571 resultaten.
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 over jou schrijven
het leed beleven van de windmolens
in jouw buik, het vuil bestormen
in het binnenste van jouw ziel
ach mijn wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 'n Kleine golf grijnslacht verholen
Waar uw gelaat verrees.
't Schip kreunt. Ik ril van afschuw.
De spaak waarmee ik afduw
Boort in 't vermolmde vlees,
En 't schip zinkt aan een schaduw
Naar verrotting onderzees.…
Tussen ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
423 Zij is de zee:
onvoorspelbaar,
soms een haven,
vaker een golf
die me meesleurt.
Ik blijf staan,
handen open,
regen op mijn schouders
Is een gewoonte geworden.
Ik draag haar stormen
alsof ze voor mij bedoeld zijn.
Ik vang wat valt.
Ik slik wat zwijgt.
Ik lijm wat breekt
met de laatste restjes hoop.…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Golf en tegengolf,
koppen gevuld met schuim,
rollen over elkaar heen,
het woelige water buist,
tegen mijn bootje,
dicht langs mijn been.
Ik houd me met moeite staande,
tussen al dit geweld,
en denk terug aan Vidrus Fluvius
in de zomer,
een zacht kabbelende rivier,
zonder de kracht van smelt.…
Panorama
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
622 draagt hij
een koord waaraan
een kleine spiegel hangt
die ritmisch meedanst
als Arlecchino spreekt
op de maat van muziek
de mensen keren hem
de rug toe als
de snelle satirische
spotvogel met hese stem
rapt over onze hypocrisie
lak heeft hij aan
conventie en stramien
zijn taal bruist als
een onverwachte koude
zoute golf…
De zon is fel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
199 De zon is fel
zoals de werkelijkheid zijn kan
en elk geluid moet zwoegen
in deze golf van hitte
Straks kook ik eieren
in mijn hersenpan
en verstop me dan in het bos
als een witte wolf
Het is de genadige aarde
die mij verkoeling brengt
de bla’ren van de struik
de schaduwen vormen
mijn blik op deze wereld
welbewust verengt
en ik…
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
124 je plukt de hemel voorbij de wolken
en aardt me langs de hoogste bergen
en draagt me uit de diepste dalen
***
telkens als de nacht me het teken geeft
kus ik zacht je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
is het baken dat ik vind wanneer jij
ontwaakt in…
Zeefruit
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
4.052 Telkens als een golf haar verder nat maakt is
het de vraag hoeveel van haar lichaam nu door zal schijnen.
Ze weet precies wat het met me doet. Bij elke golf die het
op haar gemund heeft staan de aders in mijn zwembroek
stijf van het adrenalinerijke bloed.…
Topfeministisch
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
595 ’t Is flink gereduceerd, haar onbehagen
Ze voetbalt stukken beter dan de man
Op één TU komt ze al boven Jan
Nu is het wachten op méér inhaalslagen
Zo neemt ze aan delicten minder deel
Op naar de top: maak naam als crimineel!…
Skriuwkeunst/Schrijfkunst
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
656 omarm de wereld van het woord
in een bondgenoot van schoonheid
het leven in een nieuw licht van elegantie
waar regels veranderen
verwachtingen doorbreken
glijdend op een golf van het hedendaagse
geef toe aan datgene van jouw spectrum
en laat woorden boven de massa uitstijgen…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot de vloed ze weer meeneemt
En de zee ook jóuw beetje zout claimt
Daar op dat strand waar we graag komen
Verwezenlijk jij m’n dagdromen
Met je roze bikini en jeans hotpants
Zet niet alleen de zon mij in de hens
Waar wij zoenen in de branding
Maakt elke golf…
moonlicht sonnet
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.334 De zachte noten strelen weer mijn gehoor
Zwellen aan in koor
Hoog
Laag
rustig
traag
Als een golf van hoog naar laag
Rustig vloeien ze in elkaar
Tot een uiteen kabbelend gebaar.
Deze muziek vol liefde beschreven
Geschreven voor..
