2645 resultaten.
De zee
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.734 De schare komt, van Zuid en Noorden,
Ter haven in; van Nijl en Rijn;
Van Zilvervloeds en Indus boorden;
Bij vredes milde zonneschijn!
Laat hun dank de Redder prijzen,
Die de orkanen bond!
Wiens sterke hand de kiel deed rijzen,
Boven bank en slibbergrond.
Laat hun dank de Redder prijzen!…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!
Dat wense ik u, van harte
en ziele toegenegen,
daarbij een volle vracht
van zoete kinderzegen.
En, als gij, oud en stram
eens zijt, van lang te leven,
dan zij, voor eeuwig, u
Gods zaligheid gegeven!…
ENKHUIZEN
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
880 Voor de muziektent
aan de Paktuinen 1950
De kleine haven ligt vergeten
in't onklaar worden van de dag
door aan de einder aangemeten
zwart wolkendek als rouwbeklag
de zwermen meeuwen krijsen dronken
hun cirkels tot een vlucht aaneen
en muzikantentrommels bonken
hun ritme uit de stad hierheen
veel mensen zijn te hoop gelopen
't gehoor…
Kinderkopjes in de regen,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
938 tranen heen, benen
getooid in zwart brokaat,
handen in afzwerend gebaar,
met madelieven in het natte
haar, kleur op wang en lippen
waaraan geen regenboog kan
tippen, ogend vurig in
gestolen blikken, om zich in
de dubbele moraal te schikken,
waar een mens de lust moest
reven, laat vuur op kusten van
liefde te stranden en in de haven…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 Gestaag liep het dovende water de haven in,
als tranen die ons met lege handen deden treuren.
Ons geborgen toevluchtoord,
vergaan in volle glorie hoe kon dit gebeuren
Het einde van een statige oude dame, het einde van uw bijzondere historie…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!
Dat wense ik u, van herte
en ziele toegenegen,
daarbij een volle vrecht
van zoeten kinderzegen.
En, als gij, oud en strem
eens zijt, van lang te leven,
dan zij, voor eeuwig, u
Gods zaligheid gegeven!…
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 Op de pier van deze haven zag ik een verdriet
de tranen en de letters, in het zwart geschreven
je taal helaas, die toegang heb ik niet.
Ik vroeg een man met erudiete ogen
"welk verdriet, moet hij doorstaan?…
Hij en ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Wilde zijn,
De Japanse steenhouwer
Was immers altijd mijn
Droombeeld geweest, nooit
Had hij mij losgelaten,
En nu waren we samengevallen
Tot één persoon, hij en ik -
We gingen emigreren naar
Een land hier ver vandaan,
De reis nam vier weken
In beslag, maar voor ons gevoel
Was het niet meer dan
Een dag of twee toen we
In de haven…
To all cheeseheads/Aan alle kaaskoppen
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
1.001 The other European states are fake
Your tiny sonnets are my piece of cake
But most important is (you could have reckoned):
Queen Max, she is the best, so sexy, great
Fantastic, sweet, I’m longing for a date!
Zeer vrij vertaald:
Aan alle kaaskoppen
Wel, jullie mogen op de tweede plaats!…
Gentleman Tom ; "in Kanne en kruiken"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Quintana en Co hebben er even aan geroken
Je hebt 't vuurtje de laatste dagen
flink aangestoken
Ze achterhaalden jou
Een kat in het nauw
maakt soms rare sprongen
Maar jij met je bovennatuurlijke longen
Daarentegen vliegt en knalt door het universum
als een malle over het asfalt
Je bent in je hum
Het "tijdrijders" summum
Met de haven…
Flierefluiter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 allerijl heil in het amber
der deemsterende schaduw
van haar schaduw
Voor zandhaas biedt de kale heuveltop
eens in de zoveel tijd plaats aan de waanzin
van sergeant peppers schiettent exercitie
zo in het wilde woud van heumens oord
Radboud heerst in de oepanisjaden
waar in 't gelid der boswachtersbrigade
het leger willems orde hand
zal haven…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
386 Ik voel wat jij voelt
een niet-zichtbare taal spreekt
hart vindt zijn haven
Wat als stilte geen leegte
was, maar een zachte bedding waarin
alles eindelijk mag zijn — waar elke trilling, elke blik, elk
onuitgesproken woord langzaam neerdaalt in een hart dat niets vergeet?…
Tegenpolen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
407 Jij bent de vonk, ik de veilige haven,
dankbaar dat jij zomaar mijn leven binnen kwam gevaren.
Waar jij de horizon zoekt en de vrijheid verkent,
ben ik de plek waar jij jezelf mag zijn, gewoon ongetemd.…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Elke golf is een gok, een
worp van dobbelstenen, tussen de veilige haven en het diepe zwijgen.
Hun dromen zijn gemaakt
van een ander soort zand, niet het zout
dat nu in hun ogen brandt. Ze staren naar de grens
waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is.…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand,
de veilige haven geruild voor dit woelende zand.
De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.
Nu ben ik hier.…
Zonder bagage
gedicht
2.9 met 20 stemmen
17.242 De mens is een bundel
verzwegen verhalen, klaar om
op te stijgen, uit te varen,
verstoppertje te spelen, alleen
tijdelijk in een haven.
Daar
zoek ik weleens tussen sleetse
koffers, reistassen en andere bagage
het schooltasje terug. De eerste
verte. Hoe ik dat doe?
