5637 resultaten.
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 de klok staat stil
ik twijfel
op straat wacht de wind
uit alles en binnen handbereik
misschien moet ik de weg van de wolken volgen
of tussen oeverwilgen
omlaag gedragen
waar vogels zich verspreiden over de laatste
dunne waterrimpels
omdat ik te zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid…
nattigheid
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.364 gehuld in zijn donk,re grijze jas
hangt hij stil dreigend in de lucht
schuift over zomers hemelsblauw
maakt witte wolken grijzig grauw
samen met zijn vriend, de wind
komt hij er aan, met natte vlagen
spoelt alles helder schoon
wat hij op zijn weg maar vindt
spattend en spetterend
roffelt hij op de daken
stroomt over wegen en land
naar…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 Laat het je edele wil zijn
om mij onverschillig
om schone doorzichtige tuinen te leiden
door brandende zeeën van storm, van vuur
om de hoogste bergen te beklimmen
hoog boven de wolken..…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 Als takken zwiepen,
zoals wij eens liepen,
een hand in mijn zak,
de ander verstopt
in die van jou,
als wolken jagen
langs de lucht,
mijn stappen naast de jouwe
in vogelvlucht,
als auto’s razen over de weg,
als fietsers proberen
thuis te komen
voor de bui losbarst,
blijf ik me verwonderen
over mijn hand
in de jouwe geborgen…
De bruid
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.965 de schaduwen van blinkend witte wolken
bespelen mij en overzeilen mij;
en scholen zilvren vissen bevolken
mijne diepte en bliksemend voel ik ze mij
doorschieten en mijne wateren alom doorkruisen
en in mijn lissen vluchten
zij zijn mijn kinderen en mijn liefste dromen .. .
ik ben nu volgegoten met geluk.…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 En daar staan, als grote, blanke marmerbeelden,
de stille witte wolken op uw graf;
hun ogen zijn gesloten voor hun dromen.
Dagen voorbij, die slaapt in lichte nissen
van zomerzon, heel 't landschap is uw graf
en kapellen zijn gebeiteld in het blauw
boven rode korenrozen.…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar
een wereld die lijkt verglaasd
haar stralen strijken over land
verlichten de lange grijze sluiers
vochtige wolken…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Het woord vader
zit in de klank
van oude hobo's
die melancholisch
het gejaag der harpen
doet verstenen
het zit in het geluid
van brekend glas
dat met koele gratie
de sintels in de as
tot glinsteren dwingt
en na de stilte
en de storm
breekt het door de wolken, soms
als een schitterend conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig…
arend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 De wolken zijn aan hem gewend
hij klieft erdoor.
Maakt met zijn vleugels
een enorme zwaai.
Duikt pijlsnel het water in.
Met zijn hakenpoten
spiest hij een vis in zijn vlucht.
Zijn enorme kracht
brengt hem weer naar de toppen
van de bergen met de buit.
Voedert het nest en vertrekt.
Zijn stroperstocht begint
opnieuw.…
verbazingwekkend gemakkelijk, uit "Hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
737 verbazingwekkend gemakkelijk
gooi jij wolken door elkaar
net zo gemakkelijk
begeef jij jezelf in de mist
die zit in mijn hoofd als om een gletsjer
daarbovenuit steekt de top
je speelt het nu niet meer klaar
om alles weer te pakken
of was het weggegrist...…
Nog altijd wij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 Stil zit ik aan het water
Kijk de lege diepte in
Tijd staat stil
Wolken glijden langzaam voorbij
Eenden kwetteren
Vogels vliegen
En de tijd glijdt langzaam door
Ik denk aan vroeger en aan later
En aan jou en mij
En hoe we bij elkaar kwamen
Ik bij jou en jij bij mij
En hoe we samen liefde vonden
En verder gingen zij aan zij
En hoe de…
Grote Mensen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.719 Grote mensen zijn vergeten
waarom wolken vlinders waren
witte vleugels aan de hemel
fladderend in zomerzon
waarom de wind ze had gemaakt
tot ze als sprookjes over dreven
waarom wind ze had gemaakt
zoals een kind ze had getekend
Met een pluizenbol, een zilvermeeuw
een vlieger die bleef zweven
blote voeten liepen sneller
als de wind je dragen…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Hoe heeft hij mij gelokt, belogen,
Hoe achter wolken week zijn grens,
Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen,
Die dorde, en 't eind werd van een wens.…
Ziekenhuis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.831 Werd zó de wereld van eerstaf geschapen
Met maan en wolken, zonder een geluid
En zonder licht? Waar ik vanmorgen zag
