10945 resultaten.
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Stille adem gaat
tussen muren en het gras
tijd ademt traag mee
Rust daalt neer als
een zachte schaduw, alles vertraagt,
klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft
ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik leerde me hechten
aan afstand en nabijheid tegelijk,
aan een therapeut die niet bleef,
aan empathie die kraakte
als glas tussen vingers,
verdriet dat de kamer vult
wanneer verbinding breekt.…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 Dat schept verbinding -
tussen hem en mij,
tussen toen en nu,
tussen aarde en het fluisteren
van een God die soms
gewoon naast je komt zitten
alsof het de gewoonste zaak ter wereld is.
En buiten,
waar de lucht rijp hangt over de dag,
besef ik opnieuw de enige opdracht
die altijd blijft:
zorg voor elkaar,
zul je?…
Tussen taal en tekens
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
658 Wie spreekt over het leven en de dood
moet de taal van liefde spreken
schrijven op het scherp van het potlood
zwijgen met het hart als wiekend teken.
Wie het overkomt: de dood of het leven
moet in het zicht van het licht
naar het pad van de wolken zweven
vuren laten branden als in een heldendicht.
Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Als het laatste woord in het oude jaar is gezegd,
Men behoedzaam zijn arm om een geliefde heen heeft gelegd.
De sterren zich spiegelen in het kleurrijke licht,
Van vuurpijlen die op het nieuwe jaar zijn gericht.
Het tijd is om zich te bezinnen,
Dat er een wereld valt te winnen.
Wanneer men zijn hand ook reikt,
Naar de medemens die aan eenzaamheid…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Er kwam een moment
dat de wereld te luid werd
en tegelijk te klein.
Woorden stroomden door me heen
alsof iets ouds eindelijk
zijn stem terugvond.
Ik sprak vanuit mijn hart
en merkte
dat niet iedereen oren had
voor die taal.
Wat ik bracht,
werd gezien als te veel,
te diep,
te vroeg.
Handen sloten zich
waar ik open was gebleven.
En zo…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…
Tussen verlangen en oordeel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
351 En ergens
tussen verlangen en oordeel
ontstaat een stil besef:
niet alles wat pijn doet
vraagt om straf.…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 Ik zit hier met ogen gesloten,
mijmerend tussen tijd en stilte,
waar de wereld slechts voor even
naar de achtergrond wordt verschoven.
Een stil moment van bezinning
vat vlam in vurige aandacht,
waar mijn gedachten vervliegen
en zorgen worden losgeschoven.…
TUSSEN TWEE FEESTEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
214 Pasen is voorbij
geeft door alle eeuwen heen
de vreugdevolle tijding
van Jezus' opstaan uit de dood
en komend leven bij God
voor Diens mensenkinders
Pinksterdagen komen nader
waarbij de Heilige Geest
over heel de Aarde
wervelwinden zendt
die onvermoeibaar waaien
ons voortdurend leiden
over onzekere weg
vol geheime beloftes
aanschouwd…
Tussen blijven en verschijnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
292 zij ontstond als een breuk in het zijn
waar voelen verdween
en vormen slechts
schijn
haar lichaam bleef hangen
tussen blijven en gaan
haar wezen gleed weg
niet meer te verstaan
zij droeg wat verscheen
in het licht van de ander
maar viel in zichzelf-
daar was niets van een
ander
de twijfel trok traag
als een zwijgend getij…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
Ruimte tussen de regels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
236 Met woorden bouw ik slechts een deur,
geen kamer vol verklaringen.
Wat jij ziet, ontstaat pas
wanneer je binnenstapt.
Ik laat het licht opzettelijk breken,
zodat jij de schaduwen kunt lezen.
Want een onderwerp moet men niet uitputten,
het ademt pas als jij het verder denkt.
Ik schrijf niet om te laten lezen,
maar om iets in beweging…
Tussen adem en tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
258 snaren ademen
een stem zonder woord spreekt
tijd buigt in klank zacht…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 zijn gebaren voor de wind bewaard
tussen het malse gras, nog onbemind
in het seizoen van de heldere bloei.…
Tussen vieren en wegkijken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
222 Op 5 mei hangen de vlaggen uit.
We vieren dat we vrij zijn.
We lopen buiten, spreken hardop,
kiezen ons eigen leven.
Maar hoe vaak staan we stil
bij wat dat echt betekent?
Vrijheid is niet vanzelf gekomen.
En ze blijft niet vanzelf evenmin.
Er zijn mensen voor gegaan.
