563 resultaten.
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en rekt
zich uit, kijkt met een half oog naar buiten
ik pak haar riem en mijn jas, open de deur
adem de geuren van een jonge dag
hoor in het park een merel fluiten
verliep elk uur van de dag maar zo puur
zo onbesmet, nu ik louter…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije doorgang heeft
hoe de betere bestemming
maar op zich laat wachten
of is het gewoon matiging
loutering…
De Lethe
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.123 Log stuwt de Lethe hare lome baren,
als onbewuste dromen, naast het veld
van louter licht en vreê, waar alles meldt:
Hier komt ge in 't Rijk der eeuwge rust gevaren.
De schimmen, die onlijdlijk ommewaren,
schonk zij vergetelheid, en zalig welt
de bron van 't ware leven, en nu smelt
de ziel in kalmte, nooit op aarde ervaren.…
EEN NACHT MET JOU
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
829 Ik kan mijn ogen nog maar net sluiten
en ook het licht laten we maar branden
Louter duisternis heerst er thans buiten
ik laat mij stil leiden door mijn handen
We hebben toch maar ‘t licht gedoofd
om ons door de maan laten verlichten
Ik streel jou teder en geroerd het hoofd
nu wij de liefdesdaad gaan verrichten
Ik draag jou door gans het…
Soms raak jij...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 Ik droom nog steeds van je zwierige rokken
en je strakke broeken, de klem in je haar,
hoe je in louter een slip mij naderde, mijn
hartstreek streelde alsof het je levensadem
uitademde. In wezen trok je dat orgaan uit
mijn lijf, braadde het en at het op.…
Frictie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Zafón
In het geval van de
twee flamoezen en pilaar
is sprake van liefde en lust*
daar echt op zeker moment, hoe dan ook
liefde zich verenigt
Compassie op de een
of andere manier
vereenzelvigt zich louterend
met de zwakste schakel van het geheel
Bezigt thans de woorden
Wrijving. Onenigheid
Samen.…
inferno
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
590 de magie van sneeuw
die de rauwe werkelijkheid verdoezelt,
over de grote liefde
die niet kwam
af al vertrokken is,
over een opperwezen
dat monkelend zijn zoon laat kruisigen
als boete voor een zonde
die hij nooit beging,
die nooit werd begaan,
over goden die hun schepsels
kwellen met kwalen en plagen
om ze te beproeven en te louteren…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Hij steent gelijk
een stier, die raast
en blaast;
die, al ten bloede,
zijn hoornen in
de bomen steekt,
en breekt,
van louter woede.
Hoe schommelt en
hoe rommelt hij,
voorbij
de bos, gebezen!...
Wie durft er, als
zo'n wilde wind
begint
onwaakzaam wezen?…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Twee harten die klopten
van louter geluk.
Een droom is vervlogen.
Wat heel leek is stuk.
Een foto van een leven.
Een stoppunt waar het kon.
Een reis die alleen kon eindigen
op de plek waar hij begon.
Aan de bron van de liefde
is slechts de waarheid wijs.…
Falende psychiater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
384 Sophie benam zich op haar 65-ste van het leven,
gestrand in een helse poel van louter intellect,
de afweermechanismen hadden geen effect meer,
zo ben jij ook naar de ondergang gedreven,
op jouw 62-ste raakte jouw levenswil voorgoed defect
en nam jij teveel barbituraten tegen oud zeer.…
Eenzame roes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Een brug te ver om nog te herstellen,
of louter stilte, voor het beste fatsoen.
Wellicht een proleet met een welriekende scheet,
of een dansende held die de media vermijdt.
Door mijn eenzame roes raak ik het alleen zijn niet kwijt.…
De waarheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
6.340 hoofd gieren duizend en een gedachten
Hij vertraagt zijn pas
Zelfs een prille lentezon
Kan de gemoedsrust niet stillen
Gelijk een verscholen vogel
Met zijn prachtigste lied
Dat langs de waterkant voorbijschiet
De plek die hij heeft afgesproken
Is nog stil en verlaten
Zittend kijkt hij om zich heen
De oogkleppen onverwacht verdwenen
Louter…
Kinderland
poëzie
3.1 met 28 stemmen
4.125 Herinnering kan mij niet leiden,
Geen peinzen dat schift of scheidt;
De ziel dier versluierde tijden
Is louter doorzichtigheid.…
Het Zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
974 Hoewel ik vol metafysisch begrip
Mijn ogen ophef in een scherpe blik
Ik ben dus moet ik diepgaand denken
Aan al het bestaande aandacht schenken
Om in dat denken te constateren
Dat ik mijn ware zijn moet leren
Niet uit techniek organisatie en plan
Maar uit erkenning dat ik meer kan
Dan existeren en zin ontberen
Maar slechts besta uit louter…
- Het parfum van Nostalgie -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
646 Weg de subtiele persoonlijke ambernoot,
de buitenechtelijke schrijversblik,
de sfeer en de teloorgang van de conversatie,
het socratisch gespek als liefdesnorm,
een briefstijl louter haast in
vertrouwelijke literaire vorm
gelauwerd de gevoelige voormalige uitingen,
nietszeggend hun onbeduidende woorden
die hun gouden bruiloft in stijl vieren…
Resurrectie,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
