6661 resultaten.
Petjesvolk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.344 Vandaag opnieuw een bloemstuk
Eenzaam bloeiend langs de weg
Ter herinnering aan een ongeluk
Dat niets voor had met pech
Hier stierven jonge mensen
Zo plotsklaps heengegaan
Vol dromen, vol met wensen
Aan het begin van hun bestaan
Nog jong en onervaren
Roekeloos achter het stuur
De rust niet kunnen bewaren
In hun laatste levensuur
Om te bewijzen…
Omschakeling
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
927 voor even toch die mond hervonden
en de warmte was weer daar
wij blijken nog innig verbonden
al verblijven we niet bij elkaar
jij bent een nieuw bestaan begonnen
en op afstand kijk ik mee
wij hebben aan ruimte gewonnen
want we leven nu verder als twee
gemis was slechts een donker denken
en de knop is omgezet
je gaf wat je mij had te schenken…
Vang mij...als ik val
netgedicht
4.6 met 86 stemmen
3.571 Een bloem ontluikt
om te groeien... naar de zon
mijn hart ving dat geluk
verder dan ik kijken kon
in een licht dat lacht
naar later
laat ik die bloem
uit liefde bloeien
en pluk alleen de dag
dankbaar dat ik mag bestaan
drijvend op dromen
van wolken en water
vogels vliegen mij voorbij
opgetogen, deel te zijn
van het lied dat leven…
DE ONOVERKOMELIJKHEID VAN DE GEBOORTE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
509 aanschouwen gniffelend zoals zij geboden
De Goddelijke tonen in deze erbarmelijkheid
ook zij beminnen opdat ze eeuwig heersend zijn
Wetende dat ook het nieuw geboren Goden kind
verdoemd is tot eeuwig aanschouwen en gruwen van
het aardse leed
Dankbaar wieg ik mijn roze kleinood
Bespeel de rammelaar
en wenst het een gelukkig en waardig bestaan…
De zee heeft geen geheugen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
587 De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid
met metershoge tsunamikracht…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken,
traan op je wang,
vertwijfeld benen door het zand
dan nog is daar je eigen beeld,
vol levenslach,
fonkelvuur van uit je ogen
en met je kus van mededogen,
je zachte lippen,
geef je liefde aan het bestaan…
Vlinderdief
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
870 Heel dicht tegen jou aan
voel ik mezelf bestaan
Doordrongen van dat gevoel
Intens en zo zalig en zwoel
Jouw armen om mij heen
mijn been over jouw been
De geur in de plooi van je nek
maakt me wild helemaal gek
Jouw handen die mij strelen
tussen de lakens die wij delen
Die kriebels die ik zo goed ken
maken dat ik echt gelukkig ben
En…
In een volgend land
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
495 er was het verlaten
een lange weg te gaan
ver van een heem
pijlers van het bestaan
scheiding van de vogeltuin
het paradijselijke licht
tere wentelbootjes
enkel nog in een vergezicht
een glimlach
een wuivende hand
het water spiegelt
in een volgend land
waar koekoeksbloemen
in bermen prijken
het vee graast
op behoedende dijken…
De dood en de meid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
750 Het is je tijd
Zei de dood tot de meid
Laat je nu gaan je hebt
Geen recht meer van bestaan
Maar zij, wulps jong en mooi
Gaf zich niet zo maar ten prooi
Ze had wel erger mee gemaakt
Werkte immers als een lichtekooi
De dood een onbetalende agressieve klant
Trok naakt ongenaakbaar aan haar hand
Mee zal je gaan jij hoer, vunzige ‘Slet’
Ik…
Als ik het boek niet had
gedicht
2.5 met 33 stemmen
7.312 De vreugde kan niet op
in alle talen, in elk nieuw boek
een jong bestaan.
-----------------------------------------
uit: 'Het eiland van elkaar', 2006.…
Tegen welke prijs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
844 Noortje zoekt het kleine,
verdiept zich in de echtheid
van de mensen, richt zich op
hun onontdekte schreden,
intuïtieve treden naar niet
bestaanbare mogelijkheden.
Ze betovert de aardse waarheid
met haar hemelse penselen
tot flonkerende stenen in haar
innerlijke kroonjuwelen,die
in schoonheid zijn veroverd.…
Dansen in het licht..
