Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Jeanne d'Arc ( J. v. M. )

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.667
Jeanne bleef vechten tot het laatst onder beroemde berende vlammende vuren: zíj bleef trouw aan haar diepste missie; taak tot in de laatste van binnen krijsende uren. Deze Jeanne in mijn leven draagt bij in mijn geloof. Zij geeft mijn levenszaak terug aan mij, toen, nu, in moeilijke tijden.…

Een kier in de nacht.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Hoog boven het landschap vermengen zich water en vuur op een wolkenterras, daarin schuilen woordkeuzes onhandig uitgestoven in de ochtendwind. vormen strekken zich aan de hemelrand in zachte en subtiele wezens vermomd in onszelf zoekende naar een kier in de nacht.…
Pama28 september 2013Lees meer >

Voorstelbaarheid ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Het voelde weerloos hoewel geen gevaar dreigde, beklemd in onszelf ondanks de mildheid van de natuur die teer maar ook vol maagdelijk vuur met haar aan mijn denkbeeldige hand raakten we verder afgedwaald.…
Pama27 oktober 2013Lees meer >

Ik ontwaak

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Ik beroer je teder, liefde vlamt op als een eeuwig brandend helle vuur. Niet te blussen hartstocht, verzonken in mijn gedachten maar verslonden door hitte. Ik lach je toe, Verstrengelde lichamen vormen eenheid. Je kijkt mij aan ogen halfgesloten, een door hitte beroerde glimlach.…

wel, kom dan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
haar gul hartelijke genegenheid warm en onderhoudend voelt als een geschenk met ogen die stralen van passie en van vuur geeft zij gastvrijheid haar echte betekenis ik prijs de dagen waarop ik mij verheug haar te mogen begroeten…

Vlinders dansend in een warme zomerbries

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Ogen zetten elkaar in vuur en vlam geven elkaar zoveel liefde en warmte. Armen om elkaar heen zo gemist in die tijd alleen door leegte in het leven heen, voorheen. Zij geven elkaar vlinders die door hun lichaam dansen, van top tot teen, samen is alles zoveel mooier dan toen waarin zij waren -onaantastbaar- maar alleen.…
AtNic17 oktober 2016Lees meer >

Winter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
De winter is koud, nat en guur, warm is het bij het knappend vuur. De wind giert om het huis, het is knus thuis bij de buis. Het is geen weer er uit te gaan, daar is nu geen aardigheid aan. Lekker, mooi in huis blijven, met een boek de tijd verdrijven. Straks wordt het weer voorjaar, daar is het verlangen naar.…

Vriendin en vriend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Wij blij en onbezorgd aanvullend met elkaar zijn, leven in elkaars hart al draait de wereld om zijn as is er vuur en ellende en brullen vulkanen wij kennen de schenkingen van de stilte.…

1800

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.951
Drijfnat, hard en onherbergzaam zijn duister toevluchtsoord grijze dorpen; koud volkje zit bij houtrook en vuur. ---------------------------------------- uit: 'Laaglandse hymnen II', 2002. ---------------------------------------- meekrap - verfplant.…

iets in de krant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
bereik van een gezond verstand nu kan ik slechts nog zeggen, het ga je goed - maar as verwaait zoals gedachten zich kunnen keren naar de tegenstelling van eb en vloed dus mijn beste, je woorden spreken nog zoals een boot ligt aangemeerd aan het anker van het oor, je stem is het sein om te vertrekken - je beeltenis opgelost door het vuur…
elze27 maart 2018Lees meer >

Onstuitbare natuur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
een onvoltooide symfonie, een universele ouverture, een humaan bolwerk, een “pas de deux” in natura die maar langzaam wil rijpen mijn composities zijn van een ouder repertoire, vaak op hol geslagen door melancholie, ontsproten uit het labyrint van een herkenbare gravure wat geweest is, is geborgen blijft branden als een onblusbaar vuur…
Pama6 februari 2019Lees meer >

Vervlogen dromen,

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
Moeder was streng, vol vuur en zorgen Beschermde ons, we voelden ons geborgen Mijn jeugd bewaar ik als een schat, en niemand kan me die ontnemen en voor je ’t weet sta je in ’t leven En vraagt waar is die tijd gebleven? Ach hoe vlug gaat toch die kindertijd voorbij als sliertjes rook, verdreven door de wind.…

Zandkunstenaars

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
bewust van 't gevaar bewoog ze ongestoord : onder 't schuim bedolven en dichterbij kwam hij, waar haar voetsporen staan gegrift onder de wijde hemel, terwijl de bleke zon opklom naar goud, uit kobaltblauwe oneindigheid, de snurkende maan ruist de melodie in één schelp naar huis, met een rekensom uit 't hart stroomt de pijn , van 't vuur…

Typerend?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
spel op het linnen die de golven zingen liet in het getij van eb en vloed, je had al gewonnen voor je was begonnen, passie verpakt in felste tinten en het luiste oker die zich om je vinger draait, je gebruikt beider handen in de perceptie van je karakter een rusteloze signatuur bespeelt het zachtste dons naast het reinigende vuur…
Pama16 juni 2020Lees meer >

DAGEN EN JAREN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
een scene met een kind en vrouw: take one ik herinner ieders plaats ieder voor zich alleen daar begint het gedonder in de glazen al ik herinner me dingen en jaren als een vage vleug van parfum van dames zonder gezicht maar met een onbestemde weemoed door het midden van het hart als verre vonken of vlagen vuur en ik zeg: wat was het plan…

