6608 resultaten.
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Rijpend in zomergeel licht,
de groene appel stroomt vol,
vol van Truiens Haspengouw,
pur sang - hemels – gastvrijheid.
Glimmend in jouw landschap,
- Oh fruitig Sint-Truiden! -
stroom ik vol.
Er is iets in het glimmen van de Truienaar.…
Ik ben een appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Beneden in het duizendblad
eten prinsen en prinsessen
de groene, gele en rode appels
(peuters krijgen appelmoes)
De hele dag door delen leraren ze
rond, ze stellen vragen en oefenen
antwoorden, steeds iets nieuws
onder de zon, en daarna slapen we
onder de maan en de sterren
Van jongs af aan hang ik
mijn takken vol appels
tot ze niet meer…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat je intens houdt van hout
hij luistert naar jouw woorden
onder de wolken boven de kruinen
waar illusies rond bazuinen
in het groene…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 Hij zit verscholen
achter groen
een paar centimeter
in de pot,
geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Uit de stenen stad nam hij gulzig
groene regen mee, om blauwe velden
te doordrenken met zijn loodzware,
zilveren gieter.
Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.…
De vogel en de kat
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
65 Een zonnig najaar voelt als een dierbare schat
Weer een dag mooi weer gehad
Maar morgen druipt het kletsnat van de bomen
Vast en zeker weer op die loerende kat
Die het op het late vogelnestje voorzien had
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Grote lieve groene mysterieuze amandelvormige ogen
Sluipt hij geruisloos onder de bomen zonder…
Fuck de Taalunie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
130 Ik herschrijf het Groene Boekje
verzin er een accentje bij.
Verover in mijn eentje nieuwe taalgebieden.
Zet aap-noot-mies bij het grofvuil,
want uit de tijd.
Ik verneuk expres het Nationaal Dictee.
Sluit literaire tijdschriften
en stop met drukken van de krant.…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 In het smetteloze groene gras
staan hier duizenden vergeet-mij-nietjes
op de kaalgevreten botten
van een lang vervlogen jeugd.
Hier ligt, postuum tot heldendom verheven
en voorzien van ster en streep,
de vroeg geknakte bloem der natie.…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
31 De liefde heeft het leven menselijk gemaakt
het linnen doek wacht voorzichtig en verlegen
vol van verlangen naar een leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 De keuken is 't domein van vrouwen die ook de was vouwen
goud en zilver van oudsher naast alle schoenen oppoetsen,
neuzen laten glimmen, smaakvol meer van die dingen doen.
Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee,
jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee.
De keuken, is het echt het domein van vrouwen,
hier…
HET SOKKENMONSTER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.125 Soms denk ik: "Deze zijn toch beide groen",
maar die nuance past niet in de mode
en bij de afgegeven kledingcode.
Je mag beslist niet iets afwijkends doen.…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 eeuwen wanen
in het spel van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter een sierlijk masker
vooruitgang moet waar gaat dat heen
geen tijd Toscane
voor meer uitleg of voor ledigheid
groet aan jouw platanen
hun groene…
De Brouwerskolk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Achter mijn rug schreeuwt het mensengeweld
maar in het groen rijpt weer langzaam wat leven
bloeiende bomen met blaadjes die beven:
tijd wordt daar vredig en vrijer geteld.…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 De zomer zal mijn groen wel proeven
als de dagen langer worden dan
de nachten die geen duister hoeven
mijn gegroefde stam
draagt bladeren aan
de uitgestrekte takken
die zwaar gebogen staan
ze dragen lasten wijd
van rode vruchten spijt
uit voorbije lentedagen...…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 Groen zover het oog kan zien
en nergens ook maar een kleine heuvel.
Grazende koeien en schapen bovendien,
en wij, samen in een heerlijk gekeuvel,
wandelen de dijk op, warm in de zon.
En in de schaduw van een molen
kijken we getweeën naar de horizon,
waar meeuwen door het luchtruim dolen.…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 Nieuw groen
zal groeien, om en in.
Waterdieren zullen
schuilen.
Alles krijgt een
andere zin.
De geliefden
aan de oever
zien alleen
die grote kring
langzaam tot
de hemel rijzen.
Blijft slechts:
de HERINNERING…
De kroeg
poëzie
3.3 met 17 stemmen
2.670 Al in de Plantage daar is er een kroeg
Wel onder de groene bomen,
Daar drinken ze laat en daar drinken ze vroeg,
Daar drinken ze nooit haast jenever genoeg; -
Mijn Lief zeit: ik mag er niet komen.…
Ellis
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.017 In de trein zie ik haar zitten
de ogen dof
een leren jas
Op haar schoot een oude tas
haar in een staart
met kleine klitten
Ze kijkt me aan
haar ogen groen
pupillen klein, een vage lach
herkenning
een verlegen " dag "
heel eventjes die blik
als toen
Ze rilt en zegt
"wat geld voor mij"?…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 De schapen op de groene dijken
grazen rustig voort, herkauwend
’t leven van welleer als wolken
die daarboven schuiven – eeuw na eeuw.…
Contact
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.709 Veld: groen vegeteren.
Achter horizon hoeve, gehurkt.
Luifel spar en vogelkers:
bosrand, mijn rug. Geduld.
Geweer en ik: de hand op het leven.
Schot spat avond uiteen.
Veld, hoeve, bomen
ontploffen, vallen
op hun plaats terug.
Stilte likt wonden gaaf.
Achter graspollen gestrekt
ligt haas, kogel door hart.…
spiralendsnel in kleine hozen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.480 vertel de bomen maar
dat je bent vreemd gegaan
als pril en groen ontlokte je
de zinnen stond nonchalant
ineens het hele bos te minnen
je flirtte met je blond
je ogen waren dauw
en vochtig als je mond
de zon kleurde je haren
jij bracht de wind niet tot bedaren
je wakkerde hem aan
spiralendsnel in kleine hozen
je warmte raakte iedereen…
Grote ogen
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.918 het vogeltje in de kerstboom
klaagt over zere poten zonet
op een groene sparrentak gezet
kent het enige beginnerschroom
het engelenhaar waait in de ogen
van de kabouter die al jarenlang
op dezelfde plek hangt totdat
de doos met kerstspullen weer
op de zolder wordt geschoven
boven in de boom heerst de piek
schreeuwlelijk van formaat en…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 mijn zoon, ik heb je niet gebaard
want ik sliep nooit met je vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
Herfstkleuren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.159 Een vliegje zweeft geruisloos langs
Een vogel fluit zijn lied
De koeien grazen in het land
Enkel pracht wat je hier ziet
De kleuren van de herfst zijn warm
In rood en bruin en groen
Gouden muren van bladeren zo mooi
Alsof de zon zich met hen verzoent
De bergen steken af aan het licht
Ze beschermen dit prachtige beeld
Alsof ze laten beseffen…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast met
herinnering er netjes ingepast
maar het bos is laag gebleven
storm en tijd hebben hun tol gekregen
de allerzwaksten knappen af
maar de oude eik in al zijn statigheid
is nog op zoek naar groene…
Van Dale
gedicht
3.4 met 137 stemmen
34.453 - Taalpurist)
Buitensporig vernieuwingsvenijn
Ik wil je onfeilbaarheid aanvechten
Ik geef je van eigen deeg een koekje
Met de glimlach wil ik jou berechten
Soms zit je fout volgens ’t Groene Boekje…