5046 resultaten.
Ik wilde dit voor uw leven
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.246 Maar als ik dood zal zijn, moet gij mij wekken,
Opdat, wanneer de Vrijheid zingt op aard’
Mijn oude stem zich bij de uwe paart.
Maar als ik dood zal zijn moet gij mij wekken.…
Ik mis hem zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
826 O, God, ik mis hem elke dag
Ik praat nog steeds tegen hem
En ben nog heel vaak van slag
Ik hoor nooit meer zijn stem.
Ik blijf aan hem denken
Het is zo stil in mijn huis
Ik blijf aan het herdenken
Ik voel me niet meer thuis.…
God gaf ons...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
755 God, Hij gaf ons onze stem om te spreken.
Om Hem te kunnen loven en prijzen
Dat wij Zijn geboden niet zullen verbreken
Maar Hem alle eer en dank bewijzen.
God, Hij gaf ons onze handen en voeten
Handen om ons werk te kunnen verrichten
Voeten om onze medemens te ontmoeten
Om elkaar te helpen de lasten te verlichten.…
CIRCE
poëzie
4.1 met 10 stemmen
1.871 Daar reist de Circe op, wijl in haar oog een vonk
der helle gloeit en, in een spotlach, 't glas geheven,
roept zij, met hese stem: 'Der Liefde deze dronk!'…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 kwam,
uit de schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen dan de oorsprong
van minnaars die met volle stem…
- Alsof het gisteren was -
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
1.344 Ik hoor muziek..je stem in mij
alsof het gisteren was
lijkt de teller helemaal rond geweest te zijn
ik trof je liefde..ze is niet meer van mij.…
Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Met een stem van lichte sneeuw
Ontsnapte zelf een geeuw.
Die het moment van nog even nadromen drijft
Een gedachte in de juiste baan beschrijft.
Wat is in leven ooit verzwegen
Kunnen deze woorden niet meer geuit
Ik voel enkel een aanwezigheid heel luid
En winter die goddelijk steeds met neerslag duidt.…
Schemeravond
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.013 Nu zit ze alleen met ons klein-zusje,
Zingt, maar met tranen in haar stem.
Geeft haar ook 't kleintje kus op kusje,
Te meer nog denkt zij steeds aan hem.
Klein-zusje vindt het nu niet prettig:
Eén moest er zijn op elke knie.
Ze haalt haar pop: ‘Ma, dat is broer nu,
Weer zijn we met ons beiden, zie!’…
Rondrit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 De koetsier in Brugge sprak op een toon, die 'tien'
werkelijk deed weerklinken voor tien en in zijn ratelende
stem verdwenen wij voor de tijd die hij ons gaf, geborgen
in zo'n oude kar uit een andere eeuw en sidderend van
jaartal naar jaartal, spottend met een magere begijn,
een griezelige rit door de tijd, via holle kerken en
taaie monumenten…
Een weerwolvin bij volle maan
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
1.241 heel weinig heren
op benen heel robuust behaard
of vrouwen met een snor of baard
ze epileerde ook haar staart
en lakte daarna breed en groot
de nagels van haar klauwen rood
en dan als kersje op de taart :
de kleur van liefde en van dood
een kleed dat heel wat inzicht bood
vooral dan in haar drang naar vlees
haar huid nu zacht, haar stem…
Brieven aan haar
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.679 omgevallen is het leven
als het mijne dat voorbij ging
in een dagboek volgeschreven
als de vrouw die ik nooit werd
in kinderschoenen is gebleven
In jouw hand bleef alles achter
woorden om ze voor te lezen
als kastanjes voor de eeuwigheid
iets van getuigenis
laat ze maar glimmen - lieve Kitty
als het weer eens donker is
wees er mijn stem…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 Maar al 't geklaag en dof gesnik,
zelfs onder 't troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.
Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Als een god die zou beluistren
Aards gerucht uit hemels vreê,
Hoor ik uwe adem fluistren
Door de stem van wind en zee.…
Wat ik wel weet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 Als je dezelfde zoete stem weer hoort
zul je het weten?