Die risico namen, die verloren,
zodat wij nu kunnen…
Tussen vieren en zessen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
277 Tussen vieren en wegkijken
gebeurt niet veel
tussen half vijf en zes
des te meer
als het meezit en niet
tegenzit met het weer
dan hoef je alleen je oren
en niet coûte que coûte maar eventueel
je ogen de kost maar te geven
genieten van ochtendgezang
van de merel
maar dat laatste dat kon je wel
raden
dat kon ik ook weglaten of overslaan…
De stilte tussen woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
201 Wat er niet staat in woorden maar
wat opgeroepen wordt door de stilte ertussen
dat is van belang, dat opent horizonten.
Wat we niet kunnen uitleggen, enkel
vermoeden, dat draagt ons bestaan, dat
geeft steun en houvast, dat telt.
Wat we niet kunnen zingen of dromen
maar wat ons wakker houdt en oproept,
tegen beter weten in, dat richt ons…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 In de middag breekt een zachtheid door die ik niet stuur,
een herinnering aan wie ik ben wanneer ik niets moet,
en ik laat de wereld even los om weer te landen
in het dunne evenwicht tussen voelen en verdwijnen.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
Tussen Weten en Vergeten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
253 De mens
draagt kennis als een wond
niet het vallen breekt hem,
maar het besef
dat hij valt
terwijl hij kijkt
hij weet
dat is zijn eerste eenzaamheid
dus bouwt hij kamers
van geluid, lichamen, dagen,
legt dekens over gedachten,
drinkt tijd in kleine slokken
noemt afleiding leven
maar onder alles
blijft het stille mechaniek draaien…
Groen tussen het groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
157 Het groene gras buigt
onder natte dauwdruppels
de ochtend is groen
tussen het groen
want wie de liefde toelaat
opent het hart voor dronken vlinders
die de schoonheid vertegenwoordigen
van de meest pure aardse natuur
nu al het denken
op het grasland
zwijgt
in breekbare stiltedromen
is de eenzame angst voor vlinders
te groot, ze zijn…
Tussen twee stemmen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
115 Iemand legt woorden neer,
niet om iets te bewaren,
maar om de lege plek
tussen twee ademhalingen
dicht te timmeren.
Aan de overkant knikt een gezicht
op de juiste momenten.
De ogen staan open als ramen
waarin niemand verschijnt.
Buiten trekt een merel
één heldere lijn door de ochtend.
Niemand onderbreekt hem.…
Tussen de regels van het lichaam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
126 Ik heb ze opgezocht
in inkt die bruin werd van de tijd,
namen zonder gezicht,
data zonder adem.
Een kind, vijf jaar, geen jaartal daarna.
Een doodgeborene die achter de heg
van het kerkhof
een laatste rustplaats vond.
Een vrouw, verdwenen na de bevalling,
daarna alleen nog wit.
Een man, de klei nog aan zijn handen,
op zijn vijftigste al…
onvermogen
gedicht
3.3 met 97 stemmen
21.291 in de spelonken
van mijn geest
in duisternis gehuld
tussen de stronken
van mijn vrees
ligt mijn verloren schuld
in de kerkers
van mijn verlangen
in ware droefenis
tussen zwak en sterk
gevangen
ligt mijn vergiffenis
in de plooien
van mijn geweten
in vreemde vorm verbogen
tussen ziel en zaligheid
vergeten
ligt mijn onvermogen…
Verborgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 Wat er is
tussen hem en het
laat zich met trage vaagheid beschrijven
tussen hemel en aarde is ook zo iets
wat mensen motiveert
bindt het het met hem
het verklaarbare blijft het verborgene
ook met moeite
is hij het die het vormgeeft…
ER IS ZOVEEL MEER OP AARDE!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
486 Ze zeggen zo vaak
er is meer tussen hemel en aarde
dat zal wel
dat respecteer ik ook naar anderen
maar zelf
zeg ik tot mezelf
er is zoveel meer op aarde
zoveel meer
dan tussen hemel en aarde!!…
kever
hartenkreet
2.6 met 40 stemmen
5.576 onder de bladeren woelt een kever
de oppervlakte nabij met
een bal vol dromen tussen
zijn roestige grijpertjes
in een herfstig landschap
hijgt hij tussen geel
blad en afgevallen appel
en rolt zijn garen tussen
de mestkeverballetjes door
een gevoelstroom vol leven
om kalm en als mist weer
in zijn warm hol te verdwijnen…
Voor wie haar wil kennen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
941 hier ontwaakt de jonge vrouw
tussen stof van gisteren
en een minnaar met zijn voet tussen de deur
lichaamstaal raakt verward in het laken
ze lacht, de nacht gelaten bij de maan
schampt de dag haar grijze ramen
gedachten verbergt ze tussen lingerie
voor de naam die haar wil kennen
ze moet gaan, voorbij het oude vuur…