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
873 Me zelf begrijpen in wie ik ben,
in wat ik verlang, in wat ik doe,
tevreden zijn met mijn huidige bestaan,
mijn pad zien, als enig voor mij,
gebeurtenissen ontvangen,
zonder schroom, maar met een lach,
in ieder mens, een deeltje ontmoeten,
een herkenning van mijn ziel.…
niemand
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 de schaduw zonder man
kust de regen
alsof ik niet zonder kan
dit bestaan kunnen
wij niet aan
bijna sta ik buiten
alsof dit werkt
korte zinnen huilen
de zwerk
lijn na lijn breekt
mijn leven naar de lever
alsof ik ooit op haar leek
geen vrouw lijkt beter
te zijn
oeverloos lijkt de ruis
te verdwijnen in de meander
opgezet de…
MOOIE VROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 de mooie vrouw groet
dus herkent zij mij
mijn beeld moet ergens
in bepaalde vorm
op haar harde schijf bestaan
als we elkaar na een tijd weer zien
zal ze mij in haar vinden
ze draagt mij overal
en altijd met zich mee
en misschien, heel misschien
komt deze enkele spore
na lange tijd van overleving
eens in dit mooie, zachte lijf tot leven…
Een utopie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.081 hoe ik me vrijelijk beweeg
in het schuren van jouw ogen
zetelt mijn drang bewegingsloos
in het aangezicht van het lijden
zielsverbondenheid is een utopie
geraakt zijn door de starheid waar kind
en tijd zich bevreemdden van een geordend
bestaan voelt jouw hand als chaos die
mij wil onderdrukken in de overwinning
van jouw roes
niets is…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Seizoenen komen en gaan
Zolang de aarde zal bestaan
Zoals God dat heeft voorspeld
En in Zijn woord staat vermeld.…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Komen die vergeten dagen
eens terug in ons bestaan
worden die spelonken dicht gestort
als wij ‘t verloren pad terug zullen gaan
vinden op die harde rotsen
weer nieuwe effen banen.…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de verte van de uithoek, op de grens van het bestaan…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 de demonen hielden zich schuil
onaangekondigd nestelden ze zich
in de spelonken van mijn geest
zonder gêne legden ze mijn moeizaam verworven
schuilplaatsen één voor één bloot
meedogenloos blokkeerden ze
mijn gedachtenreizen
ontwrichtten de grond van mijn bestaan
voegden angsten toe aan het fragiele palet
in een sporadische adempauze
werd…
Dat verlammend werkt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Y.o.l.o. zeiden ze,
De facebook-monsters
In Haren, die zo van
Het leven genoten
Dat ze andermans
Vreugde vernielden
En graag opofferden aan
Wat slechts hun eigen
Genot was, heeft voor mij
Van mijn leven
Niet bestaan -
Veel te somber,
Veel te snel,
Veel te diep - moment
Van verlies dat vast blijft
Staan, gestold, met een…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 En ons bestaan
is niets dan een druppel water in de zee.
Wat wij doen
neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee.
Stof in de wind
't is niet meer dan stof in de wind.
Met al je geld
koop je geen minuutje van je leven bij.
Wees bedacht
alles waar een mens naar tracht gaat snel voorbij.…
Vogels van het oude lied
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Hoe hoog vliegt de naam
van de moordenaar met faam
in droeve vrede van het lied
door alweer een bloedvergiet
is het keerpunt weer bereikt
hij die zich zonder wapens ijkt
aan de aard van het bestaan
zonder drang in stille waan
zie de vogels vliegen hoog
het kind houdt het niet droog
plast verdrietig in zijn bed
door zijn dromen uitgezet…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 heb altijd van succes gedroomd
een kroon linten en wat lauwertakken
maar kreeg de hoofdprijs nooit te pakken
een ideaal als spiegel voor de wensen
van talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 -woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting…
Je dialoog vervlakte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 jij hebt de palmbomen
nooit zien groeien
op het eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit…
Lichtpuntjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Geregeld vraag ik me af
wat is de zin van ons bestaan
mijn gevoelens gaan op de loop
en ik er achter aan
Ziek zijn is niet erg
als het maar over gaat
ziek zijn is wel erg
als het je aan het lot overlaat
Alle leuks overschaduwd door narigheid
je hebt het niet in de hand
er word op je ingebroken
je leven is als los zand
Vooral als je…
Die zijn naam verliest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
816 Die ooit de naam mens kreeg,
Te lang geleden al om er
Vandaag ook nog maar enige
Consequentie aan te verbinden,
Dreigt zijn waarde te verliezen
In de draaikolk van dit redeloze
Bestaan, een leven waarin woede
En razernij het dagelijks winnen
Van het gezonde verstand waarmee
Hij weldegelijk geboren is,
Maar dat niets betekent
Zonder…
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Ik loochen uw bestaan.…
PRINCESSENMUMMIE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.412 Dat zwart skelet, van windselen ontdaan,
Waaraan het uitgedroogde vlees nog kleeft,
Die groezelige hoop, waarvoor men beeft, -
Bedenkend het meedogenloos vergaan
Van al wat ademt onder 't licht der maan, -
Die mummie heeft verlangd, geliefd, geleefd
Het volle leven; wat maar 't leven geeft
Heeft zij genoten in haar aards bestaan.…