548 resultaten.
Bijwijze van haat
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.006 Hier gaan wij zitten, dromerig vereend,
en hun oud hart zal doodlik ons verwensen.
Hun oude hart, dat nimmer wou verflensen:
't kent haat en liefde en bloedt nog en dat meent
te kloppen voor elkaar tot het versteent!
Laat hen doorstromplen, pruttelen en drenzen.…
Bloemend hart,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
536 “ De dromer berijdt onbeperkte
vrijheden en gedachten zonder bit “
Camu…
Visioen in blauwdruk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 nering overvol met lege hoofden
terwijl slechts een platenboek het meest
tastbare van buitenleven biedt
de blauwe schemer beschermt
een weggerolde parel tegen wroetende zwijnen
dweilt een duplicaat over het ven uit
om het visioen voor betreden te behoeden
rust en stilte in een onbreekbaar verbond
weren elke beweging
laten alleen ogen van dromers…
Doucheputje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Met galm werd zij aangevoerd
als beeld tegen de stroming in
waar ik dromerig in verwikkelde
als een echo in mijn herinnering.…
Gedachtenvlucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
468 versleten
om direct weer te vergeten
Kijk daar doorheen en zie
gedachten, dromen, fantasie
vlieg mee met mijn gedachtenvlucht
achter de verste blauwe lucht
voorbij de landen die bestaan
het vlamt en knettert
en vonkt en spettert
de geest is vij,
vlieg naar de maan
Voel het aan, op verre wegen
werkelijkheid komt ons tegen
we zijn geen dromers…
Moeder Meera op tournee in Europa
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Eilandje van verstild geluk, verre van de roes
bij een dronkaard of eigen aan een dromer
en zelfs anders dan een hapje paddo santo,
restant uit Gaia, de oercultuur van weleer:
vandaag, staan yin en yang naast elkaar.
In mij, zo vredig, mengt zich lauw water
met het theater van Siberische luchten,
een oase van turquoise.…
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 werkmieren
Statige zwanen zwemmen
in de stromende stroom
en worden gevolgd door
snelle snaterende eenden
Bewegingloze bomen hunkeren
naar hun bloeiende bloesem
en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig af en aan
zoekend naar veilige plekjes
voor hun nieuwe nestjes
Wollige wolken
drijven dromerig…
Op reis...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 En schud mijn hoofd,
om deze geurige
en dromerige gedachten
En kijk eens op de klok.
Ik zit mijn tijd weer te verbeuzelen
Dan lach ik maar een beetje,
het meest nog om mijzelf.
Schiet toch op,
’t is alweer half elf!…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
295 in bijzijn van de dieren
in huizen tussen stegen
jij zag ganzen en zag mieren
regenwormen
in en onder aarde klieren
lesbische muizen
binnen steden overleven
heteroseksuele luizen
vol kleuren en plezieren
die van mensen en van stieren
vol hunkering van heilsoldaat
zonder vrees, naakt op straat
in herkenning, vol van angst
door dromerige…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent
vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood
vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood
hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar…
En dit wilde ik u zeggen...
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.226 Mij lokt, met vreugde en smarte, 't ganse leven:
ik ben geen dromer; 'k tracht naar daad en strijd
en heel mijn wezen haakt naar werklijkheid.
--------------------------------
uit: Verzen (1918)…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Stil teruggetrokken,
doezelend, mijmerend,
dromerig voelend
de vredigheid van het nachtelijke stilzwijgen.…
- Nocturne van mijn hart -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
554 en fluisterd met heerlijke frisse klanken,
als een dromerig en romantisch muziekstuk,
blaast elke noot zacht door mijn haren, de koele avondwind..
terwijl ik mijn gezicht steeds naast je in de spiegel zie,
verborgen, omdat ik wou dat jij bij mij was.…
December melancholie
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.782 balpen
als altijd voel ik me wat verloren
op dit moment
tja ik heb drie adresboekjes
in mijn hand
ik kan me er niet toe zetten
om namen te schrappen
van hen die ik aan de dood verloor
dus zijn er altijd tranen
die weg geslikt moeten worden
voorzichtig open ik het eerste paarse boekje
gedateerd 2004
elke naam krijgt weer een gezicht
dromerig…
Wiegeliedje
poëzie
1.7 met 6 stemmen
1.212 -
Engelen komen zacht,
Zingen van zomernacht,
Zo dat mijn dromer lacht.
- Slaap, kindje, slaap!
Zilver in zilvermaan,
Zingend de wilgen staan,
- Droom, kindje, droom! -
't Ruisende molenrad
Sprankelt de rozen nat,
De aarde is in dromenbad.