613 Mijn troubadour, mijn heraut, de zon,
geestdriftig krijger voor de deugd
en louter vreugd voor velen, zuiver
als het pas gedorste graan, jeugdigheid
uit de eenvoud van het hart, een
verlosser en de boodschapper tegelijk
van de oogsten zover men ziet,
verlossend maaier in een wervelende
show van stralen, in een oceaan van
hoop, de ogen…
DRIELUIK ROND PINKSTEREN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
625 versluierd licht
stem harp en luit
tot vrome bede
schouw deemoedig
Sions heuvels
beween het verloren
vergezicht
2. de wind die waait
verholen doch scheppende Geest
waai als wind weer vrij
zing Uw bruisend lied in alle talen
over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht
voor wie dood geen duister einde is
louter…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 hoe aandoenlijk is het verlangen
om met handen
spreeuwen te vangen
met een heimwee zoals dat bestaat
louter en alleen
op de hoek van een doordeweekse straat
ik hoor in bekende geluiden een lokroep
van de straat die mij instemmend aankijkt
het is een straat met een brede stoep
die in niets op iets bijzonders lijkt
gewoon bloembakken en hondenpoep…
Vertel eens even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 achterkant
van het gezicht, nek en schouderblad
Het spiegelbeeld is niet de werkelijkheid
zoals een landkaart niet het geurend land
immers verkleind en minutieus platgeslagen
in kleuren voor hoog en laag tot leven komt
Jouw gezicht is voor mij glad gestreken
om te strelen, het roept in mij steeds
een zachtheid op, heeft mij aangeraakt
louter…
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 gehuld in een ruim gemeten jas
om niet in eigen bloed te verdrinken,
vervaagt de verwachting
die geen hout meer snijdt
Al moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet willen
kennen, wat scheidt is ingezaaid
louter door vanzelfsprekendheid
naast de angstige gedachten om samen
door de deur te gaan, die alleen voor
verandering…
OVERDENKING
poëzie
3.7 met 3 stemmen
944 Gij zijt zo lief, gij hebt zoveel gegeven
Aan rijke warmte en loutere innigheid:
Mijn leed hebt gij met broze troost omweven,
Mijn luide angst een bed van rust bereid.…
Vastigheid
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
676 Waarom ik daar vertoef als mij onzekerheden plagen
is dat Marie me louter vaste zekerheden biedt,
ik hoef haar zelfs niet eens om de menukaart meer te vragen.
De spijzen zijn mij lang bekend waarmee ze aan komt dragen,
’t is kipragout in pannenkoek met sla en slappe friet
en een pul bier want uitgebreider is de spijskaart niet.…
'Hoop' is dat wezen van dons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
638 Met zijn zachte gepiep en zijn kloppende hartje
ontdooit hij de angst
zonder klacht, zonder claim
Louter licht en geduldig, met enkel het doel
van ontplooiing en groei in gedachten.…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 . -
Geknield strekte ik mijn armen naar haar henen, -
'k Omhelsde louter lucht - ik viel aan 't wenen:
Haar blik was eindloos-teer, toen ze op mij staarde, -
'k Gevoelde een kus op 't voorhoofd, - ze openbaarde:
'Een hoge liefde zal uw hart doordringen:
Gij zult beminnen, zalig zijn en scheiden,
Gescheiden zwerven, zwervend liefde zingen…
Stijlfiguren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 zonder eindig weten
de adem van nu
gulpt met sluimerbesef
aan lichtjaren voorbij
sporen van naamlozen
beklijven met wildkrassen
aan steile wanden
toch, hemelgewelven
krimpen tot kleine boeken,
zijn in oogwenken gewist
condens drijft af, vliedt
en vlijt zich neer, teneinde
aardse laagheid te raken
strenge structuren, voorboden,
louter…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 luisterde
haar wereld zag immers zwarter dan zwart
Ieder verdrietig woord dat haar hart verliet
beproefde het traan uit haar ogen te persen
Achter haar klonk het levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen
Ieder huilend woord liet tranend sporen na
totdat haar ogen ‘t tenslotte lieten afweten
Haar droge ogen traanden louter…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 tegemoet gaan
met vechtlustige kaarsen
onblusbare vlammen
het krakeel herhaalt zich
zal de stervelingen
dikwijls kwetsen
voor sterke twijfel zetten
boven de hevige kamp
blinkt de Morgenster
van 't onsterfelijke Woord
haar stralen raken de aarde
branden gevoelig
de Evangeliehoorders
beloven de heerlijkheid
na de loutering…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Het is geen keuze, maar een open zenuw,
waardoor de eerste zonnestraal als loutering voelt.
Soms zoek ik schaduw in de luwte van de meidoorn,
om de symfonie van vogelstemmen te begrijpen.
Daar krijgt de overvloed een plek en helderheid,
in een landschap dat in tederheid herboren wordt.…
Zwarte eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.475 Jij hebt mij immers verlaten
Droeve eenzaamheid wint ’t terrein
dat uit louter reine liefde is geboren
waar water proefde als zachte wijn
en elke blik op jou mij kon bekoren
Enkel eenzaamheid woont er in mij
zeggen druppels regen uit mijn ogen
want mijn verdriet loert van dichtbij
op de signalen van mijn onvermogen
Zwarte eenzaamheid…