Oude waarden?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Veulens bij een hek terwijl de schemer valt, koppen dichter bij elkaar, de ogen kool getint waarin blikken vol vuur om de warmste glans te stelen hun hals getooid met fiere manen, opgetuigd in een land waar de hemel haar onbelaste lichaam torst, een onbeschilderd stilleven, in het web van de vrijheidspin met zijn penseel de ware…
Pama4 september 2020Lees meer >

Verwantschap

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
waar vuur en vlam weer worden verenigd zo die al voor ieder in de eeuwigheid is beloofd . thans is mijn ademen nog gelijk aan de kracht van een woestijn die aan mij zuigt doorheen het uitgestrekte hete zand om de weg te volgen die naar verluidt naar een verleidelijke oase leidt .…

Kundalini

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
Mijn hart is vol vuur, het brandt van verlangen, stort zich onbevangen in andermans armen; mijn hart vlamt liefdevol, mateloos, grenzeloos en ongegeneerd gepassioneerd. Mijn hart kan schreeuwen, krijsen, woedend vloeken, bidden en smeken; breken.…

broederschap

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
te jong voor het huwelijk zo jong is hij jong nog een ware adonis in de bloei in het licht van het feest met ongekende sierlijkheid beweegt zijn slanke lijf vol overgave danst hij energiek en vol passie uit zijn traditie de dans met de melodie in verbinding stralen donkerbruine ogen vastberaden jeugdig vuur doordrongen van precisie…

Bloed

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 529
Op een dag als bloed en bodem weer eens zullen samenkomen zal het wrede vuur ontbranden gloeiend staal scheurt tot de randen totalitair de aarde open kokend water vult de lucht de waarheid wolkt zich naar buiten woorden wringen zich tot een klucht massa’s moeten weer weglopen feiten doen niet meer ter zake wie het hardst roept krijgt…

In de schaduw van verlangen

netgedicht
2.5 met 139 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Liefde uit leegte ik zocht geen vuur, geen stormwind alleen jouw echo Ik ben verliefd geworden op jou, niet omdat ik liefde zocht, maar omdat de dagen kleurloos voorbijgingen, de nachten te stil waren. Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was.…
CB20 maart 2025Lees meer >

de beschuldigde vulkaan

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 482
kratermond eindelijk vrijelijk razen kon zijn woorden weer als lava de slaven van de vaste grond onder hun voeten laat gloeien van ingezonken schaamte vol in ’t zicht van zo’n misbruikt kruisgeraamte zal hij spuwen en blijven spuwen ‘t magma als dunne stront over de randen duwen ’t kreupelhout verbranden tot aan de stuwende rivier met zijn vuur…
R.E.N.S.15 april 2025Lees meer >

Van achter bergen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
Met zijn handen, zijn woorden, zijn stem (je zou ‘m eens moeten horen), waarmee hij elk vuur op hoopt te stoken, de tijd zegt af te kunnen remmen, als hij het nodig acht, negen keer per dag, allen overspannen achterlaten zou, in elke ijdele overtuiging denk te mogen poken?…
Simone de B.16 augustus 2025Lees meer >

De kaars brandt/2025

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Klokslagen die nieuw leven verlangen, koudefronten worden gedicht vuur dat brandt 't knetteren van takken haard dat aan het wakkeren is, wintervloed komt tot rust…
arensoog2 december 2025Lees meer >

Als… Grote Geelstaart

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 308
Als de sterkste schouders de aarde vallen laten, als de ingedutte liefde het vuur niet langer blust, als de steekvlieg de poort tot Olympus bewaakt, als de zielenwegen der reizigers eindigen in niemandsland, als de onbeminde schoonheid onbenoemd blijft, als de overkoepelende beschermer zijn eigen eed verraadt, als de geveinsde krankzinnigheid…
R.E.N.S.4 december 2025Lees meer >

Op hoop van zegen

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 463
Achter hen ligt het vuur, voor hen de leegte, en alles wat rest is dat ene gebed om behoud.…
CB7 februari 2026Lees meer >

overleven

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.227
plastic tas zoals men dat van hem kent Het is niet te geloven man zijn stem is laag noch hoog Wanhoop doet hem schreeuwen de lippen gesprongen Hoe angstig klinkt zijn betoog Ik ging voor een radiootje ruitje tikken zoals het moet stond zo op de achterbank een nieuwe fax met telefoon en niemand die je wat doet Mot je kijken hij is gloed…
Ivan Grud23 augustus 2005Lees meer >

EGO FLOS

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.473
'k Ben ver van u, ofschoon gij, zoete bronne van al dat leven is of immer leven doet, mij naast van al genaakt en zendt, o lieve zonne, tot in mijn diepste diep uw aldoorgaande gloed. Haalt op, haalt af!... ontbindt mijn aardse boeien: ontwortelt mij, ontdelft mij!,..…

Mooi-weerslied

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.039
Nu wekt haar gloed, In mijn gemoed, Een vreugd, niet uit te spreken! 't Is of er bloemen open gaan En lentenachtegalen slaan En strakke windslen breken. 't Is of mijn hart Betoverd werd! Waar vloden al mijn zorgen? Weer heb ik iets van 't vrolijk kind, Die 't leven zag, in rozentint, Een korte, blijde morgen.…