- Droom, kindje, droom!…
Ikzelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Ik ben die dromer, die de hele dag fantaseert, compleet gedistantieerd van de realiteit
en die leeft in de fantastische droom,
Als een vis in het water kan ik alles bereiken, en alles wat ik aanraak gaat me voorbij,
maar ik kan het voelen, al van mijlen ver gaan mijn tastbare voelsprieten omhoog,
Dat maakt me vatbaar voor indrukken en dat brengt…
Wereldgeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Er bestaan dromers en dichters,
die hopen dat dat niet waar is.
Zij wijzen ons een liefdevolle weg.
Er bestaan politici en machtigen,
die geloven in hemels op de aarde.
Die de zin en die de waarden kennen.
Van ons eigen geld.
Van al ons wereldgeld.
Van een nieuwe wereldmunt.…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Als dromerig kind hield ik ontzettend veel
van de groene varens, die massaal in het bos
achter ons zomerhuis in Gasselte aanwezig waren.
Wanneer de felle zomerzon op deze varens scheen,
leek het mij alsof ik door de Elisese Velden
liep, de wildtuinen van Eden.…
Constitutionele heropstartprocedure
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Exceptionele manuele transfiguratie
pseudo-mentale herijkingsmechanica
affreus nefarieuze neuzelarij
en kleine zwarte balletjes
maar geen pingpongtafel, edoch
klossende ossen hunner harige staarten
dobberen statig gestaag door de straat van Gazpacho
hartig gegarneerde quiche van artisjokken
dromerig zo romig werd het dessert
elk een kelk dromedariskarnemelk…
Jaren van lood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
684 De dromerige diepte van
oude verhalen in bonzende
trommels en de weemoedige luit
in verborgen straatjes
In deze nacht droomt Asmae
over de glanzende feestjurk van
haar grote zus en smeert
Samara haar kinderlippen rood
In een andere droom in dezelfde
nacht stampen laarzen
op vermorzelde dromen
in de aardedonkere nacht
Nachten…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 O blaadren die zo schoon zijt in uw dunheid,
Schoonst nu gij dun zijt, schoner dan de zomer,
Al-licht, dóór-licht, gans ín-schijn van de zon,
Gij sterft, de zon blijft - durf ik zo, ik dromer?
Ik die niet weet dan licht-, dan fijn-, dan dun-heid,
En dat ik loop in 't wondre licht der zon.…
de dichter droomt van A
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
567 ik droom als een dichter
dicht als een dromer over
de stad waarin ik leven wil
een oord vol huiskamers
met stoepen onder de stoelen
en een lach voor iedereen
die net de hoek komt omgewaaid
een stad vol van A
en plaats voor het hele alfabet
waar zwart niet de toon bezet
maar onderstreept hoe kleurrijk
anderen elkander kunnen maken
met een…
Landschap der poëzie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 Ploegt hij voort in wankel evenwicht
blijft hij steeds een gulzig dromer, die
balanceert tussen leugen en z'n eigenwaarde
immer gericht op de speeltuin van een realiteit
waarin z'n poëzie het best gedijt.…
Literaire emulsie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Doch ploegt hij in wankel evenwicht,
zwoegt voort als gulzig dromer, die spoort
tussen de leugen en de eigenwaarde, gericht
op de carrousel van de realiteit en waarin
de poëzie het best gedijt en hij alleen
met z’n eigen waarheid achterblijft.…
Literair onkruid ?
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
709 Zwoegt hij voort als regeldanser in pulserend
evenwicht, ploegt voort als gulzig dromer, die
spoort tussen de leugen en de eigenwaarde,
in een tijdloze carrousel van realiteit waarin
de proza het best gedijt, maar hij als verrader
met de voldongen waarheid achterblijft.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.
Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben.…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser, dromer…
Het eenheidspostulaat
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 Om jou zinnen over leven
mee te kunnen geven,
zijn het intrinsieke grenzen aan
de betekenis die ik er intertekstueel in leg;
tijd en aandacht zijn
niet meer dan
posters over scheuren
in het ethisch behang
van fervente dromers,
onveranderlijk verlangend
naar een brandend activisme.…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 Met elke tik die bleef uitstaan,
Gingen de dagen voorbij in een dromerige woestijn.
De mensen liepen in cirkels, keer op keer,
Vergeten hoe de tijd ons met zich mee kan zijn.
De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 Zo ruik je de geboortelucht van gras
De gevlekte bonte kuiert al grazend in de wei
en wordt met regelmaat het gras gekort
Wat rest is hooi,
die geur maakt mij dromerig en blij
.
De oogst wordt vermalen
in de vele magen
Teneinde ons een witte vloeistof te schenken
die aan ons welzijn moge bijdragen
.…