4425 resultaten.
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Waar heb ik de roze het eerst gegroet,
de bleeke, die groeit aan der duinen voet?
Mijn katje speelt in de schaduwen
der gordijnen, met ritslende klauwen.
Zie, bloemen en gras op mijn kleed, mijn boek,
een meidoorn bloeit in den kamer-hoek,
zie, bleekroode rozen omringen
mij rings, en dichte seringen...…
N I E U W J A A R N A C H T (1897)
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.079 Terwijl gij, dood, zo alle dingen
die dood zijn, aâm noch oge en hebt,
noch voet en roert, noch vame en rept,
en niet en kunt in ‘t leven bringen.
Zo zwart zijt gij als alle nachten,
o nieuwjaarnacht, die, malgemoed
de dwaze hoop nu zotten doet,
die neerstig staan naar u en wachten.…
Dood, de Hemel en...
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.460 Ga je er gewoon naar bed, moet je er je tanden poetsen,
flossen, is er water,allemaal dingen die me bezighouden
en zeg nu niet, dat komt wel láter,
kun je er gewoon aan seks doen, of is dat niet meer nodig
door de aanraking van de handen en voeten of het knipperen van de ogen wordt dat misschien wel overbodig?…
Vitamientje chemicalie
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.031 laag in stand
er wachtte hem een blauwe lucht
een spinnerag met laatste druppel dauw
hing windstil, er was geen zucht
terzijde van het stenen pad
dat als een loper naar zijn huisje leidde
groeide onbespoten rijkdom in de grond
waar hij zich van de wereld bevrijdde
op zijn sterke knieën in het mulle zand
met versleten klompen aan zijn voeten…
poëtisch Leeuwarden
netgedicht
5.0 met 17 stemmen
1.275 treifearns ieu
der`twûnderheden har spegelje yn ferline
de tiid hat hjir dúdelik stil stien
mar om neat te missen
wie der ek ferheftigens
yn de feart fan it folk
it âlde en neie nau ferweven
gearraand yn mufferige magasinen
dêr de âlde garde jimmer kôgget op izer
en de nije ljochting op plestik
Vertaling:
Bij Auke Rauwerda aan de voet…
KREPEL WIL ALTIJD VOORDANSEN
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.343 Doch van allen was er een
Met een krom en krepel been,
Met een plompe, stompe voet,
Die had veren op de hoed,
Die was voren aan de dans,
Die was bij de rozenkrans:
Die was om en aan de mei,
Die was leider van de rij;
Wat men peep, of wat men zong,
Krepel had de eerste sprong.…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Hij kruipt en klimt nog hoger,
En klautert naar de top;
Zijn voet schiet van het takje:
Hij steeg zo stout er op!
Hij tuimelt bij de oever
Op d'ijsvloer van de beek;
Zijn bloed kleurt 't blonde lokje,
Zijn lipjes worden bleek.…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 En wat was er met de muziek gebeurd
onverschillig uitgesleurd
hij neuriede de eenzaamheid
en raakte z'n gevoelens kwijt
hij zoekt naar troef en onderscheid
en moet berusten in de tijd
Tijd van zin, moment van twijfel
een stoel in een hoek van de kamer
de schaduw die niet uit z'n voeten stamt
een knoop uit het boekje in z'n atlas geramd…
Golgotha
poëzie
3.7 met 25 stemmen
12.088 Zijn wonden schrijnen
En 't drupplend bloed
Vergaart zich samen
Aan 's kruises voet.
Maar 't Hart des Heilands
Het bloedt nog meer,
Zijn ziele buigt zich
Bedroefd terneer.
Maar van Zijn lippen
Ruist 't warm gebed:
‘Vergeef 't hun, Vader!
O! Red hun! Red!...…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 Men hoort de ritseling van 't lover
dat zij beroeren met haar voet,
en komen zij de ruimte binnen,
dan stort zich heel de rijke buit,
die zij van 't land zich mochten winnen,
welriekend in de verten uit.…
Eerste zang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.808 . -
Stil ga ik 't smalle pad, zon in mijn hart,
Licht is mijn voet, de korenhoofdjes strelen
Mijn blijde wijde handen en ik fluit, -
Hoe is de zon zo licht! mijn Lief zo goed!…
Scherp getande zon,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 duchten
viel met het kloppen op de hemelpoort,
door ongeloof en afkomst niet gehoord,
in de loop langs gesloten deuren, net
zolang, uit onuitgesproken trots en
mondigheid, de muren van de kampen
begonnen te scheuren en blijft als
veenbrand onderhuids woekeren en voedt
de kern van elke cultuur, zolang die
maar niet onder onze eigen voeten…
Op deze zomerdag in Juli
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
571 Ten hemel schreiend
Maanden geleden schudde de aarde
onder hun voeten
wegen scheurden open, bruggen zakten in
huizen donderden in elkaar
alsof het luciferhoutjes waren
duizenden mensen werden bedolven
onder brokstukken en puin
stierven een vreselijke dood
anderen werden verminkt en zeker dakloos
ontredderd zagen we ze voor ons verschijnen…
EMILY DICKINSON 187
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Hoe vaak zij wankelde op zere voeten
Dat kan alleen de dichte mond vertellen
Probeer het eens de bouten los te wrikken
Tracht eens de stalen sloten te ontsluiten
Strijk langs het koele voorhoofd, vaak verhit
Schik eens bewust het piekerige haar
Maak losser eens de stramme, stijve vingers
Voor eeuwig zonder vingerhoed en schaar
Doe na de…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 En de oestervloot van 17-zoveel vertrok, sloeg zich uit en haalde verhaal op het land
je was scherp als het blad vandaag de scheermes klapte open knier ik dat het op het strand
waar het land waar jij voor mijn voeten. Ik knier blauw bloed vandaag, as als de lucht
het verdampende.…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 meisjes
bruin getinte dijen
beplakt met zand
natte lijven op land
lange blikken
omkeren liggen
zwarte piraten
zout in de adem
vangen grote vissen
blauwe tatoeages
zwemmen van het lijf
ze staan in watertorens
die neerkomen
worden bedolven
in vloeibare muren
van golven
een keten witte schelpen
is knersende dansvloer
zand voor voeten…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Mieren kunnen niet anders dan marcheren
met hun bepakking op de rug
zetten ze geen stap teveel of overdwars
naar het nest waar ze hun voorraad leggen
voor koningin en vaderland, het land,
en het land ligt er maar, badend in de zon
de voeten lang, de tenen omhoog
en het haar groeit naar de wolken
alles wappert in de luchtige wind
en ze lacht…
Ikeadroom
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
918 ."