De bomen met hun gele en groene verven
Raad ik het ziekenhuis, waar dag aan dag
Gemartelden in duizend angsten sterven.…
Slank getailleerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
647 (Dansen in Bohemen)
Grenzend aan een
Wolk van Weelde
Draaiend om contouren
van een strak gewelf
Slepend de ronding
van quick-quick-slow
Genietend van mooi Praag
haar kunst en cultuur
(Dansende huis)
Vlot dansend in
Mooi Bohemen
Swarovski-kristallen
Zij-aan-zij met strass
Versplinterd' vormen
Picasso.…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 wolken
stuiven uiteen
gelijk het zand van de duinen
over het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel…
GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Samen met Frans een lange nacht gehad
In een hotel, twee kamers naast elkaar
Dat het gebeuren zou was zonneklaar
We zochten en we vonden onze schat
Werden de vleugels van één adelaar
Die zijn gewicht met wind en wolken mat
De kracht en gratie die het dier bezat
De schaduw ervan boven ons als paar
De bliksemdrager zou verongelukken
Uiteenvallen…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Laat mij haastig gaan door velden en beemden
schrijden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 Toen de eerste regendruppels daalden
zuchtte ik gelijk het dorre lover, zacht
Wat had mij toch naar hier gehaald en
waarom trotseerde ik die zwarte nacht
Verre klonk het krijsend schril geluid
van een onheilspellend nachtelijk dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de…
Op vleugels van de wind
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.242 Ik schreef jouw naam in de wolken
waar hij wegdreef met de mist,
tot een gezicht alleen in dromen.
Gedachten bleven ze bevolken
Al had het noodlot reeds beslist
dat geen droom ooit uit zou komen.…
geen bereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
611 Maar dit was een zwijgende
ommegang, omwenteling na omwenteling tot ze in de wolken
halt hielden. Een katheder werd uitgeklapt en de dienaar der
dienaren Gods nam pontificaal plaats. Hij zwaaide plechtig
heen en weder met twee gekruiste klaviersleutels en prevelde
Latijn.
Ik knikte en zei: Jeronimo, we gaan een tanka dichten.…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 In de dichte nacht hangen boze wolken
over het meer vol rustig wachtend zwart.
Geruis, kabbelklank, zacht door elkaar verward,
willen reeds het komende uur vertolken.
Plots gaat de zware lucht lichtend kolken.
Bolbliksems boven het water schreeuwen hard:
brandende kraanvogels, roepend van smart.…
RUIMTESPEL
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.384 bewoonde voet
geeft het ingetogen dorpsleven
zingende herboren arbeidslust
danst blozend door het ruime bergmeer
vergezelt
het vaartuig der Zwitserse weermacht
dat ronddraait gelijk een watertor
dapper snort _ hort en puft
aan al zijn kanten scherpe ogen heeft
die turen naar
beweeg'lijke rotsen
onder de golven
vage gletsjers
boven de wolken…
Een mooie dag!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
619 Een dag met een randje,
wat er zo weer afkan,
een dag met een kroontje
wat er zo weer afvalt,
een dag vol zon,
die achter de wolken verdwijnt,
een dag zie vrolijk begon,
maar die je nooit meer over wilt doen.…
stel je voor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 stel je voor
stel je voor, er is geen hemel
dat is toch simpel te doen
geen hel te vrezen
en wolken kun je opendoen
stel je voor dat alle mensen leven voor vandaag
stel je voor, er zijn geen landen
dat is toch makkelijk te doen
niets meer om voor te sterven
alleen geloven in fatsoen
stel je voor dat alle mensen leven in vrede
jij mag…
wachten op onweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 maar gelukkig, voorlopig blijft het
bij wat zwarte wolken en gerommel
in de verte wel langzaam dichterbij
ga je beter naar binnen, nee blijf buiten
waar je ook bent…
Vannacht
gedicht
3.0 met 9 stemmen
16.425 Er werd een hele generatie groot
sinds ik en jij ons lichaam deelden -
maar het bestaat en steekt zijn kop
op in de nacht, als dag en ik
zijn uitgeschakeld, teruggebracht
tot wat de kern is van mijn wezen
die steeds wordt luchtgespiegeld in
de slaap, die wolk, die ring, waarrond
mijn schamele woorden zweven.
------------------------------…
Alles valt
gedicht
4.2 met 11 stemmen
9.096 Ja alles valt
en er zal menging zijn van avond
in de vestiaire
en buiten, boven de wind
staan alle wolken stil terwijl
moeder staat te schreeuwen
op de grond met een tasje
in haar hand. Alles valt.
En het huis tegenover ons huis
is geen huis en de sterren vallen
maar we zie hen niet.…