De romp in de breedte
De wortel in de diepte
De dij in de lengte
Zijn taal…
de zoektocht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
860 noemen mag
omdat, wanneer ik toegeef aan deze diepgewortelde behoefte het te benoemen
ik niet alleen mijzelf verloochen
het kennen zonder te heten, geeft haar naam betekenis
niet bij machte haar te herkennen stond zij vlak naast me
zonder dat ik het wist
ik kon niet geloven nog te mogen hopen op een liefde
die zich niet laat vangen in de taal…
Tegenvoeter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
4.842 diamantje kwijt geraakt in die luxe limowagen
zonder ooit in muil gevallen tot je woedend onbehagen
grimmig hinkte als een vloeken op de rode loperdeken
Dan was `k niet aangeschoten toegesneld om je steun te geven
en jij was vast niet in mijn armen bijgekomen, ongebroken
terwijl fotografen stuk voor stuk een nieuw stel detecteerden
Jouw grove taal…
Meibloesems I.
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.117 Hoe zal ik weten of gij mij verstaat,
Als ik blijf zwijgen en zo bitter ween,
Omdat ik voel waartoe geen taal volstaat?…
de beelden III
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.100 ze zette zich neer in de oude zetel
sloefen kapot getrapt, kousen mee
gaten als patatten, tanden gelijk een
fietsenrek, haar kleedje in blommen
pakte een boek en begon te lezen
kinders die het hoorden gingen om
haar heen zitten mee open monden
benen sloegen zich over en in mekaar
omdat de taal en het verhaal zo vrij
werd verteld, zonder…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 blinkend metaal,
nu alle vogels zwijgen, geen ritseling
geen bladerfluisteren meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel de nacht beheerst,
als het zo stil is geworden en zo oneindig,
fluistert je hart je onbekende beelden in,
en hoor je voor het eerst je eigen ziel,
je ziel spreken, zonder taal…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 ijskristallen
de zon tekent een rijke kleurenboog langs
intense gordijnen van gekleurde regenkralen,
stil en donker luistert de zomernacht,
naar het zachte gerommel dat van heel ver,
mijn onrustige hart en verlangen verleidt,
deze zomernacht dwingt mij, onverbiddelijk,
om te fluisteren en stil te luisteren
naar de onrustige, soms verbijsterende taal…
Tuinen die ogen als goudbazaar
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
903 Uit de nacht zongen soms rijen om tal van frêle symbolen
Dood kan leven dierbaar elke kleur zijn van ook bosviolen
Ook in ‘t oosten klom de zon steeds hoger in dat verre pand
Geuit door bazuinen klonk vijg en wingerd open ‘t verband.…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 Zij
is een mozaïek
van schijngestalten van de maan
houdt krijgsraad in het eerste huis
wapent haar waterdragers en ascendanten
dan graaft ze zich diep in
in de loopgraven van de taal
schiet met metaforen
om haar stellingen te verdedigen
zwijgt Pruisisch blauw
als de kanonnen spreken
de landmijnen in haar blik
zijn kromgegroeide uitroeptekens…
Valentijnsdag
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.258 Valentijn is liefde
vriendschap en geluk
een klein gebaar
aandacht voor elkaar
een kaartje of bloem
een knuffel, een zoen
dát maakt Valentijn speciaal
liefde spreekt iedere taal
ben je alleen of samen
geluk is als een vriend
die altijd iets extra’s verdient
dat maakt iedereen blij
Valentijn is simpel
verrassend en spontaan
daarom…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 Jij dromer van dromen
Jij woordkunstenares
Jij gevangen avonturier
Laat jij je niet klein houden door mensen die jou alleen maar willen voor hun eigen genot
Die niet durven delen en alleen kunnen geven wat niet van henzelf is
Zoek mij niet op
Want ik wil jou niet kwetsen met het fatsoen van gewone mensen
Zoek mij niet op
Want ik spreek een taal…
Het regent in de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Het hart is geraakt
en de aarde zingt in vele talen.
Iedereen is verrukt
en al wie kind is
loopt niet meer gebukt
maar danst uitbundig mee.…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 Een majestueuze taal, mededogen in een beweging
van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en
oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen
mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid, en
uit het vers gevallen gedachtegoed verrijst een
nieuwe kathedraal wachtend op een stormwind
die hen nooit…
O lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.004 O lief elke letter geeft een onbekende taal,
geen bibliotheek waar ik je boek vinden kan
33 becijfert gefronst de Delfts blauwe schaal,
liggend in de tekening geen betere talisman
O hartje een naderende datum als het cijfer,
de gedachte even angstig als het eerste thuis
Je diamanten ziel versnelt naar moordende ijver,
een oude onschuld betraand…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik hoor niets, alleen kabaal
Want m’n Ik praat tot m’n Eigen
En het is geen mooie taal
Zegt m’n Ik dan tot m’n Eigen
’Idioot, die jij nu bent
Zo een onbenullig wezen
Heb ik echt nog nooit gekend!’…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 ’t Verlaten en vervallen vacuüm cumuleert
een maalstroom van atomen, tollend zonder tal.
O, de profundis, waar het stof zich hergroepeert
in glorierijke weergeboorte van ’t heelal.
Het afval stroomt doorheen de hel van ’t universum,
waar tot op heden oude Chaos werd beleden.…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 waternimf omhoog
Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog
Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer
Enorme stormen, wolken zand ontregelen 't verkeer
Te midden van dit groots krioelen wordt de taal…
Ik moet nu echt de trein halen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Te Breda of
Nijmegen in de stationshal, bij een NS-
vertraging, nog wat buiten te spelen;
in afwachting van een Bonnie, die instrumen-
taal of vocaal nog wat noten met mij zal komen
delen.…
Bisclavaret
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
596 Dames met ware klasse en nog tal van zaken meer
Wulps wild paardenstaartje ook minirok; why not?
Wel dat sportieve meisje nog steeds, attent speels ook lief
Grif toegegeven, je steeds aanbeden en het overkomt me nog.
Lekker opschieten met elkaar, best mogelijk, dromen en hopen
Me in blauwe blazer hullend en rode rozen dansend aankopen.…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Vredeloze nacht,
donker boek
vol duistere verhalen,
tong vol van kracht,
snijdend gevloek
in vergane talen.
Oh vuur van verterende vlammen,
poëtische bron van furie en razernij,
ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing
en krijs verdoemenis tot waar u reikt.…