586 resultaten.
De boom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.952 avondschemer sta jij daar
grillig en krom, een beetje raar
Alsof je uitkijkt over de velden
met een enorme bos verwilderd haar
Donker en grauw en waar kijk je naar
Eenzaam en geen andere boom te zien
Krom, door ouderdom versleten,
bijzonder als je bent,
jij wordt dus niet vergeten
Donker en grauw, een oude vrouw
Geen heeft zo’n zware kroon…
uitgespannen, uitgevlochten en weer boom
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.572 en meer takken
om mezelf te tooien
boven wat struikgewas te verheffen
nu ik zelf zaailingen heb
wordt het reiken me teveel
het sap draait rond mijn voeten
mijn kruin dekt niet verder
dan wat eikels die de mijne zijn
later veel later vader
zie ik het wrakhout
dat we samen gedragen hebben
ik zou je het liefst een jas vlechten
en je kronen…
vanuit binnen bekeken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 Kroon en takken afgebroken.
Ik zie takken willoos in de storm zwiepen. Dode takken op de grond.
Ik zie een vrouw met een lege hondenriem in haar hand. Ze schreeuwt tegen de wind in.
Ik zie het grijs. Een grote grijze hemel. Een en al grijs.
Ik zie grijs dat blauw en wit verdrongen heeft. Je best doen is steeds niet genoeg.…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 met palmtakken toegejuicht
getuigt hij de verlosser te zijn
een kleine kern volgelingen neemt hij mee
naar de koele tuinen van gethsehmane
om daar in rust het avondmaal te delen
ook judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door het romeinse recht
bespuugd en gehoond loopt hij met
kruis en doornen kroon…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Is dan die rode mond
Niet even lief geplooid gebleven,
Kronen haar lokken minder blond
De speelse gratie van haar leven?
Neen, maar wat hiér gescheiden heeft,
Is het onnoembre dat gevleugeld
In ons naar verre ruimten streeft,
Doch sterven moet als men 't beteugelt.…
De herdersstaf
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.571 Dan heb ik half in droom gesproken:
"Ook míj, Heer, bid ik, breek mij af,
En bén ik uit Uw kroon gebroken,
Snijd míj ook tot zo'n schone staf."
Doch nauwlijks had ik dit gebeden,
Of plotsling merkte ik aan mijn hart
Het vlijmend wee van snee bij sneden,
Diep kervend, want dit staal trof hard.…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 het kwikzilver van toen
nog maar een jaar gelee
laat als opmaat naar het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crêpe nu zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de…
Statisch statieportret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Hij heeft ze als militairen afgebeeld,
als lege hulzen in een strak patroon,
zijn rol als hofnar is uitgespeeld,
want de koning verloor zijn kroon.…
'Koninginnerit'
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 Alpendrieluik
Galibier
twee van de cols
een steile slotklim
alle top-
categorie
een ware
monster
bergetappe
is de koninginnerit
de hartslag stijgt
met 't percentage
en een plaagstoot
demarrage
de afdaling
weer in de wielen
de duivel zit
hem op de hielen
maillot jaune
over de bergen
spant op d'Élysées
de kroon…
Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 genegen mensen
die wij niet verrommelen moeten
met de ijdele frutsels van prullaria
die als filmisch vluchtige zoentjes
zich morgen weer vergeten laten
is als de nieuwsgierige vindtocht
naar intimiteit van openhartigheid
die wij in de belangstelling vinden
voor het altijd unieke van de ander
dat zich als een glanzende diamant
in de kroon…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 wij ons openstellen voor binnen
en buiten en onderhuids kruipende adders en padden en kronkelslangen
en schaamrood en smeerlapperij
er is geen antwoord, anders dan
in eskimo- en neandertaal
Wij stupide ratiomisbruikende
ruimteverkennende
gaia verdelgende aardklootbewoners
zijn blinde zonaanbidders
ondermaanse passanten
zich kroon…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Onder je brede, lichte
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even wil luisteren naar wat in
mij onuitgesproken blijft en aarzelend vorm zoekt in het ruisen.…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Onder je brede, open
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even wil luisteren naar wat in
mij onuitgesproken blijft en aarzelend vorm zoekt in het ruisen.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast. Ritselende
bladeren en tere vogelgeluiden dragen een rust die
dieper reikt dan gedachten en langzaam van binnen wortel schiet.
Langs slingerende paden
vangen dauwdruppels het eerste licht.…
De Nachtegaal en de Koekoek
poëzie
3.3 met 12 stemmen
6.087 Maar de Koekoek spant de kroon.
Dat zijn klinkklaar zuivre jamben;
Dat ’s een maat naar MIJN verstand;
Daar is zoet bij in te slapen
‘k Hou niet van die Griekse trant.
