6608 resultaten.
Ladino - muziek
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
519 een lied dobbert mee,
gedragen op golven
van groene zee,
joodse ladino muziek;
het verhaal door een
meisje gezongen in
spaanse taal, met verfraaid hebreeuws;
danst en zingt haar lied
met gekleurde kralen
versierd op het strand; de muziek
verspreid door het ottomaanse rijk
met klanken, ritme's van vele culturen
en flamenco om haar…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Het groene maisveld,
rank en wuivend,
gulzig reikend naar de zon.
Zo onbevangen,
omarmend en vergroeid.
Dienaren bestuurd op afstand,
als brandstof voor een raderwerk.
Voer voor vee of voor kanonnen,
eeuwig vervangbaar.
Als in een cyclus,
gevangen in een repetitie.
Dodelijk, zonder pardon.…
het aarden blikinwaarts
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
616 Ik hou zo van die slierlingen
van hout en windsnelheden
die de nerven doen krullen
het ronden in rechte einders
een wittrekkend zonnen dat
de passieflora doet blauwen
en hier en daar bijt het getij
gaten in de koppen van de
schutting alsof zout hier ook
af en toe langskomt in 't roest
en een streep trekt in 't groen
van hieruit midden…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
Buig jouw zilveren lepel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 Hoe dikwijls dans jij
rond de kwetsbare schoonheid
van een innemende natuur
en weef jij woorden
naar het woord van toen
met groene ogen
en een fruitijsje
voel ik jouw huid
een tijd verspilt met zwijgen
in mijn gretig hart
heerst een duisterstorm
heb ik je eindelijk gevangen
in de droomstreek van verlangen
voel ik jouw tong
zal…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Der bomen kruinen buigen,
Ontbladerd van hun groen.
Nu gaat de winter komen
En alles treuren doen.
Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water verliet
eenmaal op de wal zag ze zichzelf
helder en klaar in haar ware gedaante
een kikker met een brede lach
luidkeels roemde ze de groene…
Deerne
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
762 Een secondewijzer tikt
gaten in een koffiebeker,
terwijl de trein
langs velden en wegen
zucht en kraamt,
omdat zij,
achter haar stoel verscholen,
oranje en groene tictacs eet.
Gezegend is zij onder de vrouwen
en gezegend haar vruchteloze schoot.
Deerne,
zo gracieus met dopjes in de oren,
haar hoofd wiegend op muziek.…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Hier rust ik ver van 't woelig mensenras
In macht'ge zuilengangen van het woud,
Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud,
Hier op het mollig, mosrijk lentegras.…
Wie bepaalt?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
622 Wie bepaalt oh wie bepaalt
Dat dingen mogen en of moeten
Dat het gras groen is en mensen dom
Wie bepaalt
Dat er verbod is of geboden
Dat groot, groot is en klein, klein
Wie bepaalt
Wanneer er sprake is van droefheid
Wanneer je huilen mag of niet
Wie bepaalt
De lengte van de dagen
De kortheid van de nacht
Wie bepaalt
Hoe je leeft…
Bezeten
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.328 Het tweed vervangen door een hippe rib
in groen.
Mijn heit.
Met zijn laatste foto
plus 1000 herinneringen
moeten wij het doen.
Draai, draai, draaimolentje spelen.
Daar komt verdriet.
Het ziet je wel/het ziet je niet.
Stoppen en verschuilen.
Mem draait de stoel weg van het raam,
want de buren mogen niet zien
dat we huilen.…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Terwijl zijn broeder,
over heuvel,
ver weg van groen en water,
sterft in de armen
van zijn naaste buur,
ontwaakt hij met
een kater.
Het poezenbeest
dat kopjes geeft
aan een intens verdriet.
