Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

Glaskamer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Alleen adem die niets meer droeg Dus draaide ik me om. De deur weer open. De gang. De straat. De zon— die wist het nu ook. Ze trok zich terug achter iets dat geen naam meer had.…
Nathan27 maart 2026Lees meer >

wachten op het woord

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 325
antwoord groeit nog voordat de vraag is aangekomen luisteren is hier geen brug maar een smalle richel waar niemand durft te blijven staan en toch onder het gedruis van zinnen onder het schuren van gelijk willen krijgen ligt een vreemd soort geduld niet om te begrijpen maar om terug te mogen slaan alsof spreken geen delen is maar adem…

Waardigheid onder het stof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 235
iemand fluistert vrijheid alsof het woord nog moet leren lopen ketenen vielen niet tegelijk sommigen bleven nog jaren hangen in hoofden in handen in hoe een naam werd uitgesproken maar ergens diep onder het stof van bevelen en zwepen lag iets te wachten geen geschenk niet gegeven niet verleend maar iets ouds iets dat bleef ademen…

Wanneer het onweert

hartenkreet
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 515
Ik adem uit, terwijl het asfalt geurt, en voel hoe iets van binnen blijft naschokken.…
CB3 mei 2026Lees meer >

het onthoofde gezag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 255
de neus ruikt enkel een muffe sfeer zo een die al lang voorbij het heden is niet meer levend, ademend, laat staan nog kan luisteren naar die ene mens wel naar de zwarte druipkaars uit een laatste mis .…

Weduwe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
Zelfs verdriet blijft nog ademen in andere lichamen. Alles zoekt een volgende drager— geld, namen, huizen, zelfs verdriet verhuist van mens tot mens. Je kunt jezelf niet eeuwig dragen. Op een dag wordt zelfs jouw spiegel een vreemde.…
Bex20 mei 2026Lees meer >

Functionele ziekte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Ademen als arbeid. Opnieuw wakker worden om toestemming te geven aan een dag die mij niet wil dragen. Het lichaam reageert alsof ik een indringer ben in iets dat ooit van mij was. Mensen vragen hoe het gaat op een toon die snelle antwoorden verwacht. Hoe vermoeidheid net geen tweede persoonlijkheid werd. Niemand ziet het echt.…

Mequation

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Wiskunde houdt haar adem in. Je bent een berekende anomalie. Een breekbare kans van niets, die hier onmogelijk staat te wezen, terwijl de pixels zachtjes zingen: kijk, de kosmos staart terug.…

De winter in mijn vader

hartenkreet
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 311
De adem wordt ijl in de ruimte waar zijn gedachten lichter lijken. Ik volg de zachte verschuiving in zijn aanwezigheid, hoe zijn kracht zich terugtrekt tot iets dat bijna transparant wordt.…
CB13 juni 2026Lees meer >

Zeevriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Jouw adem en geest hebben mij bewogen, tot rust en reflectie in de maneschijn. Laat ons geloven in wat er gaat komen, wat de toekomst voor ons in petto heeft. Zolang we vol vuur van de horizon dromen, varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
mobar14 juni 2026Lees meer >

Meeuwen en dolfijnen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 134
Op zee ben ik een draak met machtige vleugels bol van mijn adem vlammend van de zon geleid door mijn ene hand aan het roer, en de andere aan de lijnen, strak genoeg en los genoeg, elk moment opnieuw de wind precies in het midden op de sweet spot: twee harten verbonden in de hoge golven in het wilde water steeds in balans als twee…
Zywa25 juni 2026Lees meer >

Omdat ik hun ogen niet zie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 148
Wanneer de lucht en het licht weer binnen stromen mogen, de deur en het raam opengaan en blijven, mijn lijf herstellen kan, dit hoofd, eens onverdoofd een nacht slapen, de volgende ochtend halen zonder op een olifantenpaadje overlopen te zijn door voortrazende stormen, waardoor ik vrij ademen kan, dan pas durven zij te stoppen met hun…

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Een plek waar mijn gedachten ademen en zich hechten aan iets dat groter is dan tijd. Als de wind door de kruin strijkt, ontstaat een trilling die mij bijna doorzichtig maakt. Een helderheid die niet dwingt, maar opent als een pad dat zich toont zonder bedoeling.…
CB26 juli 2026Lees meer >

Onderdeel van een groter geheel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 686
Ik hou mijn adem in van binnen, verzacht de angst voor het gemis. Wanneer het zover zal zijn, ooit op een dag, en de wereld geruisloos verandert van kleur, zal ik gaan zonder dat ik het merken mag, voorbij de drempel van de tijdige duur. Er is nu geen seconde meer te verliezen, we worden groot, we groeien op.…

Samen slapen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 62
Samen slapen We deden alles samen de vaat, de boodschappen, de ramen we keken samen voetbal we discussieerden mee als er een discussie was op de tv van alles wat we samen deden was samen slapen tot op heden mij het liefst als ik midden in de nacht je rustige adem hoorde wist ik: ze slaapt zacht we kregen wel eens ruzie met elkaar…
Rob Scherjon23 september 2026Lees meer >