-----------------------------------------
uit: De dichtwerken (1856-1859)…
JEZUS VAN NAZARETH II
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.968 Herodes bonst het hart, nu hij het hoort,
Hoe 't jonge kind hem naar de kroon zal steken,
Zijn trotse macht, zijn weidse praal verbreken,
Als 't na hem op de Koningszetel gloort
,,Ga," spreekt hij, ,,zoek en spoed u ijlings voort
Vraag aan de wijzen, of het maanden, weken
Of jaren telt, reeds lopen kan en spreken,
En dan daarna dat dreigend…
Bomengekrijs
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
620 In China spannen ze de kroon, daar bouwen ze maar
voort aan milieuvervuiling, geholpen door onze
geldbeluste techniek. Ik vind Chinese vrouwen
bijzonder mooi om te zien, een lust voor het oog,
maar als ze onder hun sexy rokken tijdbommen
verbergen, dan haak ik af, ik ben geen loopse
hond die alles likt wat naar parfum riekt.…
Het regent in de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Jij hebt mijn kroon aanvaard.
Jouw geluk kan niet op
en levend water stroomt
uit je mond.
In vrijheid heb je lief
die geliefd
en noch niet geliefd
willen zijn.
Onze geest bruist,
het kolkt in elk hart
en het stroomt
en zingt met nieuwe kracht
Ik verlang vanuit mijn passie
naar jouw hart.…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Heeft deze dag nu dan toch plots polsend een maar,
draagt de dag met natuurschoon geen kroon in het haar
steeds weer te vertonen, als mooie plek om te bewonen.
Wat kunnen die wolken wel bekoren is het te horen.
Al heb ik boven niets besteld noch vertolkt te verlangen,
kijk ik uit het venster en zie thans het waterige grijzere weer.…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Je ligt als LAIS
met waaier en kroon jezelf te verlaten:
ik geef je de parel, je hebt
het bereikt.…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Straks loop je weer naar mij toe
en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.
Kijk naar de andere kant, lage beplanting.
In mijn schaduw groeit niet erg veel,
maar de buxushaagjes doen het goed.…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 in ’t hart van Katoren klonk eens zijn stem
een koning zonder kroon, maar met een pen
hij schreef van Oorlogswinter, koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 De wereld vraagt geen kroon,
geen vlag geplant in vruchtbare aarde,
geen mens die zich tot middelpunt verklaart.
De bomen groeien zonder mijn toestemming,
De regen kent niet mijn naam,
En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet.
Lang heb ik gedacht
alsof woorden dingen konden vasthouden.
En kennis een vorm van macht.…
De laatste asbak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
872 Voor de laatste asbak
misleid ik de derving
en span ik menig kroon.
Al betreft het slechts
een allerlaatste trekje,
zonder rook is er geen vuur.…
hert vindt hinde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
779 1
in een roodbruine mantel
met een melkvlek op de buik
een staart in room gedoopt
zo staart en rent en staat hij
tussen veen en kleimoeras
tussen bos en gras
het log gewei als een kroon
die zijn jaren verraadt
zich plechtstatig vertakt
zwellend in een basthuid
hij schraapt de schilfers weg
het kriebelt als oud zweet
de lente plukt…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 ruimte
bruist open; de werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg
achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door tot je dichtgaat onder de avondwijdte, de noordelijke
kroon…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Eer zich elders iets vertonen,
eer men iets vermoeden zal
wordt het in zijn wijde kronen
donkerder en dichter al,
wordt het voller in den bleke
omtrek van zijn duisternis,
als het allereerste teken
van wat vast in aantocht is.…
RELIQARIUM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Ik knik naar Batseba en wuif naar Delilah
Totdat het aloude CHANGEZ klinkt
Een engel met kroon op mijn schouder tikt
Voor ik de zaal verlaat, vang ik de lege blik
Van Vanitas, zij is altijd van de partij
Eenmaal buiten, geen koets, geen glazen muiltje
Maar Hispeed en snowboots en een nabeeld
Van twee open, stenen handen, een kosmische…
BURGERKRIJG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 De koning was dood; in de wieg lag zijn zoon;
De broeder des konings verlokte de kroon.
Hem schonken de ridders het hoogste bewind;
De bisschoppen kozen en huldigden 't kind.
Hoog vlamde het twistvuur, verwoed streed het volk;
De zoon zocht de vader met strijdbijl en dolk.…
Christusvrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Je foto van een jonge vrouw aan het kruis
wekte de woede op van domme mannen
die denken dat Jezus enkel een man was
maar daar heb jij een appeltje mee geschild
Eva's appel was nog lang niet op
ook zoiets
alsof Adam geen trek had
want Christus was net zo goed een vrouw
omdat het lijden ophemelen typisch christelijk is
spant de vrouw de kroon…