825 resultaten.
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Trotse zomerbruid
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.793 je draagt de wereld op je hand
de zon van oost naar west
het licht van noord naar zuid
de schaduw is je vreemd
je bloei der jaren
toont een trotse zomerbruid
gracieus is je spiegeling
een dans tussen werkelijkheid
en nog onbekende dromen
op dekentjes van dauw
laat je tinkelsterren
in liefde samen komen
ik wens jou duizend blaadjes…
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 uit
Schreef ze op
Mijn woorden verdampten
Het papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt op de aarde
Die door de dauw…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Tot de verbinding brak.
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Kinds wereld geprojecteerd in
het prisma van een druppel dauw,
nu ijzig balancerend aan een onwillige tak,
die trouw bleef aan een voorspelde in het
Hooglied van de zon tot aan de horizon.
kleine vlinder die zij wilde vangen in
een gesponnen vleugels van woorden,
verlangens die ze begreep maar
bewust ontweek, voordat ik sprak.…
Beleefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Net als de dauw zo 's morgens op het gras
wou ik dat onze liefde ook altijd zo was
als de morgenzon,warm en teder strelend
zo voel ik me als jij dan bij me bent.
Jij, bent als een tornado, druk, vol leven
met alles kan ik steeds bij jou terecht
een teken hoe 't ook anders soms kan gaan
het is iets, waar ik nog te lang voor vecht.…
Hommage aan Patty Scholten
gedicht
3.0 met 7 stemmen
5.433 Geen vogel zingt een lied bij dag en dauw:
de door hen alle zo geliefde vrouw
ging heen. De schrijfster was ze van hun dromen.
Voor troost zijn apen bij elkaar gekomen.
De octopusinkt kleurt diepzwart van rouw
en leguanentranen blijven stromen.
Halfstok bevlaggen luiaards nu hun bomen,
hoog in een treurbeuk kwijnt een rode wouw.…
je ogen droomden de rest
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.572 in ons
spel van wijzen en noemen
genoten de pracht waarop de
nacht zich altijd kan beroemen
handen vlechten ineen
sterren verschijnen in ogen
een romantische maan
zal hun schijnsel gedogen
ik streelde je haar
en krulde de schaduw
we kusten in donker
het licht van elkaar
ik heb je zien lachen
toen je dorst was gelest
met de dauw…
Utopische presentatie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
532 In droombestaan,
wil ik nabij jouw voeten zijn
op natte dauw van zomergras
dansen tot het einde van de zomer
voor jou die zachte dromer
in subjectieve zinnen
van een objectief boek
uit de poel van jouw liefde drinken
alles even laten bezinken
in de smaak van verse groentesoep
nu ik in stilte jouw naam roep
voor jou die milde denker…
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
145 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart van
het deelbare dat alle smart voor
deze opklimmende…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Van duister naar dauw
Maanlicht in de nacht,
Sterren dansen door de tijd,
Diepe, zachte rust.
Zilver op de plassen,
Bladeren ritselen zacht,
De aarde ademt.
Koele bries waait aan
Dromen weven stil hun web,
Tijd verliest haar kracht.