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas, geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart. bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk, en in het holle hout zingt zacht het verval. O, de tederheid van een stervend wezen, een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
Ik voel de adem van de seizoenen en luister naar wat de stilte mij vertelt. Van de eerste ochtend tot de stille nacht ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel. Onder je brede kruin verstilt de wereld, en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

als de windt gaet ligghen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
spreken van onse broosheyt ende verval al wat tijdelijck is raeckt eens uyt het ghesicht dies hoede men sich voor ’t vergaen van ’t geen achter verholen diepte ligt ’t is de tijdt die ons tot inzicht dwinght jae seker sy reckt sich als een stille draedt dagen draghen somtijts een ander gewicht ende onverwachts stokt ons den adem…

De stem die blijft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 19
Ik hield mijn adem in, het recht werd blind gemaakt, de rechter viel, geveld door het venijn van wie de waarheid met een list heeft aangeraakt, en koos te dienen wat bezeten bleek te zijn. Zij dachten dat het duister overwinnen zou, dat angst de stemmen van de waarheid dooft.…

Hou van mij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
hou van mij vroeg ik haar hou van mij zoals je nog nooit gehouden hebt leg je handen als een schelp om mijn hart warm het streel het troost het zodat het door jouw liefde blijft kloppen lucht blijft geven adem blijft geven mij leven blijft geven dan kan ik je ook weer terughouden van hou van mij vroeg ik haar hou van mij alsof ik je…

Kusjes

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.746
't Geen het op de vochte tippen onzer natbedauwde lippen, met een bevend zacht geluid, door een teder lispen uit: dat en ziel en adem tevens, met het overschot des levens, dat in onze boezem slaat, in elkander overgaat; en wij, in amechtig hijgen, spraak-, gevoelloos, nederzijgen.…

Pinksteren

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.283
Die U in vlammen openbaart, Wiens adem door de wereld vaart, Die 't al bezielt, doordringt ons 't meest, Ken ons, dat wij U kennen, Geest! ------------------------------------------ uit: De steile tocht (1924-1928)…

Paradijs

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Zoals de zebra die de adem van de leeuwin hoort Haar muil treft met een hoeftrap Kan je een herinnering herkauwen tot de laatste vezel? Nog graaf ik in zand en stof naar de beroerde beul, de rotmof die in mijn oor vloeken blaast. Wie belooft het paradijs? Soms waan ik me daar.…

nacht

hartenkreet
4.8 met 68 stemmen aantal keer bekeken 1.928
het blaffen van een hond kan ontwaren of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden en nóg stiller nog veel stiller zo stil dat de schaduwen verdampen door het smeltende maanlicht en de kleine kerkuil ook haar tweede oog sluit als het dus echt absoluut muisstil is en je luistert met gespitste oren en ingehouden adem…
Le poète11 augustus 2003Lees meer >

Dans van Bekoring

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.977
Dageraad wordt een oase In het woeste tumult De basdreun van de buurjongen Wolken weerkaatsen het gapende oosten Voorbij een glooiing vang ik De hevige adem van paarden In het slakkehuis van mijn oor. De rest raad ik Dan moet je woorden verspillen aan een daad Het ging als volgt: Een versneld kluwen diep in het landschap.…
Wimper11 september 2003Lees meer >

De laatste dagen

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.881
De laatste vissen happen koortsig naar adem, kikkers begraven zich in de modderige slijk. Als een jojo beweegt mijn oor zich naar zijn mond. De stem van mijn vader klinkt gebroken en dor. Hij strooit verwarde broodkruimels over mij heen. Uitgehongerd vang ik alles op om er nog brood van te maken.…

Schaduw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.167
In het diepste van mijn rib slijpt mijn meester zijn mes, haalt hij uit, de adem zwaar, de hand om mijn keel. Zo komt hij soms van nergens en verga ik vanbinnen tot as. Laat me leven in een boek, denk ik, laat me bladeren tussen hemel en hel, laat me zwemmen in het wit. Ik bedenk de woorden zelf wel, ik schrijf me wel naar binnen.…
Oliver23 februari 2003Lees meer >

Tot wie mag ik mij wenden?

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Is er nog lucht om adem te halen? Oh mijn God, wat heb ik toch gedaan? Wij zijn zo krachteloos, zo zwak, in ons is niets meer van enig gehalte, doch ergens is iemand die hoger reikt, dieper gaat, je ontdekt in je laatste gestalte. Er is een vriend, één die je ontmoet, in het diepst van je wanhoop, op de bodem van je bestaan.…

Kinderwens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Elke adem, stromende wind, gaat van hier naar haar. Ooit keek een mens fataal door mij, een druppel die mij uitsleep in één val. Ze keek met regenboogkleuren, trof de held, de moed waarmee ik zei: ‘Er was eens’ Er was slechts de plastic roos die ik naar de nimf droeg.…
Wimper15 november 2002Lees meer >

Vroeger is een verre ster

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.120
ster een vreemd vijandig land met vreemde harde mensen harde stemmen, harde hand En de schatten van mijn kindertijd als wrakhout op het strand Het heden is een niemandsland een eiland in de tijd een weg van niets naar nergens te zinloos nog voor spijt Maar ik raakte ergens onderweg al mijn zekerheden kwijt De toekomst neemt mijn adem…
Lakischa15 december 2002Lees meer >