zo'n zuiver lied hoor je alleen
in het voorbijgaan zingen
lach in het zonlicht,
zing, huil in het duister
en fladder door de nacht
maar huil nu niet meer
slaap tussen de sterren
droog je ogen aan de wind.…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen gevouwen handen
die steun zoeken op het gebroken dressoir der wanhoop
Alsof zijn wil de wet veracht
en kromme wegen gaat in ziende ogen
die geen stem…
GROOTVADER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.156 Grootvaârs stem klinkt vreemd, en allen
Hielden 't oog op hem gericht
Maar zijn kijkers vielen dicht,
En zijn mond was ingevallen;
De oude is onder zeil geraakt,
Uit zijn slaapje nooit ontwaakt.…
praten tegen de maan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
819 probeer je daar te vinden
en hoop dat je daar dan bent
aan de andere kant
of ben ik gek...want
laat mij maar gaan
praten tegen de maan
ik voel me telkens zweven
de hele stad weet het
ze denken dat ik gek ben
misschien is dat zo
maar zij weten niet wat ik weet
want als de zon verdwijnt
zit mijn hart steeds weer klem
ik hoor steeds jouw stem…
Noorderland
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
751 ooit ben ik verwekt door een stoere godin,
uit een heftige stroom, vol wind, vol water
kreeg ik mijn stem, mijn lijf, mijn ziel,
mijn huid rilt onder de Noordwesterstorm,
zijn koude, felle razernij trekt mij los
uit de vettige, blauwe klei, zilte droesem
doet mij heftig trillen van verlangen
naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe
zeeklei…
samen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.481 Ik kan je niet volgen
Ik kan je niet helpen
Ik kan je niet leiden
en ik wil niet van je scheiden
Ik voel me verloren
Ik wil je stem graag weer horen
Na al onze belevenissen
Zal ik je zo vreselijk missen
Ik heb nooit kunnen overpeinzen
zonder jou te moeten reizen
Het zal zwaar voor mij zijn
En de weg niet meer zo fijn
Een lange…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 verkrampt liggen mijn handen op het toetsenbord
ik weet ineens geen woorden meer, geen zinnen
geen enkel woord van troost schiet me te binnen
dat zegt dat de blokkade weldra opgeheven wordt
mijn hoofd voelt angstwekkend geesteloos en kil
laat zich door geen geluid, geen stem van buitenaf verleiden
om slechts één vleugje inspiratie naar binnen…
Gij zult niet met een kroon op 't hoofd
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.610 O allen gij, die meent te zijn een dichter,
Maak toch u-zelf een aantal ponden lichter
En weet wel dat de enig-echte kunst slechts daar staat,
Waar zij oprecht fier op haar benen waar staat,
Weet toch dat Uw taal slechts is in m i j n hand veilig,
Wijl zij gestaêg door m i j n stem slechts klinkt heilig.…
Nederlands Indie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Een aarzelhand omhelst een pop
en streelt de baaien rokken
met tranen druppend langs je neus
fluister je zachtjes langs me heen
je oog valt glazig op de stokken
die stakerig langszij steeds staan
nu lang gelee het spel besloten
sinds angklung ook zijn stem niet roert
geen mens meer die hem roept
daar 't vaderland zo lang gelee'
hem reeds heeft…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 konden zijn
Wie verloor het gevecht
om dekens en lakens
verdween in het wit
van een laken grote pagina
met onleesbare letters
In de korrelstructuur
van een muur verschenen
een paar ogen als rode knopen
op haar schouderbladen
verdoemde glimlach om de mond
Het beeld verschoof
stortte in brokken
op het moment dat Charlotte
met de stem…
Ambrosia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
610 en onopgemerkt
toch straalde ze onderhuids
zoals de spieren trillen
van een paard wachtend op het startsein
ik zie haar nog zitten
aan de overkant van de tafel
herinner me haar chemisier
met witte en blauwe biesjes
welsprekend
sober en elegant
ik zag haar lieve sprankelende glimlach
ik hoorde haar praten
de klankkleur van haar stem…
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 belast,
om in ander zand te aarden
aan hun wil vast te klampen
door de geest van de toekomt begeleid
in de delta’s van het waterlanden,
en over opvangkampen verspreid,
soms ongewild in stad en dorpen,
beknotte omgang, in scholen uit
hun haard en steden geworpen
met ziel en lijf in het verband,
in alle goedbedoelde gewesten
wordt de stem…
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Doña Marquesa zingt het lied van Mama Sirena;
een stem uit de Andes, een anjerklank
die afkomstig lijkt uit de gevleugelde verten van
de Pleiaden.
De sjamane vertolkt een loflied aan Mama Cocha
of deze nu de vorm aanneemt van bulderende oceanen,
een giebelend beekje of de inham hier die zwijgt.
Es lebe das Lied von der Erde.…
Prijswinnaar
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
518 Het is maar zelden dat een wildvreemde vrouw
mij met haar stem benadert en daarom was ik
danig van slag. Het liefste had ik haar door
de 'hoorn' heen een flinke tongzoen gegeven,
maar als belrebel miste ik die input.…
De geest van Gene Cernan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 Donald Trump zal zijn stem moeten missen.
Laat ons de visie van Gene Cernan levend houden.
Moge alle mensen met elkaar verbonden blijven.…