Ik keek opzij, of geen 't hoorde,
zag m'n voeten boven schoenen zweven,
beduusd zag 'k rozen gloeien op haar wangen,
ze vroeg "klaar voor een avondje bankhangen?…
Als er geen hoop meer is
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
658 moeten leren leven
Maar hoe kan ik dan nog naar het hoogste streven
Ik voel de wind langs mij heen gieren
De duivel zit mij telkens te klieren
Hoe moet ik de moed erin houden
Is dat wat de stemmen wouden
Gedachtes zij brengen mijn hoofd op hol
Ik wordt van die stemmen dol
Beelden vol bloed
Heb ik niet genoeg geboet
Ik sta met mijn blote voeten…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 speuren
de sluizen verder openend
stort zwaar de hemel leeg
hem de ogen dichtdoend
die hij nu niet sluiten mag
aderen stromen adrenaline
hem tot springen vloekend
waar wild stormend water
hem er toch uitglijden laat
wanhopig klauwen vingers
in het zand nagels brekend
waar de wormen kronkelen
die zijn bestaan betwisten
zijn voeten…
deugniet, rakker en kanjer
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
634 zeventien jaren jong alweer
met de wereld aan de voeten
ben je een stralende jongedame
met de charme van schoonheid
een jonge vrouw met een kop erop
in de vindtocht naar wie jij zelf wil zijn
strijd je met jezelf en jouw omgeving
met een scherpe blik op de wereld
geef jij de mensen om jou heen
jouw mening en oordeel klip en klaar
van…
Gisteren werd ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Dat zijn zij
ten voeten uit:
weten hoe ze mij
voeden moeten.
Maar goed:
het gaat mij te ver
mijzelf iets aan te doen,
daarvoor heb ik al teveel geleden
onder ‘Zijn’ ideeën
van de lieve vrede,
doch:
enige dramatiek klinkt
als muziek door
in mijn oren.…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Nu mijn ware zelf zich durft te tonen,
aardse voeten, spiritueel, gemeend en klein.
Waar eens de nevels samenklonken
tot mist van onbegrip, verlies,
passen nu de puzzelstukken wonderlijk —
dankzij redding, eindelijk vrij van wie ik niet meer ben.…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 dan de geur van oude mensen, opoe
met haar kousen, zwarte jurk en
het bloemetjesschort, aan haar voeten
hingen de sloffen van haar man
de keuken: het kleine aanrechtblad
met kastjes die de vaalheid teniet deden
drie bakjes, dofgroen:
zand, zeep en soda en boven
de wasbak een kraan met een hevel
het portaal en de woonkamer, allebei gelegen…
Hij had geen idee
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.104 hoop op een stukje geluk
langzaam maar zeker verdwijnt
Hij heeft geen idee
hoe goed het leven kan zijn
hij heeft geen idee
zijn leven beperkt, zijn wereld klein
Met zijn lege pannetje
doet hij wat hij elke dag doet
hij wandelt eindeloze afstanden door de woestijn
in de hoop dat hij een hulpverlener ontmoet
Hij heeft honger, dorst
Zijn voeten…
scheepsfeest zonder einde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.627 inéén wringen zich op de tast
door het nu eenmaal nauwe mangat
meestal naar binnen op handen
duinkerks in heikele hangstanden
hoofden lopen roodpaars aan
de crew slaat ze over op de benen
met geknakte ruggen op hun tenen
en blijft roepen in godsnaam
weest allen welkom op de schuit
jullie gaat zo wel de spuigaten uit
laat ladies en voeten…
Kus
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
4.258 Zo ik ook niet smachtend voor je voeten val, waardoor ik je belemmer om te lopen. Laten gaan kan werkelijk beminnen zijn. Weet dat hoe wijd ook onze wegen wijken en hoever een afstand ons ook scheidt, mijn liefde jou zal vergezellen, je zal blijven koesteren in elke tijd.
Ga maar lief,
naar haar
die ik had willen zijn.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Met het hoofd in de wolken,
de voet in de kolken,
staat bij golvengeklots
naakt en eenzaam de rots
Tevergeefs op zijn toppen
zijgen morgendaauwdroppen!
Tevergeefs ziet de maan
lieflijk starend hem aan!…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 niet vaak of zelden, zeg maar dagelijks
doet het mij aan, alsof de dag er één is
die de mens moet door zien te komen,
en op het moment men maar even stil
staat, barst het gevecht met de leegte
los, met verwilderde ogen vol wanhoop
beschouwt men de wereld als vijandig,
-de naakte kwetsbaarheid-, het gevoel
alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ze hebben het net als ik koud aan hun handen en voeten.
Ze moeten voor het hele jaar boeten, zoals ik ook moet boeten.
Winterster en winterster.
Je komt weer op.
We zijn weer schreiende kinderen naar Hemelse Moeders borsten.
Want we voelen pijn.…