5765 resultaten.
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 woorden,
ik schrijf ze van uit mijn dichtershart
vaak komen ze uit de diepte
gelijk de nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend…
Waanzin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 Ik weet nog toen de hyacinten
leefden van pure angst, omdat ze dachten dat alle
bloemen uitstierven. Dat is een leugen en daarom
zweren alle kardinalen bij de corrupte pausmobiel.
Stumperds, er ligt geen lingerie in de wasmand.…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...
Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduld
De slaap kon vinden om van u te dromen.…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
IJDEL - OF NIET?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Struiken blazen zacht, bloemen knikken fijn,
zullen hun bestemming altijd verstaan:
hier blijft Gods schepping eenvoudig en rein.…
Er is een heerlijk oord
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
613 Er is een oord waar geen tranen vloeien
En geen ziekte en pijn meer zal zijn
Maar louter vreugde en zonneschijn
Een paradijs, waar prachtige bloemen bloeien.
Een heerlijk oord, zonder angst, haat en nijd
Oorlog en geweld kent men daar niet
Er zijn geen zorgen en er is geen verdriet
Daar zullen we leven in liefde en vrijheid.…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid
soms in diepe zuchten
vol fier, maar liefderijk
over de aarde spreidt
kom wacht niet langer
en geef het leven een hand
er staat iemand met natte voeten
en een hoofd vol bloemen…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Bloemendood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Gaandeweg een ontmoeting
tussen zwartgeschilderde wolken
en een veelkleurige regenboog
viel een korte wonderlijke stilte
toen een bloem haar knop opende
om haar hart te tonen aan iedereen
die de onschuld wilde beschouwen
Op dat ogenblik werd zij geplukt
uit eigen omgeving losgerukt
om haar kleur alleen te vertonen
aan enkele voorgeselecteerde…
Hervonden schat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 vreugde en onschuld
het groeiend boek wordt stilaan zwarter
het lichaam voelt de geest
en antwoordt met gebreken
de geest laat zich tergen
tot hij ontploft in desperate woede
en op een dag met nieuwe hoop ontwaakt
gepaard met tomeloze energie
zwarte bladen scheurt hij uit het boek
versnippert ze met speels gemak
tekent een grote witte bloem…
bijzondere liefde, gedicht voor Henk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.365 Daar waar geluk zijn oorsprong vind,
een mooie bloem, de lach van en kind en jij,
jouw ogen die zo stralen naar mij
zo bijzonder,
zo'n doodeenvoudig wonder.
Daar waar geluk kan voortbestaan,
het liefhebben, het samengaan en jij,
jouw liefde die ik voel in mij
zo bijzonder,
zo'n doodeenvoudig wonder.…
Onbegrip
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.207 Een vonkje dat een vuurtje kan zijn,
een zaadje dat misschien terug een bloem
kan worden.
Woorden hebben een heilzame werking
op je bewustzijn en je zelfrespect.
“Kan het aub zo blijven?”
Dan kan ik op mijn dromen blijven drijven.…
SPROOKJESADEM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Minzaam zien wijde, helgele bloemen
op kleurrijke gewassen onder hen neer.
Laat hier een bijenfeest vrolijk zoemen!
De berkenkruin deint lichtjes heen en weer,
blaast zacht, wil zijn luchtig aanzien roemen
als wachter van verfijnde, levende eer.…
HEIMELIJKE LIEFDE (Spaansch liedeken)
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.128 Toen 'k gister, als de nacht begon,
Zacht klopte aan liefjes deur,
Ontwaakte een bloem in haar balkon
En spreidde zoete geur,
Maar eer de liefde aan scheiden dacht
Bij 't scheemrend morgenlicht,
Sloot stil de priesteres der nacht
Haar purpren bloemkroon dicht.…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur
Van zomerhemel rondom neergespreid -
Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid
Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur.
