Alle inzendingen over dromerigheid

548 resultaten.

Sorteren op:

Bijwijze van haat

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.006
Hier gaan wij zitten, dromerig vereend, en hun oud hart zal doodlik ons verwensen. Hun oude hart, dat nimmer wou verflensen: 't kent haat en liefde en bloedt nog en dat meent te kloppen voor elkaar tot het versteent! Laat hen doorstromplen, pruttelen en drenzen.…

Bloemend hart,

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
“ De dromer berijdt onbeperkte vrijheden en gedachten zonder bit “ Camu…
pama5 maart 2011Lees meer >

Visioen in blauwdruk

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
nering overvol met lege hoofden terwijl slechts een platenboek het meest tastbare van buitenleven biedt de blauwe schemer beschermt een weggerolde parel tegen wroetende zwijnen dweilt een duplicaat over het ven uit om het visioen voor betreden te behoeden rust en stilte in een onbreekbaar verbond weren elke beweging laten alleen ogen van dromers…

Doucheputje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Met galm werd zij aangevoerd als beeld tegen de stroming in waar ik dromerig in verwikkelde als een echo in mijn herinnering.…

Gedachtenvlucht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
versleten om direct weer te vergeten Kijk daar doorheen en zie gedachten, dromen, fantasie vlieg mee met mijn gedachtenvlucht achter de verste blauwe lucht voorbij de landen die bestaan het vlamt en knettert en vonkt en spettert de geest is vij, vlieg naar de maan Voel het aan, op verre wegen werkelijkheid komt ons tegen we zijn geen dromers…

Moeder Meera op tournee in Europa

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Eilandje van verstild geluk, verre van de roes bij een dronkaard of eigen aan een dromer en zelfs anders dan een hapje paddo santo, restant uit Gaia, de oercultuur van weleer: vandaag, staan yin en yang naast elkaar. In mij, zo vredig, mengt zich lauw water met het theater van Siberische luchten, een oase van turquoise.…

Lentelied

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
werkmieren Statige zwanen zwemmen in de stromende stroom en worden gevolgd door snelle snaterende eenden Bewegingloze bomen hunkeren naar hun bloeiende bloesem en wachten waakzaam op hun beweeglijke blaadjes Vogels vliegen drukdoend en driftig af en aan zoekend naar veilige plekjes voor hun nieuwe nestjes Wollige wolken drijven dromerig…

Op reis...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
En schud mijn hoofd, om deze geurige en dromerige gedachten En kijk eens op de klok. Ik zit mijn tijd weer te verbeuzelen Dan lach ik maar een beetje, het meest nog om mijzelf. Schiet toch op, ’t is alweer half elf!…
Antje15 september 2022Lees meer >

Dagdromer van bloemen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 295
in bijzijn van de dieren in huizen tussen stegen jij zag ganzen en zag mieren regenwormen in en onder aarde klieren lesbische muizen binnen steden overleven heteroseksuele luizen vol kleuren en plezieren die van mensen en van stieren vol hunkering van heilsoldaat zonder vrees, naakt op straat in herkenning, vol van angst door dromerige…

waarom toch lief?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken op straat de mens kijkt naar donk’re luchten weg van den dromer wie ziet hem zuchten tergend traag zwaar…

En dit wilde ik u zeggen...

poëzie
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.226
Mij lokt, met vreugde en smarte, 't ganse leven: ik ben geen dromer; 'k tracht naar daad en strijd en heel mijn wezen haakt naar werklijkheid. -------------------------------- uit: Verzen (1918)…

Dromenland

hartenkreet
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Stil teruggetrokken, doezelend, mijmerend, dromerig voelend de vredigheid van het nachtelijke stilzwijgen.…
Katty7 december 2009Lees meer >

- Nocturne van mijn hart -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 554
en fluisterd met heerlijke frisse klanken, als een dromerig en romantisch muziekstuk, blaast elke noot zacht door mijn haren, de koele avondwind.. terwijl ik mijn gezicht steeds naast je in de spiegel zie, verborgen, omdat ik wou dat jij bij mij was.…

December melancholie

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.782
balpen als altijd voel ik me wat verloren op dit moment tja ik heb drie adresboekjes in mijn hand ik kan me er niet toe zetten om namen te schrappen van hen die ik aan de dood verloor dus zijn er altijd tranen die weg geslikt moeten worden voorzichtig open ik het eerste paarse boekje gedateerd 2004 elke naam krijgt weer een gezicht dromerig…
windwhisper3 december 2010Lees meer >

Wiegeliedje

poëzie
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.212
- Engelen komen zacht, Zingen van zomernacht, Zo dat mijn dromer lacht. - Slaap, kindje, slaap! Zilver in zilvermaan, Zingend de wilgen staan, - Droom, kindje, droom! - 't Ruisende molenrad Sprankelt de rozen nat, De aarde is in dromenbad. - Droom, kindje, droom!…

Ikzelf

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Ik ben die dromer, die de hele dag fantaseert, compleet gedistantieerd van de realiteit en die leeft in de fantastische droom, Als een vis in het water kan ik alles bereiken, en alles wat ik aanraak gaat me voorbij, maar ik kan het voelen, al van mijlen ver gaan mijn tastbare voelsprieten omhoog, Dat maakt me vatbaar voor indrukken en dat brengt…
RaWArT22 oktober 2013Lees meer >

Wereldgeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 812
Er bestaan dromers en dichters, die hopen dat dat niet waar is. Zij wijzen ons een liefdevolle weg. Er bestaan politici en machtigen, die geloven in hemels op de aarde. Die de zin en die de waarden kennen. Van ons eigen geld. Van al ons wereldgeld. Van een nieuwe wereldmunt.…

Ik mis je zo

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Als dromerig kind hield ik ontzettend veel van de groene varens, die massaal in het bos achter ons zomerhuis in Gasselte aanwezig waren. Wanneer de felle zomerzon op deze varens scheen, leek het mij alsof ik door de Elisese Velden liep, de wildtuinen van Eden.…

Constitutionele heropstartprocedure

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Exceptionele manuele transfiguratie pseudo-mentale herijkingsmechanica affreus nefarieuze neuzelarij en kleine zwarte balletjes maar geen pingpongtafel, edoch klossende ossen hunner harige staarten dobberen statig gestaag door de straat van Gazpacho hartig gegarneerde quiche van artisjokken dromerig zo romig werd het dessert elk een kelk dromedariskarnemelk…
Demion1 november 2017Lees meer >

Jaren van lood

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
De dromerige diepte van oude verhalen in bonzende trommels en de weemoedige luit in verborgen straatjes In deze nacht droomt Asmae over de glanzende feestjurk van haar grote zus en smeert Samara haar kinderlippen rood In een andere droom in dezelfde nacht stampen laarzen op vermorzelde dromen in de aardedonkere nacht Nachten…
J.Bakx15 april 2025Lees meer >

Late herfst

poëzie
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.041
O blaadren die zo schoon zijt in uw dunheid, Schoonst nu gij dun zijt, schoner dan de zomer, Al-licht, dóór-licht, gans ín-schijn van de zon, Gij sterft, de zon blijft - durf ik zo, ik dromer? Ik die niet weet dan licht-, dan fijn-, dan dun-heid, En dat ik loop in 't wondre licht der zon.…
Hein Boeken23 november 2018Lees meer >

de dichter droomt van A

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
ik droom als een dichter dicht als een dromer over de stad waarin ik leven wil een oord vol huiskamers met stoepen onder de stoelen en een lach voor iedereen die net de hoek komt omgewaaid een stad vol van A en plaats voor het hele alfabet waar zwart niet de toon bezet maar onderstreept hoe kleurrijk anderen elkander kunnen maken met een…

Landschap der poëzie

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 564
Ploegt hij voort in wankel evenwicht blijft hij steeds een gulzig dromer, die balanceert tussen leugen en z'n eigenwaarde immer gericht op de speeltuin van een realiteit waarin z'n poëzie het best gedijt.…
pama29 januari 2008Lees meer >

Literaire emulsie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Doch ploegt hij in wankel evenwicht, zwoegt voort als gulzig dromer, die spoort tussen de leugen en de eigenwaarde, gericht op de carrousel van de realiteit en waarin de poëzie het best gedijt en hij alleen met z’n eigen waarheid achterblijft.…
pama28 augustus 2009Lees meer >

Literair onkruid ?

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
Zwoegt hij voort als regeldanser in pulserend evenwicht, ploegt voort als gulzig dromer, die spoort tussen de leugen en de eigenwaarde, in een tijdloze carrousel van realiteit waarin de proza het best gedijt, maar hij als verrader met de voldongen waarheid achterblijft.…
pama16 november 2010Lees meer >

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Ik wandel de grens van zand en zee, waar de horizon ademt als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm. Een vogel cirkelt, traag en doelgericht, alsof hij iets weet wat ik vergeten ben.…
CB19 december 2025Lees meer >

lieve kleine ik

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
kleine ik, ik zie je staan vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein je schreeuwde, trapte, vocht en viel op zoek naar warmte, een liefdevol sein men zag de storm, de wilde zee maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij" je vond je troost bij dier en droom terwijl je hart riep, zacht en vrij je lichtje straalde, fel en puur een danser, dromer…

Het eenheidspostulaat

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
Om jou zinnen over leven mee te kunnen geven, zijn het intrinsieke grenzen aan de betekenis die ik er intertekstueel in leg; tijd en aandacht zijn niet meer dan posters over scheuren in het ethisch behang van fervente dromers, onveranderlijk verlangend naar een brandend activisme.…

De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 368
Met elke tik die bleef uitstaan, Gingen de dagen voorbij in een dromerige woestijn. De mensen liepen in cirkels, keer op keer, Vergeten hoe de tijd ons met zich mee kan zijn. De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan, Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.…
Henk Dekkers24 november 2025Lees meer >

In geuren en kleuren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 142
Zo ruik je de geboortelucht van gras De gevlekte bonte kuiert al grazend in de wei en wordt met regelmaat het gras gekort Wat rest is hooi, die geur maakt mij dromerig en blij . De oogst wordt vermalen in de vele magen Teneinde ons een witte vloeistof te schenken die aan ons welzijn moge bijdragen .…