De pianist ten gehoor…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Leunend tegen luchten in verre verte
kleurt het water donker, bijna zwart
traag ontsnapt een grote nog gladde golf
en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts,
richt zich plots bruisend op
om schuimbekkend
in een vlaag van razernij
de kust te geselen.…
Najaarsintermezzi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 traan draag me
zwaar naar
de zee
golf geef me
gevoel geef
me pijn
laat me zijn
laat me zwerven
sterven
III.
kil stil
koud donker
verstijfd
vertwijfeld
verbitterd
alleen
geen
IV.
brandend
beklim ik
verover
buig
breek
heers
doof
dood
V.…
Zonder het zelf te weten?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
611 afgeremd. ontkenning
als hekel punt, als het op je heeft gemunt
verwarring in de hardste ziel, ieder in
de slagschaduw van haar eigen natuur
niet aan te ontkomen, het antwoord en
de uitslag staat te voren vast, in de
# van alle vragen, overklast in een
reddingboei, waarin in onszelf verdrinken
wordt het de eerste of de laatste getelde golf…
Even dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 vloeibaar baarmoedervocht
waarvan elke trilling
als een golf
haar celgeheugen zuivert
van aardse pijnen.
Luchtclusters lichten op
ontrafelen de knopen
van eeuwenoude blokkades
als ziel van mens in mens meegedragen...…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 In de tuin van mijn Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg…
regen – een kleine symfonie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 meer paraplu’s droegen een zilvervlies
mompelden onverstoorbaar naar binnen
gericht in een trage nukkige golf soms
even uit het evenwicht maar dan weer
gedempt naar lange schreden gericht.…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De zee ademt zacht
haar geheim in elke golf
ik luister gedwee
De zee spreekt tot mij
in bewegingen die voelbaar zijn als
ik mijn zintuigen open, een trage stroming langs
gedachten zonder naam, en ik luister alsof het water mij al lang kent.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt zonder te raken, en ik beleef hoe
mijn gedachten lichter worden wanneer ik me laat dragen door het geel.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Tussen lucht en meer
drijft een stilte zonder haast
licht ademt in mij
In de vroege stilte van
mijn gedachten wordt elke indruk
een lichte golf die door mij heen beweegt, een
trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
329 Het grasveld wiegt als
een lichaam dat mij herkent, een lichte
golf die langs mij glijdt zonder te raken, en ik merk
hoe mijn adem dieper wordt terwijl ik me laat dragen door dit kleine wit.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Elke beurt een nieuwe golf,
elke zet een kleine storm
die mij dwingt rechtop te blijven.
En ergens, diep in het getij
van klinkers en medeklinkers,
weet ik dat het spel kantelt.
Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.
Dus leg ik neer wat ik heb,
zonder bravoure, zonder spijt.…
Zangerige neurodiversiteit
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
250 Mijn woorden reizen op een eigen golf,
een melodie die in mijn denken ontspringt
waar de wereld vaak vlak en monotoon spreekt,
is er een stem in mij die onbewust zingt.…
draaikolk
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.859 wyte weach fan soannen
draaikolk
de kist glijdt over de deinende deemoed
van de kabbelende mensenzee
ik had overal vrede mee:
het regelmatige spelevaren
het onverwachte zwerven
het reven van je gelijk
toen ze uit het schip trokken
en jij moest vergaan
waren het niet de koude orka’s
die het stuifwater opkolkten
maar de witte golf…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders dan een ziende
scherper dan wie twee ogen heeft
lucider dan een helderziener
ik overspan gezwind toen en nu
leg een roestende knoop
tussen geheugen en verleden
tussen droom en wat werkelijk is
drijf op het meer golf…
Water of Lucht?
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.273 kijk vanuit de golven
Nog eventjes omhoog
Meteen heb ik al spijt
Want ik ben niet meer dan water
In de lucht, heel kort geleden
Maakte ik de regenboog
Nu pas heb ik het besef
Van wat ik al die tijd al wist
Hoog verheven in de wolken
Als een kleurrijk hemellicht
Als regen viel ik naar beneden
Vanuit de lucht hier in een golf…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Op een golf met vloedgetij, daar vond hij de rust.
Het gekrijs van zijn luitenant klonk als een meeuw.
Een fluitende kogel langs zijn wang, een koele bries.
Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal
met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen.
Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit.…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Geen vogel en geen zeil, niets dan het kookhete zeeën,
Als uit de blauwe wijdte een groene golf weer joeg,
Een opgespalkte baar zijn frons van bruis neersloeg,
En in de brijzeling der branding was verleeën.…