Wereld en mensen weg... Alleen natuur
Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid
Met glimlach ongerept: stille innigheid
Van nijver leven in het morgenuur.…
Eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Be-
zoek, bloemen. Troost voor
de eerste keer is zwaar.
Het verschil in tijd is
troost voor dan later.
Balsem voor verscheurde
ziel...…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 Hij zal in d'afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziele als luit
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,
zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.…
Zooitje ongeregeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 niet langer leven moet
Hoog tijd, vinden ze,
Dat ik me van het leven beroof
Daar heb ik, vinden ze,
Sowieso al te lang mee gewacht -
Als het aan hen gelegen had
Was ik er al lang uitgestapt,
Niet beseffend dat de horde
Om morgen toch weer naar school
Te gaan elke nieuwe dag
Nog onneembaarder wordt
Opgedragen aan Fleur Bloemen…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 ‘Gevloden zijn de dromen eens bemind,
Verdord de wondre bloemen der gedachten,
De lach der dagen en de lust der nachten
Zij zijn verwaaid als klanken op de wind.…
's Morgens vroeg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.290 Word wakker, 't zonnetje is al op
Word wakker, 't zonnetje is al op,
De bloemen kijken uit hun knop.
De vlugge leeuwerik zingt al lang,
De zwaluw sjilpt haar morgenzang.
Word wakker, word wakker, word wakker;
Word wakker, word wakker, word wakker.
Het duifje strijkt zijn veertjes glad,
En trippelt vrolijk over 't pad.…
Heimelijk verlangen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 van ‘t loflied
eerder een vertroeteling
van gedachten tijdens ‘t loflied
weemoed en melancholie van
het heimweelied
in Amsterdamse armoede
die verlangt naar jungle
tussen Spaanse kastelen
onder zomerwolken
die verhalen vertellen
die jij bent vergeten
in dit lenteland van leven
het is de vrucht
die het sap doet smaken
de bloem…
Ga niet gewillig heen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.759 Onbewaakt ogenblik:
dat is het kantelpunt
val uit de tijd - ga niet gewillig heen
druk de schelp aan je oor, ga tekeer
tegen het doven van het licht, je eigen bloed
Onbewaakt ogenblik
waarin je opschrikt en de dichter in je hoort gonzen
als een gulzige bij op zoek naar bloemen
ieder woord zijn eigen kleur die hij opzuigt
en thuis in zijn…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen
en de laatste bloemen…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 Heel binnenkort gaan weer de bloemen geuren
en zoveel dat ons koude hart weer raakt
zal gauw verschijnen in de ochtenduren;
ik kan het wachten nu haast niet meer aan.
De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.…
Bij 't venster
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.945 Het windje, zoel van bloemengeuren, streek
Mij langs de warme wangen, zwaar en loom,
De bijen gonsden om de lindeboom,
Vlak bij mijn open venster, en ik keek
Doelloos naar buiten, waar ik bij de heg
Aan de andere zijde van de eikenlaan,
Je moeder langzaam langs haar bloemen gaan,
En toeven zag en uitzien langs de weg.…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt
Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren,
Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere
En diepe grond die somberkleurig vlaakt.…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Wat dreef mij om te zien wat er nog was
van dat kleine paleisje wat eens daar stond,
opzij,met prachtige bloemen een terras,
werkelijk een dierbaar stukje grond.
Waarom moest dit alles verloren gaan?
Je kunt daar nimmer meer genieten,
je kijkt,terwijl je denkend stil blijft staan,
onachterhaalbare verschieten.…
DE SCHONE HERFST
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.007 De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De stilte speelt een vioolconcert voor d'eenzaamheid,
terwijl 1000 bloemen dansen in mijn hart
en de mystiek van kosmische harmonie
reikt naar eeuwige verbondenheid.
Mijn handen liggen, naakt en leeg, open in mijn schoot
als een graal gevuld met liefdevolle onzichtbaarheid.…