Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Huilen naar de maan

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 621
hij sprak tegen de oude boom maar als antwoord slechts geruis fluisterde tegen de maan maar ving slechts druppels van een passerende wolk aaide zijn trouwe hond ach kon jij maar praten kreeg een lik als antwoord ging naar het aloude orakel hoe kan ik communiceren als ik niet weet hoe en wat ruis als de wind schijn als de maan voel…
geeraardt24 september 2016Lees meer >

de deur (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
inkt zou spreken je met slechts dunne potloodlijnen schetst wat doet het woord onder een vernislaag de worsteling met het verzwegene brandt het verleden onder de glanzende schijn wil het zich uit je borst scheuren om zich te bevrijden van die blinde kwelling en jij tovert leven in in woorden van papier hoor ze ritselend ruisen…
J.Bakx16 februari 2018Lees meer >

Schoonheid en de oude dag

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
De stilte werd in mij gewekt om te luisteren naar het ruisen van de luwe wind haar verhaal waarvan ik vind die luister van de natuur bij mezelf te zoeken rust op mijn oude dag om te genieten van dat vleugje schoonheid en adem het zuurstof in dat verwondering wekt wanneer vertrouwen gaat bloeien die een open wond nodig heeft om dicht…

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
In dit woud onder het zachte ruisen van oude bomen rust ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

Essentie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Het leven werd klein en zonder ruis, sluimerende struiken hielden warmte gevangen, maanlicht ontstak lichtvonken in het gras en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…

het stormseizoen is begonnen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
het stormseizoen is begonnen als ik mijn ogen sluit hoor ik dan nog wel de vogels zingen het zoemen van de bijen en het ruisen van de wind zal ik het missen de geur van pas gemaaid lentegras het stuifzand op een winderige dag en het rood van de ondergaande zon hoor ik dan nog wel het fluisteren van overleden stemmen of zullen woorden…
Magda Haan10 november 2023Lees meer >

WISSELENDE WERKZAAMHEDEN EN KONTAKTEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 779
Ik ben van de wisselende werkzaamheden dat dit, dan dat, dan zus, dan zo en dat heeft te maken met mijn hersenen: onrustig, ruis, ongeregeld, rücksichtslos, geestdrift en hoge sensitiviteit, moraliteit, eigenheid, originaliteit en alle dagen druk: ADD maar geen ADHD dus niet heel druk, maar rustig klinkt te rustig!…

Petrichor

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Donau Hongarije tokkelend op de cymbalen dan weer snelle regendruppels harlekijn speelt toermalijnen dwarrelloopjes op de lijnen in een wereld zonder grenzen ruisen in de verte onbestemd ritmisch gordijnen In Petrichor verkent het trio de psyche in de luwte van 't muzikaal geheugen - David Orlowsky en de zijnen…
Maxim17 oktober 2025Lees meer >

De vergeten helderheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 309
spraken wij helder woorden met betekenis bouwden zo gedachten die bruggen bouwden nu zweven wij mistig in zinnen van lucht verdwaald betekenis in doolhof strandend waar taal anker was een baken van houvast drijft zij nu in wolken wollig alles verhullend wat glashelder was is nu damp op de ruit de zinvolle stilte sterft in grijze ruis…

Blinde

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Jij bent het mooiste dat ik ooit zag, zei de blinde Ik voel het aan de wind en het ruisen van de bomen Ik hoor het aan de stille warmte van je stem Ik kan je schoonheid bijna dromen.…

Zo welkom als de bie

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.294
Zo welkom als de bie, die, aan 't ronken, wijl de last wast, terug met heuren buit uit de velden rijk beblomd komt, zo welkom zijt ge mij, gij, wanneer ge mij verzet met hetgeen uw zwervend vlerk- werk, al vliegen achter 't land, vand: mijn hoppelend herte klopt op 't aanhoren en 't verstaan, aan het ruisen van zijn stem…
Guido Gezelle13 augustus 2023Lees meer >

Speelde genie

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 486
ik zag het pad voorbijgaan in passerende bomen en struiken het hoge buiten ving blauw met snelle wolken in een dunbevolkt firmament boven het ruisen van de wind hoorde ik de echo van jouw hakken in gelijkmatigheid de mantra van beweging had zijn eigen melodie in het kraken van takjes speelde genie in een magische verbondenheid…
wil melker27 oktober 2021Lees meer >

's Morgens op het witte laken

poëzie
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.056
's Middags loopt ze in het bos te schijnen, haar ogen tussen bladen als twee kleine vuurjuwelen, kijkend in een laan -- bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
Herman Gorter2 september 2025Lees meer >

Ondergang

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…
biba16 januari 2004Lees meer >

Zonsondergang op Java

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…
Biba23 januari 2004Lees meer >

* zuiver zacht *

hartenkreet
4.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Een fluistering van stilte Schemering in de nacht Sterren die intens stralen Maanlicht zo zuiver zacht Het strand stil en verlaten Alleen het ruisen van de zee Zachte golfjes in de branding Nemen mijn gedachten mee.....…
car10 juni 2005Lees meer >

geluid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
het in mijn oor de stemmen van een broos gesprek met spatten glasgerinkel en kletterend servies in kleren wil ik ze wel hullen de vreemde schelpen aan mijn hoofd beschermend koesteren tegen de golven die ongevraagd en onverwacht soms zacht soms ongenadig mij willen overspoelen het is zo zalig om je zelf te horen de harteklop en het ruisen…