Ik leg me op de grond en vouw me
op tot een pakketje.…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 ziet men onder een donderhemel
korenhalmen in gouden baren gaan
wijl magen van de armen krompen
de wind langs zwarte luchten gromde
waarschuwde een bedelaar, uw spilzucht
wordt uw dood, in armoe zult u leven
niemand, nee niemand schenkt u brood
zij lachte, haar schepen voeren uit
om als wrakhout weer te keren
turend over zee, in de haven…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 de poort
ik slenter langs het stenen perspectief
met rood gelakte luiken, rode deuren
mijn oog getrokken naar het felle licht
in de door mensenhand gebogen opening
oude masten kijken vlaggend over
de kade met zijn bemoste voeg
volop genietend van het fraaie zicht
op de strak ommuurde haven
het is hier zalig toeven tussen
de statige…
Holland's Nadir (Les Murrays)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 Wat matrozen rond een duikboot
Gestrand in Sidney haven
Lieten ons op het einde van de oorlog
Hun naar smeerolie riekende
Slingerverlichte gangpad zien
Waar hun stapelbedden zich bevonden
Tussen ingevette machinerie
Wisten wij veel
Dat ze met ons kleingeld sigaren konden kopen enzo
Voor wat er afkalvend restte van Holland's glorie;…
is dat niet zonde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 dans natuurlijk
op elk feest van leven
als in nieuw orleans
jouw boogiewoogie baby
ik droom ook
van de zorgeloze liefde
die jij bezingt
elke avond rond deze tijd
natuurlijk hoop ik
op de blauwe bessen heuvel
ook de schat te vinden
die jou jouw vrijheid gaf
natuurlijk vaar ik
ook mijn bootje verder
naar waar de overkant
ooit mijn haven…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 zich om de gewelven
van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl
het grondwater zich meandert tot een bedding
vol van verdriet, verlatenheid, verbittering
en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen
in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden
verbittering alom, doch onze horizon rust zich
in hoop en biedt zicht op een veilige haven…
ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 wereld en haar god wil zijn
en niet 't-leven wil of verder gaan dan schijn
want het gaat ten onder in willekeur en zucht
en krijgt wat zeker is uit faam en vals gerucht
En toch, gaat zij eindeloos op haar pad
daar braakt zij gelijkheid voor dit of dat
en zij wil wie in haar buurt verkeert, verslaven
zij verdraagt geen waarheid in huis of haven…
Havenlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
610 We liepen op de dijk
Je wilde zwemmen
de laatste zomerdag
O, die betweterige weervoorspellers
en alles wat betweterig
Maar toen we ‘t wilde water zagen
besloten we te lopen tot de haven
De lisdodden wilde jij,
die moeilijk los te krijgen
Op ‘t havenhoofd dat volgegroeid,
met rozebottels,
de planken van de steiger los
daar, aan…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 In de schaduw van dit monument van hoop
vindt de rusteloze geest een veilige haven.
Als de vroege ochtend de duisternis verdrijft,
dooft de lamp heel zachtjes haar gouden gloed.
Maar de herinnering aan de gidsende straal
blijft als een warme gloed achter in het hart.…
Amor fati *
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.282 *My formula for greatness in man is amor fati: that a man should wish to have nothing altered, either in the future, the past, or for all eternity. Not only must he endure necessity, and on no account conceal it -- all idealism is falsehood in the face of necessity -- but he must love it.
-- Friedrich Nietzsche, Ecce Homo…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 over de golven
vleugels uitdagend stoer gespreid
vrolijk klapwiekend land hij in het water
en dobbert op de zachte golven mee
Hemelsblauwe lucht, wolkenstraten wuiven schaduwen op het strand
de zon blinkt een verlichte spiegel in de gladgestreken zee
Een zeilboot wend en keert in de wakkerende wind
zoekt een eigen koers naar een volgende haven…
Weedens Willens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.063 de tweede bundel was zo cynisch en vuil
dat de humor boven dreef
omdat ik na het dichtslaan
zo relatief overbleef in mijn leren leesfauteuil
de laatste lachte naar het leven
alsof eenieder was gegeven
de schoonheid van het evenwicht
terwijl menig gedicht
toch wat gevoeliger ligt dan je laven
en rondjes rennen in het zicht van de haven…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Mijn honderd armen omvatten haar
veilige haven en mijn duizenden nagels
zijn zwart van het maanzand. Ik zie mijn zee.
De branding in de vuurtoren, het ruisen
mijn cocon van scharlaken zijde in de
wind van eb. Ze waait buiten. adem.
Mijn honderd woorden hielden haar. En ik
voelde mij begrepen tot ik mijzelf op-
sloot, tot mijn middel.…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 En voorheen kende ik voornaam en have.
Maar de grijze zonk neer,
En de knaap van weleer,
Buigt het hoofd nu als grijze ten grave.
'k Heb de rustplaats gezocht
Voor mijn oudren gewrocht,
Op de vruchtbare akker der doden;
Maar de plek was mij vreemd,
Want de terp werd een beemd,
Overdekt door een dekbed van zoden.…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Ze zijn met vingertoppen te raken, varen veilig
van eeuw naar eeuw recht op de haven aan.
Een hoge stem zegt het ontstaan in drie talen, zo en niet anders
is het gegaan met specerijen en slaven, de vrouwen stonden klaar
onder hun fluwelen rokken en de mannen takelden liefde
liefde naar boven, stouwden hun zolders vol
met gewin en graan.…