Licht breekt door het duister,
Vogels groeten zacht de zon,
Een nieuwe ochtend.…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 als de ouderdom komt met gebreken
en de herfst kruipt in je hart
duik dan niet onzichtbaar de winter in
daar is de kou met smart
het leven is vaak boos
oh, ik weet het wel
en de kracht van mijn lichaam wordt al broos
want de tijd gaat super snel
maar ik zag vanmorgen een spinnenweb
nog helemaal nat van de dauw
en de zon die scheen
toverde…
Kosmopoliet
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
408 Mijn koeterwaals is niet meer
wat het was
maar her en der klinkt weer
potjeslatijn
van olla vogala tierelantijn
zij nemen 't voortouw
en geven vol gas
Ik zoek mijn heil nu maar
in composieten
een elfenbank in 't duizendschoonoordbos
sla met wilde gebaren erop los
als roestvrij stalagmiet bij stalactieten
waar ik mij parelmoerkleurig…
Kleine orchidee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.675 Lief kindje mijn
je tere lach parelt dauw op orchideeën
klinkt als het klateren van de waterval
zingt zonnestralen in het helder kristal
laat golven ruisend spelen in de zeeën
je ogen glanzen als zwarte granaten
schitteren sterren in oneindige nacht
blozen de zon met ‘n stralende pracht
beantwoorden vragen zonder te praten
je mond als…
Ik wil mijzelf zijn .....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.185 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendlicht
Op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
Ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond zijn
de sproeten in je gezicht
Ik…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Voor ge recht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.975 freule prijst de spijzen-
graast het heerlijk zoet zo zoet
vreest niet van de duister zijde
aan wiens voet gij voeden zout
zucht geslaakt aan wouden kant
laat verend groen volgaarne door
een wel gevormd beha gelijk
haar ongerepte boezem strijken
dwaalt dus danig deze rokken
tot uw adem reiken kan
zoekt er rug gekromde stokken
onder dauw…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen…
Golden
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.819 jaar na jaar
steeds weer voorbij
het luisteren naar wat ik zei
alles, zo diep in armen
op stukjes land, goudgehaald
en onder bomen
die nu breken
in stil verzet, getrouw aan het gras
de hoop verloren
wolken leggen rouw in kuilen, ontredderd
en uiteengevallen door het nachtlicht
dat jij liet verschijnen
ik heb je ogen
voor dauw…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij de luchten heeft verspreid
en zal ik mij hervinden
in de rimpels van de tijd
Kijkend op het water
verglijdt mijn beeld in blauw
stromend trekt mijn spiegelbeeld
langs oevers die in dauw…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende zachtheid
De rijpe vrucht van de volwassenheid
in zich dragend
gebed in het zachte bladgroen
Het dekbed
De lakens
Je haar in woeste lokken
van de bedreven liefde
nat van het huidvocht
Dauw…
Tussen de boterbloemen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 mijn leven wacht in boterkelkjes, glanzend
als het zonlicht lacht
waar de wereld lente fluistert tussen bomen
en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag
waarop alles zwarter werd
niets leek zich nog mooi te dromen
niets
was kleurig, toen jouw leven als voorgoed
naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die
veel te vroege…
Jasmijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.287 Dauw op de jasmijn,
sterk en broos, de
tranen opgedroogd, je
liet de schoot los, om niet
in vooroordelen te worden
gewogen, je streed in de
boezem van een eeuwige
bruid, wit gesponnen draad
in jouw gedicht, brokaat
van kiemend zaad, te vroeg
geoogste vrucht, tederheid
met een ruggengraat, vermeed
wat iedereen dacht, koos voor…
Uitgeleende tijd, (Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 Dag en dauw laaft zich
in het schemer vol duister,
absorbeert schaduw.
Groots en wreed de mens
onvoorspelbaar grillig lot,
z’n grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid,
van uitgeleende tijd.
In aardse spasme
ruist de zilte branding na,
in dwingend orgasme.…
Rhapsody in blue
gedicht
2.2 met 58 stemmen
13.112 o blauw water
op het zenit
van mijn ogen
de piano schept een duivels genoegen
in haar duivels ritme
the man i love
is daar
o man
o porgy
porgy and bess
de pianist is plots zijn handen kwijt
daarom speelt hij met zijn tong
op het klavier
van zijn tanden
rhapsody
so blue
inderdaad
zo angstig blauw
als de dauw
aan…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 vogeltje verzorgde
een warm nest gaf voor de nacht
hoe uw ogen lente lachten
zo kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen, de oevers rond de poel
op uw netvlies geschreven had
en u genoot van de dauw…
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 De glans van dauw ligt op het blad.
De bij, geroepen door de geur van liefde.
Zoekt ijverig de nectar in het hart.
Een vlinder zet zich naast de bij.
Sluit vriendschap voor het leven.
De zon doet de nectar vloeien.
Geen distel houd ze tegen.
Te zoeken naar het zoet der liefde.
De stilte van de morgen roept.…
Lichtend spel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 Vlammend schijnsel vanaf vroege morgen
over nevel en dauw ontsprongen
in straling en warme gloed
bij je weerspiegelende deining over golven
zit ik dromend te staren op het duin
waar water en licht de einder voedt
en in ritme van een eeuwige zang
de getijden naar de kusten voeren
de stem van het verlangen
droom van vele eeuwen een lokkende…