Explod

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Jouw kussen druilen onder mijn huid ze gonzen alle kanten op Mijn armen en benen hijgen Jouw adem voel ik fluisteren dat ik voorgoed betoverd ben Mijn verlangen zucht naar meer Jouw handen klaterkletteren ze ruisen mij helemaal natternat Mijn zweet gutst in jouw mond Jouw spieren dansen en dreunen ze zwavelen onweer in mijn neus Mijn…
Zywa26 mei 2021Lees meer >

op cursus wil ik

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 540
herdershonden muren die de tijd uitademen vastgelegd op uitslaande plekken in scheuren schimmel en vlekken van leeuwen die nog brulden lachsalvo's jonge meiden niets om het lijf dat verschuldde varens broeinesten zangers op velden uit meren op heide ongerept nog zonder wegen claxons gierende remmen kindergeschrei wagens in klemmen eeuwige ruis…

triest

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 869
Op retraite in Sint Nicolaasga was het al niet stil genoeg thuis brak ergens diep de sluis Onstuimig stroomden mijn woorden onomkeerbaar op internet velen die zich met gram stoorden Ze wijzen me vol woede en ergernis af met etiket deugt niet die zal bloeden zodat ik ook daar nu alleen sta Niemand geeft thuis nemen ze op ik krijg ruis…

voorwaarts

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
mijn benen beginnen te bewegen uit de hemel valt de regen voor eeuwig en altijd het geluid van ruis boven alles uit de beat vloeit door op naar dat geheime woord verstopt aan de oevers van jouw hart we bewegen voort dansen door de beat is hard in het magische bos van smart dit gaat er gebeuren de bliksem slaat in als een bom de bomen zingen…

geheimpje

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
als een roos verborgen in het kruis als de lente spreekt in ruis de zomer komt o heilig geheim draagt liefde en pijn draagt duister en licht alleen feller dan dit hier nu en altijd paarden rijden alvast vooruit natuurlijk ben ik bang aan het het eind van de gang maar laat het maar komen poorten zagen wij opengaan nooit zijn wij overwonnen…

stilte in de trein

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 760
iemand ronken die niet uitgerust de dag intrekt de stilte blust links van mij een dorp een wei een tent een fiets dan even niets de zon een plaag een knul een blaag boert cola bubbels hoog en laag de trein passeert een klein station erboven drijft een luchtballon nog een kwartier en ik ben thuis een laatste melding kras en ruis…

Zandlopertje,

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.141
De zandkorrels ruisen door de vingers van haar kleine hand, hier heeft zij gespeeld, hier is zij gestrand.…
pama6 maart 2011Lees meer >

Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Zij hoort de Noordzee en zijn ruis. Zij leest het landschap rond het huis. Slagveld van spetters op de ruiten. 4 Scepter van goud, gewaad van zij, je weet toch: dat is niets voor mij. Liever dan koning in mijn land ben ik een vogel in jouw hand.…

Overal voor mij

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.170
De ruis van een blad, de vlucht van een vogel, een ster die mij toelacht. Zonder te geven ontvang ik jouw liefde als een golf die komt. Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt. In ieder wezen ben je nu aanwezig, talrijk, zichtbaar verdwenen. Mijn huid voelt de wind, het geluid van jouw woorden verstommen.…

één leven

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
terwijl mijn voeten rusteloos de wind volgen besta je nog nu alles stromen zal of ga ik enkel door een schaduw van tijd en licht ik wil je meenemen, denk ik dan stilte met jou maken, sporen diep verzonken zodat ik elk moment kan voelen, veel meer dan zien veilig in verdriet de lokroep van het samen reizen wanneer de eerste zeilen ruisen…

al laat

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
de vroege ochtend terwijl ik ze al hoor denk aan jouw stem over de telefoon het regent en het regent m'n balkondeur die openstaat bijna getroffen door de bliksem zeg ik je naam en hoor je stem altijd jouw stem dichtbij en ver weg de vliegtuigen die dalen naar Schiphol een soort gebrom in de verte en vlakbij bomen die ruisen…

zij in het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 480
nu ik de zon heb zien spreken breekt de ruimte en huilt het gemis diep gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik zou het vluchten moeten staken doch het ruisen van de vrije val langs alles wat beneveld staat te schuimen is de kurk die me vangt in het geweten monumentale twijfelingen, gecorrodeerd door tij en onrust hebben de taken…
elze17 januari 2015Lees meer >

zondvloed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 888
op je balkon sta je in het donker hoor je de regen en de regen die optrekt vanuit Duitsland en maar doorgaat de regen en de regen die je in het donker niet ziet maar wel hoort hard en harder en dan weer even zachter nog zachter nog zachter dan weer keihard en zwaar het tikken op het aluminium het ruisen van onschuldigen…