Niemand die het ziet.…
schemering ( in sepia )
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
630 zwoel kruipt de schemering nabij
drapeert zijn schaduw lieflijk
over het helle zomerlicht,
vervaagt de kleuren van de dag
zilverwit speelt een zonnestraal
door het gebladerte van groene kruin,
verstild tegen de grijzende verte
staat in sepia gekleurd, een wollige kudde
roerloos als beelden neer gezet
een meerkoet met haar jong achterlangs…
De page
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.173 Door een groene wei hebt ge mij doen rijden,
Mij, flauw van lijden,
Nauw zocht ik uw schouder mij bijzijden.
In uw wit paleis hebt ge mij doen slapen,-
Zwak, zonder wapen,
Leek ik de geringste van al uw knapen.
In uw eigen bed hebt ge mij gekozen,-
In nieuw-teer blozen
Zoeken uw lelies, mijn jonge rozen.…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer als toen de lente groen
met bloemen en beloften kwam getreden;
er is slechts afstand, feiten en fatsoen
maar weet: je hebt niet tevergeefs geleden
en duurt het nu nog wel een tijd als toen -
probeer getrouw te wachten in het heden.…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 oktober dampt zich
in de eerste kille ochtenden
als voorlopers naar winterse donkerte
af en toe schijnt er een waterige zon
oktober spiegelt zich
in goudgebladerte en grijze wolken
die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde
volgende lente weer zinnig groen
oktober verdonkert zich
in bewolkte nachten en benevelde aarde
terwijl de maan aan…
Recepten voor echte mannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.566 lach even naar het kakelverse ei
en dompel het –hoe wreed- in kokend water
daarna en dat is vier minuten later
ontdoet u het van schil, wat zout erbij
een broodje, donkerbruin, dat is gezond
een blaadje groen is goed voor uw geweten
vervolgens slaat u lekker aan het eten
veeg wel die gele smurrie van uw mond
dan gaat u naar de koelkast,…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Zoek in staren en mijmeren
rust van gedachteloos zijn
herinneringen laten zweven
gewichtloos tussen wolken
als spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.
Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.
--------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 wij gingen voor elkaar door 't vuur
vier handen op één buik
ik zie zijn groene vingers weer
als ik de lente ruik
in bloesem bloem of blad.
verrijzen noem ik dat.…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
Vos en wolf
gedicht
3.1 met 13 stemmen
6.789 Ja vos
die in mijn deken woont, heus wolf
die op mijn kussen ligt – jij ruikt
straks net als ik naar groene zeep.
------------------------------------
Uit: Slapen bij een warme man, 2008.…
Spinnenwebben
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
519 Leven is nooit alleen maar mooi; er zijn geen primaire
kleuren, alles is gemengd; van blauw en geel maak
je groen, maar dat schept toekomst en vernieuwing.
Wie gelooft dat echter? Wie durft dit aan?
Hoe kan ons verlangen vastzitten in tijd, of in eeuwigheid
waarvan we niets weten? Spinnenwebben vertellen
dat schoonheid kan vangen.…
Dmitri Boelykin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 hij had zo’n authentieke Kremlinkop
met van die sluike wapperende manen
een tsaar omringd door bleke onderdanen
Den Haag kon zijn geluk met hem niet op
geen draver, meer een trekpaard in galop
hij zag het spel en liep de juiste banen
de hoofdman van groen-gele partizanen
hij scoorde overtuigend en non-stop
er hing een zweem van Tolstoj…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Het paars en geel en witte vlekken
haast nog verborgen in het groen
ze willen toch - al is het even
de deur naar moed weer opendoen.…
IN DE LENTE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.949 Ja, zegt zij, onder 't mild gezang
Der vogelen in de groene blaren,
Mijn winterkommer en bezwaren,
Mijn kinderen, vergat ik lang.
Doe gij als ik, vergeet uw smart
Staak voor een ogenblik uw zorgen
En laat, bij 't licht van deze morgen,
U drukken aan mijn vrolijk hart.…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Groen, blauw, wit namen we
voor lief; zintuigen werkten
vanzelf, op volle kracht.
Nu de brug over
plat beeld; bezems schuren
grijs vuil uit de hemel.
-----------------------------
uit: 'De Tusentijd', 2004.…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 ik draag voor
in een ‘acte solitaire’
getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn…